National Education Policy 2020

Parental education is one of the most visible predictors of children's socio-emotional and academic trajectories, though its influence on their school adjustment and mathematical reasoning is rarely examined together. This review is intended to synthesize theoretical and empirical literature about how parental education level influences adaptation of children at school and their mathematical thinking. There are several pathways through which parental education influences their children's academic behaviour, home environment stimulation for mathematical tasks, and educational expectations. Literature evidence shows that higher parental education is associated with richer home numeracy and literacy environments. More homework involvement, and smooth behavioural and emotional adjustment to school are also positively correlated to higher parental education, whereas lower parental education is associated with socioeconomic disadvantage and lack of access to resources for their children both at home and school. The review is particularly focussed in Indian context covering the National Education Policy 2020 and its emphasis on foundational literacy and numeracy, implications of parental involvement , teacher practices, and policy interventions.

The present Indian education system is changing according to its way of teaching and learning. Before, our formal education system mainly focused on teacher-centered teaching, memorization, and examination results. At that time, students were listening to the teacher, memorizing that, and reproducing that in examinations. But, NEP 2020 specified their aims to transform this teacher-centered approach to learner-centered, meaningful learning, flexibility, and practical learning. It encourages students to actively participate in discussion, problem solving, practical skills, and real-life activities, and this policy gives special importance to creativity, critical thinking, and overall development of the students. Therefore, in 2020, the teacher-centered approach was transformed to the learner-centered approach of learning, where learners actively participate in the teaching-learning process and construct their own knowledge.

نظام آموزش کنونی هند مطابق با شیوه‌های تدریس و یادگیری خود در حال تغییر است. پیش از این، نظام آموزش رسمی ما عمدتاً بر تدریس معلم‌محور، حفظ‌کردن مطالب و نتایج امتحانات تمرکز داشت. در آن زمان، دانش‌آموزان به معلم گوش می‌دادند، مطالب را حفظ می‌کردند و آن‌ها را در امتحانات بازتولید می‌نمودند. اما سیاست ملی آموزش ۲۰۲۰ اهداف خود را بر تحول این رویکرد معلم‌محور به سمت یادگیری یادگیرنده‌محور، یادگیری معنادار، انعطاف‌پذیری و یادگیری عملی مشخص کرده است. این سیاست دانش‌آموزان را تشویق می‌کند تا به طور فعال در بحث، حل مسئله، مهارت‌های عملی و فعالیت‌های واقعی زندگی شرکت کنند و اهمیت ویژه‌ای برای خلاقیت، تفکر انتقادی و رشد همه‌جانبه دانش‌آموزان قائل است. بنابراین، در سال ۲۰۲۰ رویکرد معلم‌محور به رویکرد یادگیرنده‌محور در یادگیری تبدیل شد، جایی که یادگیرندگان به طور فعال در فرایند آموزش و یادگیری مشارکت می‌کنند و دانش خود را می‌سازند.

AbstractThe National Education Policy 2020 places foundational literacy and numeracy, child-centredpedagogy, teacher development, inclusion and technology-enabled learning at the core ofprimary education reform. In this article, we develop and demonstrate a district-level frameworkto examine the implementation in primary schools in Scheduled Caste and Scheduled Tribecommunities in Kurnool District, Andhra Pradesh. We then bring on parent and guardianperceptions and teacher reports and categorise implementation into nine dimensions: policyawareness, access and participation, child-centred pedagogy, teacher preparedness, foundationalliteracy, foundational numeracy, digital learning, inclusion and parental engagement. Inclusionand equal treatment generate the highest mean of 3.96, followed by teacher preparedness andimplementation at 3.85. The lowest selected dimension mean is found at 3.74, while there is adistinct limitation to home digital access: only 37 per cent report digital facilities are always orusually available. The three most commonly cited implementation barriers are limited digitalaccess, lack of learning materials and lack of parental awareness. The framework shows howpolicy implementation can be measured; whether positive perceptions are evidence for causaleffect or not. It also identifies the field measures and inferential tests necessary for a publishableempirical study. The findings highlight the importance of targeted digital access, continuousteacher development, community-driven policy communication and the community-basedresponse for tribal communities. Since the numerical data is synthetic, the results of the papershow the method and are to be replaced with ethical field data if the manuscript is to bepresented as an empirical research article.

