آموزش

This study aimed to determine the effect of the Make A Match cooperative learning model on the Science learning outcomes of sixth-grade students at SDN 21 Lubuk Lintah. The study was motivated by low Science learning outcomes and teacher-centered instruction, which left students less active. A quantitative approach was used with a quasi-experimental, posttest-only nonequivalent control group design. The population consisted of 80 sixth-grade students in three classes. Two classes of 27 students each were selected through purposive sampling: class VI.1 as the experimental class and class VI.2 as the control class. The experimental class was taught using the Make A Match model, whereas the control class received conventional instruction (lecture and question-and-answer) on the topic of skeleton, joints, and muscles. Data were collected using a 20-item multiple-choice posttest that had been validated and tried out. The data were analyzed using normality (Kolmogorov-Smirnov), homogeneity (Levene), and independent-samples t-tests. The mean posttest score of the experimental class (80.74) was higher than that of the control class (69.26). The t-test yielded a t-count of 4.382, which was greater than the t-table value of 1.675 (α = 0.05, df = 52), so the null hypothesis was rejected. It is concluded that the Make A Match cooperative learning model has a significant effect on the Science learning outcomes of sixth-grade students at SDN 21 Lubuk Lintah.

این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری تعاونی Make A Match بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN 21 Lubuk Lintah انجام شده است. انگیزه انجام این پژوهش، پایین بودن نتایج یادگیری علوم و آموزش معلم‌محور بود که موجب کاهش فعالیت دانش‌آموزان می‌شد. رویکرد کمی با طرح شبه‌آزمایشی و گروه کنترل نابرابر فقط پس‌آزمون به کار گرفته شد. جامعه آماری شامل ۸۰ دانش‌آموز پایه ششم در سه کلاس بود. دو کلاس با ۲۷ دانش‌آموز به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند: کلاس VI.1 به عنوان گروه آزمایش و کلاس VI.2 به عنوان گروه کنترل. گروه آزمایش با مدل Make A Match آموزش دید و گروه کنترل به شیوه سنتی (سخنرانی و پرسش و پاسخ) در موضوع اسکلت، مفاصل و عضلات آموزش داده شد. داده‌ها با استفاده از پس‌آزمون چندگزینه‌ای ۲۰ سؤالی که اعتبارسنجی و آزمون مقدماتی شده بود، جمع‌آوری گردید. داده‌ها با آزمون نرمالیتی (Kolmogorov-Smirnov)، همگنی (Levene) و آزمون t مستقل تحلیل شدند. میانگین نمره پس‌آزمون گروه آزمایش (۸۰.۷۴) بالاتر از گروه کنترل (۶۹.۲۶) بود. آزمون t مقدار t محاسبه‌شده ۴.۳۸۲ را نشان داد که بزرگ‌تر از مقدار t جدول ۱.۶۷۵ (α = ۰.۰۵، df = ۵۲) بود، بنابراین فرض صفر رد شد. نتیجه‌گیری می‌شود که مدل یادگیری تعاونی Make A Match تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه ششم دبستان SDN 21 Lubuk Lintah دارد.

The article examines the main difficulty encountered when teaching the topics of the photon and the electromagnetic spectrum, namely the problem of picturing the relationships between quantities through formulas alone. To ease this problem, a photon calculator was developed using Python and Tkinter. Given a wavelength entered in nanometers, the program calculates the photon’s frequency, energy (in joules and electron-volts), momentum, and the mass equivalent of energy, and also shows which region of the spectrum the given wavelength falls into and, for visible light, the name of the color. The article presents the algorithm, the main code fragments, the way the formulas are expressed in the program, and sample calculations ranging from X-rays to radio waves, and describes ways of using the tool in the classroom. No pedagogical trial with students was conducted in this work; measuring effectiveness is defined as a task for the next stage.

این مقاله به بررسی اصلی‌ترین دشواری موجود در آموزش مباحث فوتون و طیف الکترومغناطیسی می‌پردازد؛ یعنی مشکل درک روابط بین کمیت‌ها صرفاً از طریق فرمول‌ها. به منظور تسهیل این مشکل، یک ماشین‌حساب فوتون با استفاده از پایتون و Tkinter توسعه یافته است. با وارد کردن طول موج به نانومتر، برنامه فرکانس فوتون، انرژی (بر حسب ژول و الکترون‌ولت)، تکانه و معادل جرمی انرژی را محاسبه می‌کند و همچنین نشان می‌دهد که طول موج وارد شده در کدام ناحیه از طیف قرار می‌گیرد و در مورد نور مرئی، نام رنگ را نیز نمایش می‌دهد. مقاله الگوریتم، بخش‌های اصلی کد، نحوه بیان فرمول‌ها در برنامه و نمونه محاسبات از پرتو ایکس تا امواج رادیویی را ارائه می‌دهد و روش‌های استفاده از این ابزار در کلاس درس را توصیف می‌کند. در این پژوهش هیچ آزمون آموزشی با دانشجویان انجام نشده است؛ سنجش اثربخشی به عنوان وظیفه مرحله بعدی تعریف شده است.

The article discusses the concept of patriotism, the need to instill spirituality as a value in a person, the role of religion in the minds of people in the development of universal values, including patriotism.The upbringing of patriotism in the minds of people is carried out through the understanding of the nation, the formation of a sense of respect for the native language, customs and traditions. State bodies, educational institutions, public organizations, including religious ones, are actively involved in organizing this process on a scientific basis. Religion not only influences the beliefs, spirituality and psyche of people, but also further strengthens its position in public life, deifying universal human values, including patriotism. It educates believers in the spirit of national identity, respect for culture, customs and traditions. Tolerance encourages innovation and the ability to work tirelessly on oneself.

این مقاله به بررسی مفهوم میهن‌دوستی، ضرورت نهادینه‌سازی معنویت به عنوان یک ارزش در فرد، نقش دین در ذهنیت افراد در توسعه ارزش‌های جهانی از جمله میهن‌دوستی می‌پردازد. پرورش میهن‌دوستی در ذهن افراد از طریق درک ملت، شکل‌گیری حس احترام به زبان مادری، آداب و رسوم و سنت‌ها صورت می‌گیرد. نهادهای دولتی، مؤسسات آموزشی، سازمان‌های مردمی از جمله نهادهای دینی، به طور فعال در سازماندهی این فرایند بر مبنای علمی مشارکت دارند. دین نه تنها بر باورها، معنویت و روان افراد تأثیر می‌گذارد، بلکه جایگاه خود را در زندگی اجتماعی تقویت کرده و ارزش‌های انسانی جهانی از جمله میهن‌دوستی را تقدیس می‌کند. دین مؤمنان را در روح هویت ملی، احترام به فرهنگ، آداب و رسوم و سنت‌ها تربیت می‌کند. تساهل، نوآوری و توانایی کار بی‌وقفه بر روی خود را تشویق می‌کند.

