Zhi Xu

Background Adolescents globally exhibit growing engagement with discretionary screen time, but its association with depressive symptoms remains unclear in developing economies. Objective To examine the relationship between discretionary screen time and depressive symptoms among Chinese adolescents. Methods A cross-sectional study of 4,706 adolescents in Maoming City, Guangdong Province, China. Participants were stratified into four discretionary screen time categories: <1 h ( n = 1,372), 1–2 h ( n = 1,277), 2–4 h ( n = 1,032), and ≥4 h ( n = 1,025). Depressive symptoms were assessed using the validated CESD-9, with a cutoff score of ≥10. The primary analysis was a multilevel logistic regression model with random intercepts for school and class, adjusted for all measured covariates except BMI, anxiety and insomnia; a model additionally adjusted for BMI, anxiety and insomnia served as a sensitivity analysis. Subgroup analyses evaluated potential effect modification. Results The prevalence of depressive symptoms was 29.7% (1,398/4,706). In the primary multilevel model (random intercepts for school and class; adjusted for sociodemographic, socioeconomic and lifestyle factors, without BMI, anxiety and insomnia), compared with the <1 h reference group, the odds ratios were 1.21 (95% CI: 0.98–1.49; p = 0.082) for 1–2 h, 1.88 (95% CI: 1.52–2.33; p < 0.001) for 2–4 h, and 2.54 (95% CI: 2.04–3.16; p < 0.001) for ≥4 h; each screen-time category increment was associated with 39% higher odds of depressive symptoms (OR = 1.39, 95% CI: 1.29–1.49; p < 0.001). When additionally adjusted for BMI, anxiety and insomnia (sensitivity analysis, Model 4), the associations were attenuated but remained statistically significant for the higher categories (≥4 h: OR = 1.69, 95% CI: 1.28–2.22; per-category OR = 1.19, 95% CI: 1.09–1.29). Subgroup analyses revealed no statistically significant evidence of effect modification (all p -interaction >0.05). Conclusion Prolonged discretionary screen time is significantly associated with higher odds of depressive symptoms among Chinese adolescents, indicating a graded association that strengthens with increasing screen time. These findings are relevant to public-health monitoring of discretionary screen use in adolescents.

زمینه: نوجوانان در سراسر جهان مشارکت فزاینده‌ای در زمان استفاده اختیاری از صفحه‌نمایش دارند، اما ارتباط آن با نشانه‌های افسردگی در اقتصادهای در حال توسعه همچنان نامشخص است. هدف: بررسی رابطه بین زمان استفاده اختیاری از صفحه‌نمایش و نشانه‌های افسردگی در میان نوجوانان چینی. روش‌ها: یک مطالعه مقطعی بر روی ۴٬۷۰۶ نوجوان در شهر Maoming، استان Guangdong، چین انجام شد. شرکت‌کنندگان به چهار دسته زمان استفاده اختیاری از صفحه‌نمایش تقسیم شدند: کمتر از ۱ ساعت (n = 1,372)، ۱ تا ۲ ساعت (n = 1,277)، ۲ تا ۴ ساعت (n = 1,032) و ۴ ساعت یا بیشتر (n = 1,025). نشانه‌های افسردگی با استفاده از ابزار معتبر CESD-9 و با نقطه برش نمره ۱۰ یا بیشتر ارزیابی شد. تحلیل اصلی، مدل رگرسیون لجستیک چندسطحی با تقاطع تصادفی برای مدرسه و کلاس بود که برای تمامی متغیرهای اندازه‌گیری‌شده به جز BMI، اضطراب و بی‌خوابی تعدیل شد؛ مدلی که به طور اضافی برای BMI، اضطراب و بی‌خوابی تعدیل شد، به عنوان تحلیل حساسیت مورد استفاده قرار گرفت. تحلیل‌های زیرگروهی به ارزیابی احتمال تعدیل اثر پرداختند. نتایج: شیوع نشانه‌های افسردگی ۲۹/۷٪ (۱٬۳۹۸ از ۴٬۷۰۶) بود. در مدل چندسطحی اصلی (تقاطع تصادفی برای مدرسه و کلاس؛ تعدیل‌شده بر اساس عوامل جمعیت‌شناختی، اجتماعی‌اقتصادی و سبک زندگی، بدون BMI، اضطراب و بی‌خوابی)، در مقایسه با گروه مرجع کمتر از ۱ ساعت، نسبت شانس‌ها به ترتیب برای گروه‌های ۱ تا ۲ ساعت ۱/۲۱ (۹۵٪ CI: ۰/۹۸–۱/۴۹؛ p = 0.082)، ۲ تا ۴ ساعت ۱/۸۸ (۹۵٪ CI: ۱/۵۲–۲/۳۳؛ p < 0.001) و ۴ ساعت یا بیشتر ۲/۵۴ (۹۵٪ CI: ۲/۰۴–۳/۱۶؛ p < 0.001) بود؛ هر افزایش در دسته زمان استفاده از صفحه‌نمایش با ۳۹٪ افزایش شانس نشانه‌های افسردگی همراه بود (OR = 1.39، ۹۵٪ CI: ۱/۲۹–۱/۴۹؛ p < 0.001). زمانی که به طور اضافی برای BMI، اضطراب و بی‌خوابی تعدیل شد (تحلیل حساسیت، مدل ۴)، ارتباطات کاهش یافت اما برای دسته‌های بالاتر همچنان از نظر آماری معنادار باقی ماند (۴ ساعت یا بیشتر: OR = 1.69، ۹۵٪ CI: ۱/۲۸–۲/۲۲؛ به ازای هر دسته OR = 1.19، ۹۵٪ CI: ۱/۰۹–۱/۲۹). تحلیل‌های زیرگروهی شواهد معنادار آماری برای تعدیل اثر نشان ندادند (همه p-تعامل > ۰/۰۵). نتیجه‌گیری: زمان استفاده اختیاری طولانی‌تر از صفحه‌نمایش به طور معناداری با افزایش شانس نشانه‌های افسردگی در نوجوانان چینی مرتبط است و این ارتباط به صورت تدریجی با افزایش زمان استفاده تقویت می‌شود. این یافته‌ها برای پایش سلامت عمومی در زمینه استفاده اختیاری از صفحه‌نمایش در نوجوانان اهمیت دارد.