Inclusive education in Islamic education does not always take the form of explicit policies but may be manifested through values embedded in institutional documents. This study examines how inclusive education is understood and manifested as a value orientation in the vision and mission of MIS Nurul Muslimin Sungai Raya using Talcott Parsons’ structural functionalism. Employing a qualitative case study, data were collected through document analysis and interviews with key informants. The findings show that inclusive values are not explicitly formulated but are implicitly reflected in three orientations: akhlakul karimah (noble character), social harmony, and student potential development. These values provide a normative orientation toward diversity but have not been fully translated into operational educational practices. Within the AGIL framework, social harmony and akhlakul karimah are supported by interview data as indications of integration and pattern maintenance, while adaptation and goal attainment remain interpretive inferences from the vision and mission. The study also identifies a gap between articulated values and their implementation, indicating that inclusive values function as a systemic orientation but have not yet been fully internalized in practice. Thus, strengthening the operational dimension is essential to transform inclusive values from normative commitments into systematic and sustainable educational practices.
آموزش فراگیر در آموزش اسلامی همواره به صورت سیاست‌های صریح ظاهر نمی‌شود، بلکه ممکن است از طریق ارزش‌های نهفته در اسناد نهادی تجلی یابد. این پژوهش به بررسی نحوه درک و تجلی آموزش فراگیر به عنوان یک جهت‌گیری ارزشی در چشم‌انداز و رسالت MIS Nurul Muslimin Sungai Raya با استفاده از رویکرد کارکردگرایی ساختاری تالکوت پارسونز می‌پردازد. با بهره‌گیری از روش مطالعه موردی کیفی، داده‌ها از طریق تحلیل اسناد و مصاحبه با مطلعان کلیدی گردآوری شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که ارزش‌های فراگیر به طور صریح صورت‌بندی نشده‌اند، اما به طور ضمنی در سه جهت‌گیری بازتاب یافته‌اند: اخلاق کریمه (اخلاق نیکو)، هم‌آهنگی اجتماعی و توسعه پتانسیل دانش‌آموزان. این ارزش‌ها جهت‌گیری هنجاری نسبت به تنوع فراهم می‌کنند، اما هنوز به طور کامل به شیوه‌های عملیاتی آموزشی ترجمه نشده‌اند. در چارچوب AGIL، هم‌آهنگی اجتماعی و اخلاق کریمه بر اساس داده‌های مصاحبه به عنوان نشانه‌هایی از یکپارچگی و حفظ الگو مورد حمایت قرار گرفته‌اند، در حالی که سازگاری و دستیابی به هدف همچنان استنباط‌های تفسیری از چشم‌انداز و رسالت هستند. این مطالعه همچنین شکافی میان ارزش‌های بیان‌شده و اجرای آن‌ها را شناسایی می‌کند که نشان می‌دهد ارزش‌های فراگیر به عنوان یک جهت‌گیری سیستمی عمل می‌کنند، اما هنوز به طور کامل در عمل درونی نشده‌اند. بنابراین، تقویت بُعد عملیاتی برای تبدیل ارزش‌های فراگیر از تعهدات هنجاری به شیوه‌های آموزشی نظام‌مند و پایدار ضروری است.
Education financing planning is a strategic aspect in madrasah management that plays an important role in ensuring accountability in financial management. This study aims to analyze the planning of education financing in MTsN 10 Tasikmalaya, identify the suitability of fund allocation with the needs of madrasas, and examine the accountability mechanisms applied. This study uses a qualitative approach with a descriptive method. Data was obtained through interviews with deputy heads of madrasas, treasurers, and related parties, and through the distribution of questionnaires to educators and education staff, and supported by documentation data in the form of RKAM and financial statements. The results of the study show that financing planning at MTsN 10 Tasikmalaya has been carried out in an accountable manner with an average of 93% in the very good category. Thus, financing planning at MTsN 10 Tasikmalaya is not only administrative, but also strategic in supporting the achievement of Islamic education goals.