Abstract: This study aims to determine the effect of the Project Based Learning (PjBL) model combined with a scientific approach on students’ learning outcomes and skills in the reaction rate topic. The study was conducted at SMA Negeri 1 Pangkatan, North Sumatra, involving two classes, namely XI IPA 1 as the experimental class and XI IPA 2 as the control class. The experimental class was taught using the Project Based Learning model with a scientific approach, while the control class was taught using conventional learning. Data were collected through objective tests and observation sheets. The test instrument initially consisted of 40 multiple-choice questions and was analyzed through validity, reliability, difficulty level, and discrimination power tests. The data were analyzed using a right-tailed t-test after conducting normality and homogeneity tests. The results showed that the average posttest score of the experimental class was 82.85, while the control class obtained an average score of 69.14. Hypothesis testing produced a t-count of 7.07, which was greater than the t-table value of 1.99 at a significance level of 0.05, indicating a significant difference in learning outcomes between the two classes. The effect size analysis resulted in a Cohen’s d value of 1.19, categorized as a large effect. In addition, the average student skill score in the experimental class was 80.57, compared with 71.24 in the control class. These findings indicate that the implementation of Project Based Learning with a scientific approach contributes to improved learning outcomes and student skills in learning the reaction rate topic. Keywords: Project Based Learning, Scientific Approach, Learning Outcomes, Student Skills, Reaction Rate. Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui pengaruh model Project Based Learning (PjBL) yang dipadukan dengan pendekatan saintifik terhadap hasil belajar dan keterampilan siswa pada materi laju reaksi. Penelitian dilaksanakan di SMA Negeri 1 Pangkatan, Sumatera Utara, dengan melibatkan dua kelas, yaitu kelas XI IPA 1 sebagai kelas eksperimen dan XI IPA 2 sebagai kelas kontrol. Kelas eksperimen diberikan pembelajaran menggunakan model Project Based Learning dengan pendekatan saintifik, sedangkan kelas kontrol menggunakan pembelajaran konvensional. Pengumpulan data dilakukan melalui instrumen tes dan lembar observasi. Instrumen tes terdiri dari 40 soal pilihan ganda yang terlebih dahulu dianalisis melalui uji validitas, reliabilitas, tingkat kesukaran, dan daya pembeda. Data penelitian dianalisis menggunakan uji-t pihak kanan setelah dilakukan uji normalitas dan homogenitas. Hasil penelitian menunjukkan bahwa rata-rata nilai posttest kelas eksperimen sebesar 82,85, sedangkan kelas kontrol sebesar 69,14. Hasil uji hipotesis memperoleh nilai t-hitung sebesar 7,07 yang lebih besar daripada t-tabel sebesar 1,99 pada taraf signifikansi 0,05, sehingga menunjukkan adanya perbedaan hasil belajar yang signifikan antara kedua kelas. Analisis effect size menghasilkan nilai Cohen’s d sebesar 1,19 yang termasuk dalam kategori besar. Selain itu, rata-rata nilai keterampilan siswa pada kelas eksperimen sebesar 80,57, sedangkan kelas kontrol sebesar 71,24. Hasil tersebut menunjukkan bahwa penerapan model Project Based Learning dengan pendekatan saintifik memberikan pengaruh terhadap peningkatan hasil belajar dan keterampilan siswa pada materi laju reaksi. Kata kunci: Project Based Learning, Pendekatan Saintifik, Hasil Belajar, Keterampilan Siswa, Laju Reaksi.

چکیده: این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) همراه با رویکرد علمی بر نتایج یادگیری و مهارت‌های دانش‌آموزان در مبحث سرعت واکنش انجام شده است. این مطالعه در دبیرستان دولتی شماره ۱ پانگاتان، سوماترای شمالی، با مشارکت دو کلاس، یعنی XI IPA 1 به عنوان کلاس آزمایش و XI IPA 2 به عنوان کلاس کنترل، اجرا گردید. کلاس آزمایش با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر پروژه همراه با رویکرد علمی آموزش دید، در حالی که کلاس کنترل با روش آموزش متداول تدریس شد. داده‌ها از طریق آزمون‌های عینی و برگه‌های مشاهده جمع‌آوری شد. ابزار آزمون در ابتدا شامل ۴۰ سؤال چندگزینه‌ای بود و از نظر روایی، پایایی، سطح دشواری و قدرت تمایز مورد تحلیل قرار گرفت. داده‌ها پس از انجام آزمون نرمال بودن و همگنی، با استفاده از آزمون t یک‌طرفه (سمت راست) تحلیل شدند. نتایج نشان داد که میانگین نمره پس‌آزمون کلاس آزمایش ۸۲٫۸۵ و کلاس کنترل ۶۹٫۱۴ بود. آزمون فرضیه مقدار t محاسبه‌شده را ۷٫۰۷ نشان داد که از مقدار t جدول (۱٫۹۹) در سطح معناداری ۰٫۰۵ بیشتر بود و این امر نشان‌دهنده تفاوت معنادار در نتایج یادگیری بین دو کلاس است. تحلیل اندازه‌ی اثر، مقدار d کوهن را ۱٫۱۹ به دست داد که در دسته‌ی بزرگ قرار می‌گیرد. علاوه بر این، میانگین نمره مهارت دانش‌آموزان در کلاس آزمایش ۸۰٫۵۷ و در کلاس کنترل ۷۱٫۲۴ بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر پروژه با رویکرد علمی به بهبود نتایج یادگیری و مهارت‌های دانش‌آموزان در مبحث سرعت واکنش کمک می‌کند.

Sustainable educational management has emerged as a critical policy focus for maintaining educational continuity in times of crisis, while also optimizing resource efficiency and institutional resilience. In Pakistan, the fuel-saving strategies enacted during lockdowns have posed considerable difficulties for educational administration by interrupting instructional and learning processes. In light of this context, this research offers a scenario-based evaluation to investigate the impact of fuel conservation regulations on educational interruptions and to determine sustainable management techniques that enable continuous educational provision during emergencies. Based on relevant research, policy records, global crisis cases, and Pakistan’s educational structure, four possible outcomes include sudden disruption, persisting disparity, systemic instability, and adaptive resilience. The scenario analysis shows that digital and blended learning can help maintain continuity during brief interruptions. However, disparities in connectivity, devices, socioeconomic resources, and geographically diverse educational infrastructure may worsen inequalities. Disruptions may cause disengagement, learning deficits, dropout rates, and long-term effects on human capital, but timely institutional changes can improve educational resilience. The study shows that educational continuity depends on the duration, intensity, and government and institutional responses to interruptions. The study emphasizes the need for policymakers to prioritize affordable digital access, targeted help for at-risk learners, adaptive delivery modalities, and coherent crisis-management techniques. The study proposes a policy-focused scenario paradigm that links fuel-saving methods to sustainable educational governance and resilience in a developing country.

مدیریت پایدار آموزش به عنوان یکی از محورهای اساسی سیاست‌گذاری برای حفظ تداوم آموزشی در دوران بحران و همچنین بهینه‌سازی بهره‌وری منابع و تاب‌آوری نهادی مطرح شده است. در پاکستان، راهبردهای صرفه‌جویی در سوخت که در دوران قرنطینه اجرا شده‌اند، با ایجاد اختلال در فرایندهای تدریس و یادگیری، مشکلات قابل توجهی را برای مدیریت آموزشی به وجود آورده‌اند. در این زمینه، این پژوهش با ارائه ارزیابی مبتنی بر سناریو، به بررسی تأثیر مقررات صرفه‌جویی در سوخت بر اختلالات آموزشی و شناسایی راهکارهای مدیریت پایدار که امکان تداوم ارائه آموزش در شرایط اضطراری را فراهم می‌کنند، می‌پردازد. بر اساس پژوهش‌های مرتبط، اسناد سیاستی، نمونه‌های جهانی بحران و ساختار آموزشی پاکستان، چهار پیامد محتمل شامل اختلال ناگهانی، تداوم نابرابری، بی‌ثباتی نظام‌مند و تاب‌آوری تطبیقی شناسایی شده‌اند. تحلیل سناریو نشان می‌دهد که آموزش دیجیتال و ترکیبی می‌تواند در دوره‌های کوتاه اختلال، تداوم آموزشی را حفظ کند؛ با این حال، نابرابری در دسترسی به اینترنت، تجهیزات، منابع اقتصادی-اجتماعی و زیرساخت‌های آموزشی متنوع جغرافیایی ممکن است نابرابری‌ها را تشدید کند. اختلالات می‌تواند منجر به کاهش مشارکت، کسری یادگیری، افزایش نرخ ترک تحصیل و آثار بلندمدت بر سرمایه انسانی شود، اما تغییرات نهادی به موقع می‌تواند تاب‌آوری آموزشی را بهبود بخشد. یافته‌ها نشان می‌دهد که تداوم آموزش به مدت، شدت و واکنش دولت و نهادها نسبت به اختلالات بستگی دارد. این پژوهش بر ضرورت اولویت‌بخشی به دسترسی دیجیتال مقرون‌به‌صرفه، حمایت هدفمند از دانش‌آموزان در معرض خطر، شیوه‌های ارائه تطبیقی و راهبردهای منسجم مدیریت بحران توسط سیاست‌گذاران تأکید می‌کند. این مطالعه، الگوی سناریومحور مبتنی بر سیاست را پیشنهاد می‌کند که روش‌های صرفه‌جویی در سوخت را به حکمرانی پایدار آموزشی و تاب‌آوری در یک کشور در حال توسعه پیوند می‌دهد.

