Chairul Amriyah

Low learning interest in Natural and Social Sciences (IPAS) remains a concern in elementary schools, including SD Negeri 1 Jatimulyo, South Lampung, where a preliminary survey classified 47 of 77 fifth-grade students (61.0%) as having low interest. This study examined differences in IPAS learning interest between students taught with a joyful learning strategy supported by the game-based learning platform Wordwall and students taught with direct instruction using textbooks and worksheets. This quantitative quasi-experiment used a nonequivalent control group design with all fifth-grade students (saturated sampling; class VA as the experimental group, n = 39, and class VB as the control group, n = 38) across six meetings on ecosystems. Learning interest was measured with a questionnaire of 10 valid items (Cronbach's α = 0.814) and analysed with an independent samples t-test. The mean post-questionnaire score was higher in the experimental class (34.84) than in the control class (26.41), and the difference was statistically significant (t = −13.308, df = 75, p < .001). However, the experimental class also began with a higher mean pretest score (30.42 versus 23.15), so the result should be interpreted with caution. The strategy may serve as an alternative for IPAS instruction, and further studies that control for initial interest are needed. ABSTRAK Minat belajar IPAS peserta didik sekolah dasar masih menjadi persoalan, termasuk di SD Negeri 1 Jatimulyo, Lampung Selatan. tempat survei awal menunjukkan 47 dari 77 peserta didik kelas V (61,0%) berminat belajar rendah. Penelitian ini bertujuan menguji perbedaan minat belajar IPAS antara peserta didik yang belajar dengan strategi joyful learning berbantuan media game-based learning Wordwall dan peserta didik yang belajar dengan direct instruction berbantuan buku dan LKPD. Penelitian kuantitatif ini menggunakan kuasi-eksperimen nonequivalent control group design pada seluruh peserta didik kelas V (sampling jenuh; kelas VA sebagai kelas eksperimen, n = 39, dan kelas VB sebagai kelas kontrol, n = 38) dengan materi ekosistem selama enam pertemuan. Minat belajar diukur dengan angket 10 butir valid (α = 0,814) dan dianalisis dengan uji-t sampel independen. Rerata skor akhir kelas eksperimen (34,84) lebih tinggi daripada kelas kontrol (26,41), dan perbedaan itu signifikan secara statistik (t = −13,308; db = 75; p < 0,001). Namun, kelas eksperimen juga memulai dengan rerata skor awal yang lebih tinggi (30,42 berbanding 23,15), sehingga hasil perlu ditafsirkan secara hati-hati. Strategi ini dapat dipertimbangkan sebagai alternatif pembelajaran IPAS, dan penelitian lanjutan dengan pengendalian skor awal diperlukan.

This study aims to analyze the application of teachers’ digital literacy in the transformation of Islamic Religious Education and Ethics in elementary schools, including planning, implementation, utilization of digital resources and media, evaluation, as well as supporting and inhibiting factors. The research uses a qualitative approach with a multi-case case study design at SD Negeri 3 Labuhan Ratu, SD Negeri 1 Kampung Baru, and SD Negeri 1 Sepang Jaya. Data was obtained through observation, semi-structured interviews, and documentation, then analyzed through case analysis and cross-case analysis. The validity of the data was strengthened through triangulation of sources and techniques. The results of the study showed that the three schools have implemented digital literacy in the planning, implementation, and evaluation of learning. Teachers utilize video, PowerPoint, internet, laptops, projectors, and Smart TVs according to learning objectives and needs. The application of digital literacy also includes digital skills, ethics, security, and culture. The similarities between cases can be seen in the basic pattern of their application, while the differences are in the type of media, the availability of facilities, and the equitable distribution of teachers’ digital competencies. The findings show that the application of digital literacy does not only depend on the availability of technology, but also on the ability of teachers to integrate it with learning needs.

هدف این پژوهش، تحلیل کاربرد سواد دیجیتال معلمان در تحول آموزش دینی اسلامی و اخلاق در مدارس ابتدایی، شامل برنامه‌ریزی، اجرا، بهره‌برداری از منابع و رسانه‌های دیجیتال، ارزشیابی، همچنین عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با طرح مطالعه موردی چندگانه در دبستان دولتی شماره ۳ لابوهان راتو، دبستان دولتی شماره ۱ کامپونگ بارو و دبستان دولتی شماره ۱ سپانگ جایا انجام شده است. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و اسناد گردآوری و سپس با تحلیل موردی و تحلیل بین‌موردی بررسی شدند. روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی منابع و فنون تقویت گردید. نتایج پژوهش نشان داد که هر سه مدرسه سواد دیجیتال را در برنامه‌ریزی، اجرا و ارزشیابی یادگیری به کار گرفته‌اند. معلمان بر اساس اهداف و نیازهای آموزشی از ویدئو، پاورپوینت، اینترنت، لپ‌تاپ، پروژکتور و تلویزیون هوشمند استفاده می‌کنند. کاربرد سواد دیجیتال همچنین شامل مهارت‌های دیجیتال، اخلاق، امنیت و فرهنگ می‌شود. شباهت میان موارد در الگوی پایه کاربرد آن‌ها مشاهده می‌شود، در حالی که تفاوت‌ها در نوع رسانه، دسترسی به امکانات و توزیع عادلانه شایستگی‌های دیجیتال معلمان است. یافته‌ها نشان می‌دهد که کاربرد سواد دیجیتال تنها به وجود فناوری بستگی ندارد، بلکه به توانایی معلمان در ادغام آن با نیازهای آموزشی نیز وابسته است.