برنامه‌ریزی تأمین مالی آموزش، جنبه‌ای راهبردی در مدیریت مدارس اسلامی است که نقش مهمی در تضمین پاسخگویی در مدیریت مالی ایفا می‌کند. هدف این پژوهش، تحلیل برنامه‌ریزی تأمین مالی آموزش در مدرسه متوسطه دولتی شماره ۱۰ تاسیک‌مالایا، شناسایی میزان انطباق تخصیص منابع مالی با نیازهای مدرسه و بررسی سازوکارهای پاسخگویی اجراشده است. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه با معاونان مدرسه، خزانه‌داران و سایر افراد مرتبط، همچنین توزیع پرسشنامه میان معلمان و کارکنان آموزشی و با پشتیبانی داده‌های اسنادی شامل RKAM و صورت‌های مالی گردآوری شده‌اند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که برنامه‌ریزی تأمین مالی در مدرسه متوسطه دولتی شماره ۱۰ تاسیک‌مالایا به‌صورت پاسخگو و با میانگین ۹۳٪ در دسته بسیار خوب انجام شده است. بنابراین، برنامه‌ریزی تأمین مالی در این مدرسه نه‌تنها جنبه اداری دارد، بلکه به‌صورت راهبردی نیز در تحقق اهداف آموزش اسلامی نقش‌آفرینی می‌کند.
This study examines how Islamic madrasah curricula are often administratively replicated without embedding Islamic values or local wisdom. Using an explanatory sequential mixed-methods design, we surveyed 64 teachers and curriculum coordinators, then conducted 12 in-depth interviews. Quantitative analyses (descriptive statistics, Pearson correlation, simple regression) revealed that 78% of documents received only superficial identity changes and only 27% of teachers participated actively. Teacher engagement correlated strongly with document originality (r = 0.62; p < 0.01), while supervisory effectiveness explained 28% of quality variation. Qualitative themes highlight teachers' technical unpreparedness, viewing curriculum as an administrative burden, and a need for on-site case-based coaching. We propose a participatory mentoring model combining on-site training and document review to boost teachers' technical capacity and foster authentic, reflective, context-relevant curricula. Recommendations focus on sustained supervisory policy and co-design of curricula by teachers and supervisors.
این پژوهش بررسی می‌کند که چگونه برنامه‌های درسی مدارس اسلامی (مدارس دینی) اغلب به‌صورت اداری تکرار می‌شوند، بدون آنکه ارزش‌های اسلامی یا خرد بومی در آن‌ها نهادینه شود. با استفاده از طرح پژوهش آمیختهٔ تبیینی متوالی، ابتدا از ۶۴ معلم و هماهنگ‌کنندهٔ برنامهٔ درسی نظرسنجی شد و سپس ۱۲ مصاحبهٔ عمیق انجام گرفت. تحلیل‌های کمی (آمار توصیفی، همبستگی پیرسون، رگرسیون ساده) نشان داد که ۷۸٪ اسناد تنها تغییرات ظاهری در هویت دریافت کرده‌اند و تنها ۲۷٪ معلمان به‌طور فعال مشارکت داشته‌اند. مشارکت معلمان با اصالت اسناد همبستگی قوی داشت (r = 0.62؛ p < 0.01)، در حالی که اثربخشی نظارت ۲۸٪ از تغییرات کیفیت را تبیین کرد. مضامین کیفی به ناآمادگی فنی معلمان، تلقی برنامهٔ درسی به‌عنوان یک بار اداری و نیاز به آموزش موردی در محل اشاره دارند. ما یک الگوی راهنمایی مشارکتی را پیشنهاد می‌کنیم که آموزش حضوری و بازبینی اسناد را ترکیب می‌کند تا ظرفیت فنی معلمان افزایش یافته و برنامه‌های درسی اصیل، تأملی و متناسب با زمینه ایجاد شود. توصیه‌ها بر سیاست نظارتی پایدار و طراحی مشترک برنامهٔ درسی توسط معلمان و ناظران تأکید دارد.
