Recent educational research has indicated the significance of collective teacher efficacy (CTE), with publications highlighting CTE’s connections to more productive teacher practices and improved student outcomes in P–12 schools. Less is known, however, about teachers’ experiences of CTE and their collective actions to improve student learning; implications for in-service teacher education remain underexplored. This article presents a qualitative case study that documents how teachers experienced CTE at an elementary school. The study’s data sources included semi-structured interviews and an audio recording of professional presentations from eleven teachers. Thematic analysis indicated that teachers experienced CTE as a sense of recognition that while they faced a range of shared professional challenges, teachers were not alone and could address their challenges collaboratively. Teachers also experienced CTE as a recognition that they possessed common goals, collective knowledge and perspectives, and shared practices they could leverage to address challenges. Based on these findings, the article delineates implications for future teacher education programming and research.
پژوهش‌های آموزشی اخیر بر اهمیت اثربخشی جمعی معلمان (CTE) تأکید داشته‌اند و انتشارات علمی، ارتباط CTE با شیوه‌های معلمی پربارتر و بهبود نتایج دانش‌آموزان در مدارس P–12 را برجسته کرده‌اند. با این حال، اطلاعات کمتری درباره تجارب معلمان از CTE و اقدامات جمعی آنان برای ارتقای یادگیری دانش‌آموزان وجود دارد و پیامدهای آن برای آموزش ضمن خدمت معلمان کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این مقاله یک مطالعه موردی کیفی را ارائه می‌دهد که چگونگی تجربه معلمان از CTE را در یک مدرسه ابتدایی مستند می‌کند. منابع داده این پژوهش شامل مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و یک فایل صوتی از ارائه‌های حرفه‌ای یازده معلم بود. تحلیل تماتیک نشان داد که معلمان، CTE را به‌عنوان نوعی احساس شناسایی تجربه کردند؛ به این معنا که اگرچه با طیفی از چالش‌های حرفه‌ای مشترک روبه‌رو بودند، اما تنها نبودند و می‌توانستند این چالش‌ها را به‌صورت جمعی برطرف کنند. همچنین معلمان، CTE را به‌عنوان شناسایی اهداف مشترک، دانش و دیدگاه‌های جمعی و شیوه‌های مشترکی که می‌توانستند برای مقابله با چالش‌ها به کار گیرند، تجربه کردند. بر اساس این یافته‌ها، مقاله پیامدهایی را برای برنامه‌ریزی و پژوهش‌های آینده در آموزش معلمان تبیین می‌کند.
Recent research has indicated the significance of collective teacher efficacy (CTE), with publications highlighting CTE’s positive association with teachers’ good job- and health-related outcomes. Although teacher professional learning is recognised as a key contributor to the development of CTE, there has not been much investigation into the specific efficacy-shaping sources in professional learning settings. This case study explores sources of CTE in a practitioner inquiry community within a school–university partnership in the United States. Qualitative interviews that included emotion-focused reflections and social network mapping were collected and analysed using Bandura’s four sources of efficacy. This analysis led to sixteen aspects of professional learning experiences that tapped into the efficacy-shaping sources within the inquiry community. The findings highlight the significance of all four sources, particularly social persuasion and emotional states, which have been underexplored in prior research. Findings suggest that teacher educators can support CTE by designing shared, collaborative learning spaces, creating opportunities for educators to publicise their practices, and fostering professional dialogue that builds the relational trust needed for intentional collaboration.
پژوهش‌های اخیر بر اهمیت کارآمدی جمعی معلمان (CTE) تأکید داشته‌اند و انتشارات مختلف به ارتباط مثبت CTE با پیامدهای شغلی و سلامت معلمان اشاره کرده‌اند. اگرچه یادگیری حرفه‌ای معلمان به عنوان یکی از عوامل کلیدی در توسعه CTE شناخته می‌شود، اما بررسی‌های اندکی درباره منابع خاص شکل‌دهنده کارآمدی در محیط‌های یادگیری حرفه‌ای صورت گرفته است. این مطالعه موردی به بررسی منابع CTE در یک جامعه پژوهش‌محور حرفه‌ای در چارچوب همکاری مدرسه و دانشگاه در ایالات متحده می‌پردازد. مصاحبه‌های کیفی که شامل بازتاب‌های مبتنی بر هیجان و ترسیم شبکه‌های اجتماعی بودند، گردآوری و با استفاده از چهار منبع کارآمدی بندورا تحلیل شدند. این تحلیل به شناسایی شانزده جنبه از تجارب یادگیری حرفه‌ای منجر شد که به منابع شکل‌دهنده کارآمدی در جامعه پژوهش‌محور اشاره داشتند. یافته‌ها بر اهمیت هر چهار منبع، به ویژه ترغیب اجتماعی و حالات هیجانی که در پژوهش‌های پیشین کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند، تأکید می‌کنند. نتایج نشان می‌دهد که مربیان معلمان می‌توانند با طراحی فضاهای یادگیری مشترک و مشارکتی، ایجاد فرصت‌هایی برای ارائه عمومی تجربیات آموزشی و تقویت گفت‌وگوی حرفه‌ای که اعتماد رابطه‌ای لازم برای همکاری هدفمند را ایجاد می‌کند، از CTE حمایت کنند.
