shura

Improving the quality of Islamic education requires a quality management approach that is not only oriented toward meeting established standards but also grounded in Islamic values, including trustworthiness (amanah), justice (‘adl), excellence (ihsan), consultation (shura), and continuous improvement. This article focuses on synthesizing quality management principles with Islamic educational values and developing a quality management model that systematically integrates audit, self-evaluation, benchmarking, and accreditation. This study employs a qualitative approach using a literature review method. The research stages include identifying and selecting relevant literature, analyzing the concepts of quality management and Islamic educational values, synthesizing relevant principles, and formulating an Islamic education quality management model. The findings indicate that integrating Islamic values with quality management principles can establish a quality assurance system that goes beyond compliance with standards toward fostering an ethical, integrity-based, and sustainable quality culture. Audits function as instruments for assessment and control, self-evaluation as a reflective process for identifying institutional achievements and weaknesses, benchmarking as a means of learning from best practices, and accreditation as formal recognition of quality standards compliance. The proposed model positions Islamic values as its philosophical foundation, quality management as its organizational framework, and the four instruments as mechanisms for continuous quality improvement. Therefore, the model provides a conceptual framework for developing Islamic education quality management that is integrative, adaptive, sustainable, and oriented toward public benefit.

School management in an era of rapid change faces increasingly complex challenges. Schools are required to deliver measurable academic performance, meet quality standards, develop teacher competencies, adaptively utilize technology, and produce graduates capable of contributing to society. However, management orientations that rely too heavily on performance indicators, administrative efficiency, accreditation, and academic achievements risk overlooking the inner human dimension, the quality of relationships, moral values, the well-being of the school community, and the social impact of education. This article aims to reconstruct value-based education management through a Sufi perspective by developing a school governance model that integrates four key dimensions: performance, values, well-being, and social impact. The study employs a qualitative-conceptual approach, drawing on a literature review of Sufi thought, spiritual leadership, education management, learning organizations, distributed leadership, educator well-being, and leadership for social justice. The study yields the "Sufi School Governance Model," a framework that establishes tazkiyat al-nafs (purification of the soul), muraqabah (spiritual vigilance), amanah (trustworthiness), ihsan (excellence/spiritual sincerity), shūrā (consultation), ‘adl (justice), tawāḍu‘ (humility), mahabbah (love/compassion), and khidmah (service) as its foundational values; performance as the professional dimension; well-being as the human dimension; and social impact as the orientation toward the common good. This model operates through a cycle of niyyah (intention) tazkiyah (purification) amanah (trust) shūrā (consultation) ihsan (excellence) khidmah (service) muḥāsabah (self-reflection) iṣlāḥ (reform), which translates into planning, organizing, leadership, human resource development, supervision, evaluation, and continuous improvement. This reconstruction positions the school principal not merely as an administrator, but as a murabbī (spiritual educator/mentor), khādim (servant-leader), and uswah (role model), while the school itself is positioned as a community for learning, character building, well-being, and social transformation. This model offers an expanded definition of school success, moving beyond mere "school performance" toward performance that is meaningful, ethical, human-centered, and socially impactful

مدیریت مدرسه در عصر تغییرات سریع با چالش‌های فزاینده و پیچیده‌ای مواجه است. مدارس ملزم به ارائه عملکرد تحصیلی قابل سنجش، رعایت استانداردهای کیفیت، توسعه شایستگی‌های معلمان، بهره‌برداری تطبیقی از فناوری و تربیت فارغ‌التحصیلانی هستند که قادر به مشارکت در جامعه باشند. با این حال، رویکردهای مدیریتی که بیش از حد بر شاخص‌های عملکرد، کارآمدی اداری، اعتباربخشی و دستاوردهای علمی تکیه دارند، در معرض نادیده گرفتن بُعد درونی انسان، کیفیت روابط، ارزش‌های اخلاقی، بهزیستی جامعه مدرسه و تأثیر اجتماعی آموزش قرار دارند. این مقاله با هدف بازسازی مدیریت آموزش مبتنی بر ارزش‌ها از منظر تصوف، به توسعه یک مدل حکمرانی مدرسه می‌پردازد که چهار بُعد کلیدی عملکرد، ارزش‌ها، بهزیستی و تأثیر اجتماعی را ادغام می‌کند. این پژوهش با رویکرد کیفی ـ مفهومی و با تکیه بر مرور ادبیات اندیشه صوفیانه، رهبری معنوی، مدیریت آموزشی، سازمان‌های یادگیرنده، رهبری توزیعی، بهزیستی معلمان و رهبری برای عدالت اجتماعی انجام شده است. نتیجه این پژوهش، «مدل حکمرانی مدرسه صوفیانه» است؛ چارچوبی که تزکیه‌النفس (پاکسازی نفس)، مراقبه (نظارت معنوی)، امانت (امانت‌داری)، احسان (برتری/اخلاص معنوی)، شورا (مشورت)، عدل (عدالت)، تواضع (فروتنی)، محبت (عشق/دلسوزی) و خدمت (خدمت‌رسانی) را به عنوان ارزش‌های بنیادین خود قرار می‌دهد؛ عملکرد را به عنوان بُعد حرفه‌ای، بهزیستی را به عنوان بُعد انسانی و تأثیر اجتماعی را به عنوان جهت‌گیری به سوی خیر عمومی تعریف می‌کند. این مدل از طریق چرخه نیت (نیت)، تزکیه (پاکسازی)، امانت (اعتماد)، شورا (مشورت)، احسان (برتری)، خدمت (خدمت‌رسانی)، محاسبه (خودارزیابی) و اصلاح (اصلاح) عمل می‌کند که به برنامه‌ریزی، سازماندهی، رهبری، توسعه منابع انسانی، نظارت، ارزیابی و بهبود مستمر ترجمه می‌شود. این بازسازی، مدیر مدرسه را نه صرفاً به عنوان یک مدیر، بلکه به عنوان مربی (مربی معنوی/راهنما)، خادم (رهبر خدمتگزار) و اسوه (الگو) معرفی می‌کند و خود مدرسه را به عنوان جامعه‌ای برای یادگیری، پرورش شخصیت، بهزیستی و تحول اجتماعی جایگاه می‌بخشد. این مدل، تعریف گسترده‌تری از موفقیت مدرسه ارائه می‌دهد و فراتر از صرفاً «عملکرد مدرسه»، به سوی عملکردی معنادار، اخلاقی، انسان‌محور و دارای تأثیر اجتماعی حرکت می‌کند.

