barriers to learning

This study aimed to analyze the factors hindering learning among students in the Higher Education Technology Program in Logistics during classes, addressing three guiding questions: which factors impede learning, how these factors interfere with the process, and why they produce such effects. This qualitative, exploratory, descriptive study involved students in a class in the Logistics Technology Program at the Federal Institute of Education, Science and Technology of Amazonas (IFAM), Manaus Industrial District Campus. Data were collected through an online semi-structured instrument and analyzed using a similarity technique, followed by grouping responses into analytical categories. The results revealed five dimensions of factors interfering with learning: pedagogical, technological, individual, behavioral/social, and structural-organizational. Pedagogical factors stood out, mainly related to a lack of practical application, an excess of theoretical classes, poor teaching methods, a lack of focus/conciseness, and issues with teaching approaches and instructor performance. The analysis showed that these factors primarily interfere with attention, concentration, focus, comprehension, interest, content retention, and the integration of theory and practice. Students cited attention deficits, comprehension difficulties, monotony, excessive complexity, lack of focus, absence of practical contextualization, insufficient resources, and low engagement. The study concludes that learning difficulties are a multidimensional, process-oriented phenomenon in which various factors can combine to compromise the conditions necessary for learning. The results suggest, therefore, that understanding learning in Logistics requires an integrated approach covering pedagogical, individual, technological, behavioral, social, and structural dimensions.

هدف این پژوهش تحلیل عوامل بازدارنده یادگیری در میان دانشجویان برنامه آموزش عالی فناوری در لجستیک در طول کلاس‌ها بود و سه پرسش راهنما را مورد بررسی قرار داد: کدام عوامل مانع یادگیری می‌شوند، این عوامل چگونه در فرایند یادگیری اختلال ایجاد می‌کنند و چرا چنین آثاری را به وجود می‌آورند. این مطالعه کیفی، اکتشافی و توصیفی با مشارکت دانشجویان یکی از کلاس‌های برنامه فناوری لجستیک در مؤسسه فدرال آموزش، علوم و فناوری آمازوناس (IFAM)، پردیس منطقه صنعتی مانائوس انجام شد. داده‌ها از طریق ابزار نیمه‌ساختاریافته آنلاین گردآوری و با استفاده از تکنیک شباهت تحلیل شدند و سپس پاسخ‌ها در قالب دسته‌بندی‌های تحلیلی گروه‌بندی گردیدند. نتایج، پنج بُعد از عوامل مداخله‌گر در یادگیری را آشکار ساخت: عوامل آموزشی، فناوری، فردی، رفتاری/اجتماعی و ساختاری-سازمانی. عوامل آموزشی برجسته‌تر بودند و عمدتاً به کمبود کاربرد عملی، فراوانی کلاس‌های نظری، روش‌های تدریس ضعیف، فقدان تمرکز/اختصار و مشکلات رویکردهای تدریس و عملکرد مدرس مربوط می‌شدند. تحلیل نشان داد که این عوامل عمدتاً بر توجه، تمرکز، دقت، درک، علاقه، حفظ محتوا و ادغام نظریه و عمل تأثیر می‌گذارند. دانشجویان به کمبود توجه، دشواری درک، یکنواختی، پیچیدگی بیش از حد، فقدان تمرکز، نبود زمینه‌سازی عملی، منابع ناکافی و مشارکت پایین اشاره کردند. پژوهش نتیجه می‌گیرد که دشواری‌های یادگیری پدیده‌ای چندبُعدی و فرایندمحور است که در آن عوامل مختلف می‌توانند با یکدیگر ترکیب شده و شرایط لازم برای یادگیری را به مخاطره اندازند. بنابراین نتایج نشان می‌دهد که فهم یادگیری در حوزه لجستیک مستلزم رویکردی یکپارچه است که ابعاد آموزشی، فردی، فناوری، رفتاری، اجتماعی و ساختاری را دربرگیرد.

This study aims to analyze the implementation of Interactive Whiteboard (IWB) media in improving cognitive engagement and reducing learning barriers among slow-learning students in writing descriptive texts. Specifically, this study examines the effectiveness of interactive IWB features in improving students’ ability to compose systematic and coherent descriptive texts. This study employed a Classroom Action Research approach consisting of four stages: planning, action, observation, and reflection. The subjects and informants were three slow-learning students at SDN 009 Sandaran. Data were collected through observation, interviews, documentation, and writing tests, while data validity was established through triangulation and analyzed using the Miles and Huberman model. The findings showed that IWB implementation effectively enhanced students’ visual engagement through concept mapping using tree diagrams, digital ink features, and collaborative annotations. The visual representations functioned as memory supports that reduced students’ difficulties in organizing ideas and transitioning to independent writing. The students’ descriptive writing skills improved significantly, reflected in the increase of average scores from 60–65 in Cycle I to 80–85 in Cycle II, with 100% classical mastery achievement.

