symptom networks

Anxiety and depressive symptoms frequently co-occur during adolescence. Physical activity is associated with adolescent mental health at the scale-score level, but its links with individual symptoms and their temporal ordering remain less clear. This study examined contemporaneous and one-year prospective associations between physical activity and individual anxiety/depression symptoms, evaluated the robustness of pooling three annual wave-pair cohorts, and compared network patterns between male and female adolescents. Three adjacent annual wave-pair cohorts (2020–2021, 2021–2022, and 2022–2023) from a Chinese national adolescent health survey were analyzed ( N = 13,785 wave-pair records). Physical activity was measured with the PAQ-A and anxiety/depression symptoms with the SCL-90. Gaussian graphical models and cross-lagged panel networks (CLPNs) were estimated. Annual-cohort invariance, missingness, centrality, bridge centrality, accuracy, stability, and male/female differences were examined. Annual-cohort comparisons showed no detectable network-structure differences (M = 0.07–0.08, p = 0.120–0.270) or global-strength differences (ΔS = 0.12–0.32, p = 0.150–0.320). Little’s test was nonsignificant (χ² = 79.39, df = 89, p = 0.531), providing no evidence against a completely-at-random missingness mechanism. In the pooled contemporaneous network, physical activity had negative partial correlations with low motivation (weight = -0.0732), low energy (-0.0651), and nervousness (-0.0532). Worthlessness (expected influence [EI] = 1.39), tension (EI = 1.38), and nervousness (EI = 1.34) were influential nodes. Panic had the highest reported bridge EI (0.659). In the CLPN, physical activity was prospectively associated with lower low motivation ( β = -0.0602) and low mood ( β = -0.0561), while nervousness was associated with lower subsequent physical activity ( β = -0.0539). Male and female networks differed in structure (M = 0.112, p < 0.001) but not global strength (ΔS = 0.19, p = 0.709). Physical activity occupied a peripheral position in the contemporaneous network but showed small prospective associations with selected anxiety and depressive symptoms. These temporal associations do not establish causality. The stable annual-cohort pattern and male/female-specific edge configuration support further confirmatory work using designs that can address unmeasured confounding and within-person change.

Background Receiving a cancer diagnosis frequently evokes a wide range of emotions. Emotions may help to cope with cancer: these are adaptive emotions. When emotions become disproportionate to the situation or interfere with functioning, emotions are maladaptive. According to the network theory of mental disorders, symptoms are reciprocally associated with each other; if there are strong connections between symptoms, the symptom network remains activated. A strongly connected network indicates maladaptive emotions. Objective To examine whether patients with cancer with maladaptive emotions are characterized by stronger associations among emotional (and among emotional and cancer-treatment-related) symptoms as compared to patients with adaptive emotions. Methods Patients with cancer (n = 132) completed Ecological Momentary Assessments for 14 days, 5 times a day, 3–7 months after start of systemic treatment. Patients were categorized as having adaptive or maladaptive emotions, based on a reference standard (psychiatric diagnostic assessment or self-reported subjective need for professional mental healthcare). Multilevel Vector Autoregression models were built in R (mlVAR package), and associations among symptoms in networks were compared (mnet package). Results Patients with maladaptive emotions did not show stronger associations among symptoms than patients with adaptive emotions. This result of no statistically significant differences was consistently found for both emotional and cancer-treatment-related symptoms, both reference standards (psychiatric diagnostic assessment and subjective need for professional mental health care), and both contemporaneous and temporal networks (maximal edge differences ≤0.14). Conclusion Contrary to our hypothesis, associations among emotional symptoms and of emotional and cancer-treatment-related symptoms were not stronger in patients with maladaptive emotions, as compared to patients with adaptive emotions. This raises doubts about the validity of network theory as an explanation for maladaptive emotions in patients with cancer. Since network strength did not differentiate between adaptive and maladaptive emotions, clinical assessment should continue to be guided by symptom intensity, patient functioning, and the expressed need for mental health care.

