This study aims to analyze the effect of using the Busy Board on the fine motor development of 5–6-year-old children at the HKBP Tarutung Pembina Kindergarten. The study involved 70 children, all of whom were included as subjects through a saturation sampling technique and then divided equally into an experimental group and a control group, each consisting of 35 children. A quantitative approach was used with a quasi-experimental design of the Nonequivalent Control Group type. Data were collected using an observation sheet containing 8 indicators of Busy Board use and 16 indicators of fine motor skills. Before use, the instrument underwent pilot testing on 25 children, and all items were deemed valid because their calculated r values were above the table r value of 0.396. The level of ability change was calculated using the N-Gain Score, while the difference in achievement between the two groups was tested using an Independent Samples t-test. The analysis results showed an N-Gain value of 0.5991 in the experimental group and 0.3700 in the control group, both of which fell into the moderate improvement category. Hypothesis testing yielded a calculated t-value of 10.986, which is greater than the critical t-value of 1.995, with a significance level of 0.000 < 0.05. Thus, the use of the Busy Board medium demonstrated a positive and significant improvement in fine motor skills among 5–6-year-old children at the HKBP Tarutung Pembina Kindergarten.
هدف این پژوهش تحلیل تأثیر استفاده از رسانه Busy Board بر رشد حرکتی ظریف کودکان ۵ تا ۶ ساله در مهدکودک Pembina HKBP Tarutung است. در این مطالعه، ۷۰ کودک شرکت داشتند که همگی با استفاده از روش نمونه‌گیری اشباع به عنوان نمونه انتخاب و به طور مساوی به دو گروه آزمایشی و کنترل (هر کدام ۳۵ نفر) تقسیم شدند. رویکرد پژوهش کمی و با طرح شبه‌آزمایشی از نوع گروه کنترل نابرابر انجام شد. داده‌ها با استفاده از برگه مشاهده شامل ۸ شاخص استفاده از Busy Board و ۱۶ شاخص مهارت‌های حرکتی ظریف جمع‌آوری گردید. پیش از استفاده، ابزار پژوهش روی ۲۵ کودک به صورت آزمایشی اجرا شد و تمامی گویه‌ها با توجه به مقدار r محاسبه‌شده بالاتر از مقدار r جدول (۰.۳۹۶) معتبر تشخیص داده شدند. میزان تغییر توانایی با استفاده از N-Gain Score محاسبه شد و تفاوت پیشرفت بین دو گروه با آزمون t مستقل سنجیده شد. نتایج تحلیل نشان داد مقدار N-Gain در گروه آزمایشی ۰.۵۹۹۱ و در گروه کنترل ۰.۳۷۰۰ بود که هر دو در دسته بهبود متوسط قرار گرفتند. آزمون فرضیه مقدار t محاسبه‌شده ۱۰.۹۸۶ را نشان داد که بزرگ‌تر از مقدار بحرانی t (۱.۹۹۵) است و سطح معناداری ۰.۰۰۰ < ۰.۰۵ به دست آمد. بنابراین، استفاده از رسانه Busy Board به طور مثبت و معناداری موجب بهبود مهارت‌های حرکتی ظریف کودکان ۵ تا ۶ ساله در مهدکودک Pembina HKBP Tarutung شد.
Kota Preschool. The method used in this study was a pre-experimental design with a one-group pretest-posttest design. The population consisted of all students (ages 4–5) at GKPI Tarutung City Kindergarten, totaling 22 children, and a sample of 22 children was selected. Data were collected using an observation sheet comprising 14 items. The data analysis techniques applied included descriptive statistical analysis and inferential statistical tests using the t-test to analyze the effect of the treatment administered. The results of the data analysis show that the Montessori Sandpaper Letters medium has a statistically significant effect on the letter recognition skills of 4–5-year-old children at GKPI Tarutung City Kindergarten, as evidenced by: 1) the mean score on the posttest was 52.55 > the score on the pretest was 26.86, and this value indicates that the difference between the mean pretest and posttest scores was 25.69. This indicates that, from a descriptive perspective, a statistically significant difference was found between the mean pretest and posttest scores. 2) The statistical significance test yielded a t-calculated value > t-table (α=0.05; df=24), specifically 36.181 > 2.074; therefore, a statistically significant relationship was found between variable X and variable Y. Therefore, H0 is rejected, and Ha—that the Montessori Sandpaper Letters medium has a statistically significant effect on the letter recognition skills of 4- to 5-year-old children at GKPI Tarutung City Kindergarten—is accepted. It is hoped that the findings of this study will serve as a reference for teachers in selecting effective learning materials to improve letter recognition skills in young children.
