civic trust

This study examines how Finnish teachers construct values of responsible citizenship in their pedagogical practices. This qualitative case study involved six teachers from early childhood and primary education in Finland and usedsemi‑structured interviews. The data were analysed thematically, focusing on how teachers narrated responsibility in everyday routines, family–school partnerships, and references to civic institutions. The analysis identified seven interrelated strategies: encouraging self‑reliance, organising collective responsibility, promoting ethical awareness, assigning practical life tasks, facilitating work‑life orientation, modelling civic trust, and collaborating with families. These strategies show that responsibility is constructed through interaction, narrative, and institutional trust, as teachers integrate citizenship values in everyday routines, ethical framings, and examples drawn from Finland. Responsibility is thereby performed as both a personal practice and a civic virtue anchored in public institutions. The study advances global debates on citizenship education and social constructionism by illustrating how responsible citizenship is cultivated as a lived practice that links everyday school life to wider social, economic, and ecological orders. Because this study mainly focuses on teachers’ views, future research should include students’ perspectives, compare contexts, and track change over time to understand how ideas about responsibility develop across diverse educational and cultural settings.

این مطالعه به بررسی چگونگی ساخت ارزش‌های شهروندی مسئولانه توسط معلمان فنلاندی در شیوه‌های آموزشی آن‌ها می‌پردازد. این پژوهش کیفی موردی با مشارکت شش معلم از آموزش دوران کودکی و ابتدایی در فنلاند و با استفاده از مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته انجام شده است. داده‌ها به صورت مضمون‌محور تحلیل شدند و تمرکز بر نحوه روایت مسئولیت توسط معلمان در روال‌های روزمره، مشارکت خانواده و مدرسه و ارجاعات به نهادهای مدنی بود. تحلیل، هفت راهبرد مرتبط را شناسایی کرد: تشویق به خوداتکایی، سازماندهی مسئولیت جمعی، ترویج آگاهی اخلاقی، واگذاری وظایف عملی زندگی، تسهیل جهت‌گیری به سوی کار و زندگی، الگوسازی اعتماد مدنی و همکاری با خانواده‌ها. این راهبردها نشان می‌دهند که مسئولیت از طریق تعامل، روایت و اعتماد نهادی ساخته می‌شود، زیرا معلمان ارزش‌های شهروندی را در روال‌های روزمره، چارچوب‌های اخلاقی و نمونه‌هایی برگرفته از فنلاند ادغام می‌کنند. بدین ترتیب، مسئولیت هم به عنوان یک کنش فردی و هم به عنوان یک فضیلت مدنی ریشه‌دار در نهادهای عمومی اجرا می‌شود. این مطالعه با نشان دادن چگونگی پرورش شهروندی مسئولانه به عنوان یک کنش زیسته که زندگی روزمره مدرسه را به نظم‌های اجتماعی، اقتصادی و زیست‌محیطی گسترده‌تر پیوند می‌دهد، به مباحث جهانی آموزش شهروندی و ساخت‌گرایی اجتماعی کمک می‌کند. از آنجا که این مطالعه عمدتاً بر دیدگاه معلمان تمرکز دارد، پژوهش‌های آینده باید دیدگاه دانش‌آموزان را نیز دربر گیرد، زمینه‌ها را مقایسه کند و تغییرات را در طول زمان پیگیری نماید تا درک بهتری از چگونگی تحول ایده‌های مسئولیت در بسترهای آموزشی و فرهنگی متنوع حاصل شود.