Muhammad Izhar Tumanggor

Demonstrations are a form of public participation in expressing aspirations and opinions in a democratic country. However, demonstrations must be conducted by considering citizens' rights and obligations, as well as applicable laws and regulations. This article aims to examine demonstrations as a form of democratic participation from the perspective of Pancasila and Civic Education, particularly in relation to freedom of expression, human rights, and citizens' responsibilities. This study employs a descriptive qualitative method using a literature review approach. Data were collected through an examination of relevant literature, scientific articles, and legislation. The findings indicate that demonstrations serve as a means for the public to express their aspirations and participate in democratic life. Freedom of expression during demonstrations must be exercised responsibly by respecting the rights of others and complying with applicable laws. In the context of Civic Education, demonstrations can serve as a means of learning about democracy and fostering citizens' awareness of their rights, obligations, and social responsibilities. Furthermore, the development of digital technology influences the dissemination of information and public participation in expressing aspirations. Therefore, understanding democracy, digital literacy, and legal awareness is essential to developing critical, responsible, and democratic citizens.

تظاهرات شکلی از مشارکت عمومی در بیان خواسته‌ها و نظرات در یک کشور دموکراتیک است. با این حال، تظاهرات باید با در نظر گرفتن حقوق و وظایف شهروندان و همچنین قوانین و مقررات جاری انجام شود. هدف این مقاله بررسی تظاهرات به عنوان شکلی از مشارکت دموکراتیک از منظر پانچاسیلا و آموزش شهروندی، به ویژه در ارتباط با آزادی بیان، حقوق بشر و مسئولیت‌های شهروندان است. این پژوهش با استفاده از روش کیفی توصیفی و رویکرد مرور ادبیات انجام شده است. داده‌ها از طریق بررسی منابع مرتبط، مقالات علمی و قوانین جمع‌آوری شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد که تظاهرات به عنوان ابزاری برای بیان خواسته‌ها و مشارکت در زندگی دموکراتیک جامعه عمل می‌کند. آزادی بیان در جریان تظاهرات باید به صورت مسئولانه و با احترام به حقوق دیگران و رعایت قوانین جاری اعمال شود. در زمینه آموزش شهروندی، تظاهرات می‌تواند به عنوان ابزاری برای یادگیری دموکراسی و تقویت آگاهی شهروندان نسبت به حقوق، وظایف و مسئولیت‌های اجتماعی آنان عمل کند. علاوه بر این، توسعه فناوری دیجیتال بر انتشار اطلاعات و مشارکت عمومی در بیان خواسته‌ها تأثیر می‌گذارد. بنابراین، درک دموکراسی، سواد دیجیتال و آگاهی حقوقی برای پرورش شهروندانی منتقد، مسئول و دموکراتیک ضروری است.