group roles

Although Kurikulum Merdeka promotes flexible, student-centered learning, the implementation of Natural and Social Sciences (IPAS) instruction in elementary schools continues to face various challenges. This study aimed to describe the challenges in implementing IPAS instruction under Kurikulum Merdeka in Grade V at SD Negeri 005 Desa Baru, Kampar Regency. The study employed a descriptive qualitative approach involving two fifth-grade teachers and six purposively selected students. Three students had IPAS scores above 75, and three had scores below 75. Data were collected through nonparticipant observation, structured interviews, and documentation and analyzed through data reduction, data display, and conclusion drawing. Data trustworthiness was assessed through triangulation of sources and data collection techniques. The findings identified three domains of challenges related to students, teachers, and learning assessment. Student-related challenges were the most prominent, including differences in understanding, declining attention after approximately 15–20 minutes of lecturing, interest that depended on the type of activity, uneven participation, dependence on external motivation, inconsistent task management, and varying levels of learning readiness. Teacher-related challenges included the breadth of integrated science and social studies content and classroom management during group activities. Assessment involved oral quizzes and student worksheets, supplemented by remedial instruction and enrichment. Achievement scores ranged from 60 to 96, with a mastery threshold of 75. These findings underscore the need for differentiated instruction, concrete and contextually relevant instructional media, clearly assigned group roles, time management, and the use of assessment results to improve instruction. This study provides a contextual account of challenges in IPAS instruction and the need to adapt fifth-grade teaching practices. Its restriction to one school and a focused observation period highlights the need for further research covering more lessons and IPAS topics.

This classroom action research article presents the use of Problem Based Learning (PBL) to improve Grade V pupils' Pancasila Education learning outcomes on the application of Pancasila values in everyday life. The context comprises 28 pupils at SDN Pakis V/372 Surabaya and includes a pre-cycle followed by two cycles of planning, action, observation, and reflection. Learning activities center on contextual case analysis, group investigation, presentation of solutions, and individual evaluation. Learning outcomes are measured using five multiple-choice items, three short-answer items, and two constructed-response items. Descriptive analysis yields mean scores of 63.72, 79.51, and 87.97, while mastery increases from 28.57% to 71.43% and 96.43%. The 85% class mastery target is reached in Cycle II, although one pupil still requires targeted remediation. Cycle II improvements emphasize individual initial responses, rotating group roles, comparison of alternative actions, and evidence-based reasoning.

این مقاله پژوهش اقدام کلاسی به کارگیری یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning - PBL) را برای بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم در درس آموزش پاندچاسیلا با محوریت کاربرد ارزش‌های پاندچاسیلا در زندگی روزمره ارائه می‌دهد. جامعه پژوهش شامل ۲۸ دانش‌آموز دبستان SDN Pakis V/372 سورابایا است و شامل یک مرحله پیش‌چرخه و دو چرخه برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و بازتاب می‌باشد. فعالیت‌های یادگیری بر تحلیل موردی زمینه‌ای، پژوهش گروهی، ارائه راه‌حل‌ها و ارزیابی فردی متمرکز است. نتایج یادگیری با استفاده از پنج سؤال چندگزینه‌ای، سه سؤال کوتاه‌پاسخ و دو سؤال پاسخ‌ساز اندازه‌گیری می‌شود. تحلیل توصیفی میانگین نمرات ۶۳٫۷۲، ۷۹٫۵۱ و ۸۷٫۹۷ را نشان می‌دهد و میزان تسلط از ۲۸٫۵۷٪ به ۷۱٫۴۳٪ و ۹۶٫۴۳٪ افزایش می‌یابد. هدف تسلط کلاسی ۸۵٪ در چرخه دوم محقق می‌شود، هرچند یک دانش‌آموز همچنان به جبرانسازی هدفمند نیاز دارد. بهبودهای چرخه دوم بر پاسخ‌های اولیه فردی، چرخش نقش‌های گروهی، مقایسه اقدامات جایگزین و استدلال مبتنی بر شواهد تأکید دارد.

This classroom action research describes the implementation of Numbered Heads Together (NHT) supported by KARSA (Social Analysis and Action Cards) to improve Pancasila Education learning outcomes in a fifth-grade class scenario involving 28 pupils at SDN Pakis V Surabaya. The study focuses on norms, rights, and responsibilities and consists of two cycles comprising planning, action, observation, and reflection. Synthetic data from 20-item individual tests were analyzed using mean scores, classical mastery percentages, and indicator-level response accuracy. Individual mastery was set at ≥75, with a classical mastery target of ≥85%. The mean score increased from 65.18 in the pre-cycle to 77.50 in cycle I and 87.86 in cycle II. Classical mastery increased from 25.00% to 64.29% and reached 89.29% in cycle II, thereby meeting the predetermined target. Improvements in cycle II included structured guiding questions, rotating group roles, and individual understanding checks. Three pupils remained below the mastery criterion and required remedial learning.

