primary teacher education

Independent assignments and classroom presentations require clear assessment criteria and actionable feedback. This study aimed to develop the SELSA evaluation model in the Elementary School Teacher Education program at Universitas Tribuana Kalabahi. Research and development comprised needs analysis, design, and development without effectiveness testing. Data were obtained from 72 fourth-semester students selected through proportionate stratified random sampling, a lecturer interview, and classroom observations. Descriptive quantitative and qualitative analyses informed the model. Perceived attainment reached 74.6% for assignments, 89.8% for presentations, 82.7% for motivation, and 88.7% for model needs. Qualitative findings identified unclear criteria, uneven participation, inconsistent feedback, and missing structured rubrics. The resulting model integrates orientation, authentic assignments, exploration, presentation, discussion, rubric-based assessment, feedback, and reflection with revision. Guidelines and assessment formats support its proposed use. SELSA connects learning evidence with improvement in teacher education; its practicality and effectiveness require subsequent testing

تکالیف مستقل و ارائه‌های کلاسی نیازمند معیارهای ارزیابی شفاف و بازخورد قابل اقدام هستند. هدف این پژوهش توسعه مدل ارزیابی SELSA در برنامه آموزش معلمان دبستان در دانشگاه Tribuana کالاباهی بود. پژوهش و توسعه شامل تحلیل نیازها، طراحی و توسعه بدون آزمون اثربخشی بود. داده‌ها از ۷۲ دانشجوی ترم چهارم که با نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی شده نسبتی انتخاب شدند، یک مصاحبه با استاد و مشاهدات کلاسی به دست آمد. تحلیل‌های توصیفی کمی و کیفی مدل را اطلاع‌رسانی کردند. میزان تحقق ادراک‌شده برای تکالیف ۷۴.۶٪، برای ارائه‌ها ۸۹.۸٪، برای انگیزه ۸۲.۷٪ و برای نیاز به مدل ۸۸.۷٪ بود. یافته‌های کیفی معیارهای نامشخص، مشارکت نامتوازن، بازخورد ناسازگار و نبود روبریک‌های ساختاریافته را شناسایی کردند. مدل حاصل، جهت‌گیری، تکالیف اصیل، اکتشاف، ارائه، بحث، ارزیابی مبتنی بر روبریک، بازخورد و بازتاب با بازنگری را ادغام می‌کند. راهنماها و قالب‌های ارزیابی از کاربرد پیشنهادی آن پشتیبانی می‌کنند. SELSA شواهد یادگیری را با بهبود در آموزش معلمان پیوند می‌دهد؛ عملی بودن و اثربخشی آن نیازمند آزمون‌های بعدی است.

Learning at university level needs to be geared towards engaging students in understanding, analysing and solving problems related to the learning context. Problem-Based Learning (PBL) is a relevant model for fostering such learning experiences, particularly in the education of trainee teachers, who require the ability to manage problem-solving-based learning. This study aims to identify and analyse the needs of prospective teacher students regarding the implementation of PBL in the Primary School Teacher Education Programme (PGSD). The study employed a descriptive quantitative approach and was conducted in March 2026, involving 52 fourth-semester students selected through purposive sampling. Data were collected using a closed-ended questionnaire with a Likert scale comprising 20 positive statements. The instrument measured five aspects of PBL, including problem orientation, organisation of learning activities, individual and group investigation, development and presentation of results, and evaluation of the learning process. The results of the expert validation indicated a validity rate of 90.8 per cent, whilst the Cronbach’s alpha value of 0.863 indicated very high reliability. Data analysis was carried out using frequency distributions, percentages and mean values for each aspect. The research findings revealed that students have a need for all aspects of PBL, with an emphasis on engagement with problems, investigative activities, and the development and presentation of solutions. These findings can serve as a basis for the design of a systematic PBL programme tailored to the characteristics of prospective primary school teachers