روش مورد استفاده در این پژوهش، طرح پیش‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش‌آموزان (۴ تا ۵ سال) مهدکودک GKPI Tarutung شهر به تعداد ۲۲ کودک بود و نمونه‌ای متشکل از ۲۲ کودک انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از برگه مشاهده شامل ۱۴ گویه جمع‌آوری گردید. تکنیک‌های تحلیل داده‌ها شامل تحلیل آماری توصیفی و آزمون‌های آماری استنباطی با استفاده از آزمون t برای بررسی تأثیر مداخله بود. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که رسانه حروف سمباده‌ای مونته‌سوری تأثیر معنادار آماری بر مهارت‌های شناخت حروف کودکان ۴ تا ۵ سال در مهدکودک GKPI Tarutung شهر دارد، به‌طوری‌که: ۱) میانگین نمره پس‌آزمون ۵۲٫۵۵ > میانگین نمره پیش‌آزمون ۲۶٫۸۶ بود و این مقدار نشان می‌دهد که تفاوت میانگین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون ۲۵٫۶۹ است. این امر از منظر توصیفی نشان‌دهنده تفاوت معنادار آماری بین میانگین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون است. ۲) آزمون معناداری آماری مقدار t محاسبه‌شده > t جدول (α=۰٫۰۵؛ df=۲۴)، به‌طور مشخص ۳۶٫۱۸۱ > ۲٫۰۷۴ را نشان داد؛ بنابراین، رابطه معنادار آماری بین متغیر X و متغیر Y یافت شد. بنابراین، فرض صفر رد و فرض مقابل مبنی بر اینکه رسانه حروف سمباده‌ای مونته‌سوری تأثیر معنادار آماری بر مهارت‌های شناخت حروف کودکان ۴ تا ۵ سال در مهدکودک GKPI Tarutung شهر دارد، پذیرفته می‌شود. امید است یافته‌های این پژوهش به‌عنوان مرجعی برای معلمان در انتخاب مواد آموزشی مؤثر جهت ارتقای مهارت‌های شناخت حروف در کودکان خردسال مورد استفاده قرار گیرد.
This study aimed to determine the effect of parenting styles on the social-emotional development of children aged 5–6 years at TK Mutiara Balige. The research hypothesis stated that there was an effect of parenting styles on the social-emotional development of children aged 5–6 years. This study employed a quantitative method with a sample of 70 children, consisting of 35 children in the experimental class and 35 children in the control class. The research instruments consisted of observation sheets on parenting styles and children's social-emotional development. The data were analyzed using the N-Gain Score and Independent Samples Test. The results of the N-Gain Score calculation showed that the average improvement in social-emotional development in the experimental class was 0.2374, while the control class was 0.2258, with both falling into the medium category. The hypothesis test results showed that the calculated t-value was 0.377 > the t-table value of 1.995, with a significance value of 0.000 < 0.05. Thus, H₀ was rejected and H₁ was accepted, indicating that parenting styles had a positive andsignificant effect on the social-emotional development of children aged 5–6 years at TK Mutiara Balige.
هدف این پژوهش تعیین تأثیر الگوهای فرزندپروری والدین بر رشد اجتماعی‌عاطفی کودکان ۵ تا ۶ ساله در دبستان مروارید بالیگه بود. فرضیه پژوهش بیان می‌کرد که الگوهای فرزندپروری والدین بر رشد اجتماعی‌عاطفی کودکان ۵ تا ۶ ساله تأثیر دارد. این مطالعه با روش کمی و با نمونه‌ای شامل ۷۰ کودک، متشکل از ۳۵ کودک در گروه آزمایش و ۳۵ کودک در گروه کنترل انجام شد. ابزارهای پژوهش شامل برگه‌های مشاهده الگوهای فرزندپروری و رشد اجتماعی‌عاطفی کودکان بود. داده‌ها با استفاده از نمره N-Gain و آزمون مستقل نمونه‌ها تحلیل شدند. نتایج محاسبه نمره N-Gain نشان داد که میانگین بهبود رشد اجتماعی‌عاطفی در گروه آزمایش ۰٫۲۳۷۴ و در گروه کنترل ۰٫۲۲۵۸ بود که هر دو در دسته متوسط قرار گرفتند. نتایج آزمون فرضیه نشان داد که مقدار t محاسبه‌شده ۰٫۳۷۷ بزرگ‌تر از مقدار t جدول ۱٫۹۹۵ و مقدار معناداری ۰٫۰۰۰ کمتر از ۰٫۰۵ بود. بنابراین، H₀ رد و H₁ پذیرفته شد که نشان‌دهنده تأثیر مثبت و معنادار الگوهای فرزندپروری والدین بر رشد اجتماعی‌عاطفی کودکان ۵ تا ۶ ساله در دبستان مروارید بالیگه است.
