مرور مقاله‌ها

Abstract Core body temperature (Tb) is defended within narrow limits through thermoregulatory behaviors like huddling, nesting, and physical activity as well as autonomic responses like brown fat thermogenesis. While Tb displays regulated fluctuations across different behavioral states and rest/arousal cycles, the neural control of these transitions is poorly understood. Here, we investigate the relationship between oxytocin neurons of the paraventricular hypothalamus (PVN OT ) and behavioral and autonomic thermoeffector pathways across physiological states in mice. First, we show that PVN OT neurons are activated during social thermoregulation. We then demonstrate that in vivo PVN OT calcium dynamics align with transitions from rest to thermogenesis and behavioral arousal. Counter to our initial hypothesis, these dynamics were observed in both social and non-social contexts. Using a computer vision model to track thermoeffector pathways, we demonstrate that precisely timed stimulation of PVN OT neurons during low-Tb resting states increases thermogenesis followed by behavioral arousal. We therefore suggest a model in which PVN OT neurons facilitate homeostatic state-dependent transitions in thermo-behavioral states.

This study examines career development as a predictor of achievement motivation among public elementary school teachers in Pabelan District, Semarang Regency, Indonesia. The study employed a quantitative approach with a cross-sectional design. The population consisted of public elementary school teachers in Pabelan District, and data were collected from 128 teachers using structured Likert-scale questionnaires measuring career development and achievement motivation. The data were analyzed using descriptive statistics, assumption testing, and simple linear regression to determine the predictive association between career development and teachers’ achievement motivation. The findings indicate that teachers’ achievement motivation was generally high, with a mean score of 148.09, while career development also demonstrated a relatively favorable level, with a mean score of 128.93. Among the dimensions of achievement motivation, the need for affiliation obtained the highest percentage (88.10%), followed by the need for achievement (87.30%) and the need for power (85.40%). Regarding career development, self-development showed the highest percentage (87.50%), followed by experience (86.90%) and work performance (82.90%). Regression analysis indicated a positive and statistically significant predictive association between career development and achievement motivation. The estimated regression model was Ŷ = 52.86 + 0.74X, with an estimated R² of 0.490, indicating that career development statistically accounted for approximately 49.0% of the variance in achievement motivation within the sample. These findings highlight the importance of providing sustainable opportunities for teachers’ professional growth, career development, and self-improvement to support achievement-oriented motivation.

این پژوهش، توسعه شغلی را به‌عنوان پیش‌بینی‌کننده انگیزه دستاورد در میان معلمان مدارس ابتدایی دولتی در منطقه پابلان، شهرستان سمراگ، اندونزی مورد بررسی قرار می‌دهد. این مطالعه از رویکردی کمی با طرح مقطعی استفاده کرد. جامعه آماری شامل معلمان مدارس ابتدایی دولتی منطقه پابلان بود و داده‌ها از طریق پرسشنامه‌های ساختاریافته لیکرت که توسعه شغلی و انگیزه دستاورد را اندازه‌گیری می‌کردند، از ۱۲۸ معلم جمع‌آوری شد. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون فرضیات و رگرسیون خطی ساده برای تعیین رابطه پیش‌بینی‌کننده بین توسعه شغلی و انگیزه دستاورد معلمان تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که انگیزه دستاورد معلمان به‌طور کلی بالا بود، با میانگین نمره ۱۴۸.۰۹، در حالی که توسعه شغلی نیز سطح نسبتاً مطلوبی را نشان داد، با میانگین نمره ۱۲۸.۹۳. در میان ابعاد انگیزه دستاورد، نیاز به تعلق‌گیری بالاترین درصد (۸۸.۱۰٪) را به خود اختصاص داد، پس از آن نیاز به دستاورد (۸۷.۳۰٪) و نیاز به قدرت (۸۵.۴۰٪) قرار داشت. در مورد توسعه شغلی، خودتوسعه بالاترین درصد (۸۷.۵۰٪) را نشان داد، پس از آن تجربه (۸۶.۹۰٪) و عملکرد شغلی (۸۲.۹۰٪). تحلیل رگرسیون نشان داد که رابطه پیش‌بینی‌کننده مثبت و معناداری از نظر آماری بین توسعه شغلی و انگیزه دستاورد وجود دارد. مدل رگرسیون تخمین‌زده‌شده به صورت Ŷ = 52.86 + 0.74X بود، با R² تخمین‌زده‌شده ۰.۴۹۰ که نشان می‌دهد توسعه شغلی به‌طور آماری حدود ۴۹.۰٪ از واریانس انگیزه دستاورد را در نمونه توضیح می‌دهد. این یافته‌ها بر اهمیت فراهم‌سازی فرصت‌های پایدار برای رشد حرفه‌ای، توسعه شغلی و خودبهبودی معلمان برای حمایت از انگیزه مبتنی بر دستاورد تأکید دارند.

