دانش‌آموزان

This study describes students' learning interest in the subject of Fiqh, the types of media used by teachers in teaching Fiqh, and the strategies used by teachers to increase students' learning interest in Fiqh at Madrasah Aliyah Ma'arif NU Kalonding, Mamuju Regency. This research is a descriptive qualitative study using phenomenological and pedagogical approaches. Data were collected through observation, interviews, and documentation. The research instruments were an observation guide, an interview guide, and documentation, while the data analysis consisted of data reduction, data display, and conclusion drawing or verification. Data validity was ensured through data triangulation. The results show that students' learning interest in Fiqh at Madrasah Aliyah Ma'arif NU Kalonding, Mamuju Regency is still relatively low. The Fiqh teachers attempt to increase it by applying various learning strategies, including the use of visual and audiovisual media such as pictures, PowerPoint presentations, and instructional videos, as well as a variety of learning methods such as group discussions, presentations, and ice breakers during the learning process. The use of varied media and learning strategies has proven effective in improving students' attention, enthusiasm, focus, and understanding of the Fiqh material.

این پژوهش به توصیف علاقه‌مندی دانش‌آموزان به یادگیری درس فقه، انواع رسانه‌های مورد استفاده معلمان در آموزش فقه، و استراتژی‌های به‌کاررفته توسط معلمان برای افزایش علاقه‌مندی دانش‌آموزان به یادگیری فقه در مدرسه متوسطه معارف نو کالوندینگ، شهرستان ماموجو می‌پردازد. این پژوهش، مطالعه‌ای کیفی توصیفی با رویکردهای پدیدارشناختی و تربیتی است. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد جمع‌آوری شده‌اند. ابزارهای پژوهش شامل راهنمای مشاهده، راهنمای مصاحبه و اسناد بوده و تحلیل داده‌ها شامل کاهش داده، نمایش داده و نتیجه‌گیری یا تأیید نتایج است. روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی داده‌ها تضمین شده است. نتایج نشان می‌دهد علاقه‌مندی دانش‌آموزان به یادگیری فقه در مدرسه متوسطه معارف نو کالوندینگ، شهرستان ماموجو همچنان نسبتاً پایین است. معلمان فقه تلاش می‌کنند با به‌کارگیری استراتژی‌های مختلف آموزشی، از جمله استفاده از رسانه‌های بصری و شنیداری‌ـ‌بصری مانند تصاویر، ارائه‌های پاورپوینت و ویدئوهای آموزشی و همچنین تنوع‌بخشی به روش‌های یادگیری مانند بحث‌های گروهی، ارائه‌ها و یخ‌شکن‌ها در فرایند آموزش، این علاقه‌مندی را افزایش دهند. استفاده از رسانه‌ها و استراتژی‌های متنوع آموزشی در بهبود توجه، اشتیاق، تمرکز و درک دانش‌آموزان نسبت به محتوای درس فقه مؤثر بوده است.

This study aims to describe the use of the surrounding environment as a learning resource for Integrated Science and Social Studies (IPAS) on the topic of light properties in Grade V at SDN 04 Pancor. A descriptive qualitative approach was used. The subjects were 38 Grade V students. Data were collected through observation, interviews, documentation, and analysis of student work. Learning activities utilized objects around the school, including sunlight, object shadows, glass, mirrors, cloth, and water. Students observed reflection, refraction, and dispersion of light through direct activities. The findings indicate that the surrounding environment can serve as a concrete, accessible, and appropriate learning resource for the topic of light properties. Its use encouraged students to observe, ask questions, discuss, and present their observations more actively. The constraints included limited time, changing sunlight intensity, and differences in student participation. Overall, environmental utilization created IPAS learning that was more contextual, meaningful, and enjoyable.

هدف این پژوهش توصیف استفاده از محیط اطراف به عنوان منبع یادگیری برای درس علوم تجربی و اجتماعی (IPAS) در موضوع ویژگی‌های نور در کلاس پنجم دبستان SDN 04 Pancor است. این پژوهش با رویکرد کیفی توصیفی انجام شده است. شرکت‌کنندگان شامل ۳۸ دانش‌آموز کلاس پنجم بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه، مستندسازی و تحلیل کارهای دانش‌آموزان گردآوری شد. فعالیت‌های یادگیری با بهره‌گیری از اشیاء اطراف مدرسه، از جمله نور خورشید، سایه اجسام، شیشه، آینه، پارچه و آب انجام گرفت. دانش‌آموزان بازتاب، شکست و پراکندگی نور را از طریق فعالیت‌های مستقیم مشاهده کردند. یافته‌ها نشان می‌دهد که محیط اطراف می‌تواند به عنوان منبع یادگیری عینی، در دسترس و مناسب برای موضوع ویژگی‌های نور مورد استفاده قرار گیرد. استفاده از محیط اطراف باعث شد دانش‌آموزان فعالانه‌تر مشاهده کنند، سؤال بپرسند، بحث کنند و مشاهدات خود را ارائه دهند. محدودیت‌ها شامل کمبود زمان، تغییر شدت نور خورشید و تفاوت در میزان مشارکت دانش‌آموزان بود. به طور کلی، بهره‌گیری از محیط اطراف باعث شد یادگیری IPAS زمینه‌مندتر، معنادارتر و لذت‌بخش‌تر شود.

This study aims to determine and analyze the influence of study habits, emotional intelligence, learning readiness, parental roles, and perceptions of teachers' teaching creativity on the learning outcomes of Grade X students in Economics at SMA Negeri 15 Padang. The study employs a quantitative approach with an associative research design. The population consists of all 357 Grade X students taking Economics during the 2024/2025 academic year, with a sample size of 115 students. Data were collected through observation, questionnaires, and documentation. Data analysis involved descriptive and inductive methods, specifically multiple linear regression using SPSS. The results indicate that study habits fall into the "fairly good" category; emotional intelligence is "good"; learning readiness is "fairly good"; parental roles are "good"; and perceptions of teachers' teaching creativity are "fairly good." Individually (partially), study habits have a significant influence on learning outcomes (significance value 0.040 < 0.05). Meanwhile, emotional intelligence (0.211), learning readiness (0.114), parental roles (0.629), and perceptions of teachers' teaching creativity (0.591) do not have a significant partial influence on learning outcomes.

هدف این پژوهش تعیین و تحلیل تأثیر عادات مطالعه، هوش هیجانی، آمادگی برای یادگیری، نقش والدین و ادراک نسبت به خلاقیت تدریس معلمان بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه دهم در درس اقتصاد در دبیرستان دولتی شماره ۱۵ پادانگ است. این پژوهش با رویکرد کمی و طرح پژوهش همبستگی انجام شده است. جامعه آماری شامل تمامی ۳۵۷ دانش‌آموز پایه دهم است که در سال تحصیلی ۲۰۲۴/۲۰۲۵ درس اقتصاد را اخذ کرده‌اند و حجم نمونه ۱۱۵ نفر می‌باشد. داده‌ها از طریق مشاهده، پرسشنامه و اسناد گردآوری شده‌اند. تحلیل داده‌ها با روش‌های توصیفی و استقرایی، به‌ویژه رگرسیون خطی چندگانه با استفاده از نرم‌افزار SPSS انجام شده است. نتایج نشان می‌دهد که عادات مطالعه در دسته «نسبتاً خوب»، هوش هیجانی «خوب»، آمادگی برای یادگیری «نسبتاً خوب»، نقش والدین «خوب» و ادراک نسبت به خلاقیت تدریس معلمان «نسبتاً خوب» قرار دارند. به صورت فردی (جزئی)، عادات مطالعه تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری دارد (مقدار معناداری ۰٫۰۴۰ < ۰٫۰۵). در حالی که هوش هیجانی (۰٫۲۱۱)، آمادگی برای یادگیری (۰٫۱۱۴)، نقش والدین (۰٫۶۲۹) و ادراک نسبت به خلاقیت تدریس معلمان (۰٫۵۹۱) تأثیر معنادار جزئی بر نتایج یادگیری ندارند.

