School system

This study investigates the influence of planning and coordination in quality assurance practices on management of instruction in public secondary schools in North-Central Nigeria. The study examined how planning activities and coordination mechanisms enhance instructional effectiveness within the school system. A descriptive survey research design was adopted. The study covered Kwara, Kogi, Niger, Benue, Nasarawa, and Plateau States. The population comprised 1,730 principals, 30,232 teachers, and 402 quality assurance officers. Using a multi-stage sampling technique, a sample of 785 participants (274 principals, 375 teachers, and 136 quality assurance officers) was selected from 274 public senior secondary schools. Data were collected using a self-structured questionnaire titled Influence of Planning and Coordination in Quality Assurance Practice on Management of Instruction in Public Secondary Schools (IPCQAPMIPSS). Reliability was established through Cronbach’s alpha (α = 0.889), indicating strong internal consistency. Descriptive statistics (mean and standard deviation) were used to answer research questions with a decision mean of 2.50. Findings revealed that planning practices such as timely preparation of timetables and lesson plans were generally accepted, while coordination practices showed moderate implementation across schools. The study concludes that strengthening coordinated quality assurance strategies is essential for improving instructional management and educational outcomes in the region

The article discusses the specifics of social-pedagogical work with students majoring in “Social Pedagogy,” focusing on interacting with learners who require special educational conditions due to visual impairments. It presents the educational and social needs of the learners, the pivotal role of the social pedagogue, and the blended teaching methodology developed for this topic. Special attention is paid to the interconnected organization of lectures and practical sessions, the execution of case studies, and the core role of establishing trust and mutual understanding with the learner—all of which foster students’ professional competencies and inclusive mindset. The objective of the article is to present the methodical implementation experience of teaching the topic “Specifics of working with learners with special educational needs conditioned by visual impairments,” highlighting the complementary role of lectures and practical seminars in the professional development of future social pedagogues. During the lectures and practical seminars, a comprehensive range of methods and tools are utilized: slide presentations, lecture-discussions, Q&A sessions, “one-minute reflection,” brainstorming, video screenings, graphic charts, case studies, individual and group work, role-plays, educational games, discussions, and the “invisible trust” method. The application of these methods stimulates students' active engagement, enhances initiative, fosters positive interpersonal relationships, and develops essential social skills. Main Conclusion. The methodical framework proposed in this article can serve as a practical guide for higher education instructors. Such in-depth preparation for working with learners with visual impairments ensures that future educators enter the school system not as passive observers of the inclusion process, but as active, competent creators of a high-quality, accessible, and safe learning environment.

In the first part of this paper, Ihighlight recent advances in design research evidenced by the five core papers of this special issue. These advances include planning classroom design studies with an eye toward scale from the outset, design studies that are investigating and supporting the development of cadres of accomplished professional development facilitators, and design studies that are investigating how to support the development of school system capacity to take up and adapt potentially productive innovations. In thesecond part of the paper, Idiscuss three significant challenges for the future. The first concerns the challenges inherent in specifying the learning goals that orient various types of design studies. Thesecond is the challenge of thinking in terms of systems of supports for learning and of seeing those systems as aspects of the school and school system contexts in which educators develop and refine their practices. The third is the challenge of ensuring that aconcern for the equitable distribution of students’ learning opportunities is integral to all types of design studies.

در بخش نخست این مقاله، پیشرفت‌های اخیر در پژوهش طراحی که توسط پنج مقاله اصلی این شماره ویژه نشان داده شده‌اند، برجسته می‌شود. این پیشرفت‌ها شامل برنامه‌ریزی مطالعات طراحی کلاس درس با توجه به مقیاس از همان ابتدا، مطالعات طراحی که به بررسی و حمایت از توسعه گروه‌هایی از تسهیل‌گران حرفه‌ای توسعه شغلی می‌پردازند، و مطالعات طراحی که به بررسی نحوه حمایت از توسعه ظرفیت نظام آموزشی مدارس برای پذیرش و تطبیق نوآوری‌های بالقوه سودمند اختصاص یافته‌اند، می‌باشد. در بخش دوم مقاله، سه چالش مهم برای آینده مورد بحث قرار می‌گیرد. نخستین چالش، دشواری‌های ذاتی در مشخص کردن اهداف یادگیری است که جهت‌دهنده انواع مختلف مطالعات طراحی هستند. دومین چالش، اندیشیدن در قالب نظام‌های حمایتی برای یادگیری و مشاهده این نظام‌ها به عنوان جنبه‌هایی از زمینه‌های مدرسه و نظام آموزشی است که در آن‌ها معلمان به توسعه و اصلاح شیوه‌های خود می‌پردازند. سومین چالش، اطمینان از این است که توجه به توزیع عادلانه فرصت‌های یادگیری دانش‌آموزان، جزء جدایی‌ناپذیر همه انواع مطالعات طراحی باشد.