یادگیری در سطح دانشگاهی باید به گونه‌ای هدایت شود که دانشجویان را در درک، تحلیل و حل مسائل مرتبط با زمینه یادگیری درگیر سازد. یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) مدلی مناسب برای تقویت چنین تجارب یادگیری است، به ویژه در آموزش دانشجویان معلم آینده که نیازمند توانایی مدیریت یادگیری مبتنی بر حل مسئله هستند. هدف این پژوهش شناسایی و تحلیل نیازهای دانشجویان معلم آینده در خصوص اجرای PBL در برنامه آموزش معلمان دبستان (PGSD) است. این پژوهش با رویکرد توصیفی-کمی و در اسفند ۱۴۰۴ انجام شد و ۵۲ دانشجوی ترم چهارم که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند، در آن شرکت داشتند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه بسته با مقیاس لیکرت شامل ۲۰ گزاره مثبت گردآوری شد. این ابزار پنج جنبه از PBL را اندازه‌گیری کرد: جهت‌گیری مسئله، سازماندهی فعالیت‌های یادگیری، پژوهش فردی و گروهی، توسعه و ارائه نتایج، و ارزیابی فرایند یادگیری. نتایج روایی توسط خبرگان، نرخ روایی ۹۰.۸ درصد را نشان داد و مقدار آلفای کرونباخ ۰.۸۶۳ بیانگر پایایی بسیار بالا بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از توزیع فراوانی، درصدها و میانگین هر جنبه انجام شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که دانشجویان به همه جنبه‌های PBL نیاز دارند و بر درگیری با مسائل، فعالیت‌های پژوهشی و توسعه و ارائه راه‌حل‌ها تأکید دارند. این یافته‌ها می‌تواند مبنایی برای طراحی برنامه‌ای نظام‌مند از PBL متناسب با ویژگی‌های معلمان آینده دبستان قرار گیرد.

This investigation evaluated the employability, professional competencies, and internship experiences of the Bachelor of Elementary Education (BEED) graduates of the Polytechnic University of the Philippines – Cabiao Campus for the academic years 2024–2025. The study objectives were to obtain the demographic characteristics of the graduates and the employment profile, how the graduates have matched their jobs with their degrees, their practical abilities and skills learned from the institution, and their practicum and internship experience’s effect. A descriptive quantitative research design was used in the study. Respondents were 170 BEED graduates of 2024 and 2025 who were identified through total enumeration and purposive sampling strategies. A researcher-made questionnaire was used as the main data instrument and was shared online using Google Forms, email, Messenger, and other social media platforms. Frequency, percentage, and weighted mean were used to analyze the observations made in the data. The findings showed that a high proportion of graduates were employed in the local area; however, many were working in fields not directly related to their degree. The findings also showed that the respondents strongly agreed that the BEED program effectively strengthened their communication skills, critical thinking, teaching competencies, leadership skills, and ICT skills that pertain to professional practice. Moreover, the graduates self-reported very high ratings regarding practicum and internship experiences, which showed that they ready them for managing a classroom, teaching in-person, and carrying out teaching duties in real life. This research can guide curricula improvement, support programs, and a continuous improvement process of the BEED program to strengthen graduate employability and professional readiness.

این پژوهش به ارزیابی قابلیت اشتغال، شایستگی‌های حرفه‌ای و تجارب کارآموزی فارغ‌التحصیلان رشته کارشناسی آموزش ابتدایی (BEED) دانشگاه پلی‌تکنیک فیلیپین – پردیس کابیاو در سال‌های تحصیلی ۲۰۲۴ تا ۲۰۲۵ پرداخت. اهداف پژوهش شامل به‌دست‌آوردن ویژگی‌های جمعیت‌شناختی فارغ‌التحصیلان و نمایه اشتغال آنان، میزان تطابق شغل فارغ‌التحصیلان با رشته تحصیلی، توانایی‌ها و مهارت‌های عملی کسب‌شده از مؤسسه، و تأثیر تجربه کارورزی و کارآموزی بود. در این مطالعه از طرح پژوهش توصیفی-کمی استفاده شد. پاسخ‌دهندگان شامل ۱۷۰ نفر از فارغ‌التحصیلان BEED سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵ بودند که از طریق سرشماری کامل و نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزار اصلی گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق‌ساخته بود که به صورت آنلاین از طریق Google Forms، ایمیل، Messenger و سایر شبکه‌های اجتماعی توزیع شد. برای تحلیل داده‌ها از فراوانی، درصد و میانگین وزنی استفاده گردید. یافته‌ها نشان داد که نسبت بالایی از فارغ‌التحصیلان در منطقه محلی مشغول به کار هستند؛ با این حال، بسیاری از آنان در حوزه‌هایی مشغول به کارند که ارتباط مستقیمی با رشته تحصیلی‌شان ندارد. همچنین نتایج نشان داد که پاسخ‌دهندگان به شدت موافق بودند که برنامه BEED به طور مؤثری مهارت‌های ارتباطی، تفکر انتقادی، شایستگی‌های تدریس، مهارت‌های رهبری و مهارت‌های ICT مرتبط با عمل حرفه‌ای را در آنان تقویت کرده است. افزون بر این، فارغ‌التحصیلان به صورت خودگزارش‌دهی، نمرات بسیار بالایی به تجارب کارورزی و کارآموزی خود دادند که نشان می‌دهد این تجارب آنان را برای مدیریت کلاس، تدریس حضوری و انجام وظایف آموزشی در دنیای واقعی آماده کرده است. این پژوهش می‌تواند راهنمایی برای بهبود برنامه درسی، برنامه‌های حمایتی و فرایند بهبود مستمر برنامه BEED به منظور تقویت قابلیت اشتغال و آمادگی حرفه‌ای فارغ‌التحصیلان باشد.