Kit-Build Concept Mapping (KBCM) supports formative assessment by externalizing learning goals as a teacher reference map and diagnosing proposition-level gaps through automated comparison. However, typical KBCM use provides mainly verification feedback (what is missing/incorrect) and offers limited support for how students should act to close those gaps. Leveraging KBCM’s diagnostic outputs as an enabling infrastructure, this study proposes and implements a three-layer formative feedback framework that operationalizes structured gap-closing actions: (Layer 1) Evidence Access links each frequently missing proposition to specific source-text evidence; (Layer 2) Comprehension Verification prompts learners to articulate the reasoning behind the proposition through guided questioning; and (Layer 3) Integration Practice requires coordinated application of multiple propositions in authentic problem-solving tasks. We report three classroom trials with undergraduate informatics students (N = 11, N = 10, N = 10). Across all trials, large overall learning gains were observed from post-reading (T1) to post-intervention (T3) (Wilcoxon r =.895,.878,.889; all $$p <0.05$$ ). The magnitude of additional improvement beyond KBCM diagnostics differed by content complexity. These findings suggest that KBCM-based diagnosis can be systematically transformed into progressive, pedagogically grounded feedback that supports students’ gap-closing actions in classroom practice.

نگاشت مفهومی Kit-Build (KBCM) با برون‌سازی اهداف یادگیری به‌صورت نقشه مرجع معلم و تشخیص شکاف‌های سطح گزاره‌ای از طریق مقایسه خودکار، از ارزشیابی تکوینی پشتیبانی می‌کند. با این حال، استفاده معمول از KBCM عمدتاً بازخورد تأییدی (آنچه که ناقص یا نادرست است) ارائه می‌دهد و حمایت محدودی از نحوه اقدام دانش‌آموزان برای رفع این شکاف‌ها فراهم می‌سازد. این پژوهش با بهره‌گیری از خروجی‌های تشخیصی KBCM به‌عنوان زیرساخت توانمندساز، چارچوب بازخورد سازنده سه‌لایه‌ای را پیشنهاد و اجرا می‌کند که اقدامات ساختاریافته برای رفع شکاف‌ها را عملیاتی می‌سازد: (لایه ۱) دسترسی به شواهد، هر گزاره‌ای که به‌طور مکرر حذف شده را به شواهد خاصی در متن منبع پیوند می‌دهد؛ (لایه ۲) راستی‌آزمایی درک، یادگیرندگان را از طریق پرسش‌های هدایت‌شده به بیان استدلال پشت گزاره ترغیب می‌کند؛ و (لایه ۳) تمرین ادغام، نیازمند به‌کارگیری هماهنگ چند گزاره در وظایف حل مسئله اصیل است. سه آزمون کلاسی با دانشجویان کارشناسی رشته انفورماتیک (N = 11، N = 10، N = 10) گزارش می‌شود. در تمامی آزمون‌ها، افزایش چشمگیر یادگیری کلی از پس‌مطالعه (T1) تا پس‌مداخله (T3) مشاهده شد (Wilcoxon r = .895، .878، .889؛ همه $$p <0.05$$). میزان بهبود اضافی فراتر از تشخیص‌های KBCM بسته به پیچیدگی محتوا متفاوت بود. این یافته‌ها نشان می‌دهد که تشخیص مبتنی بر KBCM را می‌توان به‌صورت نظام‌مند به بازخورد تدریجی و مبتنی بر اصول آموزشی تبدیل کرد که از اقدامات رفع شکاف دانش‌آموزان در عمل کلاسی حمایت می‌کند.

Leadership plays a decisive role in the implementation of inclusive education at the school level. In this paper, we report on a small-scale, qualitative study which explored how the beliefs and actions of leadership teams at two mainstream schools in the Maldives influenced their efforts to provide a shared vision for inclusion and a positive culture across their school community. School selection was based on purposive sampling, with both schools being recognised for their good inclusive practice. Semi-structured interviews with the six leaders (the principal, deputy principal, and the leading teacher at each school) were used to capture personal beliefs, shared understandings and daily actions that promoted inclusion at the respective schools. Data analysis revealed two major themes: Access for learning and Building collaboration and partnerships through supportive leadership. While a sense of duty, strong desire and personal drive were common threads running across individual perspectives and themes, leaders signalled that a lack of resourcing (human and material) was a major obstacle to the successful implementation of inclusive education in their country.

رهبری نقش تعیین‌کننده‌ای در اجرای آموزش فراگیر در سطح مدرسه ایفا می‌کند. در این مقاله، گزارشی از یک مطالعه کیفی کوچک‌مقیاس ارائه می‌شود که به بررسی چگونگی تأثیر باورها و اقدامات تیم‌های رهبری در دو مدرسه عادی در مالدیو بر تلاش‌های آن‌ها برای ارائه چشم‌اندازی مشترک از فراگیری و ایجاد فرهنگی مثبت در جامعه مدرسه‌ای خود پرداخته است. انتخاب مدارس بر اساس نمونه‌گیری هدفمند صورت گرفت و هر دو مدرسه به دلیل عملکرد مطلوب در زمینه فراگیری شناخته شده بودند. برای گردآوری داده‌ها، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با شش نفر از رهبران (مدیر، معاون و معلم ارشد هر مدرسه) انجام شد تا باورهای شخصی، درک‌های مشترک و اقدامات روزمره‌ای که موجب ترویج فراگیری در مدارس مربوطه می‌شد، ثبت گردد. تحلیل داده‌ها دو مضمون اصلی را آشکار ساخت: دسترسی به یادگیری و ایجاد همکاری و مشارکت از طریق رهبری حمایتی. در حالی که حس وظیفه، تمایل قوی و انگیزه فردی از عناصر مشترک در دیدگاه‌ها و مضامین بودند، رهبران اشاره کردند که کمبود منابع (انسانی و مادی) مانع عمده‌ای در اجرای موفق آموزش فراگیر در کشورشان به‌شمار می‌رود.

Abstract: The study aims to determine the effect of the Canva Media-Assisted Experiential Learning Model on the Poetry Writing Skills at VIIIth class Students of SMP Negeri 1 Meranti in 2025/2026 Academic Year. The research method used is quantitative with a quasi-experimental design. The data collection technique used is a write poetry by writing test, which is processed and calculated using IBM SPSS Statistics version 32 software. Data analysis techniques used normality and homogeneity tests, and hypothesis testing using the t-test (Independent Samples T-Test). The data analysis results showed an average post-test score of 65.77 for the control class, while the experimental class achieved 88.87. Based on the hypothesis test, a 2-tailed Sig. value of <0.001 is obtained, which is smaller than the 0.05 significance level (<0.001 < 0.05), and a calculated t-value of -21.599, which is greater than the t-table. These results indicate that the Null Hypothesis (Ho) is rejected and the Alternative Hypothesis (Ha) is accepted. There is an effect of the Experiential Learning model on the ability to write poetry texts using Canva media at VIIIth class students of SMP Negeri 1 Meranti in 2025/2026 Academic Year. Keyword: Experiental Learning, Canva, Poetry Writing, Quantitative. Abstrak: Penelitian ini bertujuan untuk mengetahui Pengaruh Model Pembelajaran Experiental Learning Berbantuan Media Canva Terhadap Kemampuan Menulis Teks Puisi Siswa Kelas VIII SMP Negeri 1 Meranti Tahun Ajaran 2025/2026. Metode penelitian yang digunakan adalah kuantitatif dengan desain kuasi eksperimen. Teknik pengumpulan data yang digunakan adalah tes tertulis membuat puisi yang diolah dan dihitung menggunakan bantuan software IBM SPSS Statistics versi 32. Teknik analisis data menggunakan uji normalitas, homogenitas dan melalui uji hipotesis menggunakan uji-t (Independent Samples T-Test). Hasil analisis data menunjukkan nilai rata-rata post-test kelas kontrol sebesar 65,77, sedangkan kelas eksperimen mencapai 88,87. Berdasarkan uji hipotesis, diperoleh nilai (Sig. 2-tailed) sebesar <0,001 yang lebih kecil dari taraf signifikansi 0,05 (<0,001 < 0,05), serta nilai t-hitung -21,599 yang lebih besar dari t-tabel. Hasil tersebut menunjukkan bahwa Hipotesis Nol (Ho) ditolak dan Hipotesis Alternatif (Ha) diterima. Ada pengaruh model pembelajaran Experiental Learning terhadap kemampuan menulis teks puisi berbantuan media Canva di kelas VIII SMP Negeri 1 Meranti tahun ajaran 2025/2026. Kata kunci: Experiental Learning, Canva, Menulis Puisi, Kuantitatif.