This classroom action research aimed to improve the learning outcomes of sixth-grade students in Pendidikan Pancasila through the Problem Based Learning (PBL) model assisted by interactive Wordwall quizzes. The research was conducted at SD Negeri 1 Gendongan with 20 sixth-grade students as the subjects. The research consisted of two cycles involving planning, action, observation, and reflection. Data were collected through tests, observations, and interviews. The results showed continuous improvement in students' learning mastery. In the pre-cycle, 8 students (40%) achieved the learning mastery criterion. In Cycle I, 13 students (65%) achieved mastery, and in Cycle II, the number increased to 17 students (85%). The highest score increased from 85 in the pre-cycle to 90 in Cycle I and 95 in Cycle II. These findings indicate that PBL assisted by interactive Wordwall quizzes can improve learning outcomes and support more active, engaging, and meaningful Pendidikan Pancasila learning. Keywords: Problem Based Learning 1, Wordwall 2, learning outcomes 3

این پژوهش اقدام پژوهی کلاسی با هدف ارتقای نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه ششم در درس آموزش پنج‌اصل پاندچاسیلا از طریق مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با کمک آزمون‌های تعاملی Wordwall انجام شد. پژوهش در دبستان دولتی شماره ۱ گندونگان با شرکت ۲۰ دانش‌آموز پایه ششم به عنوان نمونه انجام گرفت. پژوهش شامل دو چرخه بود که مراحل برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل را دربر می‌گرفت. داده‌ها از طریق آزمون، مشاهده و مصاحبه گردآوری شد. نتایج نشان داد که تسلط یادگیری دانش‌آموزان به طور مستمر بهبود یافت. در مرحله پیش‌چرخه، ۸ دانش‌آموز (۴۰٪) به معیار تسلط یادگیری دست یافتند. در چرخه اول، ۱۳ دانش‌آموز (۶۵٪) و در چرخه دوم این تعداد به ۱۷ دانش‌آموز (۸۵٪) افزایش یافت. بالاترین نمره از ۸۵ در پیش‌چرخه به ۹۰ در چرخه اول و ۹۵ در چرخه دوم افزایش یافت. این یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل PBL با کمک آزمون‌های تعاملی Wordwall می‌تواند نتایج یادگیری را بهبود بخشد و یادگیری آموزش پنج‌اصل پاندچاسیلا را فعال‌تر، جذاب‌تر و معنادارتر سازد.

This classroom action research aimed to improve learning outcomes in Pancasila Education for Grade V students at SDN Dukuh Kupang V Surabaya by using the Jigsaw cooperative learning model to teach the topic of the History of Pancasila's Inception. The study involved 28 students and was structured into a pre-cycle phase followed by two cycles, each comprising planning, action, observation, and reflection stages. Seven "home groups," each consisting of four students, shared insights on four "expert topics" regarding the BPUPKI and the ideas of Mohammad Yamin, Soepomo, and Soekarno. Learning outcomes were measured using a 15-item test with dichotomous scoring, while observations of attitudes and skills each covered three aspects. The individual mastery threshold was set at 75, with a class mastery target of 85%. Mean scores rose from 65.48 to 78.81 and then to 87.62; the number of students achieving mastery increased from 8 to 18 and finally to 25, representing rates of 28.57%, 64.29%, and 89.29%, respectively. Indices for attitudes, skills, and implementation also improved. Improvements in Cycle II included practice sessions for expert group explanations, timed sharing rotations, chronology cards, and idea comparison tables. Three students who did not achieve mastery require targeted follow-up.

این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی با هدف بهبود نتایج یادگیری در آموزش پاندچاسیلا برای دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN Dukuh Kupang V سورابایا با استفاده از مدل یادگیری تعاونی نوع جیکساو در تدریس موضوع تاریخ پیدایش پاندچاسیلا انجام شد. این مطالعه با مشارکت ۲۸ دانش‌آموز و در قالب یک مرحله پیش‌چرخه و دو چرخه متوالی شامل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و بازتاب اجرا گردید. هفت «گروه خانه» هر یک متشکل از چهار دانش‌آموز، دیدگاه‌های خود را درباره چهار «موضوع تخصصی» پیرامون BPUPKI و اندیشه‌های Mohammad Yamin، Soepomo و Soekarno به اشتراک گذاشتند. نتایج یادگیری با استفاده از آزمون ۱۵ سؤالی با نمره‌دهی دوگزینه‌ای سنجیده شد و مشاهدات نگرش و مهارت‌ها هر یک سه جنبه را دربرمی‌گرفت. آستانه تسلط فردی ۷۵ و هدف تسلط کلاسی ۸۵٪ تعیین شد. میانگین نمرات از ۶۵٫۴۸ به ۷۸٫۸۱ و سپس به ۸۷٫۶۲ افزایش یافت؛ تعداد دانش‌آموزان دارای تسلط از ۸ به ۱۸ و در نهایت به ۲۵ نفر رسید که به ترتیب معادل ۲۸٫۵۷٪، ۶۴٫۲۹٪ و ۸۹٫۲۹٪ بود. شاخص‌های نگرش، مهارت و اجرای فعالیت نیز بهبود یافت. بهبودهای چرخه دوم شامل جلسات تمرینی برای توضیحات گروه‌های تخصصی، چرخش‌های زمانی در به اشتراک‌گذاری، کارت‌های ترتیب زمانی و جداول مقایسه ایده‌ها بود. سه دانش‌آموز که به تسلط نرسیدند نیازمند پیگیری هدفمند هستند.

Islamic education plays a crucial role in shaping students who not only understand the religion but are also capable of applying Islamic values in their daily lives. However, the instructional process in Islamic education faces several challenges, such as an over-reliance on teacher-centered methods, the use of approaches ill-suited to the context, and limited student participation. This study aims to examine teaching methods in Islamic education and explore how these methods can enhance the effectiveness of teaching and learning. A library research methodology was employed, involving the analysis of various sources such as journal articles, academic books, and other scholarly materials. The data were analyzed using both descriptive and analytical methods, involving the selection, categorization, comparison, interpretation, and synthesis of findings from prior research. The results indicate that the success of Islamic education is significantly influenced by the alignment of teaching methods with learning objectives, student characteristics, the subject matter, teacher competence, the learning environment, and technological advancements. Approaches that are contextual, learner-centered, active, collaborative, problem-based, and adaptable to technological developments have the potential to enhance students' engagement, understanding, critical thinking skills, and application of Islamic values. Consequently, the implementation of learning approaches in Islamic education cannot be uniform; rather, it must be tailored to the specific context and requirements of the learning activities. This study offers a conceptual contribution by providing an integrative understanding of the importance of selecting contextual learning approaches as a means to improve the effectiveness of the teaching and learning process in Islamic education.