The article substantiates a four-stage theoretical model for developing critical thinking competence in pre-service English teachers. Each stage is linked to problem-based, project-based, collaborative learning and reflective writing; indicators and a three-level scale are proposed.

این مقاله یک مدل نظری چهارمرحله‌ای برای توسعه شایستگی تفکر انتقادی در معلمان آینده زبان انگلیسی را توجیه می‌کند. هر مرحله به یادگیری مبتنی بر مسئله، یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مشارکتی و نوشتن تأملی مرتبط است؛ شاخص‌ها و یک مقیاس سه‌سطحی پیشنهاد شده‌اند.

This study investigated the relationships between students’ metacognitive skills, scientific reasoning ability, learning motivation, and achievement in Physics among secondary school students in Nigeria. A correlational research design was adopted for the study. The population comprised 894 Senior Secondary School II (SS II) students offering Physics in public secondary schools in Mbaitoli Local Government Area of Imo State, Nigeria, while a sample of 312 students was selected using simple random sampling. Data were collected using four instruments: Physics Achievement Test (PAT), Metacognitive Skills Questionnaire (MSQ), Scientific Reasoning Ability Test (SRAT), and Physics Learning Motivation Questionnaire (PLMQ). The instruments were validated by experts in Physics Education and Measurement and Evaluation, while reliability coefficients ranged from 0.75 to 0.83. Data were analyzed using Pearson Product-Moment Correlation at the 0.05 level of significance. The findings revealed significant positive relationships between metacognitive skills and Physics achievement, r(310) = 0.482, p< .001; scientific reasoning ability and Physics achievement, r(310) = .526, p< .001; and learning motivation and Physics achievement, r(310) = .587, p< .001. The findings indicate that students with higher levels of metacognitive skills, scientific reasoning ability, and learning motivation tended to demonstrate higher achievement in Physics. The study concludes that these learner-related characteristics are important factors associated with students’ Physics achievement. It is recommended that Physics teachers integrate metacognitive strategies, scientific reasoning activities, and motivational approaches into classroom instruction to support students’ engagement and achievement in Physics.

این پژوهش به بررسی روابط بین مهارت‌های فراشناختی، توانایی استدلال علمی، انگیزش یادگیری و پیشرفت در فیزیک میان دانش‌آموزان دبیرستانی در نیجریه پرداخت. برای این مطالعه از طرح پژوهشی همبستگی استفاده شد. جامعه آماری شامل ۸۹۴ نفر از دانش‌آموزان پایه دهم (SS II) بود که دروس فیزیک را در مدارس دولتی ناحیه محلی Mbaitoli ایالت Imo نیجریه می‌گذراندند، در حالی که نمونه‌ای به حجم ۳۱۲ نفر با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی ساده انتخاب شد. داده‌ها با استفاده از چهار ابزار گردآوری شدند: آزمون پیشرفت فیزیک (PAT)، پرسشنامه مهارت‌های فراشناختی (MSQ)، آزمون توانایی استدلال علمی (SRAT) و پرسشنامه انگیزش یادگیری فیزیک (PLMQ). روایی ابزارها توسط متخصصان آموزش فیزیک و سنجش و اندازه‌گیری تأیید شد و ضرایب پایایی آن‌ها بین ۰.۷۵ تا ۰.۸۳ متغیر بود. داده‌ها با استفاده از همبستگی حاصل‌ضرب-مoment پیرسون در سطح معناداری ۰.۰۵ تحلیل شدند. یافته‌ها نشان‌دهنده روابط مثبت معنادار بین مهارت‌های فراشناختی و پیشرفت فیزیک، r(310) = 0.482, p< .001؛ توانایی استدلال علمی و پیشرفت فیزیک، r(310) = .526, p< .001؛ و انگیزش یادگیری و پیشرفت فیزیک، r(310) = .587, p< .001 بود. یافته‌ها نشان می‌دهند که دانش‌آموزانی که سطوح بالاتری از مهارت‌های فراشناختی، توانایی استدلال علمی و انگیزش یادگیری دارند، تمایل به کسب پیشرفت بالاتر در فیزیک دارند. این مطالعه نتیجه می‌گیرد که این ویژگی‌های مرتبط با فراگیران، عوامل مهمی هستند که با پیشرفت فیزیک دانش‌آموزان مرتبط‌اند. توصیه می‌شود معلمان فیزیک راهبردهای فراشناختی، فعالیت‌های استدلال علمی و رویکردهای انگیزشی را در تدریس کلاسی برای حمایت از مشارکت و پیشرفت دانش‌آموزان در فیزیک ادغام کنند.

