William L. Coventry

Abstract Prior literature using twin pairs in the same or different classes found classroom effects accounted for between 8% and 2−3% of the variability in literacy achievement depending on the method, grade, or measure used. The current study examines whether this effect could be greater (or less) than this depending on a child’s levels of inattention and hyperactivity. The sample comprised 758 identical and same-sex fraternal twin pairs from an international longitudinal twin study of early literacy development. The study used scores on word reading, spelling and reading comprehension, and parent ratings on the Disruptive Behaviour Rating Scale (DBRS) for children in kindergarten (aged x overbar x ¯ $\bar x$ = 6.2, s = 0.3), Grade 1 and Grade 2. Contrary to predictions, the results failed to support the prediction, indicating that classroom-level effects are independent of the behavior issues measured in this study.

چکیده: پژوهش‌های پیشین که از جفت‌های دوقلو در کلاس‌های یکسان یا متفاوت استفاده کرده‌اند، نشان داده‌اند که اثرات کلاس بین ۸٪ و ۲ تا ۳٪ از واریانس در پیشرفت سوادآموزی را بسته به روش، پایه یا ابزار مورد استفاده، تبیین می‌کنند. مطالعه حاضر بررسی می‌کند که آیا این اثر می‌تواند بسته به سطوح بی‌توجهی و بیش‌فعالی کودک، بیشتر (یا کمتر) از این مقدار باشد یا خیر. نمونه شامل ۷۵۸ جفت دوقلوی یکسان و دوقلوی هم‌جنس ناهمسان از یک مطالعه طولی بین‌المللی درباره رشد سوادآموزی اولیه بود. این مطالعه از نمرات خواندن واژه، املا و درک مطلب و همچنین ارزیابی والدین بر اساس مقیاس ارزیابی رفتارهای مخرب (DBRS) برای کودکان در مهدکودک (میانگین سنی $\bar x$ = ۶٫۲، انحراف معیار s = ۰٫۳)، پایه اول و پایه دوم استفاده کرد. برخلاف پیش‌بینی‌ها، نتایج از فرضیه مورد انتظار حمایت نکرد و نشان داد که اثرات سطح کلاس مستقل از مشکلات رفتاری اندازه‌گیری‌شده در این مطالعه هستند.

Abstract While socioeconomic status (SES), time in preschool (TiP) and their interaction are related to reading ability, the results have been mixed. This study assessed whether the shared environment mediated these associations using a longitudinal behavior genetic design. Further, this study contrasted the source of variance in reading accounted for by (a) SES and TiP, against that of (b) genes, the shared environment, and the unique environment. Participants were 511 monozygotic twin pairs, and 515 dizygotic same-sex twin pairs from Australia, the United States and Scandinavia. They were assessed at preschool, kindergarten, grade 1, and grade 2. The interaction between TiP and SES did not explain variance in reading at any stage. At preschool, SES and TiP combined accounted for 9% of the total variance in reading, or 17.6% of the shared environment variance. Of that 9%, SES explained 8.1% independent of TiP. By Grade 2, SES and TiP explained 4% of the total variance, or 57% of the shared environment variance. Of that 4%, SES accounted for 3% with TiP accounting for just 1%. It was found that SES, but not TiP, had a small but significant influence on reading over time, and is a substantial mediator of the shared environment influence of reading by Grade 2.