چکیده: این پژوهش با هدف تعیین تأثیر مدل یادگیری تجربی با کمک رسانه Canva بر مهارت نوشتن شعر در دانش‌آموزان پایه هشتم دبیرستان دولتی شماره ۱ مرانتی در سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ انجام شده است. روش پژوهش مورد استفاده، کمی با طرح شبه‌آزمایشی است. تکنیک گردآوری داده‌ها، آزمون نوشتاری شعر بوده که داده‌های آن با استفاده از نرم‌افزار IBM SPSS Statistics نسخه ۳۲ پردازش و محاسبه شده است. تکنیک‌های تحلیل داده شامل آزمون نرمالیتی و همگنی و آزمون فرضیه با استفاده از آزمون t (Independent Samples T-Test) بوده است. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد میانگین نمره پس‌آزمون کلاس کنترل ۶۵٫۷۷ و کلاس آزمایش ۸۸٫۸۷ بوده است. بر اساس آزمون فرضیه، مقدار معناداری دوطرفه (Sig. 2-tailed) برابر با <۰٫۰۰۱ به دست آمد که کمتر از سطح معناداری ۰٫۰۵ است (<۰٫۰۰۱ < ۰٫۰۵) و مقدار t محاسبه‌شده برابر با ‎-۲۱٫۵۹۹ است که از مقدار t جدول بزرگ‌تر است. این نتایج نشان می‌دهد فرضیه صفر (Ho) رد و فرضیه جایگزین (Ha) پذیرفته می‌شود. بنابراین، مدل یادگیری تجربی بر توانایی نوشتن متن شعر با استفاده از رسانه Canva در دانش‌آموزان پایه هشتم دبیرستان دولتی شماره ۱ مرانتی در سال تحصیلی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ تأثیر دارد.

Background Strategic learning is especially relevant in high school, a stage marked by increasing academic demands and a presupposed but still-developing cognitive autonomy. Research on learning strategies has relied mainly on variable-centered analyses; this study adds a person-centered analysis whose core is the identification of strategic profiles through latent profile analysis Methods Participants were 154 Ecuadorian students (55.8% female) from the three high-school grades, selected through stratified probability sampling. The ACRA Learning Strategies Scales were administered and grade-point average was collected. A latent profile analysis compared one- to six-class solutions; registered sex and grade level were entered as control variables to assess the independence and robustness of the solution. Results Three profiles ordered by strategic-repertoire intensity were identified: low (18.2%), moderate (47.4%), and comprehensive (34.4%), differing in level rather than shape, with Retrieval and Support as the most discriminating dimensions. Profile membership was independent of registered sex and grade level, a central finding supporting the robustness of the classification. The comprehensive profile outperformed the low profile, and this difference held when accounting for the control variables. Conclusions With the caution required by a cross-sectional design, findings support a positive relationship between the breadth of the strategic repertoire and academic achievement and point toward universal, curriculum-embedded strategy instruction.

زمینه: یادگیری راهبردی به‌ویژه در دوره دبیرستان که با افزایش تقاضاهای تحصیلی و خودمختاری شناختی فرض‌شده اما هنوز در حال توسعه همراه است، اهمیت ویژه‌ای دارد. پژوهش‌های مربوط به راهبردهای یادگیری عمدتاً بر تحلیل‌های مبتنی بر متغیر تکیه داشته‌اند؛ این مطالعه با افزودن یک تحلیل مبتنی بر فرد، هسته اصلی خود را شناسایی نیمرخ‌های راهبردی از طریق تحلیل نیمرخ پنهان قرار داده است. روش‌ها: شرکت‌کنندگان ۱۵۴ دانش‌آموز اکوادوری (۵۵/۸٪ دختر) از سه پایه دبیرستان بودند که با نمونه‌گیری احتمالی طبقه‌بندی‌شده انتخاب شدند. مقیاس‌های راهبردهای یادگیری ACRA اجرا شد و معدل جمع‌آوری گردید. تحلیل نیمرخ پنهان، راه‌حل‌های یک تا شش کلاسه را مقایسه کرد؛ جنسیت ثبت‌شده و پایه تحصیلی به عنوان متغیرهای کنترل وارد شدند تا استقلال و استحکام راه‌حل ارزیابی شود. یافته‌ها: سه نیمرخ بر اساس شدت گستره راهبردی شناسایی شد: پایین (۱۸/۲٪)، متوسط (۴۷/۴٪) و جامع (۳۴/۴٪) که از نظر سطح و نه شکل با یکدیگر تفاوت داشتند و ابعاد بازیابی و حمایت بیشترین قدرت تمایز را داشتند. عضویت در نیمرخ‌ها مستقل از جنسیت ثبت‌شده و پایه تحصیلی بود که این یافته مرکزی، استحکام طبقه‌بندی را تأیید می‌کند. نیمرخ جامع عملکرد بهتری نسبت به نیمرخ پایین داشت و این تفاوت با در نظر گرفتن متغیرهای کنترل نیز حفظ شد. نتیجه‌گیری: با رعایت احتیاط لازم به دلیل طرح مقطعی، یافته‌ها از رابطه مثبت بین گستره راهبردی و پیشرفت تحصیلی حمایت می‌کند و بر آموزش راهبردی فراگیر و درون‌برنامه‌ای تأکید دارد.

Suicidal ideation (SI) fluctuates rapidly within individuals, but standard ecological momentary assessment (EMA) uses fixed schedules that miss critical risk windows. We present ARES-SI (Adaptive Reinforcement-Enhanced Sampling for Suicidal Ideation), a reinforcement learning system that personalizes EMA timing to individual risk patterns. ARES-SI combines random forest models to predict active SI probability and non-response likelihood with a Q-learning algorithm to determine optimal assessment intervals (30 min for high-risk states, 3 h for low-risk states, and next day to reduce burden). We trained the system using EMA data from 98 participants across three studies with varied sampling frequencies (4–15 assessments per day; 2359 positive active SI responses) over 28-day protocols. In validation testing ( N = 34; 374 positive active SI responses), the random forest models achieved an AUC of 0.865 for active SI and 0.750 for non-response. ARES-SI demonstrated 65% higher action selection accuracy than random scheduling (0.781 vs. 0.474; macro F1 = 0.650 vs. 0.377), with stronger detection of high-risk windows (30-min recall = 0.810 vs. 0.392) and efficient low-risk scheduling (3-h precision = 0.972 vs. 0.876). These findings provide initial evidence that reinforcement learning can adapt assessment timing to momentary risk.

