narrative retelling

This study examined the associations between inhibitory control, working memory, inductive reasoning, awareness, and children’s narrative retelling abilities in early childhood. A total of 212 children aged 4–7 years participated in the study. Executive functions were assessed through measures of verbal and visuospatial working memory and inhibitory control, inductive reasoning was assessed using a Raven-like matrix task, and awareness was assessed through perceptual and inferential awareness tasks. Narrative retelling was evaluated using a story retelling task that captured multiple aspects of narrative performance. Correlational analyses indicated moderate associations between inhibitory control, working memory, and several narrative retelling indicators. Narrative retelling performance also increased significantly with age, indicating clear developmental gains from the preschool to the early school years. Structural equation modeling further showed that inhibitory control and verbal working memory were significant predictors of the latent narrative retelling construct, whereas visuospatial working memory and inductive reasoning were not significantly associated with narrative retelling. Awareness showed small but significant associations with certain narrative retelling indicators.

این پژوهش به بررسی ارتباط بین کنترل مهاری، حافظه کاری، استدلال استقرایی، آگاهی و توانایی‌های بازگویی روایت در کودکان اوایل کودکی پرداخت. در مجموع ۲۱۲ کودک ۴ تا ۷ ساله در این مطالعه شرکت کردند. عملکردهای اجرایی از طریق سنجش‌های حافظه کاری کلامی و دیداری-فضایی و کنترل مهاری ارزیابی شد؛ استدلال استقرایی با استفاده از یک آزمون ماتریسی مشابه Raven سنجیده شد و آگاهی از طریق وظایف آگاهی ادراکی و استنباطی مورد ارزیابی قرار گرفت. بازگویی روایت با استفاده از یک وظیفه بازگویی داستان که جنبه‌های مختلف عملکرد روایی را در بر می‌گرفت، ارزیابی شد. تحلیل‌های همبستگی نشان داد که بین کنترل مهاری، حافظه کاری و چندین شاخص بازگویی روایت، ارتباطات متوسطی وجود دارد. عملکرد بازگویی روایت همچنین با افزایش سن به طور معناداری افزایش یافت که نشان‌دهنده پیشرفت‌های رشدی آشکار از دوره پیش‌دبستانی تا سال‌های ابتدایی مدرسه است. مدل‌سازی معادلات ساختاری نشان داد که کنترل مهاری و حافظه کاری کلامی پیش‌بینی‌کننده‌های معنادار سازه نهفته بازگویی روایت هستند، در حالی که حافظه کاری دیداری-فضایی و استدلال استقرایی ارتباط معناداری با بازگویی روایت نداشتند. آگاهی نیز ارتباطات کوچک اما معناداری با برخی شاخص‌های بازگویی روایت نشان داد.