Emptiness, resistance, and repair: the shadow work of workplace readiness for new migrant women in Australia

This study investigated the relationships between students’ metacognitive skills, scientific reasoning ability, learning motivation, and achievement in Physics among secondary school students in Nigeria. A correlational research design was adopted for the study. The population comprised 894 Senior Secondary School II (SS II) students offering Physics in public secondary schools in Mbaitoli Local Government Area of Imo State, Nigeria, while a sample of 312 students was selected using simple random sampling. Data were collected using four instruments: Physics Achievement Test (PAT), Metacognitive Skills Questionnaire (MSQ), Scientific Reasoning Ability Test (SRAT), and Physics Learning Motivation Questionnaire (PLMQ). The instruments were validated by experts in Physics Education and Measurement and Evaluation, while reliability coefficients ranged from 0.75 to 0.83. Data were analyzed using Pearson Product-Moment Correlation at the 0.05 level of significance. The findings revealed significant positive relationships between metacognitive skills and Physics achievement, r(310) = 0.482, p< .001; scientific reasoning ability and Physics achievement, r(310) = .526, p< .001; and learning motivation and Physics achievement, r(310) = .587, p< .001. The findings indicate that students with higher levels of metacognitive skills, scientific reasoning ability, and learning motivation tended to demonstrate higher achievement in Physics. The study concludes that these learner-related characteristics are important factors associated with students’ Physics achievement. It is recommended that Physics teachers integrate metacognitive strategies, scientific reasoning activities, and motivational approaches into classroom instruction to support students’ engagement and achievement in Physics.

این پژوهش به بررسی روابط بین مهارت‌های فراشناختی، توانایی استدلال علمی، انگیزش یادگیری و پیشرفت در فیزیک میان دانش‌آموزان دبیرستانی در نیجریه پرداخت. برای این مطالعه از طرح پژوهشی همبستگی استفاده شد. جامعه آماری شامل ۸۹۴ نفر از دانش‌آموزان پایه دهم (SS II) بود که دروس فیزیک را در مدارس دولتی ناحیه محلی Mbaitoli ایالت Imo نیجریه می‌گذراندند، در حالی که نمونه‌ای به حجم ۳۱۲ نفر با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از چهار ابزار گردآوری شدند: آزمون پیشرفت فیزیک (PAT)، پرسشنامه مهارت‌های فراشناختی (MSQ)، آزمون توانایی استدلال علمی (SRAT) و پرسشنامه انگیزش یادگیری فیزیک (PLMQ). روایی ابزارها توسط متخصصان آموزش فیزیک و سنجش و اندازه‌گیری تأیید شد و ضرایب پایایی آن‌ها بین ۰.۷۵ تا ۰.۸۳ متغیر بود. داده‌ها با استفاده از همبستگی حاصل‌ضرب-مoment پیرسون در سطح معناداری ۰.۰۵ تحلیل شدند. یافته‌ها نشان‌دهنده روابط مثبت معنادار بین مهارت‌های فراشناختی و پیشرفت فیزیک، r(310) = 0.482, p< .001؛ توانایی استدلال علمی و پیشرفت فیزیک، r(310) = .526, p< .001؛ و انگیزش یادگیری و پیشرفت فیزیک، r(310) = .587, p< .001 بود. یافته‌ها نشان می‌دهند که دانش‌آموزانی که سطوح بالاتری از مهارت‌های فراشناختی، توانایی استدلال علمی و انگیزش یادگیری دارند، تمایل به کسب پیشرفت بالاتر در فیزیک دارند. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که این ویژگی‌های مرتبط با فراگیران، عوامل مهمی هستند که با پیشرفت فیزیک دانش‌آموزان مرتبط‌اند. توصیه می‌شود معلمان فیزیک راهبردهای فراشناختی، فعالیت‌های استدلال علمی و رویکردهای انگیزشی را در تدریس کلاسی برای حمایت از مشارکت و پیشرفت دانش‌آموزان در فیزیک ادغام کنند.

