Vulnerability and resilience to activity-based anorexia are not sex-dependent
آسیب‌پذیری و تاب‌آوری در برابر بی‌اشتهایی مبتنی بر فعالیت وابسته به جنسیت نیست
چکیده
Introduction Anorexia nervosa (AN) is more prevalent in women than men, although rates in men are rising. Animal models can provide insight into whether this differential prevalence is rooted in biological mechanisms, but prior studies have yielded conflicting findings. Using the activity-based anorexia (ABA) model, we previously demonstrated that female mice exhibit distinct vulnerable and resilient phenotypes. Here, we use this phenotypic framework to investigate sex differences in ABA susceptibility. Methods We tested young adult male C57BL/6N mice using the same ABA protocol used to test age-matched C57BL/6N females. Individual differences in daily bodyweight, food intake, water intake, and wheel running were analyzed and compared across sexes. Results Males exhibit the same vulnerable and resilient phenotypes as females, with no sex difference in the proportion of mice exhibiting each phenotype or the repertoire of behaviors characterizing them. In both sexes, vulnerable mice exhibit catastrophic weight loss that is associated with excessive light cycle running, while resilient mice exhibit weight stabilization that is associated with adaptive changes in consumption. When food is available, vulnerable mice do not run more than resilient mice, indicating that vulnerability is not characterized by a decision to run instead of eat in either sex. Conclusions Our findings indicate that there are no sex differences in ABA in C57BL/6N mice. The shared behavioral responses to starvation observed across sexes demonstrate that ABA can be used to model adaptive and maladaptive responses to food restriction in men and women.
مقدمه: بی‌اشتهایی عصبی (AN) در زنان شایع‌تر از مردان است، هرچند نرخ آن در مردان رو به افزایش است. مدل‌های حیوانی می‌توانند بینشی درباره این‌که آیا این شیوع متفاوت ریشه در سازوکارهای زیستی دارد یا خیر، ارائه دهند، اما پژوهش‌های پیشین یافته‌های متناقضی داشته‌اند. با استفاده از مدل بی‌اشتهایی مبتنی بر فعالیت (ABA)، پیش‌تر نشان دادیم که موش‌های ماده فنوتیپ‌های آسیب‌پذیر و تاب‌آور متمایزی را نشان می‌دهند. در این پژوهش، از این چارچوب فنوتیپی برای بررسی تفاوت‌های جنسی در آسیب‌پذیری نسبت به ABA استفاده کردیم. روش‌ها: موش‌های نر بالغ جوان نژاد C57BL/6N با همان پروتکل ABA که برای موش‌های ماده هم‌سن C57BL/6N به کار رفته بود، آزمون شدند. تفاوت‌های فردی در وزن بدن روزانه، مصرف غذا، مصرف آب و دویدن چرخشی تحلیل و بین دو جنس مقایسه شد. یافته‌ها: موش‌های نر همان فنوتیپ‌های آسیب‌پذیر و تاب‌آور را مانند موش‌های ماده نشان دادند و تفاوت معناداری در نسبت موش‌هایی که هر فنوتیپ را نشان می‌دهند یا در الگوی رفتاری مشخص‌کننده آن‌ها بین دو جنس مشاهده نشد. در هر دو جنس، موش‌های آسیب‌پذیر کاهش وزن فاجعه‌آمیزی را تجربه کردند که با دویدن بیش از حد در چرخه نوری همراه بود، در حالی که موش‌های تاب‌آور تثبیت وزن را نشان دادند که با تغییرات سازگارانه در مصرف همراه بود. زمانی که غذا در دسترس است، موش‌های آسیب‌پذیر بیش از موش‌های تاب‌آور نمی‌دوند، که نشان می‌دهد آسیب‌پذیری در هیچ‌یک از دو جنس با تصمیم به دویدن به جای خوردن مشخص نمی‌شود. نتیجه‌گیری: یافته‌های ما نشان می‌دهد که در موش‌های C57BL/6N تفاوت جنسی در ABA وجود ندارد. پاسخ‌های رفتاری مشترک به گرسنگی که در هر دو جنس مشاهده شد، نشان می‌دهد که ABA می‌تواند برای مدل‌سازی پاسخ‌های سازگارانه و ناسازگارانه به محدودیت غذایی در مردان و زنان به کار رود.