Instilling a sense of responsibility is a fundamental component of character education, particularly when the values taught at school are not fully reflected in students behavior. This issue has been observed at SMP Sepuluh Nopember Sidoarjo, specifically regarding the fulfillment of academic tasks and obligations, adherence to school rules, and students’ awareness of their own actions. This study aims to describe and analyze how a sense of responsibility is fostered through learning contracts and morning routines. A descriptive qualitative approach was employed. Data were collected via non-participant observation, in-depth interviews, and document analysis. Participants were selected through purposive sampling and included the vice-principal for academic affairs, the vice-principal for student affairs, social studies teachers, and eighth-grade students. Data analysis followed the Miles and Huberman model, encompassing data collection, reduction, presentation, conclusion drawing, and verification. Data credibility was ensured through triangulation and participant validation. The findings indicate that learning contracts instill academic responsibility by establishing agreements regarding rules, assignment deadlines, and the consequences of non-compliance. Simultaneously, morning routines provide students with opportunities to develop a sense of responsibility through structured activities, such as morning prayers (duha), morning prayes, Quran recitation review and calisthenics. These two strategies complement each other in promoting the fulfillment of obligations and commitments, as well as enhancing student self-awareness. Because the development of a sense of responsibility varies among students, it requires ongoing support and encouragement. ABSTRAK Penanaman karakter tanggung jawab merupakan bagian penting dalam pendidikan karakter, terutama nilai-nilai yang ditanamkan di sekolah belum sepenuhnya tercermin dalam perilaku peserta didik. Permasalahan tersebut ditemukan di SMP Sepuluh Nopember Sidoarjo, khususnya dalam pelaksanaan tugas dan kewajiban pembelajaran, kepatuhan terhadap aturan, serta kesadaran peserta didik dalam bertindak. Penelitian ini bertujuan untuk mendeskripsikan dan menganalisis implementasi penanaman karakter tanggung jawab melalui kontrak belajar dan pembiasaan pagi. Penelitian menggunakan pendekatan kualitatif dengan jenis deskriptif. Data diperoleh melalui observasi non-partisipatif, wawancara mendalam, dan dokumentasi. Informasi dipilih menggunakan teknik purposive sampling, meliputi Wakil Kepala Sekolah bidang Kurikulum, Wakil Kepala Sekolah bidang Kesiswaan, guru mata pelajaran IPS dan peserta didik kelas VIII. Analisis data menggunakan model Miles dan Huberman melalui tahapan pengumpulan data, reduksi data, penyajian data, serta penarikan kesimpulan dan verifikasi. Kredibilitas data diperiksa melalui triangulasi dan member check. Hasil penelitian menunjukkan bahwa kontrak belajar menanamkan tanggung jawab akademik melalui kesepakatan mengenai aturan, batas waktu pengumpulan tugas dan konsekuensi pelanggaran. Sementara itu pembiasaan pagi memberikan kesempatan kepada peserta didik untuk mempraktikkan tanggung jawab melalui kegiatan terjadwal, seperti salat duha, doa pagi, murajaah, dan senam. Kedua strategi tersebut saling melengkapi dalam mendukung pelaksanaan kewajiban, kepatuhan terhadap kesepakatan, serta kesadaran peserta didik. Perkembangan karakter tanggung jawab belum merata sehingga memerlukan pendampingan dan penguatan secara berkelanjutan.

