Zhaojin Li

Introduction Medical students face prolonged training, rigorous assessment, and professional demands that may affect their subjective well-being. This study aimed to examine the associations between the two dimensions of achievement motivation and subjective well-being among medical students and to investigate the mediating roles of general self-efficacy and psychological resilience. Methods A cross-sectional questionnaire survey was conducted among 2,422 medical students in Jining, Shandong Province, China. Structural equation modeling was used to estimate direct and specific indirect associations. Results Success motivation had a weak positive direct association with subjective well-being (β = 0.060), whereas failure-avoidance motivation had a weak negative direct association (β = −0.063). Three specific indirect pathways were supported: through self-efficacy alone, resilience alone, and self-efficacy followed by resilience. The total indirect associations were 0.293 and -0.056, accounting for 83.08% and 47.25% of the respective model-based total associations. Among the variables included in the model, resilience had the largest direct association with subjective well-being (β = 0.494). Discussion Achievement motivation was associated with medical students’ subjective well-being through efficacy beliefs and psychological resilience. These findings highlight the importance of fostering success-oriented motivation, strengthening general self-efficacy, and cultivating psychological resilience in medical education.

مقدمه: دانشجویان پزشکی با آموزش طولانی‌مدت، ارزیابی‌های سخت‌گیرانه و الزامات حرفه‌ای مواجه هستند که ممکن است بر بهزیستی ذهنی آن‌ها تأثیر بگذارد. هدف این مطالعه بررسی ارتباط بین دو بعد انگیزش پیشرفت و بهزیستی ذهنی در میان دانشجویان پزشکی و نیز بررسی نقش‌های میانجی خودکارآمدی عمومی و تاب‌آوری روان‌شناختی بود. روش‌ها: یک پژوهش مقطعی با استفاده از پرسشنامه در میان ۲۴۲۲ دانشجوی پزشکی در جینینگ، استان شاندونگ، چین انجام شد. مدل‌سازی معادلات ساختاری برای برآورد ارتباطات مستقیم و غیرمستقیم خاص به کار گرفته شد. نتایج: انگیزش موفقیت ارتباط مستقیم ضعیف و مثبتی با بهزیستی ذهنی داشت (β = ۰٫۰۶۰)، در حالی که انگیزش اجتناب از شکست ارتباط مستقیم ضعیف و منفی نشان داد (β = −۰٫۰۶۳). سه مسیر غیرمستقیم خاص مورد حمایت قرار گرفت: از طریق خودکارآمدی به تنهایی، تاب‌آوری به تنهایی، و خودکارآمدی به دنبال تاب‌آوری. مجموع ارتباطات غیرمستقیم به ترتیب ۰٫۲۹۳ و -۰٫۰۵۶ بود که ۸۳٫۰۸٪ و ۴۷٫۲۵٪ از مجموع ارتباطات مبتنی بر مدل را تشکیل می‌داد. در میان متغیرهای وارد شده در مدل، تاب‌آوری بیشترین ارتباط مستقیم با بهزیستی ذهنی را داشت (β = ۰٫۴۹۴). بحث: انگیزش پیشرفت از طریق باورهای خودکارآمدی و تاب‌آوری روان‌شناختی با بهزیستی ذهنی دانشجویان پزشکی مرتبط بود. این یافته‌ها بر اهمیت تقویت انگیزش موفقیت‌محور، تقویت خودکارآمدی عمومی و پرورش تاب‌آوری روان‌شناختی در آموزش پزشکی تأکید می‌کند.