هدف این پژوهش تحلیل اجرای رسانه تخته‌سفید تعاملی (IWB) در بهبود درگیری شناختی و کاهش موانع یادگیری در میان دانش‌آموزان کندآموز در نگارش متون توصیفی است. به طور خاص، این پژوهش اثربخشی ویژگی‌های تعاملی IWB را در ارتقای توانایی دانش‌آموزان برای نگارش متون توصیفی نظام‌مند و منسجم بررسی می‌کند. این پژوهش با رویکرد پژوهش اقدام کلاسی در چهار مرحله برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل انجام شد. آزمودنی‌ها و مطلعان شامل سه دانش‌آموز کندآموز در دبستان SDN 009 Sandaran بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه، مستندسازی و آزمون‌های نوشتاری گردآوری شد و روایی داده‌ها با استفاده از مثلث‌سازی و تحلیل با مدل Miles and Huberman تأمین گردید. یافته‌ها نشان داد که اجرای IWB به طور مؤثری درگیری بصری دانش‌آموزان را از طریق نگاشت مفهومی با استفاده از نمودار درختی، ویژگی جوهر دیجیتال و حاشیه‌نویسی مشارکتی افزایش داد. بازنمایی‌های بصری به عنوان پشتیبان حافظه عمل کرده و دشواری‌های دانش‌آموزان در سازماندهی ایده‌ها و گذار به نگارش مستقل را کاهش داد. مهارت‌های نگارش توصیفی دانش‌آموزان به طور معناداری بهبود یافت که این امر در افزایش میانگین نمرات از ۶۰–۶۵ در چرخه اول به ۸۰–۸۵ در چرخه دوم و دستیابی به ۱۰۰٪ تسلط کلاسیک منعکس شد.

Background Students’ academic performance in public secondary schools remains a major education policy concern in Uganda, particularly in districts where schools face shortages of learning resources and challenges that affect teachers’ capacity to support learning. This policy brief examines teachers’ commitment and the availability of learning resources as predictors of students’ academic performance in public secondary schools in Kasese District, Uganda. Policy and implications The brief draws on evidence from a convergent parallel mixed-methods study conducted in eight public secondary schools involving head teachers, teachers and Senior Four students. Quantitative data were analyzed using descriptive statistics and regression analysis, while qualitative evidence was obtained through head-teacher interviews and student focus group discussions. The combined regression model was statistically significant and explained 28.6% of the variation in students’ academic performance (R = .535, R 2 = .286, adjusted R 2 = .235, F = 5.519, p = .001). School leadership was the strongest positive independent predictor (β = .519, p = .002), while learning resources also showed a significant positive contribution (β = .385, p < .001). Work environment and job satisfaction showed positive bivariate relationships with academic performance but were not independently significant in the combined model. Professional training had a significant negative coefficient in the combined model (β = −.322, p = .043), which should not be interpreted as evidence that teacher training is harmful; rather, it suggests possible contextual, overlap or quality-related effects requiring further investigation. Recommendations Education authorities should strengthen instructional school leadership, improve the availability and equitable distribution of learning resources, and redesign professional development towards practical, continuous, and curriculum-relevant support. Schools should also strengthen teacher support systems and use school-level evidence to identify and address barriers to learning. Conclusions Improving academic performance in Kasese requires an integrated approach that combines effective leadership, adequate learning resources and meaningful teacher support rather than relying on teacher commitment alone.

زمینه: عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان در مدارس متوسطه دولتی همچنان یکی از دغدغه‌های اصلی سیاست‌گذاری آموزشی در اوگاندا است، به‌ویژه در مناطقی که مدارس با کمبود منابع یادگیری و چالش‌هایی مواجه هستند که ظرفیت معلمان برای حمایت از یادگیری را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این سیاست‌نامه به بررسی تعهد معلمان و دسترسی به منابع یادگیری به‌عنوان پیش‌بین‌های عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان در مدارس متوسطه دولتی منطقه Kasese، اوگاندا می‌پردازد. سیاست و پیامدها: این سیاست‌نامه مبتنی بر شواهد حاصل از یک مطالعه آمیخته همگرا و موازی است که در هشت مدرسه متوسطه دولتی با مشارکت مدیران، معلمان و دانش‌آموزان پایه چهارم متوسطه انجام شده است. داده‌های کمی با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل رگرسیون تحلیل شدند و شواهد کیفی نیز از طریق مصاحبه با مدیران و بحث‌های گروهی متمرکز با دانش‌آموزان به‌دست آمد. مدل رگرسیون ترکیبی از لحاظ آماری معنادار بود و ۲۸/۶٪ از واریانس عملکرد تحصیلی دانش‌آموزان را تبیین کرد (R = .535، R 2 = .286، adjusted R 2 = .235، F = 5.519، p = .001). رهبری مدرسه قوی‌ترین پیش‌بین مثبت مستقل بود (β = .519، p = .002)، در حالی که منابع یادگیری نیز سهم مثبت معناداری نشان دادند (β = .385، p < .001). محیط کار و رضایت شغلی معلمان رابطه دوجمله‌ای مثبتی با عملکرد تحصیلی داشتند اما در مدل ترکیبی به‌طور مستقل معنادار نبودند. آموزش حرفه‌ای در مدل ترکیبی دارای ضریب منفی معنادار بود (β = −.322، p = .043) که نباید به‌عنوان شواهدی مبنی بر مضر بودن آموزش معلمان تفسیر شود؛ بلکه بیانگر اثرات احتمالی زمینه‌ای، همپوشانی یا کیفیت است که نیازمند بررسی بیشتر می‌باشد. توصیه‌ها: مقامات آموزشی باید رهبری آموزشی مدارس را تقویت کنند، دسترسی و توزیع عادلانه منابع یادگیری را بهبود بخشند و توسعه حرفه‌ای معلمان را به سمت حمایت عملی، مستمر و مرتبط با برنامه درسی بازطراحی نمایند. مدارس همچنین باید نظام‌های حمایت از معلمان را تقویت کرده و با استفاده از شواهد سطح مدرسه، موانع یادگیری را شناسایی و رفع کنند. نتیجه‌گیری: بهبود عملکرد تحصیلی در Kasese نیازمند رویکردی یکپارچه است که رهبری مؤثر، منابع یادگیری کافی و حمایت معنادار از معلمان را در کنار هم قرار دهد و اتکای صرف به تعهد معلمان کافی نیست.

