Professional Development in Education

Recent research has indicated the significance of collective teacher efficacy (CTE), with publications highlighting CTE’s positive association with teachers’ good job- and health-related outcomes. Although teacher professional learning is recognised as a key contributor to the development of CTE, there has not been much investigation into the specific efficacy-shaping sources in professional learning settings. This case study explores sources of CTE in a practitioner inquiry community within a school–university partnership in the United States. Qualitative interviews that included emotion-focused reflections and social network mapping were collected and analysed using Bandura’s four sources of efficacy. This analysis led to sixteen aspects of professional learning experiences that tapped into the efficacy-shaping sources within the inquiry community. The findings highlight the significance of all four sources, particularly social persuasion and emotional states, which have been underexplored in prior research. Findings suggest that teacher educators can support CTE by designing shared, collaborative learning spaces, creating opportunities for educators to publicise their practices, and fostering professional dialogue that builds the relational trust needed for intentional collaboration.

پژوهش‌های اخیر بر اهمیت کارآمدی جمعی معلمان (CTE) تأکید داشته‌اند و انتشارات مختلف به ارتباط مثبت CTE با پیامدهای شغلی و سلامت معلمان اشاره کرده‌اند. اگرچه یادگیری حرفه‌ای معلمان به عنوان یکی از عوامل کلیدی در توسعه CTE شناخته می‌شود، اما بررسی‌های اندکی درباره منابع خاص شکل‌دهنده کارآمدی در محیط‌های یادگیری حرفه‌ای صورت گرفته است. این مطالعه موردی به بررسی منابع CTE در یک جامعه پژوهش‌محور حرفه‌ای در چارچوب همکاری مدرسه و دانشگاه در ایالات متحده می‌پردازد. مصاحبه‌های کیفی که شامل بازتاب‌های مبتنی بر هیجان و ترسیم شبکه‌های اجتماعی بودند، گردآوری و با استفاده از چهار منبع کارآمدی بندورا تحلیل شدند. این تحلیل به شناسایی شانزده جنبه از تجارب یادگیری حرفه‌ای منجر شد که به منابع شکل‌دهنده کارآمدی در جامعه پژوهش‌محور اشاره داشتند. یافته‌ها بر اهمیت هر چهار منبع، به ویژه ترغیب اجتماعی و حالات هیجانی که در پژوهش‌های پیشین کمتر مورد توجه قرار گرفته‌اند، تأکید می‌کنند. نتایج نشان می‌دهد که مربیان معلمان می‌توانند با طراحی فضاهای یادگیری مشترک و مشارکتی، ایجاد فرصت‌هایی برای ارائه عمومی تجربیات آموزشی و تقویت گفت‌وگوی حرفه‌ای که اعتماد رابطه‌ای لازم برای همکاری هدفمند را ایجاد می‌کند، از CTE حمایت کنند.

Emotions are conceptualised as appraisal-driven processes that shape teachers’ engagement with professional development (PD) and the practices they adopt from it. This systematic literature review examined quantitative self-report instruments used to measure teacher emotions, focusing on their application in PD. A search across six databases (2015–2025) identified 285 records, of which 265 were screened and six validated instruments retained. These ranged from concise scales assessing anger, enjoyment, and anxiety to multidimensional instruments capturing emotions such as fatigue, shame, and hopelessness. A secondary analysis revealed that only one study applied these instruments within PD, exposing a major methodological gap. While recent advances have expanded the range of available instruments, their limited use in PD restricts cumulative understanding of teachers’ emotional experiences. The findings highlight the need to adapt and systematically apply these tools to strengthen the evidence base and support PD that is both cognitively effective and emotionally responsive.

هیجانات به عنوان فرایندهایی مبتنی بر ارزیابی تلقی می‌شوند که نحوه مشارکت معلمان در توسعه حرفه‌ای (PD) و شیوه‌هایی که از آن اتخاذ می‌کنند را شکل می‌دهد. این مرور نظام‌مند ادبیات، ابزارهای خودگزارشی کمی مورد استفاده برای سنجش هیجانات معلمان را با تمرکز بر کاربرد آن‌ها در توسعه حرفه‌ای بررسی کرده است. جستجو در شش پایگاه داده (۲۰۱۵–۲۰۲۵) منجر به شناسایی ۲۸۵ رکورد شد که از میان آن‌ها ۲۶۵ مورد غربال و شش ابزار معتبر حفظ گردید. این ابزارها از مقیاس‌های مختصر برای سنجش خشم، لذت و اضطراب تا ابزارهای چندبعدی که هیجاناتی مانند خستگی، شرم و ناامیدی را اندازه‌گیری می‌کنند، متغیر بودند. تحلیل ثانویه نشان داد که تنها یک مطالعه این ابزارها را در زمینه توسعه حرفه‌ای به کار برده است که شکاف عمده‌ای در روش‌شناسی را آشکار می‌سازد. اگرچه پیشرفت‌های اخیر دامنه ابزارهای موجود را گسترش داده است، اما استفاده محدود آن‌ها در توسعه حرفه‌ای، درک تجمعی از تجارب هیجانی معلمان را محدود می‌کند. یافته‌ها بر ضرورت تطبیق و به‌کارگیری نظام‌مند این ابزارها برای تقویت شواهد و حمایت از توسعه حرفه‌ای که هم از نظر شناختی مؤثر و هم از نظر هیجانی پاسخگو باشد، تأکید می‌کند.