سیاست ملی آموزش ۲۰۲۰، سواد و حساب ابتدایی، آموزش مبتنی بر کودک، توسعه معلم، شمول و یادگیری مبتنی بر فناوری را در مرکز اصلاحات آموزش ابتدایی قرار می‌دهد. در این مقاله، چارچوبی در سطح شهرستان برای بررسی اجرای این سیاست در مدارس ابتدایی جوامع طبقات تعیین‌شده و قبایل تعیین‌شده در شهرستان کورنول، ایالت آندرا پرادش توسعه و ارائه می‌شود. سپس برداشت‌های والدین و سرپرستان و گزارش‌های معلمان را بررسی و اجرای سیاست را در نه بُعد دسته‌بندی می‌کنیم: آگاهی از سیاست، دسترسی و مشارکت، آموزش مبتنی بر کودک، آمادگی معلم، سواد ابتدایی، حساب ابتدایی، یادگیری دیجیتال، شمول و مشارکت والدین. شمول و رفتار برابر بالاترین میانگین را با مقدار ۳٫۹۶ دارد و پس از آن آمادگی معلم و اجرای سیاست با میانگین ۳٫۸۵ قرار می‌گیرند. پایین‌ترین میانگین بُعد انتخاب‌شده ۳٫۷۴ است، در حالی که محدودیت مشخصی در دسترسی دیجیتال خانگی وجود دارد: تنها ۳۷ درصد گزارش داده‌اند که امکانات دیجیتال همیشه یا معمولاً در دسترس است. سه مانع اجرایی که بیشترین ذکر را داشته‌اند عبارت‌اند از: محدودیت دسترسی دیجیتال، کمبود مواد آموزشی و کمبود آگاهی والدین. این چارچوب نشان می‌دهد که چگونه می‌توان اجرای سیاست را اندازه‌گیری کرد؛ این‌که آیا برداشت‌های مثبت شواهدی برای اثر علّی هستند یا خیر. همچنین، شاخص‌های میدانی و آزمون‌های استنباطی لازم برای یک مطالعه تجربی قابل انتشار را شناسایی می‌کند. یافته‌ها بر اهمیت دسترسی هدفمند دیجیتال، توسعه مستمر معلمان، ارتباط سیاست مبتنی بر جامعه و پاسخ مبتنی بر جامعه برای جوامع قبیله‌ای تأکید می‌کند. از آنجا که داده‌های عددی مصنوعی هستند، نتایج مقاله روش را نشان می‌دهد و در صورت ارائه به‌عنوان مقاله پژوهشی تجربی، باید با داده‌های میدانی اخلاقی جایگزین شوند.

AbstractThe National Education Policy 2020 places foundational literacy and numeracy, child-centredpedagogy, teacher development, inclusion and technology-enabled learning at the core ofprimary education reform. In this article, we develop and demonstrate a district-level frameworkto examine the implementation in primary schools in Scheduled Caste and Scheduled Tribecommunities in Kurnool District, Andhra Pradesh. We then bring on parent and guardianperceptions and teacher reports and categorise implementation into nine dimensions: policyawareness, access and participation, child-centred pedagogy, teacher preparedness, foundationalliteracy, foundational numeracy, digital learning, inclusion and parental engagement. Inclusionand equal treatment generate the highest mean of 3.96, followed by teacher preparedness andimplementation at 3.85. The lowest selected dimension mean is found at 3.74, while there is adistinct limitation to home digital access: only 37 per cent report digital facilities are always orusually available. The three most commonly cited implementation barriers are limited digitalaccess, lack of learning materials and lack of parental awareness. The framework shows howpolicy implementation can be measured; whether positive perceptions are evidence for causaleffect or not. It also identifies the field measures and inferential tests necessary for a publishableempirical study. The findings highlight the importance of targeted digital access, continuousteacher development, community-driven policy communication and the community-basedresponse for tribal communities. Since the numerical data is synthetic, the results of the papershow the method and are to be replaced with ethical field data if the manuscript is to bepresented as an empirical research article.

سیاست ملی آموزش ۲۰۲۰، سواد و حساب ابتدایی، آموزش مبتنی بر کودک، توسعه معلم، شمول و یادگیری مبتنی بر فناوری را در مرکز اصلاحات آموزش ابتدایی قرار می‌دهد. در این مقاله، چارچوبی در سطح شهرستان برای بررسی اجرای این سیاست در مدارس ابتدایی جوامع طبقات تعیین‌شده و قبایل تعیین‌شده در شهرستان کورنول، ایالت آندرا پرادش توسعه و ارائه می‌شود. سپس برداشت‌های والدین و سرپرستان و گزارش‌های معلمان را بررسی و اجرای سیاست را در نه بُعد دسته‌بندی می‌کنیم: آگاهی از سیاست، دسترسی و مشارکت، آموزش مبتنی بر کودک، آمادگی معلم، سواد ابتدایی، حساب ابتدایی، یادگیری دیجیتال، شمول و مشارکت والدین. شمول و رفتار برابر بالاترین میانگین را با مقدار ۳٫۹۶ دارد و پس از آن آمادگی معلم و اجرای سیاست با میانگین ۳٫۸۵ قرار می‌گیرند. پایین‌ترین میانگین بُعد انتخاب‌شده ۳٫۷۴ است، در حالی که محدودیت مشخصی در دسترسی دیجیتال خانگی وجود دارد: تنها ۳۷ درصد گزارش داده‌اند که امکانات دیجیتال همیشه یا معمولاً در دسترس است. سه مانع اجرایی که بیشترین ذکر را داشته‌اند عبارت‌اند از: محدودیت دسترسی دیجیتال، کمبود مواد آموزشی و کمبود آگاهی والدین. این چارچوب نشان می‌دهد که چگونه می‌توان اجرای سیاست را اندازه‌گیری کرد؛ این‌که آیا برداشت‌های مثبت شواهدی برای اثر علّی هستند یا خیر. همچنین، شاخص‌های میدانی و آزمون‌های استنباطی لازم برای یک مطالعه تجربی قابل انتشار را شناسایی می‌کند. یافته‌ها بر اهمیت دسترسی هدفمند دیجیتال، توسعه مستمر معلمان، ارتباط سیاست مبتنی بر جامعه و پاسخ مبتنی بر جامعه برای جوامع قبیله‌ای تأکید می‌کند. از آنجا که داده‌های عددی مصنوعی هستند، نتایج مقاله روش را نشان می‌دهد و در صورت ارائه به‌عنوان مقاله پژوهشی تجربی، باید با داده‌های میدانی اخلاقی جایگزین شوند.