آموزش اسلامی نقش حیاتی در شکل‌دهی به دانش‌آموزانی ایفا می‌کند که نه‌تنها دین را درک می‌کنند، بلکه قادر به به‌کارگیری ارزش‌های اسلامی در زندگی روزمره خود نیز هستند. با این حال، فرایند تدریس در آموزش اسلامی با چالش‌هایی مواجه است؛ از جمله اتکای بیش از حد به روش‌های معلم‌محور، استفاده از رویکردهایی که با زمینه آموزشی سازگار نیستند و مشارکت محدود دانش‌آموزان. هدف این پژوهش بررسی روش‌های تدریس در آموزش اسلامی و واکاوی چگونگی ارتقای اثربخشی فرایند یاددهی‌ـ‌یادگیری از طریق این روش‌ها است. این پژوهش با روش کتابخانه‌ای انجام شده و تحلیل منابع مختلفی همچون مقالات علمی، کتب دانشگاهی و سایر منابع پژوهشی را دربر می‌گیرد. داده‌ها با استفاده از روش‌های توصیفی و تحلیلی مورد بررسی قرار گرفتند که شامل انتخاب، دسته‌بندی، مقایسه، تفسیر و تلفیق یافته‌های پژوهش‌های پیشین می‌شود. نتایج نشان می‌دهد موفقیت آموزش اسلامی به طور معناداری تحت تأثیر همسویی روش‌های تدریس با اهداف یادگیری، ویژگی‌های دانش‌آموزان، محتوای درسی، شایستگی معلم، محیط یادگیری و پیشرفت‌های فناورانه قرار دارد. رویکردهایی که زمینه‌محور، یادگیرنده‌محور، فعال، مشارکتی، مسئله‌محور و سازگار با تحولات فناوری هستند، می‌توانند مشارکت، درک، مهارت‌های تفکر انتقادی و به‌کارگیری ارزش‌های اسلامی را در دانش‌آموزان ارتقا دهند. بنابراین، اجرای رویکردهای یادگیری در آموزش اسلامی نمی‌تواند یکسان باشد؛ بلکه باید متناسب با زمینه و الزامات خاص فعالیت‌های یادگیری تنظیم شود. این پژوهش با ارائه درکی تلفیقی از اهمیت انتخاب رویکردهای یادگیری زمینه‌محور، سهمی مفهومی در بهبود اثربخشی فرایند یاددهی‌ـ‌یادگیری در آموزش اسلامی ارائه می‌دهد.

This study aims to analyze the cognitive levels of reading exercises presented in the English textbook “Work in Progress” published by the Ministry of Education using the framework of Revised Bloom’s Taxonomy. This research employs a qualitative content analysis method to examine the distribution of cognitive processes reflected in the reading tasks. The data were collected from selected reading exercises in the textbook and categorized into six cognitive levels: remembering, understanding, applying, analyzing, evaluating, and creating. The findings indicate that the majority of reading exercises are dominated by lower-order thinking skills (LOTS), particularly at the levels of remembering and understanding. In contrast, higher-order thinking skills (HOTS), such as analyzing, evaluating, and creating, are less frequently represented. This imbalance suggests that the textbook has not fully supported the development of students’ critical thinking and analytical skills. Furthermore, this study emphasizes the importance of a more balanced distribution of cognitive levels in reading exercises to enhance students’ comprehension and higher-level thinking abilities. The results are expected to provide valuable insights for textbook developers, teachers, and curriculum designers in improving the quality of instructional materials. In conclusion, integrating a broader range of cognitive processes in reading exercises is essential to foster students’ active engagement and critical literacy development.

هدف این پژوهش تحلیل سطوح شناختی تمرین‌های خواندن ارائه‌شده در کتاب درسی زبان انگلیسی «Work in Progress» منتشر شده توسط وزارت آموزش و پرورش با استفاده از چارچوب طبقه‌بندی بازنگری‌شده بلوم است. این پژوهش با بهره‌گیری از روش تحلیل محتوای کیفی، به بررسی توزیع فرایندهای شناختی منعکس‌شده در فعالیت‌های خواندن می‌پردازد. داده‌ها از تمرین‌های منتخب خواندن در کتاب جمع‌آوری و در شش سطح شناختی شامل: به‌خاطر سپردن، درک کردن، به‌کار بردن، تحلیل کردن، ارزیابی کردن و خلق کردن طبقه‌بندی شدند. یافته‌ها نشان می‌دهد که اکثریت تمرین‌های خواندن تحت سلطه مهارت‌های تفکر سطوح پایین‌تر (LOTS) به‌ویژه در سطوح به‌خاطر سپردن و درک کردن هستند. در مقابل، مهارت‌های تفکر سطوح بالاتر (HOTS) مانند تحلیل کردن، ارزیابی کردن و خلق کردن کمتر نمایان شده‌اند. این عدم توازن حاکی از آن است که کتاب درسی به طور کامل از توسعه مهارت‌های تفکر انتقادی و تحلیلی دانش‌آموزان حمایت نکرده است. افزون بر این، این پژوهش بر اهمیت توزیع متوازن‌تر سطوح شناختی در تمرین‌های خواندن به منظور ارتقای درک مطلب و توانایی‌های تفکر سطح بالای دانش‌آموزان تأکید می‌کند. انتظار می‌رود نتایج این پژوهش بینش‌های ارزشمندی برای تدوین‌کنندگان کتاب‌های درسی، معلمان و طراحان برنامه درسی در جهت بهبود کیفیت مواد آموزشی فراهم آورد. در نهایت، ادغام دامنه وسیع‌تری از فرایندهای شناختی در تمرین‌های خواندن برای تقویت مشارکت فعال و توسعه سواد انتقادی دانش‌آموزان ضروری است.

This classroom action research describes the implementation of Numbered Heads Together (NHT) supported by KARSA (Social Analysis and Action Cards) to improve Pancasila Education learning outcomes in a fifth-grade class scenario involving 28 pupils at SDN Pakis V Surabaya. The study focuses on norms, rights, and responsibilities and consists of two cycles comprising planning, action, observation, and reflection. Synthetic data from 20-item individual tests were analyzed using mean scores, classical mastery percentages, and indicator-level response accuracy. Individual mastery was set at ≥75, with a classical mastery target of ≥85%. The mean score increased from 65.18 in the pre-cycle to 77.50 in cycle I and 87.86 in cycle II. Classical mastery increased from 25.00% to 64.29% and reached 89.29% in cycle II, thereby meeting the predetermined target. Improvements in cycle II included structured guiding questions, rotating group roles, and individual understanding checks. Three pupils remained below the mastery criterion and required remedial learning.

این پژوهش اقدام پژوهی کلاسی به توصیف اجرای مدل Numbered Heads Together (NHT) با پشتیبانی رسانه KARSA (کارت تحلیل اجتماعی و اقدام) به منظور بهبود نتایج یادگیری درس آموزش پاندچاسیلا در سناریوی کلاس پنجم با حضور ۲۸ دانش‌آموز در دبستان SDN Pakis V سورابایا می‌پردازد. تمرکز پژوهش بر هنجارها، حقوق و مسئولیت‌ها بوده و شامل دو چرخه متشکل از برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل است. داده‌های ترکیبی حاصل از آزمون‌های فردی ۲۰ سؤالی با استفاده از میانگین نمرات، درصد تسلط کلاسیک و دقت پاسخ‌دهی در سطح شاخص‌ها تحلیل شدند. معیار تسلط فردی برابر یا بیشتر از ۷۵ و هدف تسلط کلاسیک برابر یا بیشتر از ۸۵٪ تعیین شد. میانگین نمرات از ۶۵٫۱۸ در پیش‌آزمون به ۷۷٫۵۰ در چرخه اول و ۸۷٫۸۶ در چرخه دوم افزایش یافت. تسلط کلاسیک از ۲۵٫۰۰٪ به ۶۴٫۲۹٪ و در چرخه دوم به ۸۹٫۲۹٪ رسید و بدین ترتیب هدف تعیین‌شده محقق شد. بهبودهای چرخه دوم شامل پرسش‌های راهنمای ساختاریافته، چرخش نقش‌های گروهی و بررسی درک فردی بود. سه دانش‌آموز همچنان زیر معیار تسلط باقی ماندند و به آموزش جبرانی نیاز داشتند.