افکار خودکشی (SI) به‌سرعت درون افراد نوسان می‌کند، اما ارزیابی لحظه‌ای بوم‌شناختی (EMA) استاندارد از برنامه‌های زمانی ثابت استفاده می‌کند که پنجره‌های بحرانی خطر را از دست می‌دهد. ما سامانه ARES-SI (نمونه‌برداری تقویت‌شده تطبیقی برای افکار خودکشی) را معرفی می‌کنیم که یک سامانه یادگیری تقویتی است و زمان‌بندی EMA را بر اساس الگوهای خطر فردی شخصی‌سازی می‌کند. ARES-SI مدل‌های جنگل تصادفی را برای پیش‌بینی احتمال SI فعال و احتمال عدم پاسخ‌دهی با الگوریتم Q-learning ترکیب می‌کند تا فواصل بهینه ارزیابی را تعیین کند (۳۰ دقیقه برای وضعیت‌های پرخطر، ۳ ساعت برای وضعیت‌های کم‌خطر و روز بعد برای کاهش بار). این سامانه با استفاده از داده‌های EMA از ۹۸ شرکت‌کننده در سه مطالعه با فرکانس‌های نمونه‌برداری متفاوت (۴ تا ۱۵ ارزیابی در روز؛ ۲۳۵۹ پاسخ مثبت SI فعال) طی پروتکل‌های ۲۸ روزه آموزش داده شد. در آزمون اعتبارسنجی (N = 34؛ ۳۷۴ پاسخ مثبت SI فعال)، مدل‌های جنگل تصادفی به AUC برابر با ۰.۸۶۵ برای SI فعال و ۰.۷۵۰ برای عدم پاسخ‌دهی دست یافتند. ARES-SI دقت انتخاب عمل را ۶۵٪ بالاتر از زمان‌بندی تصادفی نشان داد (۰.۷۸۱ در مقابل ۰.۴۷۴؛ F1 کلان = ۰.۶۵۰ در مقابل ۰.۳۷۷)، با شناسایی قوی‌تر پنجره‌های پرخطر (یادآوری ۳۰ دقیقه‌ای = ۰.۸۱۰ در مقابل ۰.۳۹۲) و زمان‌بندی کارآمد برای وضعیت‌های کم‌خطر (دقت ۳ ساعته = ۰.۹۷۲ در مقابل ۰.۸۷۶). این یافته‌ها شواهد اولیه‌ای ارائه می‌کنند که یادگیری تقویتی می‌تواند زمان‌بندی ارزیابی را با خطر لحظه‌ای تطبیق دهد.

Although school-community partnerships are crucial, the formalistic nature of community participation and power imbalances among actors often hinder quality management in religious-based schools. This study aims to analyze and describe in depth the patterns of involvement and the dynamics of synergy in the tripartite partnership (madrasah, committee, and community) in the quality management of educational services at Nurul Jadid Senior High School. This descriptive qualitative research, designed as a case study, collects data through in-depth interviews with key informants, limited participatory observation, and document analysis, then analyses it using the interactive model of Miles, Huberman, and Saldana. The research results show that the tripartite partnership at Nurul Jadid Senior High School transforms administrative functions into humanistic relations, grounded in the pesantren's social capital, through open madrasah management, the committee's role as a substantive dialogic partner, and participatory supervision by the community and alums outside the school environment. This synergy has created a sustainable, community-based quality assurance model in which meeting national education standards aligns with religious culture and stakeholder satisfaction.

اگرچه شراکت مدرسه و جامعه اهمیت زیادی دارد، اما ماهیت صوری مشارکت جامعه و عدم توازن قدرت میان بازیگران اغلب مانع مدیریت کیفیت در مدارس مبتنی بر مذهب می‌شود. هدف این پژوهش تحلیل و توصیف عمیق الگوهای مشارکت و پویایی هم‌افزایی در شراکت سه‌جانبه (مدرسه، کمیته و جامعه) در مدیریت کیفیت خدمات آموزشی در دبیرستان نورالجدید است. این پژوهش کیفی توصیفی که به صورت مطالعه موردی طراحی شده است، داده‌ها را از طریق مصاحبه‌های عمیق با مطلعان کلیدی، مشاهده مشارکتی محدود و تحلیل اسناد گردآوری کرده و سپس با استفاده از مدل تعاملی Miles، Huberman و Saldana تحلیل می‌کند. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که شراکت سه‌جانبه در دبیرستان نورالجدید، کارکردهای اداری را به روابط انسانی مبتنی بر سرمایه اجتماعی مدرسه علمیه تبدیل می‌کند؛ این امر از طریق مدیریت باز مدرسه، نقش کمیته به عنوان شریک دیالوژیک محتوایی و نظارت مشارکتی جامعه و فارغ‌التحصیلان خارج از محیط مدرسه تحقق یافته است. این هم‌افزایی، مدل تضمین کیفیت پایدار مبتنی بر جامعه را ایجاد کرده است که در آن تحقق استانداردهای ملی آموزش با فرهنگ دینی و رضایت ذینفعان همسو می‌شود.

The persistent shortage of skilled labour and high youth unemployment have rendered learnership programmes a crucial policy instrument for workforce development and socio-economic inclusion in South Africa. Notwithstanding an extensive legislative and institutional framework, concerns persist regarding the limited effectiveness of these programmes in meeting industry skills demands. This study investigates the systemic constraints that undermine the implementation and effectiveness of construction learnership programmes in the Eastern Cape Province of South Africa, with a focus on the gap between policy intent and practice. A descriptive, cross-sectional design was employed, utilising a structured questionnaire administered to 149 stakeholders, including employers, accredited training providers, and construction industry practitioners occupying roles such as project managers, administrative officers, supervisors, facilitators, and coordinators involved in learnership delivery. Data were analysed using descriptive statistics and Principal Component Analysis (PCA) to reduce the 34 observed barriers into a smaller set of interpretable components. The barrier items with the strongest loadings on the retained components included ineffective assessment methods, lack of regulatory compliance, and financial constraints on beneficiaries. The PCA reduced the barriers to five interrelated components, which collectively explain 69.73% of the total variance, indicating that the constraints are systemic rather than isolated. The findings underscore the necessity for strengthened inter-institutional collaboration, enhanced industry incentives, alignment of curricula with evolving construction practices, and robust quality-assurance mechanisms to translate learnership policy ambitions into effective practice. These findings contribute to the development of a resilient construction workforce in the Eastern Cape and, by extension, South Africa's broader construction sector.

کمبود مداوم نیروی کار ماهر و نرخ بالای بیکاری جوانان، برنامه‌های کارآموزی را به ابزاری سیاستی حیاتی برای توسعه نیروی کار و شمول اجتماعی در آفریقای جنوبی تبدیل کرده است. با وجود چارچوب قانونی و نهادی گسترده، نگرانی‌هایی درباره اثربخشی محدود این برنامه‌ها در پاسخ‌گویی به نیازهای مهارتی صنعت همچنان وجود دارد. این مطالعه به بررسی محدودیت‌های نظام‌مندی می‌پردازد که اجرای برنامه‌های کارآموزی ساخت‌وساز و اثربخشی آن‌ها را در استان Eastern Cape آفریقای جنوبی تضعیف می‌کند و بر فاصله میان هدف سیاستی و عمل تمرکز دارد. این پژوهش با طراحی توصیفی و مقطعی انجام شد و از پرسشنامه ساختاریافته‌ای استفاده گردید که به ۱۴۹ ذینفع شامل کارفرمایان، ارائه‌دهندگان آموزش معتبر و فعالان صنعت ساخت‌وساز در نقش‌هایی چون مدیر پروژه، کارمند اداری، سرپرست، تسهیل‌گر و هماهنگ‌کننده‌های دخیل در اجرای کارآموزی ارائه شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیل مؤلفه‌های اصلی (PCA) برای کاهش ۳۴ مانع مشاهده‌شده به مجموعه‌ای کوچکتر از مؤلفه‌های قابل تفسیر تحلیل شدند. آیتم‌های مانع با بیشترین بار عاملی بر مؤلفه‌های حفظ‌شده شامل روش‌های ارزیابی غیرموثر، عدم رعایت مقررات و محدودیت‌های مالی برای ذینفعان بودند. تحلیل مؤلفه‌های اصلی، موانع را به پنج مؤلفه مرتبط کاهش داد که در مجموع ۶۹٫۷۳٪ از واریانس کل را تبیین می‌کنند و نشان می‌دهد که این محدودیت‌ها نظام‌مند و نه منفرد هستند. یافته‌ها بر ضرورت تقویت همکاری‌های بین‌نهادی، افزایش مشوق‌های صنعتی، همسویی برنامه‌های درسی با شیوه‌های نوین ساخت‌وساز و سازوکارهای تضمین کیفیت قوی برای تبدیل اهداف سیاستی کارآموزی به عمل مؤثر تأکید دارند. این یافته‌ها به توسعه نیروی کار مقاوم در بخش ساخت‌وساز استان Eastern Cape و به تبع آن، بخش ساخت‌وساز وسیع‌تر آفریقای جنوبی کمک می‌کند.

