Glen Van Der Vyver

Abstract Intelligence, and the favorable life outcomes with which it is associated, are not shared equally between individuals or groups. In an endeavor to better understand the inequality, behavioral genetics (BG) have employed the classical twin design (CTD) to apportion the variability in the intelligence quotient (IQ) to genetic and environmental sources. Recent research has revealed that such parameter estimates are subject to bias: underestimating the influence of assortative mating, and nonadditive genetic effects. These biases are somewhat mitigated by the nuclear twin family design (NTFD). To date no published studies have applied the NTFD to IQ. This study addresses this limitation utilizing a meta-analysis of data comprising IQ measures from 660,365 twin, parent-child, and spousal pairs collected over more than 50 years from more than 15 countries. In a comparison of parameter estimates obtained under the CTD and NTFD, this study confirmed that the NTFD more accurately estimated the heritability of IQ. These findings will inform and guide future research, gene-mapping efforts, and public policy aimed at correcting the inequality in educational and life outcomes that are significantly associated with IQ.

هوش و پیامدهای مطلوب زندگی که با آن مرتبط است، به طور مساوی میان افراد یا گروه‌ها تقسیم نمی‌شود. به منظور درک بهتر این نابرابری، ژنتیک رفتاری از طرح کلاسیک دوقلو (CTD) برای تخصیص واریانس بهره هوشی (IQ) به منابع ژنتیکی و محیطی استفاده کرده است. پژوهش‌های اخیر نشان داده‌اند که چنین برآوردهایی در معرض سوگیری هستند: از جمله کم‌برآورد کردن تأثیر همسرگزینی مشابه و اثرات ژنتیکی غیرجمعی. این سوگیری‌ها تا حدی با طرح خانواده هسته‌ای دوقلو (NTFD) کاهش می‌یابد. تاکنون هیچ مطالعه منتشرشده‌ای از NTFD برای IQ استفاده نکرده است. این مطالعه با بهره‌گیری از یک فراتحلیل داده‌های شامل اندازه‌گیری‌های IQ از ۶۶۰٬۳۶۵ جفت دوقلو، والد-فرزند و همسر که طی بیش از ۵۰ سال از بیش از ۱۵ کشور گردآوری شده‌اند، به این محدودیت می‌پردازد. در مقایسه برآوردهای پارامتری به‌دست‌آمده تحت CTD و NTFD، این مطالعه تأیید کرد که NTFD وراثت‌پذیری IQ را با دقت بیشتری برآورد می‌کند. این یافته‌ها پژوهش‌های آتی، تلاش‌های نقشه‌برداری ژنی و سیاست‌گذاری عمومی را که با هدف اصلاح نابرابری در پیامدهای آموزشی و زندگی که به طور معناداری با IQ مرتبط هستند، راهنمایی خواهد کرد.