Learning at university level needs to be geared towards engaging students in understanding, analysing and solving problems related to the learning context. Problem-Based Learning (PBL) is a relevant model for fostering such learning experiences, particularly in the education of trainee teachers, who require the ability to manage problem-solving-based learning. This study aims to identify and analyse the needs of prospective teacher students regarding the implementation of PBL in the Primary School Teacher Education Programme (PGSD). The study employed a descriptive quantitative approach and was conducted in March 2026, involving 52 fourth-semester students selected through purposive sampling. Data were collected using a closed-ended questionnaire with a Likert scale comprising 20 positive statements. The instrument measured five aspects of PBL, including problem orientation, organisation of learning activities, individual and group investigation, development and presentation of results, and evaluation of the learning process. The results of the expert validation indicated a validity rate of 90.8 per cent, whilst the Cronbach’s alpha value of 0.863 indicated very high reliability. Data analysis was carried out using frequency distributions, percentages and mean values for each aspect. The research findings revealed that students have a need for all aspects of PBL, with an emphasis on engagement with problems, investigative activities, and the development and presentation of solutions. These findings can serve as a basis for the design of a systematic PBL programme tailored to the characteristics of prospective primary school teachers

یادگیری در سطح دانشگاهی باید به گونه‌ای هدایت شود که دانشجویان را در درک، تحلیل و حل مسائل مرتبط با زمینه یادگیری درگیر سازد. یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) مدلی مناسب برای تقویت چنین تجارب یادگیری است، به ویژه در آموزش دانشجویان معلم آینده که نیازمند توانایی مدیریت یادگیری مبتنی بر حل مسئله هستند. هدف این پژوهش شناسایی و تحلیل نیازهای دانشجویان معلم آینده در خصوص اجرای PBL در برنامه آموزش معلمان دبستان (PGSD) است. این پژوهش با رویکرد توصیفی-کمی و در اسفند ۱۴۰۴ انجام شد و ۵۲ دانشجوی ترم چهارم که به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند، در آن شرکت داشتند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه بسته با مقیاس لیکرت شامل ۲۰ گزاره مثبت گردآوری شد. این ابزار پنج جنبه از PBL را اندازه‌گیری کرد: جهت‌گیری مسئله، سازماندهی فعالیت‌های یادگیری، پژوهش فردی و گروهی، توسعه و ارائه نتایج، و ارزیابی فرایند یادگیری. نتایج روایی توسط خبرگان، نرخ روایی ۹۰.۸ درصد را نشان داد و مقدار آلفای کرونباخ ۰.۸۶۳ بیانگر پایایی بسیار بالا بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از توزیع فراوانی، درصدها و میانگین هر جنبه انجام شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که دانشجویان به همه جنبه‌های PBL نیاز دارند و بر درگیری با مسائل، فعالیت‌های پژوهشی و توسعه و ارائه راه‌حل‌ها تأکید دارند. این یافته‌ها می‌تواند مبنایی برای طراحی برنامه‌ای نظام‌مند از PBL متناسب با ویژگی‌های معلمان آینده دبستان قرار گیرد.

This study aimed to improve IPAS (Natural and Social Sciences) learning outcomes through the application of the Problem Based Learning (PBL) model on the topic of Natural Features among fifth-grade students of SD Inpres Kakaskasen Dua. The research method used was Classroom Action Research (CAR) conducted in two cycles. Each cycle consisted of four stages, namely planning, implementation of the action, observation, and reflection. The subjects of this study were fifth-grade students of SD Inpres Kakaskasen Dua, totaling 26 students, consisting of 12 male students and 14 female students. The data collection techniques used were observation and learning outcome tests. The results showed that the application of the Problem Based Learning model could improve student learning outcomes. In cycle I, the percentage of learning mastery reached 62.88%, so it did not yet meet the classical mastery criterion of 75%. After learning improvements were made in cycle II, the percentage of learning mastery increased to 83.84% and had reached the established mastery criterion. In addition to the improvement in learning outcomes, students also showed better activeness in asking questions, discussing, expressing opinions, and relating learning material to everyday life. Based on these results, it can be concluded that the application of the Problem Based Learning model can improve IPAS learning outcomes on the topic of Natural Features among fifth-grade students of SD Inpres Kakaskasen Dua.

هدف این پژوهش، ارتقای نتایج یادگیری علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS) از طریق به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) در موضوع ویژگی‌های طبیعی در میان دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SD Inpres Kakaskasen Dua بود. روش پژوهش مورد استفاده، پژوهش اقدام کلاسی (CAR) بود که در دو چرخه اجرا شد. هر چرخه شامل چهار مرحله برنامه‌ریزی، اجرای اقدام، مشاهده و تأمل بود. شرکت‌کنندگان این پژوهش، دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SD Inpres Kakaskasen Dua به تعداد ۲۶ نفر (۱۲ دانش‌آموز پسر و ۱۴ دانش‌آموز دختر) بودند. تکنیک‌های گردآوری داده شامل مشاهده و آزمون نتایج یادگیری بود. نتایج نشان داد که به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر مسئله می‌تواند نتایج یادگیری دانش‌آموزان را بهبود بخشد. در چرخه اول، درصد تسلط یادگیری به ۶۲٫۸۸٪ رسید که هنوز معیار تسلط کلاسیک ۷۵٪ را برآورده نمی‌کرد. پس از انجام بهبودهای آموزشی در چرخه دوم، درصد تسلط یادگیری به ۸۳٫۸۴٪ افزایش یافت و به معیار تعیین‌شده رسید. علاوه بر بهبود نتایج یادگیری، دانش‌آموزان همچنین فعالیت بیشتری در پرسشگری، بحث، بیان نظرات و ارتباط دادن مطالب آموزشی با زندگی روزمره نشان دادند. بر اساس این نتایج، می‌توان نتیجه گرفت که به‌کارگیری مدل یادگیری مبتنی بر مسئله می‌تواند نتایج یادگیری علوم طبیعی و اجتماعی را در موضوع ویژگی‌های طبیعی در میان دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SD Inpres Kakaskasen Dua بهبود بخشد.

The transition from the 2013 Curriculum to the Independent Curriculum is a step taken by the government to create a learning process that is more child-focused, more flexible, and tailored to the needs and developmental levels of students. At the Kindergarten (TK) level, this change is expected to increase children's curiosity and enthusiasm for learning through meaningful play activities, project-based learning, and good character building. This study aims to analyze the impact of the transition from the 2013 Curriculum to the Independent Curriculum on children's learning interests at Mujahidin Kindergarten. This study applied a qualitative approach with data collection through interviews, observation, and documentation. The data obtained were analyzed using the stages of data collection, data reduction, data presentation, and drawing conclusions. The results showed that the implementation of the Independent Curriculum at Mujahidin Kindergarten provided teachers with the flexibility to design more diverse and student-centered learning, thereby encouraging increased child involvement in learning activities. The implementation of this curriculum also had a positive impact on children's learning interests, as demonstrated by increased activeness, enthusiasm, courage to ask questions, participation in play activities, the ability to collaborate with friends, and a higher curiosity compared to when still using the 2013 Curriculum. Therefore, the transition from the 2013 Curriculum to the Independent Curriculum at Mujahidin Kindergarten has a positive contribution in increasing children's learning interests while creating a more active, enjoyable learning process that is in line with the characteristics of early childhood development.

گذار از برنامهٔ درسی ۲۰۱۳ به برنامهٔ درسی مستقل، گامی است که توسط دولت به منظور ایجاد فرایند یادگیری کودک‌محورتر، منعطف‌تر و متناسب با نیازها و سطوح رشدی دانش‌آموزان برداشته شده‌است. در سطح مهدکودک (TK)، انتظار می‌رود این تغییر باعث افزایش کنجکاوی و اشتیاق کودکان به یادگیری از طریق فعالیت‌های بازی معنادار، یادگیری مبتنی بر پروژه و تقویت شخصیت مطلوب شود. هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر گذار از برنامهٔ درسی ۲۰۱۳ به برنامهٔ درسی مستقل بر علاقه‌مندی به یادگیری کودکان در مهدکودک Mujahidin است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با جمع‌آوری داده‌ها از طریق مصاحبه، مشاهده و مستندسازی انجام شده‌است. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از مراحل جمع‌آوری داده، کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اجرای برنامهٔ درسی مستقل در مهدکودک Mujahidin به معلمان این امکان را داده‌است تا یادگیری متنوع‌تر و دانش‌آموزمحورتر را طراحی کنند و در نتیجه موجب افزایش مشارکت کودکان در فعالیت‌های یادگیری شده‌است. اجرای این برنامهٔ درسی همچنین تأثیر مثبتی بر علاقه‌مندی به یادگیری کودکان داشته‌است، به‌گونه‌ای که افزایش فعالیت، اشتیاق، جرأت در پرسشگری، مشارکت در فعالیت‌های بازی، توانایی همکاری با دوستان و کنجکاوی بیشتر نسبت به زمان استفاده از برنامهٔ درسی ۲۰۱۳ مشاهده شد. بنابراین، گذار از برنامهٔ درسی ۲۰۱۳ به برنامهٔ درسی مستقل در مهدکودک Mujahidin نقش مثبتی در افزایش علاقه‌مندی به یادگیری کودکان داشته و فرایند یادگیری فعال‌تر و لذت‌بخش‌تری را متناسب با ویژگی‌های رشد اوایل کودکی فراهم می‌کند.

