Success in layers: how widening access students build success in their university life
موفقیت در لایهها: چگونه دانشجویان دسترسی گسترده موفقیت را در زندگی دانشگاهی خود میسازند
چکیده
This study explores how students from widening access backgrounds make sense of their success in higher education. Semi-structured interview data was collected from eight mature undergraduate students at a widening access university in England. Thematic analysis identified three interconnected layers that shape success: personal inner drivers, social co-production, and institutional structures. Students described how small moments of reassurance, self-belief, and determination helped them stay motivated, while the support of family, peers and approachable staff gave them strength and confidence to continue. Institutional factors, including inclusive teaching, consistent communication, and support mechanisms, either empowered or hindered their progress at times. Together, these findings show that success is not an individual act of resilience, but a shared achievement built through personal growth, supportive relationships, and responsive institutional environments. The study offers practical insights for universities seeking to design policies and practices to support widening access students to belong, progress, and succeed.
این مطالعه به بررسی چگونگی درک دانشجویان با پیشینه دسترسی گسترده از موفقیت خود در آموزش عالی میپردازد. دادههای مصاحبه نیمهساختاریافته از هشت دانشجوی کارشناسی بالغ در یک دانشگاه دسترسی گسترده در انگلستان جمعآوری شد. تحلیل تماتیک سه لایه بههمپیوسته را که موفقیت را شکل میدهند شناسایی کرد: محرکهای درونی فردی، همتولیدی اجتماعی و ساختارهای نهادی. دانشجویان توصیف کردند که چگونه لحظات کوچک اطمینانبخشی، باور به خود و عزم راسخ به آنها کمک کرد تا انگیزه خود را حفظ کنند، در حالی که حمایت خانواده، همتایان و کارکنان در دسترس به آنها قدرت و اعتمادبهنفس برای ادامه مسیر بخشید. عوامل نهادی، از جمله آموزش فراگیر، ارتباطات منسجم و سازوکارهای حمایتی، گاهی موجب توانمندسازی یا مانع پیشرفت آنها میشد. این یافتهها نشان میدهد که موفقیت صرفاً یک کنش فردی تابآوری نیست، بلکه دستاوردی مشترک است که از طریق رشد فردی، روابط حمایتی و محیطهای نهادی پاسخگو ساخته میشود. این مطالعه بینشهای عملی برای دانشگاهها جهت طراحی سیاستها و رویههایی به منظور حمایت از دانشجویان دسترسی گسترده برای تعلق، پیشرفت و موفقیت ارائه میدهد.