Teacher education increasingly privileges standardized competencies, digital skills, and measurable outputs, while giving less attention to cultural identity, value negotiation, and diversity in multiethnic classrooms. This study reframes national heritage as an asset-based pedagogical resource rather than a static folkloric supplement. Using a convergent parallel mixed-methods design, the study examined how a 15-week course, “National Heritage and Pedagogical Values,” influenced ethno-cultural competence, professional identity, and culturally responsive teaching readiness among 42 Master’s students in primary education in Kazakhstan. Quantitative results showed significant growth across all measured dimensions, with the strongest practical shift in behavioural/pedagogical application, t(41) = 9.77, p < .001, d = 1.51. Micro-teaching observations confirmed that candidates converted heritage concepts such as Asar, qoshqar müiiz, and kösh into subject-specific teaching tools for cooperation, geometry, ecology, and classroom dialogue. Reflexive thematic analysis of essays showed a parallel identity shift: participants moved from viewing heritage as ceremonial folklore toward using it as an inclusive pedagogical language. The findings indicate that heritage-based teacher education can strengthen culturally responsive practice when mediated through structured reflection and observable teaching performance. The study contributes a post-Soviet, Central Asian model for preparing teachers who can balance national cultural revitalization with pluralistic classroom inclusion.

آموزش معلمان به طور فزاینده‌ای بر شایستگی‌های استاندارد، مهارت‌های دیجیتال و خروجی‌های قابل سنجش تأکید می‌کند و در عین حال به هویت فرهنگی، مذاکره ارزشی و تنوع در کلاس‌های چندقومیتی توجه کمتری می‌شود. این پژوهش، میراث ملی را نه به عنوان مکملی ایستا و فولکلوریک، بلکه به عنوان منبعی دارایی‌محور در آموزش بازتعریف می‌کند. با استفاده از طرح پژوهشی آمیخته همگرای موازی، این مطالعه بررسی کرد که چگونه یک دوره ۱۵ هفته‌ای با عنوان «میراث ملی و ارزش‌های آموزشی» بر شایستگی قومیتی-فرهنگی، هویت حرفه‌ای و آمادگی برای آموزش پاسخگو به فرهنگ در میان ۴۲ دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش ابتدایی در قزاقستان تأثیر می‌گذارد. نتایج کمی نشان داد که در تمامی ابعاد اندازه‌گیری‌شده رشد معناداری وجود داشته است و بیشترین تغییر عملی در کاربرد رفتاری/آموزشی مشاهده شد، t(41) = 9.77, p < .001, d = 1.51. مشاهدات تدریس خرد تأیید کرد که داوطلبان مفاهیم میراثی مانند Asar، qoshqar müiiz و kösh را به ابزارهای آموزشی موضوع‌محور برای همکاری، هندسه، بوم‌شناسی و گفت‌وگوی کلاسی تبدیل کردند. تحلیل تماتیک بازتابی مقالات نشان داد که تغییر هویتی موازی رخ داده است: شرکت‌کنندگان از نگاه به میراث به عنوان فولکلور آیینی به سوی استفاده از آن به عنوان زبان آموزشی فراگیر حرکت کردند. یافته‌ها نشان می‌دهد که آموزش معلم مبتنی بر میراث، زمانی که از طریق بازتاب ساختاریافته و عملکرد قابل مشاهده تدریس میانجی‌گری شود، می‌تواند عمل پاسخگو به فرهنگ را تقویت کند. این پژوهش الگویی از آسیای مرکزی و پساسووئیتی برای تربیت معلمانی ارائه می‌دهد که قادر به ایجاد تعادل میان احیای فرهنگی ملی و شمول‌گرایی در کلاس‌های چندفرهنگی هستند.