Children with special needs (ABK) require proper identification and handling from an early age, so that inclusion elementary school teachers have an important role in recognizing the characteristics and needs of students. However, the limited understanding of teachers about the ABK screening process can be an obstacle in providing appropriate educational services. This study aims to determine the change in the understanding of inclusion elementary school teachers regarding ABK screening after being given psychoeducation using the ABK screening pocket book. The research uses a quasi-experiment method with a one-group pretest-posttest design. The research was carried out at SD Negeri 03 Simpang Rumbio, Solok City, by involving classroom teachers and special education teachers as research participants. Data collection was carried out using teacher understanding instruments provided before and after the implementation of psychoeducation. Intervention was carried out through the provision of psychoeducation regarding ABK screening supported by the use of pocket books as a practical learning medium for teachers. The pocket book first went through content validation by three educational psychologists to ensure the suitability of the material and its suitability. Data analysis was carried out by comparing teachers' comprehension scores before and after the intervention using statistical tests adjusted to the results of the data normality test. The results showed that there was a change in teachers' understanding after obtaining psychoeducation using the ABK screening pocket book. The pocket book also received positive ratings from users in terms of ease of understanding, ease of use, and benefits in supporting teachers to screen and determine the initial handling for ABK. Thus, the ABK screening pocket book can be used as a practical psychoeducational medium to support the improvement of understanding of inclusive elementary school teachers in identifying the initial needs of students.

کودکان با نیازهای ویژه (ABK) نیازمند شناسایی و رسیدگی مناسب از سنین پایین هستند؛ بنابراین، معلمان مدارس ابتدایی فراگیر نقش مهمی در شناخت ویژگی‌ها و نیازهای دانش‌آموزان دارند. با این حال، درک محدود معلمان از فرایند غربالگری ABK می‌تواند مانعی در ارائهٔ خدمات آموزشی مناسب باشد. هدف این پژوهش، تعیین تغییر درک معلمان مدارس ابتدایی فراگیر نسبت به غربالگری ABK پس از ارائهٔ روان‌آموزی با استفاده از کتابچهٔ جیبی غربالگری ABK است. این پژوهش با روش شبه‌آزمایشی و طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون تک‌گروهی انجام شد. پژوهش در دبستان دولتی ۰۳ سیمپانگ رومبیو، شهر سولوک، با مشارکت معلمان کلاس و معلمان آموزش ویژه به‌عنوان شرکت‌کنندگان پژوهش انجام شد. گردآوری داده‌ها با استفاده از ابزار سنجش درک معلمان پیش و پس از اجرای روان‌آموزی صورت گرفت. مداخله از طریق ارائهٔ روان‌آموزی دربارهٔ غربالگری ABK و با پشتیبانی از کتابچهٔ جیبی به‌عنوان رسانهٔ یادگیری عملی برای معلمان انجام شد. کتابچهٔ جیبی پیش از استفاده، توسط سه روان‌شناس آموزشی از نظر محتوایی اعتبارسنجی شد تا تناسب مطالب و شایستگی آن تأیید گردد. تحلیل داده‌ها با مقایسهٔ نمرات درک معلمان پیش و پس از مداخله و با استفاده از آزمون‌های آماری متناسب با نتایج آزمون نرمالیتی داده‌ها انجام شد. نتایج نشان داد که پس از دریافت روان‌آموزی با استفاده از کتابچهٔ جیبی غربالگری ABK، تغییر معناداری در درک معلمان مشاهده شد. همچنین، کتابچهٔ جیبی از نظر سهولت فهم، سهولت استفاده و سودمندی در حمایت از معلمان برای غربالگری و تعیین اقدامات اولیه برای ABK، ارزیابی مثبتی از سوی کاربران دریافت کرد. بنابراین، کتابچهٔ جیبی غربالگری ABK می‌تواند به‌عنوان رسانه‌ای عملی برای روان‌آموزی و حمایت از ارتقای درک معلمان مدارس ابتدایی فراگیر در شناسایی نیازهای اولیهٔ دانش‌آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

Biotechnology is an important topic in Biology education at the senior high school level because it is closely related to the understanding of applicable scientific concepts and their relevance to everyday life. However, current conditions in schools often indicate limitations in the implementation of practice-based learning. This study aims to analyze biotechnology learning in schools, students’ learning characteristics, and the need for a biotechnology practical book. Furthermore, task analysis shows that teachers more frequently assign theory-based tasks. Therefore, it can be concluded that there is a need to develop a structured biotechnology practical book that is appropriate to students’ learning characteristics.

زیست‌فناوری یکی از موضوعات مهم در آموزش زیست‌شناسی در سطح دبیرستان است، زیرا ارتباط نزدیکی با درک مفاهیم علمی کاربردی و ارتباط آن‌ها با زندگی روزمره دارد. با این حال، شرایط فعلی در مدارس غالباً محدودیت‌هایی را در اجرای یادگیری مبتنی بر عمل نشان می‌دهد. هدف این پژوهش، تحلیل آموزش زیست‌فناوری در مدارس، ویژگی‌های یادگیری دانش‌آموزان و نیاز به کتاب کار عملی زیست‌فناوری است. علاوه بر این، تحلیل وظایف نشان می‌دهد که معلمان بیشتر تکالیف مبتنی بر نظریه را واگذار می‌کنند. بنابراین، می‌توان نتیجه گرفت که توسعه یک کتاب کار عملی زیست‌فناوری ساختارمند که متناسب با ویژگی‌های یادگیری دانش‌آموزان باشد، ضروری است.

Problem-Based Learning (PBL) is increasingly recognised as an effective approach for promoting students' critical thinking, problem-solving, and conceptual understanding in mathematics. Although PBL is emphasised in the Ghanaian Senior High School mathematics curriculum, its classroom implementation remains limited, and empirical evidence on the role of Professional Learning Communities (PLCs) in supporting it is scarce. This study examined the extent to which PLCs are associated with teachers' implementation of PBL. An explanatory sequential mixed-methods design was adopted. Data were collected from 86 mathematics teachers and school administrators in three public Senior High Schools using a structured questionnaire (83 valid responses retained for quantitative analysis), followed by semi-structured interviews with 15 teachers. Quantitative data were analysed using descriptive statistics and multiple linear regression, and qualitative data were analysed thematically. Participants reported high levels of PLC participation (M = 3.47) and PBL implementation (M = 3.48). The five PLC dimensions jointly predicted PBL implementation, R² = .424, F(5, 77) = 11.345, p < .001. Shared Mission, Vision and Values, Collective Responsibility for Student Learning, and Collective Inquiry were significant individual predictors. Interviews indicated that PLCs were associated with collaborative lesson planning, professional dialogue, reflective practice, and teachers' confidence in implementing PBL, while inadequate time, limited instructional resources, and insufficient institutional support constrained implementation. Effective PLCs are associated with teachers' greater capacity to implement PBL in Senior High School mathematics. Strengthening PLC activities through continuous professional development, structured collaboration, and adequate resource provision is recommended to support sustained PBL implementation.

یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) به طور فزاینده‌ای به عنوان رویکردی مؤثر برای ارتقای تفکر انتقادی، حل مسئله و درک مفهومی دانش‌آموزان در ریاضیات شناخته می‌شود. اگرچه PBL در برنامه درسی ریاضیات دبیرستان‌های غنا مورد تأکید قرار گرفته است، اجرای آن در کلاس درس همچنان محدود باقی مانده و شواهد تجربی درباره نقش جوامع یادگیری حرفه‌ای (PLCs) در حمایت از آن اندک است. این پژوهش میزان ارتباط PLCها با اجرای PBL توسط معلمان را بررسی کرد. طرح پژوهش آمیخته تبیینی-توالی‌دار به کار گرفته شد. داده‌ها از ۸۶ معلم و مدیر ریاضی در سه دبیرستان دولتی با استفاده از پرسشنامه ساختاریافته (۸۳ پاسخ معتبر برای تحلیل کمی حفظ شد) گردآوری شد و سپس مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۵ معلم انجام گرفت. داده‌های کمی با استفاده از آمار توصیفی و رگرسیون خطی چندگانه تحلیل شد و داده‌های کیفی به صورت تماتیک مورد تحلیل قرار گرفت. شرکت‌کنندگان سطوح بالایی از مشارکت در PLC (M = 3.47) و اجرای PBL (M = 3.48) را گزارش کردند. پنج بُعد PLC به طور مشترک اجرای PBL را پیش‌بینی کردند، R² = .424, F(5, 77) = 11.345, p < .001. مأموریت، چشم‌انداز و ارزش‌های مشترک، مسئولیت جمعی برای یادگیری دانش‌آموزان و پژوهش جمعی پیش‌بین‌های معنادار فردی بودند. مصاحبه‌ها نشان داد که PLCها با برنامه‌ریزی درسی مشارکتی، گفت‌وگوی حرفه‌ای، عمل تأملی و اعتماد به نفس معلمان در اجرای PBL مرتبط بودند، در حالی که کمبود زمان، منابع آموزشی محدود و حمایت نهادی ناکافی، اجرای آن را محدود می‌کرد. PLCهای مؤثر با ظرفیت بالاتر معلمان برای اجرای PBL در ریاضیات دبیرستان مرتبط هستند. تقویت فعالیت‌های PLC از طریق توسعه حرفه‌ای مستمر، همکاری ساختاریافته و تأمین منابع کافی برای حمایت از اجرای پایدار PBL توصیه می‌شود.

Achieving equality in music education for people with disability calls for transformative changes to attitudes, structures and norms. Segregation and streaming remains prevalent in instrumental music education, gatekeeping access and opportunity to mainstream education opportunities. The United Nations’ Convention on the Rights of Persons with Disabilities (CRPD, Article 24) ascribes access to inclusive education for people with disability on an equal basis, with the aim of fully developing human potential. Despite this, academic theorising about inclusive education still limits how this may be practically and philosophically applied in music education. Inclusion in instrumental music education is further limited by a culture of performance excellence rather than equity and enrichment of all, and a focus on music performance outcomes rather than a deep and holistic education experience gleaned from music making and participation. Significant EDI initiatives that aim to foster inclusive environments and practices are considered and drawn to music education contexts, in particular instrumental music education in Australia, where access for students with disability at the secondary level is severely limited. Our critique extends to praxial and philosophical considerations concerning the role of education in instrumental music in schools, accessibility, and social justice considerations educators should consider in devising of inclusive curricula, pedagogies and engagement.

دستیابی به برابری در آموزش موسیقی برای افراد دارای معلولیت مستلزم تغییرات تحول‌آفرین در نگرش‌ها، ساختارها و هنجارها است. جداسازی و تقسیم‌بندی همچنان در آموزش موسیقی سازی رایج است و دسترسی و فرصت به آموزش جریان اصلی را محدود می‌کند. کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت سازمان ملل متحد (CRPD، ماده ۲۴) دسترسی به آموزش فراگیر را برای افراد دارای معلولیت بر مبنای برابری مقرر می‌دارد، با هدف توسعه کامل ظرفیت انسانی. با وجود این، نظریه‌پردازی‌های دانشگاهی درباره آموزش فراگیر همچنان نحوه کاربرد عملی و فلسفی آن را در آموزش موسیقی محدود می‌کند. شمول در آموزش موسیقی سازی همچنین به دلیل فرهنگ برتری عملکردی به جای عدالت و غنای همگانی، و تمرکز بر نتایج اجرایی موسیقی به جای تجربه آموزشی عمیق و کل‌نگر حاصل از ساختن و مشارکت موسیقی، بیشتر محدود می‌شود. ابتکارات مهم EDI که با هدف پرورش محیط‌ها و شیوه‌های فراگیر طراحی شده‌اند، مورد بررسی قرار گرفته و به زمینه‌های آموزش موسیقی، به ویژه آموزش موسیقی سازی در استرالیا، که دسترسی دانش‌آموزان دارای معلولیت در سطح متوسطه به شدت محدود است، تعمیم یافته‌اند. نقد ما به ملاحظات پراکسیال و فلسفی درباره نقش آموزش در موسیقی سازی مدارس، دسترس‌پذیری و ملاحظات عدالت اجتماعی که معلمان باید در طراحی برنامه‌های درسی، روش‌های تدریس و مشارکت فراگیر مد نظر قرار دهند، گسترش می‌یابد.

The study investigated the effect of Simulation Application Technique (SAT) on secondary school students' interest in Genetics in Anambra State. A quasi-experimental research design, specifically the pretest-posttest non-equivalent control group design, was adopted. The population comprised 21,211 Senior Secondary II Biology students in public secondary schools in Anambra State. A sample of 220 students participated in the study, with 120 students assigned to the experimental group and 100 to the control group using multistage sampling techniques. The instrument used for data collection was Genetics Interest Inventory (GII). The instrument was validated by experts in Biology Education and Measurement and Evaluation, while the reliability of the GII was established using Cronbach's Alpha and yielded an index value of 0.84. Mean and standard deviation were used to answer the research questions, whereas Analysis of Covariance (ANCOVA) was employed to test the hypotheses at the 0.05 level of significance. The findings revealed that students taught Genetics using Simulation Application Technique recorded a higher mean interest gain (22.14) than those taught using the conventional Lecture Method (7.20). ANCOVA results further showed that the difference was statistically significant (F = 12.001, p < .05), with gender having no significant influence on students' interest, and there was no significant interaction effect between teaching strategy and gender. The study concluded that Simulation Application Technique is an effective learner-centred instructional strategy for improving students' interest in Genetics irrespective of gender. It was recommended that Biology teachers integrate simulation applications into Genetics instruction and that educational authorities organize regular professional development programmes to enhance teachers' competence in the use of simulation-based instructional strategies.

