The SHARP assessment cycle: from assessment design and real-time student voice to student learning development
چرخه ارزیابی SHARP: از طراحی ارزیابی و صدای دانشجویان در زمان واقعی تا توسعه یادگیری دانشجویان
چکیده
Assessment in higher education often suffers from a critical disconnect where student feedback benefits future cohorts rather than current participants. This study presents SHARP (Strategic, Holistic, Adaptive, Reflective, Process), a systematic framework for embedding real-time student voice into assessment design to develop students’ assessment literacy and engagement. SHARP was piloted across three in-class Mathematics tests with 246 students on a foundation-level UK university programme using a mixed-methods quasi-experimental design with post-assessment surveys from 108 students administered before grade release. Quantitative analysis revealed statistically significant improvements in clarity ratings, whilst fairness perceptions rose from 70.3% to 96.0%. A quasi-experimental comparison with historical controls demonstrated a 73% reduction in assessment volatility, reflecting more consistent student performance across assessments. Qualitative evidence illustrated students’ developing capacity to evaluate and articulate assessment design. This pilot demonstrates SHARP’s potential as a transferable framework for student-informed assessment practice, though replication is needed to establish broader generalisability.
ارزیابی در آموزش عالی اغلب با یک گسست اساسی مواجه است که در آن بازخورد دانشجویان بیشتر به نفع گروه‌های آینده است تا شرکت‌کنندگان فعلی. این مطالعه چارچوب SHARP (راهبردی، کل‌نگر، سازگارپذیر، تأملی، فرایندی) را معرفی می‌کند؛ چارچوبی نظام‌مند برای ادغام صدای دانشجویان در زمان واقعی در طراحی ارزیابی با هدف توسعه سواد ارزیابی و مشارکت دانشجویان. چارچوب SHARP در سه آزمون کلاسی ریاضی با حضور ۲۴۶ دانشجو در یک برنامه دانشگاهی سطح پایه در بریتانیا، با استفاده از طرح شبه‌آزمایشی روش‌های ترکیبی و پرسشنامه‌های پس از ارزیابی از ۱۰۸ دانشجو که پیش از اعلام نمرات اجرا شد، به صورت آزمایشی به کار گرفته شد. تحلیل کمی بهبود معنادار آماری در امتیازدهی به وضوح را نشان داد، در حالی که ادراک از انصاف ارزیابی از ۷۰٫۳٪ به ۹۶٫۰٪ افزایش یافت. مقایسه شبه‌آزمایشی با گروه‌های کنترل تاریخی، کاهش ۷۳٪ در نوسان ارزیابی را نشان داد که بیانگر عملکرد یکنواخت‌تر دانشجویان در ارزیابی‌ها بود. شواهد کیفی نیز نشان داد که توانایی دانشجویان در ارزیابی و بیان طراحی ارزیابی توسعه یافته است. این مطالعه آزمایشی، پتانسیل چارچوب SHARP را به عنوان الگویی قابل انتقال برای رویه ارزیابی مبتنی بر مشارکت دانشجویان نشان می‌دهد، هرچند تکرار پژوهش برای تعمیم‌پذیری گسترده‌تر ضروری است.