Teacher performance is a crucial factor in improving educational quality and is influenced by various individual and organizational factors. This study aims to analyze the effects of work–life balance, workload, and compensation on teacher performance at SMKN 1 Batu, as well as to examine the mediating role of compensation in these relationships. The study employed a quantitative approach using an associative research design. The sample consisted of 52 civil servant (ASN) and government contract (PPPK) teachers selected through purposive sampling. Data were collected using a structured questionnaire and analyzed using Structural Equation Modeling–Partial Least Squares (SEM-PLS). The findings indicate that work–life balance has a positive and significant effect on teacher performance, whereas workload has a negative and significant effect on teacher performance. Compensation also exerts a positive and significant influence on teacher performance. Furthermore, compensation significantly mediates the relationships between work–life balance and teacher performance as well as between workload and teacher performance. These findings suggest that maintaining a healthy work–life balance and managing workload proportionally can enhance teacher performance when supported by adequate compensation. The study highlights the importance of human resource management policies in schools that prioritize teacher well-being, balanced workload distribution, and fair and sustainable compensation systems to improve teacher performance and overall educational quality.

عملکرد معلمان عامل مهمی در ارتقای کیفیت آموزش است و تحت تأثیر عوامل فردی و سازمانی مختلف قرار می‌گیرد. هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر تعادل کار و زندگی، بار کاری و جبران خدمت بر عملکرد معلمان در دبیرستان فنی حرفه‌ای SMKN 1 Batu و همچنین بررسی نقش میانجی جبران خدمت در این روابط است. این مطالعه با رویکرد کمی و طرح پژوهش همبستگی انجام شده است. نمونه شامل ۵۲ معلم رسمی (ASN) و قراردادی دولت (PPPK) بود که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه ساختاریافته جمع‌آوری و با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری–کمترین مربعات جزئی (SEM-PLS) تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که تعادل کار و زندگی تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد معلمان دارد، در حالی که بار کاری تأثیر منفی و معناداری بر عملکرد معلمان دارد. جبران خدمت نیز تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد معلمان دارد. علاوه بر این، جبران خدمت نقش میانجی معناداری در روابط بین تعادل کار و زندگی و عملکرد معلمان و همچنین بین بار کاری و عملکرد معلمان ایفا می‌کند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که حفظ تعادل سالم بین کار و زندگی و مدیریت متناسب بار کاری، در صورت حمایت با جبران خدمت کافی، می‌تواند عملکرد معلمان را ارتقا دهد. این پژوهش بر اهمیت سیاست‌های مدیریت منابع انسانی در مدارس که به بهزیستی معلمان، توزیع متعادل بار کاری و نظام‌های جبران خدمت عادلانه و پایدار اولویت می‌دهند، برای بهبود عملکرد معلمان و کیفیت کلی آموزش تأکید می‌کند.

Improving teacher performance is a fundamental aspect of achieving high-quality education, as it contributes significantly to the effectiveness of the teaching and learning process and the successful attainment of students' competencies. This study aims to examine the effects of school principals' democratic leadership and teachers' work ethic on teacher performance by considering school culture as a mediating variable. The study employed a quantitative approach using an explanatory research design involving all 52 teachers at SMKN 1 Batu, who were selected through the total sampling technique. Data were collected using a five-point Likert scale questionnaire and analyzed through Partial Least Squares Structural Equation Modeling (PLS-SEM) using SmartPLS software. The findings reveal that school principals' democratic leadership has a positive and significant effect on both school culture and teacher performance. Similarly, teachers' work ethic has a positive and significant influence on school culture and teacher performance. Furthermore, school culture positively affects teacher performance and serves as a significant mediating variable in the relationships between democratic leadership, teachers' work ethic, and teacher performance. These findings indicate that improving teacher performance requires participative leadership, a strong work ethic, and a supportive school culture. The study provides practical implications for school administrators in designing strategies to improve educational quality through strengthening democratic leadership, enhancing teachers' work ethic, and fostering a sustainable school culture. Keywords: democratic leadership, teacher work ethic, school culture, teacher performance.

ارتقای عملکرد معلمان یکی از جنبه‌های اساسی دستیابی به آموزش با کیفیت بالا است، چرا که نقش بسزایی در اثربخشی فرایند تدریس و یادگیری و موفقیت در کسب شایستگی‌های دانش‌آموزان ایفا می‌کند. هدف این پژوهش بررسی تأثیر رهبری دموکراتیک مدیران مدرسه و اخلاق کاری معلمان بر عملکرد معلمان با در نظر گرفتن فرهنگ مدرسه به‌عنوان متغیر میانجی است. این مطالعه با رویکرد کمی و با استفاده از طرح پژوهش تبیینی انجام شده است و تمامی ۵۲ معلم SMKN 1 Batu که از طریق روش نمونه‌گیری کل انتخاب شدند، در آن شرکت داشتند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه لیکرت پنج‌درجه‌ای گردآوری و از طریق مدل‌سازی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی (PLS-SEM) با استفاده از نرم‌افزار SmartPLS تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که رهبری دموکراتیک مدیران مدرسه تأثیر مثبت و معناداری بر فرهنگ مدرسه و عملکرد معلمان دارد. همچنین، اخلاق کاری معلمان تأثیر مثبت و معناداری بر فرهنگ مدرسه و عملکرد معلمان دارد. افزون بر این، فرهنگ مدرسه تأثیر مثبت بر عملکرد معلمان داشته و به‌عنوان متغیر میانجی معنادار در روابط بین رهبری دموکراتیک، اخلاق کاری معلمان و عملکرد معلمان ایفای نقش می‌کند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که ارتقای عملکرد معلمان مستلزم رهبری مشارکتی، اخلاق کاری قوی و فرهنگ مدرسه حمایت‌کننده است. این پژوهش پیامدهای عملی برای مدیران مدارس در طراحی راهبردهایی جهت بهبود کیفیت آموزشی از طریق تقویت رهبری دموکراتیک، ارتقای اخلاق کاری معلمان و پرورش فرهنگ مدرسه پایدار ارائه می‌دهد.

The increasing orientation of educational evaluation toward numerical achievement has the potential to narrow the meaning of education into scores, rankings, and administrative targets. This issue is particularly important in Islamic education because its objectives involve not only knowledge acquisition but also personal development, moral formation, and the application of Islamic values. This study aims to analyze the impact of quantitative evaluation on the objectives of Islamic education and formulate a more holistic orientation of evaluation. The study employs a descriptive qualitative method using a critical pedagogy approach and philosophical analysis. The findings indicate that numerical dominance can shift educational attention from human formation toward measurable outcomes, strengthen individual competition, and neglect moral and spiritual dimensions. Evaluation therefore needs to be reoriented through justice, self-reflection, balance, and moral formation so that assessment serves not only to measure learning but also to educate and improve students.