ایجاد حس مسئولیت‌پذیری، به‌ویژه زمانی که ارزش‌های آموزش‌داده‌شده در مدرسه به‌طور کامل در رفتار دانش‌آموزان منعکس نمی‌شود، جزء اساسی آموزش شخصیت است. این مسئله در مدرسه متوسطه اول ده نوامبر سیدوارجو، به‌ویژه در زمینه انجام تکالیف و وظایف تحصیلی، پایبندی به قوانین مدرسه و آگاهی دانش‌آموزان از اعمال خود مشاهده شده است. هدف این مطالعه توصیف و تحلیل چگونگی پرورش حس مسئولیت‌پذیری از طریق قراردادهای یادگیری و روتین‌های صبحگاهی است. از یک رویکرد توصیفی-کیفی استفاده شد. داده‌ها از طریق مشاهده غیرمشارکتی، مصاحبه‌های عمیق و تحلیل اسناد جمع‌آوری شدند. شرکت‌کنندگان با استفاده از نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و شامل معاون آموزشی، معاون پرورشی، معلمان علوم اجتماعی و دانش‌آموزان پایه هشتم بودند. تحلیل داده‌ها بر اساس مدل مایلز و هیبرمن، شامل جمع‌آوری داده‌ها، کاهش داده‌ها، ارائه داده‌ها، نتیجه‌گیری و اعتبارسنجی بود. اعتبار داده‌ها از طریق سه‌گانه‌سازی و اعتبارسنجی با مشارکت‌کنندگان تضمین شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که قراردادهای یادگیری با ایجاد توافق‌هایی در مورد قوانین، مهلت تحویل تکالیف و پیامدهای عدم پایبندی، مسئولیت‌پذیری تحصیلی را در دانش‌آموزان تقویت می‌کنند. همزمان، روتین‌های صبحگاهی فرصت‌هایی را برای پرورش حس مسئولیت‌پذیری از طریق فعالیت‌های ساختاریافته مانند نماز صبح، اذان صبح، مرور قرآن و ورزش صبحگاهی در اختیار دانش‌آموزان قرار می‌دهند. این دو استراتژی در ترویج انجام وظایف و تعهدات و همچنین افزایش خودآگاهی دانش‌آموزان مکمل یکدیگر هستند. از آنجا که توسعه حس مسئولیت‌پذیری در میان دانش‌آموزان متفاوت است، نیاز به حمایت و تشویق مستمر دارد.

Liberal Arts Associate Professor Will Rupp highlights how participating in a Liberal Arts programme can support and nurture planners, doers and critical thinkers of the future. Reflecting on 10 years of Liberal Arts programmes at Warwick, Will has seen how students from many different backgrounds have brought their own experiences to develop and explore a wide range of disciplines, with graduates going into so many different careers and each changing their complex worlds in interdisciplinary ways.

ویل راپ، دانشیار هنرهای لیبرال، تأکید می‌کند که شرکت در یک برنامه هنرهای لیبرال می‌تواند از برنامه‌ریزان، عمل‌گرایان و متفکران انتقادی آینده حمایت و پرورش کند. ویل با بازتاب در ۱۰ سال برنامه هنرهای لیبرال در واریک، مشاهده کرده است که دانشجویان از پیشینه‌های مختلف، تجربیات خود را برای توسعه و کاوش در طیف وسیعی از رشته‌ها به همراه آورده‌اند و فارغ‌التحصیلان در مشاغل بسیار متفاوتی وارد شده و هر کدام جهان‌های پیچیده خود را به روش‌های بین‌رشته‌ای تغییر داده‌اند.

In this paper, we present findings from an interactive workshop at the 2024 International Society for the Scholarship of Teaching and Learning (ISSOTL) conference that aimed to develop a global roadmap to advance the awareness and appreciation of the scholarship of teaching and learning (SoTL). While some institutions have successfully embedded SoTL into their cultural fabric, challenges persist in many academic contexts where SoTL remains misunderstood as a cross-discipline field of scholarship and research as well as undervalued as a change-making enterprise. Through collaborative activities, workshop participants explored systemic barriers, misunderstandings, and effective strategies from diverse institutional perspectives. The findings highlight actionable steps for institutions, administrators, and faculty to align their efforts, bridge knowledge gaps, and further elevate SoTL as a recognized scholarly pursuit. We also propose practical suggestions to support SoTL initiatives, enhance institutional commitment, and foster cross-institutional collaborations.

