institutional responsibility

Stigmatisation can undermine participation, belonging and well-being in higher education. This study examined how students represent stigmatisation and connect it to diversity, inclusion and perceived institutional responsibility. Grounded in social representations theory, it used a cross-sectional qualitative textual design. A non-probabilistic snowball sample of 519 students from one Spanish university completed an online free-association task based on the Grid Elaboration Method, providing four words and brief explanations in response to “stigmatisation”. Spanish-language responses were analysed in IRaMuTeQ using similarity analysis and descending hierarchical cluster analysis (Reinert method). Seven classes formed two broader branches. The first constructed stigmatisation as categorisation and discrimination affecting LGBTQ+ people, migrants, and people with mental health conditions or functional diversity, with perceived consequences including emotional suffering and academic harm. The second connected stigmatisation to unmet support needs, rigid assessment practices and insufficient institutional responsiveness. By mapping spontaneous associations across multiple forms of difference, the study shows how social marking, psychosocial and educational consequences, and perceived institutional responsibility are organised within a shared representational field. The findings suggest that responses to stigmatisation may benefit from combining awareness-raising with attention to support provision, pedagogical and assessment practices, staff preparation, and communication about inclusion initiatives.

انگ‌زنی می‌تواند مشارکت، تعلق و بهزیستی را در آموزش عالی تضعیف کند. این مطالعه بررسی کرد که دانشجویان چگونه انگ‌زنی را بازنمایی می‌کنند و آن را به تنوع، شمول و مسئولیت نهادی ادراک‌شده مرتبط می‌سازند. این پژوهش مبتنی بر نظریه بازنمایی‌های اجتماعی و با طراحی کیفی متنی مقطعی انجام شد. نمونه‌گیری غیرتصادفی گلوله‌برفی شامل ۵۱۹ دانشجو از یک دانشگاه اسپانیایی بود که یک تکلیف تداعی آزاد آنلاین مبتنی بر روش Grid Elaboration را تکمیل کردند و در پاسخ به «انگ‌زنی» چهار واژه و توضیحات کوتاهی ارائه دادند. پاسخ‌های به زبان اسپانیایی با استفاده از نرم‌افزار IRaMuTeQ و از طریق تحلیل شباهت و تحلیل خوشه‌ای سلسله‌مراتبی نزولی (روش Reinert) تحلیل شد. هفت طبقه دو شاخه کلی را شکل دادند. شاخه اول، انگ‌زنی را به‌عنوان دسته‌بندی و تبعیض علیه افراد LGBTQ+، مهاجران و افراد دارای شرایط سلامت روان یا تنوع عملکردی بازنمایی کرد که پیامدهای ادراک‌شده آن شامل رنج عاطفی و آسیب تحصیلی بود. شاخه دوم، انگ‌زنی را به نیازهای حمایتی برآورده‌نشده، شیوه‌های ارزیابی سخت‌گیرانه و پاسخ‌گویی ناکافی نهادی مرتبط دانست. با ترسیم تداعی‌های خودجوش در زمینه اشکال مختلف تفاوت، این مطالعه نشان می‌دهد که نشانه‌گذاری اجتماعی، پیامدهای روانی‌اجتماعی و آموزشی و مسئولیت نهادی ادراک‌شده چگونه در یک میدان بازنمایی مشترک سازمان می‌یابند. یافته‌ها حاکی از آن است که پاسخ به انگ‌زنی ممکن است از ترکیب آگاهی‌بخشی با توجه به ارائه حمایت، شیوه‌های آموزشی و ارزیابی، آمادگی کارکنان و اطلاع‌رسانی درباره ابتکارات شمول سود ببرد.