این پژوهش به بررسی تأثیر فنون کاربرد شبیه‌سازی (SAT) بر علاقه‌مندی دانش‌آموزان دبیرستانی به ژنتیک در ایالت Anambra پرداخت. طرح پژوهش شبه‌آزمایشی، به طور خاص طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل غیرمعادل، اتخاذ شد. جامعه آماری شامل ۲۱٬۲۱۱ دانش‌آموز زیست‌شناسی پایه دوم دبیرستان در مدارس متوسطه دولتی ایالت Anambra بود. نمونه‌ای متشکل از ۲۲۰ دانش‌آموز در این پژوهش شرکت کردند که ۱۲۰ نفر به گروه آزمایش و ۱۰۰ نفر به گروه کنترل با استفاده از روش‌های نمونه‌گیری چندمرحله‌ای اختصاص یافتند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه علاقه‌مندی به ژنتیک (GII) بود. این ابزار توسط متخصصان آموزش زیست‌شناسی و سنجش و ارزیابی اعتبارسنجی شد و پایایی GII با استفاده از آلفای کرونباخ محاسبه شد که شاخصی برابر با ۰٫۸۴ به دست آمد. برای پاسخ به پرسش‌های پژوهش از میانگین و انحراف معیار استفاده شد و برای آزمون فرضیه‌ها از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) در سطح معناداری ۰٫۰۵ بهره گرفته شد. یافته‌ها نشان دادند که دانش‌آموزانی که ژنتیک را با استفاده از فنون کاربرد شبیه‌سازی فراگرفتند، افزایش میانگین علاقه‌مندی بیشتری (۲۲٫۱۴) نسبت به کسانی که با روش سخنرانی متداول آموزش دیدند (۷٫۲۰) داشتند. نتایج ANCOVA همچنین نشان داد که این تفاوت از نظر آماری معنادار است (F = 12.001, p < .05)، و جنسیت تأثیر معناداری بر علاقه‌مندی دانش‌آموزان نداشت و اثر تعاملی معناداری بین راهبرد تدریس و جنسیت مشاهده نشد. پژوهش نتیجه گرفت که فنون کاربرد شبیه‌سازی یک راهبرد آموزشی مؤثر و دانش‌آموزمحور برای افزایش علاقه‌مندی دانش‌آموزان به ژنتیک، فارغ از جنسیت، است. توصیه شد که معلمان زیست‌شناسی برنامه‌های شبیه‌سازی را در آموزش ژنتیک ادغام کنند و مسئولان آموزشی برنامه‌های توسعه حرفه‌ای منظم برای ارتقای شایستگی معلمان در استفاده از راهبردهای آموزشی مبتنی بر شبیه‌سازی برگزار کنند.

Dialogic reading structures teacher–child interaction around shared texts to support oral language development, yet its effects when integrated with familiar language curriculum materials in Ugandan Primary 1 classrooms remain underexamined. This parallel cluster-randomized trial evaluated a 10-week dialogic reading adaptation integrated into government-aligned Luganda Primary 1 pupil books and teacher guides. Twenty schools in central Uganda, each contributing one classroom, were randomized after baseline assessment to dialogic reading (10 clusters; 232 children) or usual instruction (10 clusters; 231 children). An independent statistician generated and implemented the concealed allocation sequence; outcome assessors were masked. Teachers in the intervention arm used PEER/CROWD-informed prompts within the curriculum’s “I do, We do, You do” sequence. Primary outcomes were Luganda vocabulary (0–20) and listening comprehension (0–12). Intention-to-treat multilevel models adjusted for baseline score, age, recorded sex, and classroom clustering, with Kenward–Roger small-sample inference and multiple imputation for missing post-test data. At post-test, adjusted vocabulary means were 12.6 (SE 0.36) and 9.4 (SE 0.35), respectively (difference 3.2, 95% CI 2.3–4.1; p < .001; Hedges’ g = 0.46). Adjusted listening-comprehension means were 7.8 (SE 0.21) and 6.3 (SE 0.20) (difference 1.5, 95% CI 0.4–2.6; p = .009; g = 0.31). These short-term effects support further evaluation of curriculum-embedded dialogic reading in Luganda-medium classrooms, including longer follow-up and implementation-cost studies.

خواندن دیالوگی تعامل معلم و کودک را حول متون مشترک سازمان‌دهی می‌کند تا رشد زبان شفاهی را حمایت کند، اما تأثیرات آن هنگام ادغام با مواد درسی زبان آشنا در کلاس‌های پایه اول اوگاندا کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این کارآزمایی تصادفی خوشه‌ای موازی، یک نسخه ۱۰ هفته‌ای از خواندن دیالوگی را که در کتاب‌های دانش‌آموز و راهنمای معلم پایه اول لوگاندا مطابق با برنامه دولتی ادغام شده بود، ارزیابی کرد. بیست مدرسه در مرکز اوگاندا، هر یک با یک کلاس، پس از ارزیابی پایه به خواندن دیالوگی (۱۰ خوشه؛ ۲۳۲ کودک) یا آموزش معمول (۱۰ خوشه؛ ۲۳۱ کودک) به صورت تصادفی تخصیص یافتند. یک آمارگر مستقل توالی تخصیص مخفی را تولید و اجرا کرد؛ ارزیابان پیامدها کور بودند. معلمان در گروه مداخله از راهبردهای مبتنی بر PEER/CROWD در چارچوب توالی «من انجام می‌دهم، ما انجام می‌دهیم، شما انجام می‌دهید» برنامه درسی استفاده کردند. پیامدهای اصلی شامل واژگان لوگاندا (۰ تا ۲۰) و درک شنیداری (۰ تا ۱۲) بود. مدل‌های چندسطحی مبتنی بر قصد درمان برای امتیاز پایه، سن، جنسیت ثبت‌شده و خوشه‌بندی کلاسی تعدیل شدند و از استنباط نمونه کوچک Kenward–Roger و برآورد چندگانه برای داده‌های پس‌آزمون گمشده استفاده شد. در پس‌آزمون، میانگین‌های تعدیل‌شده واژگان به ترتیب ۱۲٫۶ (خطای معیار ۰٫۳۶) و ۹٫۴ (خطای معیار ۰٫۳۵) بود (تفاوت ۳٫۲، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲٫۳ تا ۴٫۱؛ p < ۰٫۰۰۱؛ اندازه اثر Hedges’ g = ۰٫۴۶). میانگین‌های تعدیل‌شده درک شنیداری به ترتیب ۷٫۸ (خطای معیار ۰٫۲۱) و ۶٫۳ (خطای معیار ۰٫۲۰) بود (تفاوت ۱٫۵، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴ تا ۲٫۶؛ p = ۰٫۰۰۹؛ g = ۰٫۳۱). این اثرات کوتاه‌مدت از ارزیابی بیشتر خواندن دیالوگی درون‌برنامه‌ای در کلاس‌های با زبان لوگاندا، از جمله پیگیری بلندمدت و مطالعات هزینه اجرا، حمایت می‌کند.

Interest in mathematics has stayed low among many secondary school students in Nigeria, and this has continued to shape the way they learn the subject. This study examined how four dimensions of classroom participation, namely behavioural, cognitive, emotional and social participation, predict senior secondary school students’ interest in mathematics in Anambra State. A predictive correlational design guided the work. From a population of 17,345 senior secondary two students, a sample of 800 was drawn through a multi-stage procedure. Two instruments, the Students’ Classroom Participation Scale and the Students’ Mathematics Interest Scale, were used to collect data, and their reliability coefficients were 0.75 and 0.85. Simple and multiple regression analyses answered the research questions and tested the hypotheses at the 0.05 level of significance. Each dimension made a significant contribution to interest. Emotional participation carried the largest single share, explaining about 31 per cent of the variation, while behavioural participation explained the least at about 21 per cent. Together the four dimensions accounted for 47 per cent of the variation in interest. The study concluded that classroom participation is a meaningful predictor of interest in mathematics, and recommended that teachers plan lessons that draw out emotional and cognitive involvement rather than mere attendance.

