talaqqi method

Students' ability to read the Qur'an and memorize short surahs at MI Muhammadiyah Sidorejo remains low. This condition is reflected in inaccurate hijaiyah letter pronunciation, limited reading fluency, and difficulties in memorizing short surahs accurately. An initial assessment of 32 students showed an average group score of 75. Method: The mentoring program was conducted over two months and involved 32 students and relevant school stakeholders in identifying learning needs, planning activities, implementing interventions, observing progress, and reflecting on the results. The talaqqi method was used through reading demonstrations, imitation, and direct correction, while tikrar was applied through repeated recitation to strengthen memorization. Data were collected through observation, practical assessments, and documentation, then analyzed by comparing average scores before and after the program. Findings: The average group score increased from 75 to 90, representing a 15-point difference or a 20% relative increase from the initial score. Conclusion: Structured mentoring through talaqqi and tikrar can support the development of Qur'anic reading and short-surah memorization skills. Novelty/Originality: This program integrates reading guidance and memorization practice into a single activity and documents its implementation and outcomes through observations and pre- and post-program score comparisons

This study aims to reveal the strategies used by Al-Qur'an Hadith teachers in improving the Qur'an reading ability of tenth-grade students at MA NWDI Pringgasela. The ability to read the Qur'an is a fundamental aspect of Islamic education, as it serves as the foundation for students to correctly understand the content and message of the Qur'an. Al-Qur'an Hadith teachers play a crucial role in shaping this ability through a structured and systematic learning process. This research employs a qualitative descriptive approach using field research, focusing on the objective depiction of real conditions in the field. Data collection techniques include observation, interviews, and documentation to obtain in-depth insights into the teaching strategies applied by the teachers. The results of the study show that the main strategy used by Al-Qur'an Hadith teachers at MA NWDI Pringgasela is the expository strategy, which emphasizes direct delivery of material from teacher to students. This strategy is implemented through two main methods: the lecture method and the talaqqi method. Through lectures, teachers explain the rules of tajwid, makharijul huruf (points of articulation), and the ethics of reading the Qur'an. Meanwhile, the talaqqi method is used to train students' reading skills by listening to and imitating the teacher's recitation to correct pronunciation errors. The application of these methods has proven effective in improving students' ability to read the Qur'an accurately while fostering discipline and love for the Qur'an.

هدف این پژوهش، آشکار ساختن راهبردهای مورد استفاده معلمان قرآن و حدیث در بهبود توانایی قرائت قرآن دانش‌آموزان پایه دهم در مدرسه MA NWDI Pringgasela است. توانایی قرائت قرآن یکی از جنبه‌های بنیادی آموزش اسلامی به‌شمار می‌رود، چرا که مبنایی برای درک صحیح محتوای قرآن و پیام آن توسط دانش‌آموزان فراهم می‌کند. معلمان قرآن و حدیث نقش بسیار مهمی در شکل‌دهی به این توانایی از طریق فرایند یاددهی-یادگیری ساختارمند و نظام‌مند ایفا می‌کنند. این پژوهش با رویکرد توصیفی-کیفی و با بهره‌گیری از پژوهش میدانی انجام شده است و تمرکز آن بر توصیف عینی شرایط واقعی در میدان پژوهش است. تکنیک‌های گردآوری داده‌ها شامل مشاهده، مصاحبه و مستندسازی به‌منظور دستیابی به بینش‌های عمیق درباره راهبردهای تدریس به‌کاررفته توسط معلمان است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که راهبرد اصلی مورد استفاده معلمان قرآن و حدیث در مدرسه MA NWDI Pringgasela، راهبرد اکتشافی (expository) است که بر انتقال مستقیم مطالب از معلم به دانش‌آموزان تأکید دارد. این راهبرد از طریق دو روش اصلی اجرا می‌شود: روش سخنرانی (lecture method) و روش تلقی (talaqqi method). در روش سخنرانی، معلمان قواعد تجوید، مخارج الحروف و آداب قرائت قرآن را توضیح می‌دهند. در حالی که روش تلقی برای تمرین مهارت قرائت دانش‌آموزان از طریق شنیدن و تقلید قرائت معلم به‌منظور تصحیح اشتباهات تلفظی به‌کار می‌رود. اجرای این روش‌ها در بهبود توانایی قرائت صحیح قرآن دانش‌آموزان و همچنین تقویت نظم و علاقه به قرآن مؤثر بوده است.

This study aims to analyze the effectiveness of the talaqqi method in shaping the character of students at MIN 4 Tanjung Balai, viewed from the perspective of Tafsir Al-Misbah on QS. Al-Alaq verses 1–5 and QS. Al-Qiyamah verses 16–19. This research uses a descriptive qualitative approach, with primary data obtained through in-depth interviews with Al-Quran teachers and secondary data from a literature study of Tafsir Al-Misbah. The data were analyzed through data reduction, data presentation, and conclusion drawing, combined with a simple thematic interpretation approach. The results show that the talaqqi method, through the stages of modeling, listening, imitating, and repetition, contributes to the development of discipline, patience, responsibility, religiosity, and attentiveness among students, although it still faces challenges related to individual differences in ability and limited instructional time. The study of Tafsir Al-Misbah reinforces these findings, in which the meaning of iqra in QS. Al-Alaq is understood as a process of learning as well as teaching, while the principle of listening before reading without haste in QS. Al-Qiyamah is consistent with the talaqqi procedure. Thus, the talaqqi method has a relevant theological foundation as an effective means of developing students' religious character based on Qur'anic values.

هدف این پژوهش، تحلیل اثربخشی روش تلقی در شکل‌دهی به شخصیت دانش‌آموزان مدرسه MIN 4 تانجونگ بالای از منظر تفسیر المیزان بر سوره علق آیات ۱ تا ۵ و سوره قیامه آیات ۱۶ تا ۱۹ است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی انجام شده است و داده‌های اولیه از طریق مصاحبه‌های عمیق با معلمان قرآن و داده‌های ثانویه از طریق مطالعه کتابخانه‌ای تفسیر المیزان گردآوری شده‌اند. داده‌ها با استفاده از کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری، همراه با رویکرد تفسیر موضوعی ساده، تحلیل شدند. نتایج نشان می‌دهد که روش تلقی از طریق مراحل الگوسازی، شنیدن، تقلید و تکرار، در رشد نظم، صبر، مسئولیت‌پذیری، دینداری و توجه دانش‌آموزان مؤثر است، هرچند با چالش‌هایی مانند تفاوت‌های فردی در توانایی و محدودیت زمان آموزش مواجه است. مطالعه تفسیر المیزان این یافته‌ها را تقویت می‌کند؛ به‌گونه‌ای که معنای «اقرأ» در سوره علق به عنوان فرایند یادگیری و آموزش درک می‌شود و اصل شنیدن پیش از خواندن و پرهیز از شتابزدگی در سوره قیامه با رویه تلقی هم‌راستا است. بنابراین، روش تلقی دارای مبنای الهیاتی مرتبط و ابزاری مؤثر برای پرورش شخصیت دینی دانش‌آموزان بر اساس ارزش‌های قرآنی است.