The training of the medical student articulated with the One Health approach and science, technology and society, constitute theoretical references to understand the health-disease process. This review article establishes the objective of arguing the epistemology of the One Health, science, technology and society approaches in Biomedical Basic Sciences. To do this, a search of scientific literature was carried out in the Scopus, SciELO and DOAJ databases, using search engines and Boolean operators. The key words used: One Health, science, technology and society. Original, review and excerpt articles were consulted, mostly from the last five years. A total of 31 references were selected. It can be said that the One Health approach and science, technology and society in the Basic Biomedical Sciences constitute fundamental pillars of the political, economic, cultural and social development of the country. The information obtained allowed us to base the epistemology of these approaches and the integration with Basic Biomedical Sciences for the training of future doctors. The results reveal the importance of these approaches contextualized with health problems that transcend the classroom context to strengthen critical thinking, the development of cognitive, technological, and social skills necessary to face health challenges.

آموزش دانشجویان پزشکی با رویکرد یک سلامت و علم، فناوری و جامعه، به عنوان مراجع نظری برای درک فرآیند سلامت-بیماری عمل می‌کنند. این مقاله مروری هدف خود را بر استدلال در مورد معرفت‌شناسی رویکردهای یک سلامت، علم، فناوری و جامعه در علوم پایه بیومدیکال قرار می‌دهد. برای این منظور، جستجوی ادبیات علمی در پایگاه‌های داده اسکوپوس، سای‌الو و دوج انجام شد و از موتورهای جستجو و عملگرهای بولی استفاده گردید. کلیدواژه‌های مورد استفاده عبارت بودند از: یک سلامت، علم، فناوری و جامعه. مقالات اصلی، مروری و گزینش‌شده، عمدتاً مربوط به پنج سال اخیر، مورد بررسی قرار گرفتند. در مجموع ۳۱ مرجع انتخاب شدند. می‌توان گفت که رویکرد یک سلامت و علم، فناوری و جامعه در علوم پایه بیومدیکال، ستون‌های اساسی توسعه سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کشور را تشکیل می‌دهند. اطلاعات به‌دست‌آمده به ما امکان داد تا معرفت‌شناسی این رویکردها و ادغام آن‌ها با علوم پایه بیومدیکال را برای آموزش پزشکان آینده پایه‌ریزی کنیم. نتایج اهمیت این رویکردها را در بافت مشکلات سلامتی که از فضای کلاس درس فراتر می‌روند، برای تقویت تفکر انتقادی و توسعه مهارت‌های شناختی، فناوری و اجتماعی لازم برای مواجهه با چالش‌های سلامت آشکار می‌سازد.

Inclusive education is one of the main challenges facing contemporary educational systems. This article analyzes inclusive education as an educational paradigm shift, and examines the relationship between diversity, educational inclusion, and the right to education. Drawing on different theoretical perspectives, it explores how traditional educational and pedagogical practices have historically sustained mechanisms of normalization and exclusion within schools. It also discusses the transition from the integration paradigm to inclusive education, understood as a transformation of institutional cultures, policies, and practices, aimed at ensuring the full exercise of the right to education. Finally, it argues that building inclusive schools requires profound cultural, political, and pedagogical transformations, that promote participation, learning, and the recognition of diversity as a constitutive principle of democratic education.