علاقه‌مندی به ریاضیات در میان بسیاری از دانش‌آموزان دبیرستانی در نیجریه همواره پایین باقی مانده است و این امر همچنان بر نحوه یادگیری آن‌ها از این درس تأثیر می‌گذارد. این پژوهش به بررسی این موضوع پرداخت که چگونه چهار بُعد مشارکت کلاسی، یعنی مشارکت رفتاری، شناختی، هیجانی و اجتماعی، علاقه‌مندی دانش‌آموزان دبیرستانی به ریاضیات را در ایالت Anambra پیش‌بینی می‌کنند. این مطالعه با استفاده از طرح همبستگی پیش‌بین انجام شد. از جامعه آماری متشکل از ۱۷٬۳۴۵ دانش‌آموز پایه دوم دبیرستان، نمونه‌ای به حجم ۸۰۰ نفر از طریق روش چندمرحله‌ای انتخاب شد. دو ابزار، مقیاس مشارکت کلاسی دانش‌آموزان و مقیاس علاقه‌مندی دانش‌آموزان به ریاضیات، برای گردآوری داده‌ها به‌کار رفت و ضرایب پایایی آن‌ها به‌ترتیب ۰٫۷۵ و ۰٫۸۵ بود. برای پاسخ به پرسش‌های پژوهش و آزمون فرضیه‌ها در سطح معناداری ۰٫۰۵، از تحلیل رگرسیون ساده و چندگانه استفاده شد. هر یک از ابعاد مشارکت سهم معناداری در علاقه‌مندی داشتند. مشارکت هیجانی بیشترین سهم منفرد را داشت و حدود ۳۱ درصد از واریانس را تبیین کرد، در حالی که مشارکت رفتاری کمترین سهم را با حدود ۲۱ درصد داشت. در مجموع، چهار بُعد مشارکت ۴۷ درصد از واریانس علاقه‌مندی را تبیین کردند. پژوهش نتیجه گرفت که مشارکت کلاسی پیش‌بین معناداری برای علاقه‌مندی به ریاضیات است و توصیه کرد که معلمان، درس‌هایی را طراحی کنند که درگیر شدن هیجانی و شناختی دانش‌آموزان را بیش از صرفاً حضور آن‌ها در کلاس، برانگیزد.

While extensive research has examined refugee students’ educational adaptation in host countries, the educational reintegration phase following voluntary return remains underexplored. This qualitative study investigates the linguistic and academic adaptation experiences of Syrian students transitioning from Turkish-medium education in Türkiye to Arabic-medium schooling in Syria after voluntary return. The study addresses an overarching question: how do returnee students experience the linguistic, academic, social, and psychosocial dimensions of this reverse educational transition? Using an exploratory qualitative design, data were collected through a seven-item open-ended written questionnaire from 15 middle-school students who had received several years of formal schooling in Türkiye. Qualitative content analysis revealed that return does not constitute a simple linguistic recovery, but rather a reverse academic transition characterized by profound difficulties with academic Arabic, conceptual transfer, written production, and in-class assessment practices. The findings indicate that students’ challenges were shaped not only by uneven Arabic literacy development but also by curriculum misalignment, pedagogical practices that participants perceived as more teacher-directed, limited peer interaction, and assessment practices that they perceived as unclear. Furthermore, psychosocial pressures, including re-migration-related distress, concentration difficulties, and increased family responsibilities, complicated their academic adaptation. Ultimately, these struggles reflect systemic institutional and contextual mismatches rather than individual deficits. By conceptualizing return as a distinct educational phase, this study contributes to the broader discourses on refugee education and bilingualism. The implications underscore the critical need for academic Arabic bridging programs, background-sensitive assessment frameworks, psychosocially responsive pedagogies, and school-based psychosocial support to ensure equitable reintegration into Arabic-medium schooling.

در حالی که پژوهش‌های گسترده‌ای به بررسی سازگاری آموزشی دانش‌آموزان پناهنده در کشورهای میزبان پرداخته‌اند، مرحله بازپذیری آموزشی پس از بازگشت داوطلبانه همچنان کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این مطالعه کیفی به بررسی تجارب سازگاری زبانی و تحصیلی دانش‌آموزان سوری می‌پردازد که پس از بازگشت داوطلبانه از آموزش به زبان ترکی در ترکیه به مدرسه‌ عربی‌زبان در سوریه منتقل شده‌اند. این پژوهش به یک پرسش کلی می‌پردازد: دانش‌آموزان بازگشته چگونه ابعاد زبانی، تحصیلی، اجتماعی و روانی‌اجتماعی این گذار معکوس آموزشی را تجربه می‌کنند؟ با استفاده از طرح کیفی اکتشافی، داده‌ها از طریق پرسشنامه کتبی هفت‌سؤالی بازپاسخ از ۱۵ دانش‌آموز مقطع راهنمایی که چندین سال آموزش رسمی در ترکیه دیده بودند، گردآوری شد. تحلیل محتوای کیفی نشان داد که بازگشت صرفاً به معنای بازیابی ساده زبانی نیست، بلکه گذار تحصیلی معکوسی است که با دشواری‌های عمیق در زبان عربی علمی، انتقال مفهومی، تولید نوشتاری و شیوه‌های ارزشیابی کلاسی همراه است. یافته‌ها نشان می‌دهد که چالش‌های دانش‌آموزان نه تنها ناشی از رشد نامتوازن سواد عربی، بلکه ناشی از عدم انطباق برنامه درسی، شیوه‌های آموزشی معلم‌محورتر از نگاه شرکت‌کنندگان، تعامل محدود با همسالان و شیوه‌های ارزشیابی مبهم از دیدگاه آنان بوده است. همچنین فشارهای روانی‌اجتماعی، از جمله تنش‌های مرتبط با مهاجرت مجدد، دشواری‌های تمرکز و افزایش مسئولیت‌های خانوادگی، سازگاری تحصیلی آنان را پیچیده‌تر کرده است. در نهایت، این مشکلات بازتابی از ناسازگاری‌های نهادی و زمینه‌ای نظام‌مند است و نه کمبودهای فردی. با مفهوم‌پردازی بازگشت به عنوان یک مرحله آموزشی متمایز، این مطالعه به گفتمان‌های گسترده‌تر آموزش پناهندگان و دوزبانگی کمک می‌کند. پیامدهای پژوهش بر ضرورت برنامه‌های پل زبانی برای عربی علمی، چارچوب‌های ارزشیابی حساس به پیشینه، رویکردهای آموزشی پاسخگو به نیازهای روانی‌اجتماعی و حمایت روانی‌اجتماعی مبتنی بر مدرسه برای تضمین بازپذیری عادلانه در مدارس عربی‌زبان تأکید دارد.

Project-Based Learning (PBL) is a teaching methodology that enhances students’ engagement in learning. While there are some models that seek to comprehensively explain the factors associated with engagement, few studies focus on the process itself to understand the dynamics of PBL that lead to student engagement. This study aims to identify the factors that affect student engagement and performance during the PBL process. This exploratory study focused on a PBL experience conducted over two academic years, involving five secondary schools. Structural equation models were developed to analyze the relationships between the program structure and teacher behavior with student engagement and self-reported learning, both at the beginning and at the end of the project. Preliminary results from the study suggest that the initial phase of the project may be important for teachers to foster group autonomy, while in the final phase, it seems advisable to provide structure and emotional involvement in the learning process. This study offers initial evidence that could help promote student engagement in PBL.

یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) روشی آموزشی است که مشارکت دانش‌آموزان در یادگیری را افزایش می‌دهد. اگرچه مدل‌هایی وجود دارند که به طور جامع به تبیین عوامل مرتبط با مشارکت می‌پردازند، اما تعداد کمی از پژوهش‌ها بر خود فرایند تمرکز دارند تا پویایی‌های PBL را که منجر به مشارکت دانش‌آموز می‌شود، درک کنند. هدف این پژوهش شناسایی عواملی است که بر مشارکت و عملکرد دانش‌آموزان در طول فرایند PBL تأثیر می‌گذارند. این مطالعه اکتشافی بر تجربه‌ای از PBL که طی دو سال تحصیلی و در پنج دبیرستان اجرا شد، متمرکز است. مدل‌های معادلات ساختاری برای تحلیل روابط بین ساختار برنامه و رفتار معلم با مشارکت دانش‌آموز و یادگیری خودگزارش‌شده، هم در آغاز و هم در پایان پروژه، توسعه یافتند. نتایج اولیه این پژوهش نشان می‌دهد که مرحله ابتدایی پروژه ممکن است برای معلمان جهت تقویت خودمختاری گروه اهمیت داشته باشد، در حالی که در مرحله پایانی، فراهم‌کردن ساختار و درگیری هیجانی در فرایند یادگیری توصیه می‌شود. این پژوهش شواهد اولیه‌ای ارائه می‌دهد که می‌تواند به ارتقای مشارکت دانش‌آموزان در PBL کمک کند.