چکیده: اگرچه وضعیت اجتماعی‌اقتصادی (SES)، مدت زمان حضور در پیش‌دبستانی (TiP) و تعامل آن‌ها با توانایی خواندن مرتبط هستند، نتایج پژوهش‌ها متفاوت بوده است. این مطالعه بررسی کرد که آیا محیط مشترک این ارتباطات را با استفاده از یک طرح ژنتیک رفتاری طولی میانجی‌گری می‌کند یا خیر. همچنین، این پژوهش منبع واریانس در خواندن را که توسط (الف) SES و TiP و (ب) ژن‌ها، محیط مشترک و محیط منحصر به فرد تبیین می‌شود، مقایسه کرد. شرکت‌کنندگان شامل ۵۱۱ جفت دوقلوی همسان و ۵۱۵ جفت دوقلوی غیرهمسان هم‌جنس از استرالیا، ایالات متحده و اسکاندیناوی بودند. آن‌ها در مقاطع پیش‌دبستانی، مهدکودک، پایه اول و پایه دوم ارزیابی شدند. تعامل بین TiP و SES در هیچ یک از مراحل، واریانس توانایی خواندن را تبیین نکرد. در پیش‌دبستانی، SES و TiP در مجموع ۹٪ از کل واریانس خواندن یا ۱۷٫۶٪ از واریانس محیط مشترک را تبیین کردند. از این ۹٪، SES به طور مستقل از TiP، ۸٫۱٪ را تبیین کرد. تا پایه دوم، SES و TiP مجموعاً ۴٪ از کل واریانس یا ۵۷٪ از واریانس محیط مشترک را تبیین کردند. از این ۴٪، SES معادل ۳٪ و TiP تنها ۱٪ را تبیین کرد. نتایج نشان داد که SES، اما نه TiP، تأثیر اندک اما معناداری بر خواندن در طول زمان دارد و تا پایه دوم، میانجی قابل توجهی برای تأثیر محیط مشترک بر خواندن است.

Abstract Intelligence, and the favorable life outcomes with which it is associated, are not shared equally between individuals or groups. In an endeavor to better understand the inequality, behavioral genetics (BG) have employed the classical twin design (CTD) to apportion the variability in the intelligence quotient (IQ) to genetic and environmental sources. Recent research has revealed that such parameter estimates are subject to bias: underestimating the influence of assortative mating, and nonadditive genetic effects. These biases are somewhat mitigated by the nuclear twin family design (NTFD). To date no published studies have applied the NTFD to IQ. This study addresses this limitation utilizing a meta-analysis of data comprising IQ measures from 660,365 twin, parent-child, and spousal pairs collected over more than 50 years from more than 15 countries. In a comparison of parameter estimates obtained under the CTD and NTFD, this study confirmed that the NTFD more accurately estimated the heritability of IQ. These findings will inform and guide future research, gene-mapping efforts, and public policy aimed at correcting the inequality in educational and life outcomes that are significantly associated with IQ.

هوش و پیامدهای مطلوب زندگی که با آن مرتبط است، به طور مساوی میان افراد یا گروه‌ها تقسیم نمی‌شود. به منظور درک بهتر این نابرابری، ژنتیک رفتاری از طرح کلاسیک دوقلو (CTD) برای تخصیص واریانس بهره هوشی (IQ) به منابع ژنتیکی و محیطی استفاده کرده است. پژوهش‌های اخیر نشان داده‌اند که چنین برآوردهایی در معرض سوگیری هستند: از جمله کم‌برآورد کردن تأثیر همسرگزینی مشابه و اثرات ژنتیکی غیرجمعی. این سوگیری‌ها تا حدی با طرح خانواده هسته‌ای دوقلو (NTFD) کاهش می‌یابد. تاکنون هیچ مطالعه منتشرشده‌ای از NTFD برای IQ استفاده نکرده است. این مطالعه با بهره‌گیری از یک فراتحلیل داده‌های شامل اندازه‌گیری‌های IQ از ۶۶۰٬۳۶۵ جفت دوقلو، والد-فرزند و همسر که طی بیش از ۵۰ سال از بیش از ۱۵ کشور گردآوری شده‌اند، به این محدودیت می‌پردازد. در مقایسه برآوردهای پارامتری به‌دست‌آمده تحت CTD و NTFD، این مطالعه تأیید کرد که NTFD وراثت‌پذیری IQ را با دقت بیشتری برآورد می‌کند. این یافته‌ها پژوهش‌های آتی، تلاش‌های نقشه‌برداری ژنی و سیاست‌گذاری عمومی را که با هدف اصلاح نابرابری در پیامدهای آموزشی و زندگی که به طور معناداری با IQ مرتبط هستند، راهنمایی خواهد کرد.