زمینه: دریافت تشخیص سرطان اغلب طیف وسیعی از هیجان‌ها را برمی‌انگیزد. هیجان‌ها می‌توانند به مقابله با سرطان کمک کنند؛ این‌ها هیجان‌های سازگارانه هستند. زمانی که هیجان‌ها نسبت به موقعیت نامتناسب شده یا در عملکرد اختلال ایجاد کنند، هیجان‌ها ناسازگارانه محسوب می‌شوند. بر اساس نظریه شبکه‌ای اختلالات روانی، نشانه‌ها به طور متقابل با یکدیگر مرتبط هستند؛ اگر ارتباطات قوی میان نشانه‌ها وجود داشته باشد، شبکه نشانه‌ها فعال باقی می‌ماند. یک شبکه با پیوندهای قوی‌تر نشان‌دهنده هیجان‌های ناسازگارانه است. هدف: بررسی این‌که آیا بیماران مبتلا به سرطان با هیجان‌های ناسازگارانه، با ارتباطات قوی‌تر میان نشانه‌های هیجانی (و همچنین میان نشانه‌های هیجانی و نشانه‌های مرتبط با درمان سرطان) نسبت به بیماران با هیجان‌های سازگارانه مشخص می‌شوند یا خیر. روش‌ها: بیماران مبتلا به سرطان (n = 132) به مدت ۱۴ روز، روزانه ۵ بار، ۳ تا ۷ ماه پس از شروع درمان سیستمیک، ارزیابی‌های لحظه‌ای بوم‌شناختی را تکمیل کردند. بیماران بر اساس یک معیار مرجع (ارزیابی تشخیصی روان‌پزشکی یا نیاز ذهنی خوداظهاری به مراقبت حرفه‌ای سلامت روان) به دو گروه هیجان‌های سازگارانه یا ناسازگارانه تقسیم شدند. مدل‌های رگرسیون برداری خودبازگشتی چندسطحی در نرم‌افزار R (بسته mlVAR) ساخته شد و ارتباطات میان نشانه‌ها در شبکه‌ها مقایسه شد (بسته mnet). یافته‌ها: بیماران با هیجان‌های ناسازگارانه ارتباطات قوی‌تری میان نشانه‌ها نسبت به بیماران با هیجان‌های سازگارانه نشان ندادند. این نتیجه که تفاوت آماری معناداری وجود ندارد، به طور مداوم برای هر دو دسته نشانه‌های هیجانی و نشانه‌های مرتبط با درمان سرطان، هر دو معیار مرجع (ارزیابی تشخیصی روان‌پزشکی و نیاز ذهنی به مراقبت حرفه‌ای سلامت روان) و هر دو نوع شبکه همزمان و زمانی مشاهده شد (حداکثر تفاوت لبه‌ها ≤0.14). نتیجه‌گیری: برخلاف فرضیه ما، ارتباطات میان نشانه‌های هیجانی و همچنین میان نشانه‌های هیجانی و نشانه‌های مرتبط با درمان سرطان در بیماران با هیجان‌های ناسازگارانه نسبت به بیماران با هیجان‌های سازگارانه قوی‌تر نبود. این یافته اعتبار نظریه شبکه‌ای را به عنوان توضیحی برای هیجان‌های ناسازگارانه در بیماران مبتلا به سرطان زیر سؤال می‌برد. از آن‌جا که قدرت شبکه بین هیجان‌های سازگارانه و ناسازگارانه تفاوتی نداشت، ارزیابی بالینی باید همچنان بر شدت نشانه‌ها، عملکرد بیمار و نیاز ابراز شده به مراقبت سلامت روان مبتنی باشد.

Anxiety and depression frequently co-occur in children and adolescents, but studies of their joint presentation use different units of analysis. This scoping review examined how those approaches connect and where evidence remains limited. We searched PubMed, Web of Science Core Collection, Scopus, and APA PsycINFO for English-language studies available from 2010 to 11 May 2026. We mapped 205 eligible studies across eight non-exclusive empirical themes and interpreted their distribution from a developmental perspective. Study designs varied with the constructs examined. Among 52 symptom-network studies, 37 analysed cross-sectional data and 15 used longitudinal or trajectory cohort designs. Only 16 of 170 risk-factor studies also evaluated treatment outcomes. One symptom-network study linked network-derived findings to a neurobiological measure. Developmental and geographical coverage was uneven. Three studies were child-focused, and the United States and China accounted for 69.27% of the evidence. The descriptive Global South aggregate accounted for 5.85%. These patterns identify priorities for longitudinal within-person research, developmental stratification, and studies linking symptom models to biological measures and intervention mechanisms. Locally validated measures and research in underrepresented settings are needed to assess whether findings transfer across populations.

اضطراب و افسردگی اغلب در کودکان و نوجوانان به طور هم‌زمان رخ می‌دهند، اما مطالعات مربوط به بروز مشترک آن‌ها از واحدهای تحلیل متفاوتی استفاده می‌کنند. این مرور گسترده بررسی می‌کند که این رویکردها چگونه به یکدیگر مرتبط می‌شوند و در کدام زمینه‌ها شواهد همچنان محدود باقی مانده‌اند. پایگاه‌های PubMed، Web of Science Core Collection، Scopus و APA PsycINFO برای مطالعات انگلیسی‌زبان منتشرشده از سال ۲۰۱۰ تا ۱۱ مه ۲۰۲۶ جست‌وجو شدند. تعداد ۲۰۵ مطالعه واجد شرایط در هشت محور تجربی غیرانحصاری ترسیم و توزیع آن‌ها از منظر تحولی تفسیر شد. طرح‌های مطالعاتی با توجه به سازه‌های مورد بررسی متفاوت بودند. از میان ۵۲ مطالعه شبکه نشانه‌ای، ۳۷ مطالعه داده‌های مقطعی را تحلیل کردند و ۱۵ مطالعه از طرح‌های طولی یا کوهورت مسیر استفاده نمودند. تنها ۱۶ مطالعه از ۱۷۰ مطالعه عامل خطر، پیامدهای درمان را نیز ارزیابی کردند. یک مطالعه شبکه نشانه‌ای یافته‌های مبتنی بر شبکه را به یک شاخص عصب‌زیستی مرتبط ساخت. پوشش تحولی و جغرافیایی نامتوازن بود. سه مطالعه بر کودکان متمرکز بودند و ایالات متحده و چین ۶۹.۲۷٪ از شواهد را به خود اختصاص دادند. مجموع توصیفی کشورهای جنوب جهانی ۵.۸۵٪ را شامل شد. این الگوها اولویت‌هایی را برای پژوهش‌های طولی درون‌فردی، لایه‌بندی تحولی و مطالعاتی که مدل‌های نشانه‌ای را به شاخص‌های زیستی و سازوکارهای مداخله‌ای پیوند می‌دهند، مشخص می‌کند. ابزارهای بومی‌سازی‌شده و پژوهش در محیط‌های کمتر نمایان‌شده برای ارزیابی انتقال‌پذیری یافته‌ها میان جمعیت‌ها مورد نیاز است.