Studying a long-running nationwide system of school inspections, we show how school choices and enrollment respond to new information about school quality. We use exogenous variation in the timing of school inspections around the school choice deadline to isolate the effect of information over and above underlying changes in school quality. We find that low- and higher-income parents respond similarly to new information. Conditional on household location, non-targeted information provision therefore does not increase school segregation by household income.

با مطالعه یک نظام بازرسی مدارس سراسری و بلندمدت، نشان می‌دهیم که انتخاب و ثبت‌نام در مدارس چگونه به اطلاعات جدید درباره کیفیت مدرسه واکنش نشان می‌دهد. با استفاده از تغییرات برون‌زا در زمان‌بندی بازرسی مدارس در حوالی مهلت انتخاب مدرسه، اثر اطلاعات را جدا از تغییرات اساسی در کیفیت مدرسه شناسایی می‌کنیم. یافته‌ها نشان می‌دهد که والدین با درآمد پایین و بالا به طور مشابه به اطلاعات جدید واکنش نشان می‌دهند. بنابراین، با فرض ثبات محل سکونت خانوار، ارائه اطلاعات غیرهدفمند منجر به افزایش جداسازی مدارس بر اساس درآمد خانوار نمی‌شود.

In the context of increasing decentralisation of educational management, principals are expected to navigate complex governance structures that often limit their decision-making power; however, the extent of their autonomy varies significantly across different governance systems.This qualitative conceptual discourse analyses the policy implications of granting school principals' autonomy in school leadership and governance.The findings highlight the need for balanced policies that empower principals while maintaining rigorous accountability measures to ensure equitable and high-quality education.Policy recommendations are provided to enhance governance frameworks, support leadership training for principals to foster effective school leadership, and foster environments conducive to educational excellence.This paper contributes to the ongoing discourse on optimising school governance structures to support principal autonomy and improve educational outcomes.Through addressing these issues, this paper aims to offer practical insights for policymakers seeking to design governance systems that both empower school leaders and uphold the standards necessary for consistent and fair educational practices.

در زمینه افزایش تمرکززدایی مدیریت آموزشی، انتظار می‌رود مدیران مدارس در ساختارهای حکمرانی پیچیده‌ای که اغلب قدرت تصمیم‌گیری آن‌ها را محدود می‌کند، به ایفای نقش بپردازند؛ با این حال، میزان خودمختاری آن‌ها در نظام‌های حکمرانی مختلف به طور قابل توجهی متفاوت است. این discourse مفهومی کیفی به تحلیل پیامدهای سیاستی اعطای خودمختاری به مدیران مدارس در رهبری و حکمرانی مدرسه می‌پردازد. یافته‌ها بر ضرورت سیاست‌های متوازنی که ضمن توانمندسازی مدیران، تدابیر پاسخگویی دقیق را برای تضمین آموزش عادلانه و باکیفیت حفظ می‌کنند، تأکید دارند. توصیه‌های سیاستی برای بهبود چارچوب‌های حکمرانی، حمایت از آموزش رهبری برای مدیران به منظور تقویت رهبری مؤثر مدرسه و ایجاد محیط‌هایی مناسب برای تعالی آموزشی ارائه شده است. این مقاله به گفتمان جاری درباره بهینه‌سازی ساختارهای حکمرانی مدرسه برای حمایت از خودمختاری مدیران و بهبود پیامدهای آموزشی کمک می‌کند. از طریق پرداختن به این مسائل، این مقاله در پی ارائه بینش‌های عملی برای سیاست‌گذاران است که به دنبال طراحی نظام‌های حکمرانی هستند که همزمان مدیران مدارس را توانمند سازند و استانداردهای لازم برای رویه‌های آموزشی منسجم و عادلانه را حفظ کنند.