This study aims to describe the implementation of Islamic thought in strategic management and to formulate a strategic management model based on Islamic values at Pesantren Al-Hamidy Banyuanyar. This research employs a descriptive qualitative approach, using in-depth interviews, observations, and documentation as data collection techniques. The research informants include the pesantren caregivers, institutional leaders, teachers (asatidz), and managers of educational units. Data analysis follows the Miles and Huberman model, consisting of data reduction, data display, and conclusion drawing. The findings show that the application of strategic management at Pesantren Al-Hamidy is grounded in Islamic principles such as shūra, amanah, itqan, and maqasid al-shari‘ah. The strategic planning process is carried out through structured deliberation, strengthening of the vision and mission, and determining program priorities based on the needs of students and the community. At the implementation stage, the values of amanah and discipline serve as the main foundation for human resource management and program execution. Strategy evaluation is conducted periodically through weekly deliberation forums and quarterly evaluation meetings. This study produces a strategic management model grounded in Islamic thought consisting of four main components: Islamic value foundation, strategy formulation, strategy implementation, and continuous evaluation. This model is expected to serve as a reference for Islamic educational institutions in developing effective and spiritually oriented strategic management

هدف این پژوهش توصیف اجرای اندیشه اسلامی در مدیریت استراتژیک و تدوین مدل مدیریت استراتژیک مبتنی بر ارزش‌های اسلامی در مدرسه علمیه Al-Hamidy Banyuanyar است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی انجام شده و از مصاحبه‌های عمیق، مشاهده و اسناد به عنوان روش‌های گردآوری داده‌ها استفاده شده است. مشارکت‌کنندگان پژوهش شامل متولیان مدرسه علمیه، مدیران مؤسسات، معلمان (اساتید) و مدیران واحدهای آموزشی هستند. تحلیل داده‌ها بر اساس مدل Miles و Huberman شامل کاهش داده‌ها، نمایش داده‌ها و نتیجه‌گیری انجام می‌شود. یافته‌ها نشان می‌دهد که اجرای مدیریت استراتژیک در مدرسه علمیه Al-Hamidy مبتنی بر اصول اسلامی مانند شورا، امانت، اتقان و مقاصد الشریعه است. فرایند برنامه‌ریزی استراتژیک از طریق مشورت ساختاریافته، تقویت چشم‌انداز و مأموریت و تعیین اولویت‌های برنامه بر اساس نیازهای دانش‌آموزان و جامعه صورت می‌گیرد. در مرحله اجرا، ارزش‌های امانت و انضباط به عنوان پایه اصلی مدیریت منابع انسانی و اجرای برنامه‌ها عمل می‌کنند. ارزیابی راهبرد به صورت دوره‌ای از طریق جلسات مشورت هفتگی و نشست‌های ارزیابی فصلی انجام می‌شود. این پژوهش مدلی از مدیریت استراتژیک مبتنی بر اندیشه اسلامی ارائه می‌دهد که شامل چهار مؤلفه اصلی است: بنیان ارزشی اسلامی، تدوین راهبرد، اجرای راهبرد و ارزیابی مستمر. انتظار می‌رود این مدل به عنوان مرجعی برای مؤسسات آموزشی اسلامی در توسعه مدیریت استراتژیک مؤثر و معنویت‌محور مورد استفاده قرار گیرد.