democratic parenting

Toilet training is an essential developmental process that fosters discipline and independence in early childhood. The acquisition of toileting skills is significantly influenced by parenting approaches. Authoritative (democratic) parenting, characterized by warmth, two-way communication, and clear boundaries, offers supportive guidance during this developmental transition. This study aimed to investigate the effect of an authoritative parenting style on toilet training ability among children aged 3–4 years. A quantitative research design with a correlational approach was employed, involving 206 parents of children aged 3–4 years selected via questionnaire distribution. Data were collected using the adapted Parenting Styles and Dimensions Questionnaire-Short Version (PSDQ-SV) and the Toilet Training Readiness Scale (TTRS), and analyzed using binary logistic regression. The results revealed a statistically significant association between authoritative parenting and toilet training outcome (p = .018, p .05), though accounting for a modest proportion of the overall variance. These findings suggest that while authoritative parenting contributes positively to early toilet training progression, consistent parental guidance and child-centered readiness factors remain vital.

Social-emotional development is a crucial aspect of early childhood influenced by parenting styles. This study aims to describe parents' parenting styles, children's social-emotional development, and the obstacles encountered in supporting this development at PAUD Bustanul Huda, Pagar Puding Village. This research employed a qualitative approach with a descriptive type. Data were collected through interviews with one class A teacher and five parents, coded as A, B, C, D, and E. Data analysis techniques included data reduction, data presentation, and conclusion drawing. The results indicated that: 1) Most parents applied democratic parenting by providing explanations, setting rules, and training children's independence, although authoritarian and permissive styles were also found; 2) Children aged 4-5 years have shown good social-emotional development, characterized by sharing ability, adapting without crying when separating from parents, and independence; 3) The main obstacles were unmonitored gadget use, parents' limited time, and inconsistency in parenting between home and school.

رشد اجتماعی‌عاطفی یکی از جنبه‌های اساسی دوران کودکی است که تحت تأثیر سبک‌های فرزندپروری قرار می‌گیرد. هدف این پژوهش توصیف سبک‌های فرزندپروری والدین، رشد اجتماعی‌عاطفی کودکان و موانع موجود در حمایت از این رشد در مرکز پیش‌دبستانی بوستان‌الهدی، روستای پگار پودینگ است. این پژوهش با رویکرد کیفی و از نوع توصیفی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه با یک معلم کلاس الف و پنج نفر از والدین (با کدهای A، B، C، D و E) گردآوری شد. تکنیک‌های تحلیل داده شامل کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری بود. نتایج نشان داد: ۱) اکثر والدین از سبک فرزندپروری دموکراتیک با ارائه توضیح، تعیین قوانین و آموزش استقلال به کودکان استفاده می‌کنند، هرچند سبک‌های استبدادی و سهل‌گیرانه نیز مشاهده شد؛ ۲) کودکان ۴ تا ۵ ساله رشد اجتماعی‌عاطفی مطلوبی نشان داده‌اند که با توانایی اشتراک‌گذاری، سازگاری بدون گریه هنگام جدایی از والدین و استقلال مشخص می‌شود؛ ۳) مهم‌ترین موانع، استفاده کنترل‌نشده از ابزارهای دیجیتال، محدودیت زمانی والدین و ناهماهنگی در فرزندپروری بین خانه و مدرسه بود.

This study aims to analyze the role of parenting dimensions in the development of student character within the multicultural context of Malaysia. Specifically, it examines the relationships between parental care, autonomy, overprotection, and student character among university students. A quantitative research design with a descriptive correlational approach was employed. The sample consisted of 88 university students from UiTM Cawangan Pahang, selected using stratified random sampling to reflect Malaysia's ethnic diversity. Data were collected through validated questionnaires measuring three dimensions of parenting styles (care, autonomy, overprotection) and seven aspects of student character (religiosity, nationalism, integrity, independence, cooperation, tolerance, and empathy). Data analysis utilized descriptive statistics and Pearson correlation with SPSS version 26.0. The findings revealed that democratic parenting was the dominant style (47.7%). Parental care demonstrated the strongest positive correlation with student character (r = 0.687, p < 0.01), followed by autonomy (r = 0.642) and overprotection after reverse scoring (r = 0.589). Empathy showed the highest correlation with care (r = 0.701), while autonomy was most strongly associated with independence (r = 0.689). Overall student character was rated very high (mean = 3.43). Parental care showed the strongest association with student character. These findings highlight the importance of warm and supportive parenting in relation to students' moral and social characteristic moral values and social competencies essential for harmonious coexistence in multicultural society. Recommendations for parents, educators, and policymakers are discussed.

این پژوهش با هدف تحلیل نقش ابعاد فرزندپروری در رشد منش دانشجویان در بستر چندفرهنگی مالزی انجام شده است. به طور خاص، روابط میان مراقبت والدین، خودمختاری، حمایت بیش‌ازحد و منش دانشجویان در میان دانشجویان دانشگاهی مورد بررسی قرار گرفته است. طرح پژوهش کمی با رویکرد توصیفی-همبستگی به کار گرفته شد. نمونه شامل ۸۸ دانشجوی دانشگاه UiTM Cawangan Pahang بود که با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای به منظور بازتاب تنوع قومی مالزی انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های معتبر که سه بعد سبک‌های فرزندپروری (مراقبت، خودمختاری، حمایت بیش‌ازحد) و هفت جنبه منش دانشجویی (دین‌داری، ملی‌گرایی، صداقت، استقلال، همکاری، مدارا و همدلی) را اندازه‌گیری می‌کردند، گردآوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و همبستگی پیرسون در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶٫۰ انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد که سبک فرزندپروری دموکراتیک غالب بود (۴۷٫۷٪). مراقبت والدین قوی‌ترین همبستگی مثبت را با منش دانشجویان نشان داد (r = 0.687, p < 0.01)، و پس از آن خودمختاری (r = 0.642) و حمایت بیش‌ازحد پس از نمره‌گذاری معکوس (r = 0.589) قرار داشتند. همدلی بالاترین همبستگی را با مراقبت (r = 0.701) داشت، در حالی که خودمختاری بیشترین ارتباط را با استقلال (r = 0.689) نشان داد. میانگین منش کلی دانشجویان بسیار بالا ارزیابی شد (mean = 3.43). مراقبت والدین قوی‌ترین ارتباط را با منش دانشجویان نشان داد. این یافته‌ها اهمیت فرزندپروری گرم و حمایت‌گر را در ارتباط با ارزش‌های اخلاقی و شایستگی‌های اجتماعی دانشجویان که برای همزیستی هماهنگ در جامعه چندفرهنگی ضروری است، برجسته می‌کند. توصیه‌هایی برای والدین، مربیان و سیاست‌گذاران ارائه شده است.