این پژوهش اقدام پژوهی کلاسی به توصیف اجرای مدل Numbered Heads Together (NHT) با پشتیبانی رسانه KARSA (کارت تحلیل اجتماعی و اقدام) به منظور بهبود نتایج یادگیری درس آموزش پاندچاسیلا در سناریوی کلاس پنجم با حضور ۲۸ دانش‌آموز در دبستان SDN Pakis V سورابایا می‌پردازد. تمرکز پژوهش بر هنجارها، حقوق و مسئولیت‌ها بوده و شامل دو چرخه متشکل از برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل است. داده‌های ترکیبی حاصل از آزمون‌های فردی ۲۰ سؤالی با استفاده از میانگین نمرات، درصد تسلط کلاسیک و دقت پاسخ‌دهی در سطح شاخص‌ها تحلیل شدند. معیار تسلط فردی برابر یا بیشتر از ۷۵ و هدف تسلط کلاسیک برابر یا بیشتر از ۸۵٪ تعیین شد. میانگین نمرات از ۶۵٫۱۸ در پیش‌آزمون به ۷۷٫۵۰ در چرخه اول و ۸۷٫۸۶ در چرخه دوم افزایش یافت. تسلط کلاسیک از ۲۵٫۰۰٪ به ۶۴٫۲۹٪ و در چرخه دوم به ۸۹٫۲۹٪ رسید و بدین ترتیب هدف تعیین‌شده محقق شد. بهبودهای چرخه دوم شامل پرسش‌های راهنمای ساختاریافته، چرخش نقش‌های گروهی و بررسی درک فردی بود. سه دانش‌آموز همچنان زیر معیار تسلط باقی ماندند و به آموزش جبرانی نیاز داشتند.

This classroom action research aimed to improve the analytical skills of fifth-grade students in Natural and Social Sciences (IPAS) through the Problem Based Learning (PBL) model. Current IPAS learning is oriented toward applicable problem-solving approaches. The low analytical skills at SDN Bangetayu Kulon were reflected in the pre-cycle classical completeness of only 28.57%, with a mean score of 64.29. The study employed the Kemmis and McTaggart spiral design across two cycles consisting of planning, acting, observing, and reflecting, involving 28 students, including 14 male and 14 female students. The instruments consisted of a Higher Order Thinking Skills (HOTS) written test at the C4 analytical level, teacher and student activity observation sheets, and documentation. The findings indicated a gradual improvement: the class mean score increased from 64.29 in the pre-cycle to 74.64 in Cycle I and 90.36 in Cycle II. Classical completeness increased from 28.57% to 60.71% and 89.28%, exceeding the 85% success indicator. Student activity also increased from 53.21% in Cycle I to 91.79% in Cycle II. The implementation of PBL supported by contextual problems, scaffolding, guiding questions, and structured group roles effectively improved student engagement and analytical skills.

این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی با هدف ارتقاء مهارت‌های تحلیلی دانش‌آموزان پایه پنجم در درس علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS) از طریق مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) انجام شد. آموزش فعلی IPAS بر رویکردهای حل مسئله کاربردی متمرکز است. مهارت‌های تحلیلی پایین در دبستان SDN Bangetayu Kulon در پیش‌آزمون با کفایت کلاسیک تنها ۲۸٫۵۷٪ و میانگین نمره ۶۴٫۲۹ منعکس شد. این مطالعه با استفاده از طرح مارپیچی Kemmis و McTaggart در دو چرخه شامل برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل، با مشارکت ۲۸ دانش‌آموز (۱۴ پسر و ۱۴ دختر) انجام شد. ابزارها شامل آزمون کتبی Higher Order Thinking Skills (HOTS) در سطح تحلیلی C4، برگه‌های مشاهده فعالیت معلم و دانش‌آموز و مستندسازی بودند. یافته‌ها نشان دادند که بهبود تدریجی حاصل شد: میانگین نمره کلاس از ۶۴٫۲۹ در پیش‌آزمون به ۷۴٫۶۴ در چرخه اول و ۹۰٫۳۶ در چرخه دوم افزایش یافت. کفایت کلاسیک از ۲۸٫۵۷٪ به ۶۰٫۷۱٪ و ۸۹٫۲۸٪ رسید و از شاخص موفقیت ۸۵٪ فراتر رفت. فعالیت دانش‌آموزان نیز از ۵۳٫۲۱٪ در چرخه اول به ۹۱٫۷۹٪ در چرخه دوم افزایش یافت. اجرای مدل PBL با پشتیبانی مسائل زمینه‌ای، اسکفولدینگ، پرسش‌های راهنما و نقش‌های گروهی ساختاریافته به طور مؤثری موجب بهبود مشارکت و مهارت‌های تحلیلی دانش‌آموزان شد.