Merlita Salao

This study examined parent assessments of teachers’ practices in preparing study guides and extension menus for learners with special educational needs (LSENs), with the objective of informing tools for independent study. A descriptive survey combining correlational and comparative analyses involved 45 parent-respondents of learners at Manggahan Elementary School, General Trias, Cavite. A researcher-developed and expert-reviewed questionnaire used a four-point response scale. Frequencies, percentages, weighted means, the reported Kendall and chi-square statistics, and Kruskal–Wallis tests were used. Most respondents were female (80%) and identified as parents rather than grandparents or guardians (93%); ages 35–39 and 40–44 each comprised 27%. Parents rated teachers’ preparation of study guides (M = 3.37) and extension menus (M = 3.28) favorably, with an overall mean of 3.34 (SD = 0.47). The reported Kendall statistic was 0.0150 (χ² = 0.6757, p = .4111), indicating no statistically significant association or concordance between the two practice assessments under the stated test. Comparisons by age, sex, and family role were likewise nonsignificant (all p > .05). These findings describe favorable parent perceptions but do not establish improvements in learners’ independent-study outcomes. The study supports coordinated planning of accessible study guides and differentiated extension-menu choices, professional development in inclusive instructional design, and stronger family–school communication.

این پژوهش به ارزیابی والدین از شیوه‌های معلمان در آماده‌سازی راهنماهای مطالعه و منوهای گسترش برای دانش‌آموزان با نیازهای ویژه آموزشی (LSENs) پرداخت، با هدف اطلاع‌رسانی برای ابزارهای مطالعه مستقل. این مطالعه توصیفی با ترکیب تحلیل‌های همبستگی و مقایسه‌ای، شامل ۴۵ والد پاسخ‌دهنده از دانش‌آموزان دبستان Manggahan، شهر General Trias، استان Cavite بود. پرسشنامه‌ای که توسط پژوهشگر تدوین و توسط خبرگان بازبینی شده بود، از مقیاس پاسخ‌دهی چهار درجه‌ای استفاده کرد. فراوانی‌ها، درصدها، میانگین‌های وزنی، آمار گزارش‌شده Kendall و مجذور کای، و آزمون‌های Kruskal–Wallis به کار رفتند. اکثر پاسخ‌دهندگان زن بودند (۸۰٪) و خود را والدین معرفی کردند نه پدربزرگ/مادربزرگ یا سرپرست (۹۳٪)؛ گروه‌های سنی ۳۵–۳۹ و ۴۰–۴۴ هر یک ۲۷٪ را تشکیل دادند. والدین، آماده‌سازی راهنماهای مطالعه توسط معلمان را (M = 3.37) و منوهای گسترش را (M = 3.28) مطلوب ارزیابی کردند، با میانگین کلی 3.34 (SD = 0.47). آماره گزارش‌شده Kendall برابر با 0.0150 (χ² = 0.6757, p = .4111) بود که نشان‌دهنده عدم وجود ارتباط یا توافق معنادار آماری بین دو ارزیابی عملی تحت آزمون مذکور است. مقایسه‌ها بر اساس سن، جنس و نقش خانوادگی نیز معنادار نبودند (همه p > .05). این یافته‌ها برداشت‌های مطلوب والدین را توصیف می‌کند اما بهبود در پیامدهای مطالعه مستقل دانش‌آموزان را اثبات نمی‌کند. این پژوهش از برنامه‌ریزی هماهنگ برای راهنماهای مطالعه قابل دسترس و انتخاب‌های منوی گسترش تفکیک‌شده، توسعه حرفه‌ای در طراحی آموزشی فراگیر و ارتباط قوی‌تر خانواده و مدرسه حمایت می‌کند.