This study aims to provide an in-depth analysis of the impact of mathematics textbooks on learning obstacles and student performance in the topic of systems of linear inequalities in two variables. Employing a qualitative interpretative approach with a hermeneutic phenomenological design, the research examines mathematics textbooks from the Merdeka Curriculum used in Indonesian secondary schools and involves 80 student participants, 20 of whom were interviewed in depth. The analysis focuses on identifying potential learning obstacles embedded in the textbooks, which are then validated through diagnostic assessments and student interviews. The findings identify three main types of learning obstacles: epistemological, ontogenic, and didactical. Epistemological obstacles arise from students’ difficulties in transforming algebraic representations into graphical forms and understanding the intersection of solution sets. Ontogenic obstacles are related to students’ psychological readiness, mastery of prerequisite concepts, and technical skills. Meanwhile, didactical obstacles stem from textbook presentations that overemphasize procedures and examples, without providing sufficient space for conceptual exploration, solution validation, and reflection. Empirical data confirm that many students struggle to deeply understand and apply the concepts of systems of linear inequalities in two variables. This study underscores the importance of improving mathematics textbook design by integrating epistemic and systemic approaches, providing adequate scaffolding, and emphasizing validation and reflection. Collaborative efforts among curriculum developers, textbook authors, and educators are essential to ensure that textbooks truly support the development of students’ conceptual understanding and critical thinking skills.

این پژوهش با هدف ارائه تحلیلی عمیق از تأثیر کتاب‌های درسی ریاضی بر موانع یادگیری و عملکرد دانش‌آموزان در مبحث دستگاه نامعادلات خطی دو متغیره انجام شده‌است. با به‌کارگیری رویکرد کیفی تفسیری و طراحی پدیدارشناسی هرمنوتیکی، پژوهش به بررسی کتاب‌های درسی ریاضی مبتنی بر برنامه درسی Merdeka که در مدارس متوسطه اندونزی مورد استفاده قرار می‌گیرند، می‌پردازد و ۸۰ دانش‌آموز را دربر می‌گیرد که ۲۰ نفر از آن‌ها به‌صورت عمیق مصاحبه شده‌اند. تحلیل پژوهش بر شناسایی موانع بالقوه یادگیری موجود در کتاب‌های درسی متمرکز است که این موانع از طریق ارزیابی‌های تشخیصی و مصاحبه با دانش‌آموزان اعتبارسنجی می‌شوند. یافته‌ها سه نوع اصلی از موانع یادگیری را شناسایی می‌کنند: موانع معرفت‌شناختی، موانع آنتوژنتیک و موانع دیداکتیکی. موانع معرفت‌شناختی ناشی از دشواری دانش‌آموزان در تبدیل نمایش‌های جبری به اشکال نموداری و درک اشتراک مجموعه‌ جواب‌ها است. موانع آنتوژنتیک به آمادگی روان‌شناختی دانش‌آموزان، تسلط بر مفاهیم پیش‌نیاز و مهارت‌های فنی مربوط می‌شود. در همین حال، موانع دیداکتیکی از نحوه ارائه کتاب‌های درسی ناشی می‌شود که بر روی رویه‌ها و مثال‌ها بیش از حد تأکید دارند و فضای کافی برای کاوش مفهومی، اعتبارسنجی راه‌حل و تأمل فراهم نمی‌کنند. داده‌های تجربی تأیید می‌کنند که بسیاری از دانش‌آموزان در درک عمیق و به‌کارگیری مفاهیم دستگاه نامعادلات خطی دو متغیره با مشکل مواجه هستند. این پژوهش بر اهمیت بهبود طراحی کتاب‌های درسی ریاضی از طریق ادغام رویکردهای معرفتی و نظام‌مند، ارائه حمایت کافی و تأکید بر اعتبارسنجی و تأمل تأکید می‌کند. تلاش‌های مشترک میان تدوین‌کنندگان برنامه درسی، نویسندگان کتاب‌های درسی و معلمان برای اطمینان از اینکه کتاب‌های درسی واقعاً از توسعه درک مفهومی و مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان حمایت می‌کنند، ضروری است.