آموزش فراگیر یکی از چالش‌های اصلی نظام‌های آموزشی معاصر است. این مقاله، آموزش فراگیر را به‌عنوان یک دگرگونی پارادایم آموزشی تحلیل کرده و رابطه میان تنوع، آموزش فراگیر و حق به آموزش را بررسی می‌کند. با استناد به دیدگاه‌های نظری مختلف، این مقاله کاوش می‌کند که چگونه شیوه‌های آموزشی و پداگوژیک سنتی، به‌طور تاریخی مکانیسم‌های عادی‌سازی و طرد را در مدارس حفظ کرده‌اند. این مقاله همچنین گذار از پارادایم ادغام به آموزش فراگیر را مورد بحث قرار می‌دهد؛ رویکردی که به‌عنوان دگرگونی فرهنگ‌ها، سیاست‌ها و شیوه‌های نهادی در نظر گرفته می‌شود و هدف آن تضمین اعمال کامل حق به آموزش است. در نهایت، استدلال می‌شود که ساخت مدارس فراگیر مستلزم دگرگونی‌های عمیق فرهنگی، سیاسی و پداگوژیک است که مشارکت، یادگیری و به رسمیت شناختن تنوع را به‌عنوان یک اصل سازنده در آموزش دموکراتیک ترویج می‌دهد.

Objective This study aimed to estimate the prevalence of musculoskeletal symptoms and work-related musculoskeletal disorders (WMSDs) among orthopedic nurses, identify demographic, occupational, and lifestyle characteristics associated with WMSDs, and explore whether routinely collected characteristics could discriminate nurses with WMSDs from those without. Method A single-center cross-sectional study was conducted among nurses at a tertiary orthopedic specialty hospital in China between March and November 2023. Conventional analyses included multivariable logistic regression, modified Poisson regression with robust standard errors, and negative binomial regression. Logistic regression as a benchmark, elastic-net logistic regression, random forest, XGBoost, and support vector machine were compared using repeated 5-fold cross-validation with fold-specific preprocessing. Prediction performance was assessed using AUC with bootstrap 95% CIs, PR-AUC, Brier score, calibration intercept and slope, and descriptive threshold metrics; TreeSHAP was used for model interpretation. Result Among 948 nurses with valid questionnaires, 654 reported musculoskeletal symptoms in the previous 12 months, irrespective of work attribution (68.99%). After excluding 44 participants with uncertain work-related attribution, 604/904 participants were classified as having work-related WMSDs (66.81%). Each 1-point increase in the strict ergonomic risk score was associated with WMSDs in logistic regression (adjusted OR = 2.631, 95% CI 2.039–3.432; p < 0.001) and modified Poisson regression (adjusted PR = 1.283, 95% CI 1.203–1.369; p < 0.001). The highest observed AUC was 0.752 (95% CI 0.721–0.791) for the domain random forest model; the domain XGBoost model had the highest PR-AUC (0.841). Conclusion Musculoskeletal symptoms and WMSDs were common among orthopedic nurses in this single-center sample. Occupational exposure and postural load were associated with WMSDs. The exploratory prediction models showed limited-to-moderate discrimination and warrant prospective multicenter external validation before practical application.

The development of digital-based work systems has increased job demands and technology use, which may lead to burnout among workers, particularly in the telecommunications sector. This study aimed to determine the relationship between job demands and technostress with burnout levels among employees of PT Telkom Infrastruktur Indonesia in Medan. This study employed a quantitative cross-sectional design. The population consisted of 55 employees, and all members of the population were selected as samples using a total sampling technique. Data were collected using the Job Demands-Resources Questionnaire (JD-RQ), Technostress Creators Scale, and Oldenburg Burnout Inventory (OLBI). Data analysis was conducted using the Spearman Rank Correlation test with a significance level of 0.05. The results showed a significant and strong positive relationship between job demands and burnout, with a p-value = 0.001 and a correlation coefficient of r = 0.750. In addition, a significant and strong positive relationship was also found between technostress and burnout, with a p-value = 0.001 and a correlation coefficient of r = 0.687. High job demands and technostress were associated with increased burnout. The company is advised to strengthen burnout prevention efforts by optimizing workload evaluations that take actual working conditions into account, providing regular training on the use of digital systems, and enhancing employee recovery initiatives through the optimal utilization of annual leave and better management of work-related communication outside working hours.