Peiyou Chen

Background Evidence regarding whether exercise timing differentially affects sleep quality and mood remains inconsistent. This study examined the effects of acute and regular exercise performed at different times of day on sleep and mood. Methods Eight English and Chinese databases were searched from inception to June 2026. Parallel and crossover randomized trials were synthesized using three-level meta-analysis with non-diagonal sampling variance-covariance matrices. Exercise vs. Control and direct Time vs. Time comparisons were analyzed separately, with CR2 cluster-robust inference used as a robustness check. Results Thirteen studies contributed 81 effect sizes (40 sleep and 41 mood). For sleep, Exercise vs. Control showed a large effect in the conventional model (g = 0.86, 95% CI [0.26, 1.46], p = 0.005), but CR2 inference was non-significant ( p = 0.109). Direct Time vs. Time comparisons were non-significant (g = 0.15, 95% CI [−0.08, 0.39], p = 0.209; CR2 p = 0.127), with no stable advantage for morning, afternoon, or evening exercise. For mood, Exercise vs. Control was large but non-significant (g = 0.95, p = 0.056). Time vs. Time was significant conventionally (g = 0.30, p = 0.027) but not under CR2 inference ( p = 0.097). Afternoon vs. Evening favored afternoon exercise (g = 0.50, p = 0.001), although based on only two studies. Conclusion Exercise itself may be more important than its specific timing for sleep, whereas mood may show timing-related signals that remain insufficiently robust for definitive recommendations. Systematic review registration https://www.crd.york.ac.uk/prospero/ , identifier [CRD420261431622].

زمینه و هدف: شواهد موجود در خصوص اینکه آیا زمان‌بندی ورزش به طور متفاوتی بر کیفیت خواب و خلق تأثیر می‌گذارد یا خیر، همچنان ناسازگار است. این مطالعه تأثیرات ورزش حاد و منظم انجام‌شده در زمان‌های مختلف روز بر خواب و خلق را بررسی کرد. روش‌ها: هشت پایگاه داده انگلیسی و چینی از ابتدا تا ژوئن ۲۰۲۶ جست‌وجو شدند. کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی موازی و متقاطع با استفاده از فراتحلیل سه‌سطحی با ماتریس‌های کوواریانس واریانس نمونه‌گیری غیرقطری ترکیب شدند. مقایسه‌های ورزش در برابر کنترل و مقایسه‌های مستقیم زمان در برابر زمان به طور جداگانه تحلیل شدند و استنتاج خوشه‌ای مقاوم CR2 به عنوان آزمون پایداری به کار رفت. یافته‌ها: سیزده مطالعه مجموعاً ۸۱ اندازه اثر (۴۰ خواب و ۴۱ خلق) را ارائه دادند. برای خواب، مقایسه ورزش در برابر کنترل در مدل متعارف اثر بزرگی نشان داد (g = 0.86, 95% CI [0.26, 1.46], p = 0.005)، اما استنتاج CR2 معنادار نبود (p = 0.109). مقایسه‌های مستقیم زمان در برابر زمان معنادار نبودند (g = 0.15, 95% CI [−0.08, 0.39], p = 0.209؛ CR2 p = 0.127) و هیچ برتری پایداری برای ورزش صبحگاهی، بعدازظهر یا عصر مشاهده نشد. برای خلق، ورزش در برابر کنترل اثری بزرگ اما غیرمعنادار داشت (g = 0.95, p = 0.056). زمان در برابر زمان به طور متعارف معنادار بود (g = 0.30, p = 0.027) اما تحت استنتاج CR2 معنادار نبود (p = 0.097). مقایسه بعدازظهر در برابر عصر به نفع ورزش بعدازظهر بود (g = 0.50, p = 0.001)، هرچند فقط بر اساس دو مطالعه. نتیجه‌گیری: خود ورزش ممکن است نسبت به زمان‌بندی خاص آن برای خواب اهمیت بیشتری داشته باشد، در حالی که خلق ممکن است نشانه‌هایی مرتبط با زمان‌بندی نشان دهد که هنوز برای ارائه توصیه قطعی کافی نیستند. ثبت مرور نظام‌مند: https://www.crd.york.ac.uk/prospero/ ، شناسه [CRD420261431622].