Embodied interaction, spatial language, and mathematical communication: The moderating role of classroom engagement
تعامل تجسمیافته، زبان فضایی و ارتباطات ریاضی: نقش تعدیلگر درگیری کلاسی
چکیده
Mathematical communication is essential for effective mathematics learning, yet many students struggle to communicate mathematical ideas. Grounded in Embodied Cognition Theory, Conceptual Metaphor Theory, and the 4E Cognition Framework, this study examined the influence of embodied interaction on mathematical communication among Ghanaian SHS students, with spatial language as a mediator and classroom engagement as a moderator. A cross-sectional survey was conducted with 420 SHS 2 and SHS 3 students selected through multistage sampling. Data were analysed using SEM. Embodied interaction significantly predicted mathematical communication (β = .321, p < .001). Spatial language partially mediated the relationship (indirect effect = .209, 95% BC CI [.114, .293]), whereas classroom engagement did not significantly moderate it (β = .055, p = .131).
ارتباطات ریاضی برای یادگیری مؤثر ریاضیات ضروری است، اما بسیاری از دانشآموزان در انتقال ایدههای ریاضی دچار مشکل میشوند. این مطالعه با تکیه بر نظریه شناخت تجسمیافته، نظریه استعاره مفهومی و چارچوب شناخت 4E، تأثیر تعامل تجسمیافته بر ارتباطات ریاضی در میان دانشآموزان دبیرستانی غنایی را با نقش میانجی زبان فضایی و نقش تعدیلگر درگیری کلاسی بررسی کرده است. یک پژوهش مقطعی با مشارکت ۴۲۰ دانشآموز پایه دوم و سوم دبیرستان با نمونهگیری چندمرحلهای انجام شد. دادهها با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری (SEM) تحلیل شدند. تعامل تجسمیافته به طور معناداری ارتباطات ریاضی را پیشبینی کرد (β = .321, p < .001). زبان فضایی به طور جزئی رابطه را میانجیگری کرد (اثر غیرمستقیم = .209، فاصله اطمینان ۹۵٪ BC [.114, .293])، در حالی که درگیری کلاسی نقش تعدیلگر معناداری نداشت (β = .055, p = .131).