Is family mealtime a unique window into family functioning? An observational cross-sectional study of parent-infant interaction quality in three contexts
آیا وعده‌های غذایی خانوادگی پنجره‌ای منحصربه‌فرد به عملکرد خانواده هستند؟ یک مطالعه مقطعی مشاهده‌ای درباره کیفیت تعامل والد-نوزاد در سه زمینه
چکیده
Family mealtime is a recurring everyday context for parent-child interaction, typically involving family members sitting together with the shared purpose of eating and socializing. However, little is known about the quality of parent-child interaction in this context, as this is often assessed during play or structured tasks. The aim of this study was to examine whether family mealtime constituted a context evoking specific parent-child interaction quality. Participants were 110 families with 24–36-month-old toddlers from the Copenhagen metropolitan area. Parent–toddler interactions during free play, clean-up, and mealtime were video-recorded in the home. Interactions were coded using the Coding Interactive Behavior manual to assess parental Acknowledging, Overriding, and Dyadic Reciprocity. We assessed mean-level differences (contextual continuity) and rank-order consistency (contextual stability) across the three contexts. Means for Overriding and Dyadic Reciprocity were significantly lower during family mealtime than during both play and clean-up, suggesting contextual discontinuity; i.e., that at the group level, mealtime interactions involve less inappropriate parental disruption and redirection, but also lower mutual responsiveness within the dyad. Acknowledging, Overriding, and Dyadic Reciprocity showed no significant correlations across family mealtime and the other contexts, indicating contextual instability, i.e., that within families, interaction quality during mealtime is not necessarily associated with interaction quality in other contexts. Our results suggest that interaction quality cannot be assumed to generalize across contexts. Family mealtime appears to elicit distinct interaction patterns on more parameters and may be an important setting for observational assessment. Clarifying for whom and under what conditions mealtime fosters positive or negative interaction patterns may guide future research and intervention design.
وعده‌های غذایی خانوادگی زمینه‌ای روزمره و تکرارشونده برای تعامل والد-کودک است که معمولاً اعضای خانواده را در کنار هم و با هدف مشترک خوردن و معاشرت گرد هم می‌آورد. با این حال، اطلاعات اندکی درباره کیفیت تعامل والد-کودک در این زمینه وجود دارد، چرا که این کیفیت اغلب در حین بازی یا وظایف ساختاریافته ارزیابی می‌شود. هدف این مطالعه بررسی این بود که آیا وعده غذایی خانوادگی زمینه‌ای است که کیفیت خاصی از تعامل والد-کودک را برمی‌انگیزد یا خیر. شرکت‌کنندگان شامل ۱۱۰ خانواده با کودکان نوپای ۲۴ تا ۳۶ ماهه از منطقه کلان‌شهری کپنهاگ بودند. تعاملات والد-کودک در طول بازی آزاد، جمع‌آوری اسباب‌بازی و وعده غذایی در خانه فیلم‌برداری شد. تعاملات با استفاده از راهنمای Coding Interactive Behavior برای ارزیابی شاخص‌های Acknowledging، Overriding و Dyadic Reciprocity والدین کدگذاری شد. تفاوت‌های میانگین (تداوم زمینه‌ای) و ثبات رتبه‌ای (پایداری زمینه‌ای) در سه زمینه مورد ارزیابی قرار گرفت. میانگین‌های Overriding و Dyadic Reciprocity در طول وعده غذایی خانوادگی به طور معناداری کمتر از هر دو زمینه بازی و جمع‌آوری اسباب‌بازی بود که نشان‌دهنده ناپیوستگی زمینه‌ای است؛ یعنی در سطح گروهی، تعاملات وعده غذایی شامل اختلال و هدایت نامناسب والدین به میزان کمتر، اما همچنین پاسخ‌دهی متقابل کمتر درون دیاد است. هیچ همبستگی معناداری بین Acknowledging، Overriding و Dyadic Reciprocity در وعده غذایی خانوادگی و سایر زمینه‌ها مشاهده نشد که بیانگر ناپایداری زمینه‌ای است؛ یعنی درون خانواده‌ها، کیفیت تعامل در طول وعده غذایی لزوماً با کیفیت تعامل در زمینه‌های دیگر مرتبط نیست. نتایج ما نشان می‌دهد که نمی‌توان فرض کرد کیفیت تعامل در زمینه‌های مختلف تعمیم‌پذیر است. به نظر می‌رسد وعده غذایی خانوادگی الگوهای تعاملی متمایزی را در پارامترهای بیشتری برمی‌انگیزد و ممکن است زمینه‌ای مهم برای ارزیابی مشاهده‌ای باشد. روشن شدن اینکه برای چه کسانی و تحت چه شرایطی وعده غذایی الگوهای تعاملی مثبت یا منفی را تقویت می‌کند، می‌تواند راهنمای پژوهش‌ها و طراحی مداخلات آینده باشد.