English-medium instruction

Frustration of the basic psychological needs for autonomy, competence, and relatedness undermines student wellbeing, yet most research treats the three needs as separate continuous predictors, obscuring how they combine within individual students. Taking a person-centred approach, this study identified profiles of need frustration among 607 undergraduates in English-medium instruction (EMI) programmes in Saudi Arabia and examined how the profiles related to school belonging and to personal (emotional–academic) and social wellbeing. Latent profile analysis of the three frustration dimensions yielded five profiles: two large profiles distinguished mainly by overall severity (low and mild frustration) and three smaller, configurally distinct profiles characterised by pervasive–relational frustration, acute competence frustration, and a relatedness-spared agentic frustration. The profiles differed substantially in belonging, personal wellbeing, and social wellbeing, and the content of frustration corresponded to the domain most affected: relatedness frustration accompanied the lowest social wellbeing, whereas autonomy and competence frustration accompanied the lowest personal wellbeing. Profile membership was largely independent of gender, major, and English-exposure category, with only a weak association with year of study. These findings characterise the heterogeneity of need frustration in EMI—most students differing in overall severity and a minority in configuration—and offer a provisional, descriptive basis for identifying and supporting students whose frustration is concentrated in particular needs.

ناکامی نیازهای روان‌شناختی پایه برای خودمختاری، شایستگی و ارتباط، بهزیستی دانشجویان را تضعیف می‌کند، با این حال بیشتر پژوهش‌ها این سه نیاز را به‌عنوان پیش‌بین‌های پیوسته و جداگانه در نظر می‌گیرند و نحوه ترکیب آن‌ها درون دانشجویان را پنهان می‌سازند. این مطالعه با اتخاذ رویکرد فردمحور، الگوهای ناکامی نیاز را در میان ۶۰۷ دانشجوی کارشناسی در برنامه‌های آموزش با زبان انگلیسی (EMI) در عربستان سعودی شناسایی کرد و بررسی نمود که این الگوها چگونه با تعلق به مدرسه و بهزیستی فردی (هیجانی–تحصیلی) و اجتماعی مرتبط هستند. تحلیل الگوی نهفته سه بعد ناکامی، پنج الگو را نشان داد: دو الگوی بزرگ که عمدتاً بر اساس شدت کلی (ناکامی پایین و ملایم) متمایز می‌شوند و سه الگوی کوچک‌تر با پیکربندی متمایز شامل ناکامی فراگیر–ارتباطی، ناکامی شدید شایستگی و ناکامی عاملیت با حفظ ارتباط. الگوها از نظر تعلق، بهزیستی فردی و بهزیستی اجتماعی تفاوت قابل توجهی داشتند و محتوای ناکامی با حوزه‌ای که بیشترین تأثیر را پذیرفته بود مطابقت داشت: ناکامی ارتباطی با پایین‌ترین بهزیستی اجتماعی همراه بود، در حالی که ناکامی خودمختاری و شایستگی با پایین‌ترین بهزیستی فردی همراه بود. عضویت در الگوها تا حد زیادی مستقل از جنسیت، رشته تحصیلی و دسته‌بندی میزان مواجهه با زبان انگلیسی بود و تنها ارتباط ضعیفی با سال تحصیلی داشت. این یافته‌ها ناهمگونی ناکامی نیاز در EMI را توصیف می‌کنند—اکثر دانشجویان از نظر شدت کلی و اقلیتی از نظر پیکربندی متفاوت هستند—و مبنایی توصیفی و مقدماتی برای شناسایی و حمایت از دانشجویانی که ناکامی آن‌ها در نیازهای خاصی متمرکز است، ارائه می‌دهند.