افزایش گرایش به ارزیابی آموزشی مبتنی بر دستاوردهای عددی، این پتانسیل را دارد که معنای آموزش را به نمرات، رتبه‌بندی‌ها و اهداف اداری محدود کند. این مسئله به‌ویژه در آموزش اسلامی اهمیت دارد، زیرا اهداف آن تنها به کسب دانش محدود نمی‌شود، بلکه شامل رشد فردی، شکل‌گیری اخلاقی و به‌کارگیری ارزش‌های اسلامی نیز هست. هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر ارزیابی کمی بر اهداف آموزش اسلامی و تدوین رویکردی جامع‌تر برای ارزیابی است. این مطالعه با استفاده از روش کیفی توصیفی و رویکرد پداگوژی انتقادی و تحلیل فلسفی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که سلطه عددی می‌تواند توجه آموزشی را از شکل‌دهی انسان به سوی نتایج قابل اندازه‌گیری سوق دهد، رقابت فردی را تقویت کند و ابعاد اخلاقی و معنوی را نادیده بگیرد. بنابراین، ارزیابی باید از طریق عدالت، خودبازتابی، تعادل و شکل‌گیری اخلاقی بازنگری شود تا سنجش نه‌تنها برای اندازه‌گیری یادگیری، بلکه برای تربیت و ارتقای دانش‌آموزان به کار رود.

Independent assignments and classroom presentations require clear assessment criteria and actionable feedback. This study aimed to develop the SELSA evaluation model in the Elementary School Teacher Education program at Universitas Tribuana Kalabahi. Research and development comprised needs analysis, design, and development without effectiveness testing. Data were obtained from 72 fourth-semester students selected through proportionate stratified random sampling, a lecturer interview, and classroom observations. Descriptive quantitative and qualitative analyses informed the model. Perceived attainment reached 74.6% for assignments, 89.8% for presentations, 82.7% for motivation, and 88.7% for model needs. Qualitative findings identified unclear criteria, uneven participation, inconsistent feedback, and missing structured rubrics. The resulting model integrates orientation, authentic assignments, exploration, presentation, discussion, rubric-based assessment, feedback, and reflection with revision. Guidelines and assessment formats support its proposed use. SELSA connects learning evidence with improvement in teacher education; its practicality and effectiveness require subsequent testing

تکالیف مستقل و ارائه‌های کلاسی نیازمند معیارهای ارزیابی شفاف و بازخورد قابل اقدام هستند. هدف این پژوهش توسعه مدل ارزیابی SELSA در برنامه آموزش معلمان دبستان در دانشگاه Tribuana کالاباهی بود. پژوهش و توسعه شامل تحلیل نیازها، طراحی و توسعه بدون آزمون اثربخشی بود. داده‌ها از ۷۲ دانشجوی ترم چهارم که با نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی شده نسبتی انتخاب شدند، یک مصاحبه با استاد و مشاهدات کلاسی به دست آمد. تحلیل‌های توصیفی کمی و کیفی مدل را اطلاع‌رسانی کردند. میزان تحقق ادراک‌شده برای تکالیف ۷۴.۶٪، برای ارائه‌ها ۸۹.۸٪، برای انگیزه ۸۲.۷٪ و برای نیاز به مدل ۸۸.۷٪ بود. یافته‌های کیفی معیارهای نامشخص، مشارکت نامتوازن، بازخورد ناسازگار و نبود روبریک‌های ساختاریافته را شناسایی کردند. مدل حاصل، جهت‌گیری، تکالیف اصیل، اکتشاف، ارائه، بحث، ارزیابی مبتنی بر روبریک، بازخورد و بازتاب با بازنگری را ادغام می‌کند. راهنماها و قالب‌های ارزیابی از کاربرد پیشنهادی آن پشتیبانی می‌کنند. SELSA شواهد یادگیری را با بهبود در آموزش معلمان پیوند می‌دهد؛ عملی بودن و اثربخشی آن نیازمند آزمون‌های بعدی است.

Critical thinking skills need to be mastered by students in all subjects, including science because science learning requires students to be able to solve problems and make mature decisions. Critical thinking is needed so that students are able to understand scientific concepts in depth and relate them to real-world problems, so they can solve challenges in the learning environment. The purpose of this study is to describe the improvement of students' critical thinking skills after the implementation of the Group Investigation type of cooperative learning model, the implementation of learning with the implementation of the Group Investigation model, students' responsses after the implementation of the Group Investigation model, and students' social skills after the implementation of the Group Investigation model. The material used is Additives. The type of research used is a one group pretest-posttest design with a sample of 26 eighth grade students of a public junior high school in the Wiyung district of Surabaya. Data collection techniques used are test, observation, and questionnaire techniques with instruments in the form of pretest and posttest test sheets, observation sheets for the implementation of learning and social skills, and student responsse questionnaires. The results showed that students' critical thinking skills increased after the implementation of the Group Investigation model with an N-gain of 0.72 in the high category, the implementation of the learning process was carried out with very good quality, learning received a positive responsse from students, and students' social skills were categorized as very good. Thus, it can be concluded that the Group Investigation model can be used to improve students' critical thinking skills with Ennis indicators including, providing simple explanations, building basic skills, concluding, providing further explanations, arranging strategies and tactics.

مهارت‌های تفکر انتقادی باید توسط دانش‌آموزان در تمامی دروس، از جمله علوم، تسلط یابند، زیرا یادگیری علوم مستلزم آن است که دانش‌آموزان قادر به حل مسئله و اتخاذ تصمیمات سنجیده باشند. تفکر انتقادی لازم است تا دانش‌آموزان بتوانند مفاهیم علمی را به طور عمیق درک کرده و آن‌ها را به مسائل دنیای واقعی مرتبط سازند تا بتوانند چالش‌های محیط یادگیری را حل کنند. هدف این پژوهش توصیف بهبود مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان پس از اجرای مدل یادگیری تعاونی نوع Group Investigation، نحوه اجرای یادگیری با به‌کارگیری مدل Group Investigation، واکنش دانش‌آموزان پس از اجرای مدل Group Investigation و مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان پس از اجرای مدل Group Investigation است. محتوای مورد استفاده، افزودنی‌ها بود. نوع پژوهش، طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با یک گروه و نمونه‌ای متشکل از ۲۶ دانش‌آموز پایه هشتم یک مدرسه متوسطه دولتی در منطقه Wiyung شهر سورابایا بود. تکنیک‌های گردآوری داده شامل آزمون، مشاهده و پرسشنامه با ابزارهایی نظیر برگه‌های پیش‌آزمون و پس‌آزمون، برگه‌های مشاهده اجرای یادگیری و مهارت‌های اجتماعی و پرسشنامه واکنش دانش‌آموزان بود. نتایج نشان داد که مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان پس از اجرای مدل Group Investigation با N-gain برابر با ۰٫۷۲ در دسته بالا افزایش یافت، اجرای فرایند یادگیری با کیفیت بسیار خوب انجام شد، یادگیری واکنش مثبت دانش‌آموزان را به همراه داشت و مهارت‌های اجتماعی دانش‌آموزان در دسته بسیار خوب قرار گرفت. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که مدل Group Investigation می‌تواند برای ارتقاء مهارت‌های تفکر انتقادی دانش‌آموزان با شاخص‌های Ennis شامل ارائه توضیحات ساده، ایجاد مهارت‌های پایه، نتیجه‌گیری، ارائه توضیحات بیشتر و تنظیم راهبردها و تاکتیک‌ها مورد استفاده قرار گیرد.

This study aims to describe the implementation of servant leadership in the principal’s leadership at SMPN 1 Cikarang Selatan, to describe the principal’s strategies in building communication, service, and empowerment, and to identify supporting and inhibiting factors. This research employed a descriptive qualitative approach. Data were collected through non-participant observation, semi-structured interviews, and documentation. The informants consisted of the principal, vice principal, teachers, and educational staff. Data analysis was conducted through data condensation, data display, and conclusion drawing and verification. The findings indicate that servant leadership has been implemented through six dimensions: exemplary behavior, empathy, listening, empowerment, caring, and community building. The principal demonstrates openness in receiving input, provides support and solutions, delegates responsibilities, encourages competence development, and promotes cooperation among school members. The strategies for communication, service, and empowerment are integrated through meetings, coordination, direct communication, personal approaches, task delegation, and opportunities for professional development. Supporting factors include cooperation, open communication, mutual trust, school-community support, and shared commitment. Inhibiting factors include differences in character and participation, communication and coordination challenges, and the principal’s limited time due to a high workload. Overall, servant leadership at SMPN 1 Cikarang Selatan has been implemented, although continuous strengthening is needed to optimize service, empowerment, communication, and collaboration.

هدف این پژوهش توصیف پیاده‌سازی رهبری خدمتگزار در رهبری مدیر دبیرستان دولتی شماره ۱ چیکارنگ جنوبی، توصیف راهبردهای مدیر در ایجاد ارتباط، خدمت‌رسانی و توانمندسازی، و شناسایی عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی انجام شده است. داده‌ها از طریق مشاهده غیرمشارکتی، مصاحبه نیمه‌ساختاریافته و اسناد گردآوری شده‌اند. مطلعان شامل مدیر، معاون، معلمان و کارکنان آموزشی بوده‌اند. تحلیل داده‌ها از طریق تقطیر داده‌ها، نمایش داده‌ها و نتیجه‌گیری و تأیید انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که رهبری خدمتگزار از طریق شش بُعد رفتار الگویی، همدلی، گوش دادن، توانمندسازی، مراقبت و جامعه‌سازی پیاده‌سازی شده است. مدیر مدرسه با پذیرش نظرات، ارائه حمایت و راه‌حل، واگذاری مسئولیت‌ها، تشویق به توسعه شایستگی و ترویج همکاری میان اعضای مدرسه، این ابعاد را به اجرا درمی‌آورد. راهبردهای ارتباط، خدمت‌رسانی و توانمندسازی از طریق جلسات، هماهنگی، ارتباط مستقیم، رویکردهای فردی، واگذاری وظایف و ایجاد فرصت‌های توسعه حرفه‌ای ادغام شده‌اند. عوامل حمایت‌کننده شامل همکاری، ارتباط باز، اعتماد متقابل، حمایت جامعه مدرسه و تعهد مشترک است. عوامل بازدارنده شامل تفاوت در شخصیت و مشارکت، چالش‌های ارتباط و هماهنگی و محدودیت زمانی مدیر به دلیل حجم بالای کار می‌باشد. به طور کلی، رهبری خدمتگزار در دبیرستان دولتی شماره ۱ چیکارنگ جنوبی پیاده‌سازی شده است، هرچند تقویت مستمر برای بهینه‌سازی خدمت‌رسانی، توانمندسازی، ارتباط و همکاری ضروری است.

Hadith learning in early childhood plays an important role in instilling religious and moral values from an early age. However, delivering hadith materials requires engaging media that are appropriate to children's developmental characteristics so that the messages can be understood in simple ways. This article aims to examine the use of Islamic animated videos as supporting media for hadith learning in early childhood. Islamic animated videos combine images, sounds, movements, and stories to create an enjoyable learning atmosphere and help children recognize and understand the moral messages contained in hadith. This study employs a qualitative approach with a descriptive method through a literature review of relevant sources on digital learning media, Islamic religious education, and early childhood development. The findings indicate that Islamic animated videos have the potential to increase children's interest in hadith learning, clarify the meaning of hadith through concrete illustrations, and support the internalization of Islamic values in everyday life. The use of these media should be accompanied by teacher guidance, age-appropriate content selection, habituation activities, and exemplary behavior. Therefore, Islamic animated videos can serve as an alternative learning medium to support hadith introduction and the development of Islamic character in early childhood

آموزش حدیث در دوران کودکی نقش مهمی در نهادینه‌سازی ارزش‌های دینی و اخلاقی از سنین پایین ایفا می‌کند. با این حال، ارائه محتوای حدیث نیازمند رسانه‌هایی جذاب و متناسب با ویژگی‌های رشدی کودکان است تا پیام‌ها به شیوه‌ای ساده قابل فهم باشند. این مقاله با هدف بررسی استفاده از ویدئوهای انیمیشن اسلامی به عنوان رسانه کمکی در آموزش حدیث به کودکان پیش‌دبستانی نگاشته شده است. ویدئوهای انیمیشن اسلامی با ترکیب تصاویر، صداها، حرکات و داستان‌ها، فضایی لذت‌بخش برای یادگیری ایجاد می‌کنند و به کودکان کمک می‌کنند تا پیام‌های اخلاقی نهفته در احادیث را شناسایی و درک نمایند. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفی از طریق مرور منابع مرتبط با رسانه‌های دیجیتال آموزشی، آموزش دینی اسلامی و رشد کودکان پیش‌دبستانی انجام شده است. یافته‌ها نشان می‌دهد که ویدئوهای انیمیشن اسلامی پتانسیل افزایش علاقه کودکان به آموزش حدیث، تبیین معنای حدیث از طریق تصویرسازی‌های عینی و حمایت از درونی‌سازی ارزش‌های اسلامی در زندگی روزمره را دارند. استفاده از این رسانه‌ها باید با راهنمایی معلم، انتخاب محتوای متناسب با سن، فعالیت‌های عادت‌دهی و ارائه الگوهای رفتاری همراه باشد. بنابراین، ویدئوهای انیمیشن اسلامی می‌توانند به عنوان رسانه آموزشی جایگزین برای حمایت از معرفی حدیث و توسعه شخصیت اسلامی در کودکان پیش‌دبستانی مورد استفاده قرار گیرند.

This study describes students' learning interest in the subject of Fiqh, the types of media used by teachers in teaching Fiqh, and the strategies used by teachers to increase students' learning interest in Fiqh at Madrasah Aliyah Ma'arif NU Kalonding, Mamuju Regency. This research is a descriptive qualitative study using phenomenological and pedagogical approaches. Data were collected through observation, interviews, and documentation. The research instruments were an observation guide, an interview guide, and documentation, while the data analysis consisted of data reduction, data display, and conclusion drawing or verification. Data validity was ensured through data triangulation. The results show that students' learning interest in Fiqh at Madrasah Aliyah Ma'arif NU Kalonding, Mamuju Regency is still relatively low. The Fiqh teachers attempt to increase it by applying various learning strategies, including the use of visual and audiovisual media such as pictures, PowerPoint presentations, and instructional videos, as well as a variety of learning methods such as group discussions, presentations, and ice breakers during the learning process. The use of varied media and learning strategies has proven effective in improving students' attention, enthusiasm, focus, and understanding of the Fiqh material.

این پژوهش به توصیف علاقه‌مندی دانش‌آموزان به یادگیری درس فقه، انواع رسانه‌های مورد استفاده معلمان در آموزش فقه، و استراتژی‌های به‌کاررفته توسط معلمان برای افزایش علاقه‌مندی دانش‌آموزان به یادگیری فقه در مدرسه متوسطه معارف نو کالوندینگ، شهرستان ماموجو می‌پردازد. این پژوهش، مطالعه‌ای کیفی توصیفی با رویکردهای پدیدارشناختی و تربیتی است. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد جمع‌آوری شده‌اند. ابزارهای پژوهش شامل راهنمای مشاهده، راهنمای مصاحبه و اسناد بوده و تحلیل داده‌ها شامل کاهش داده، نمایش داده و نتیجه‌گیری یا تأیید نتایج است. روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی داده‌ها تضمین شده است. نتایج نشان می‌دهد علاقه‌مندی دانش‌آموزان به یادگیری فقه در مدرسه متوسطه معارف نو کالوندینگ، شهرستان ماموجو همچنان نسبتاً پایین است. معلمان فقه تلاش می‌کنند با به‌کارگیری استراتژی‌های مختلف آموزشی، از جمله استفاده از رسانه‌های بصری و شنیداری‌ـ‌بصری مانند تصاویر، ارائه‌های پاورپوینت و ویدئوهای آموزشی و همچنین تنوع‌بخشی به روش‌های یادگیری مانند بحث‌های گروهی، ارائه‌ها و یخ‌شکن‌ها در فرایند آموزش، این علاقه‌مندی را افزایش دهند. استفاده از رسانه‌ها و استراتژی‌های متنوع آموزشی در بهبود توجه، اشتیاق، تمرکز و درک دانش‌آموزان نسبت به محتوای درس فقه مؤثر بوده است.