در این مقاله، یافته‌های حاصل از کارگاه تعاملی در کنفرانس بین‌المللی انجمن دانش‌پژوهی تدریس و یادگیری (ISSOTL) سال ۲۰۲۴ را ارائه می‌دهیم که با هدف تدوین یک نقشه راه جهانی برای ارتقای آگاهی و قدردانی از دانش‌پژوهی تدریس و یادگیری (SoTL) برگزار شد. اگرچه برخی نهادهای آموزشی موفق به نهادینه‌سازی SoTL در بافت فرهنگی خود شده‌اند، چالش‌هایی در بسیاری از زمینه‌های آکادمیک همچنان پابرجاست که در آن‌ها SoTL به‌عنوان یک حوزه دانش‌پژوهی و پژوهش میان‌رشته‌ای درک نادرستی شده و به‌عنوان یک کوشش تغییرآفرین نیز دست‌کم گرفته می‌شود. شرکت‌کنندگان کارگاه از طریق فعالیت‌های مشارکتی، موانع سیستمی، برداشت‌های نادرست و راهبردهای مؤثر را از دیدگاه‌های نهادی متنوع بررسی کردند. یافته‌ها گام‌های عملیاتی را برای نهادهای آموزشی، مدیران و اعضای هیئت علمی جهت همسوسازی تلاش‌ها، پر کردن شکاف‌های دانشی و ارتقای بیشتر جایگاه SoTL به‌عنوان یک پیگیری علمی شناخته‌شده برجسته می‌سازند. ما همچنین پیشنهادهای کاربردی را برای حمایت از ابتکارات SoTL، تقویت تعهد نهادی و ترویج همکاری‌های میان‌نهادی ارائه می‌دهیم.

Objective: The objective of this study is to investigate the effect of an intervention based on Thessalian traditional music on the development of intercultural sensitivity among students, with the aim of examining whether culturally grounded music education can support intercultural learning. Theoretical Framework: The study is grounded in intercultural education, particularly the view that meaningful engagement with culturally diverse forms of expression can promote cultural awareness. Method: The methodology adopted for this research comprises literature review and research methodology. A quantitative pretest–posttest intervention study was conducted with 40 students aged 10–12 years attending a Music School in Greece. Data collection was carried out through administration of Intercultural Sensitivity Scale before and after a music-based intervention. Results and Discussion: The results obtained revealed a statistically significant increase in students’ overall intercultural sensitivity. A statistically significant improvement was observed among girls, whereas no statistically significant change was observed among boys. Research Implications: The practical and theoretical implications of this research are discussed, providing insights into how the results can be applied or influence practices in the field of intercultural education. These implications could encompass enhancement of intercultural sensitivity and promotion of the social inclusion of individuals from diverse cultural backgrounds. Originality/Value: This study contributes to the literature by providing empirical evidence on the use of Thessalian traditional music as an educational tool for enhancing intercultural sensitivity among students. The relevance and value of this research are evidenced by demonstrating how culturally grounded music interventions can support intercultural and inclusive education.

هدف: هدف این پژوهش بررسی تأثیر مداخله‌ای مبتنی بر موسیقی سنتی تسالی بر توسعه حساسیت بین‌فرهنگی در میان دانشجویان است و با هدف بررسی این موضوع انجام شده است که آیا آموزش موسیقی مبتنی بر فرهنگ می‌تواند از یادگیری بین‌فرهنگی حمایت کند. چارچوب نظری: این مطالعه بر پایه آموزش بین‌فرهنگی استوار است، به‌ویژه با این دیدگاه که مشارکت معنادار با اشکال بیان متنوع فرهنگی می‌تواند آگاهی فرهنگی را ارتقا دهد. روش: روش‌شناسی به‌کار رفته در این پژوهش شامل مرور ادبیات و روش‌شناسی پژوهش است. یک مطالعه مداخله‌ای کمی پیش‌آزمون-پس‌آزمون با ۴۰ دانش‌آموز ۱۰ تا ۱۲ ساله که در یک مدرسه موسیقی در یونان تحصیل می‌کردند، انجام شد. گردآوری داده‌ها از طریق administering مقیاس حساسیت بین‌فرهنگی قبل و بعد از یک مداخله مبتنی بر موسیقی انجام گرفت. نتایج و بحث: نتایج به‌دست‌آمده نشان‌دهنده افزایش معنادار آماری در حساسیت بین‌فرهنگی کلی دانشجویان بود. بهبود معنادار آماری در میان دختران مشاهده شد، در حالی که تغییر معنادار آماری در میان پسران مشاهده نشد. پیامدهای پژوهشی: پیامدهای عملی و نظری این پژوهش مورد بحث قرار گرفته است و بینش‌هایی درباره چگونگی کاربرد نتایج یا تأثیر آن‌ها بر شیوه‌ها در زمینه آموزش بین‌فرهنگی ارائه می‌دهد. این پیامدها می‌توانند شامل ارتقای حساسیت بین‌فرهنگی و ترویج ادغام اجتماعی افراد با پیشینه‌های فرهنگی متنوع باشد. اصالت/ارزش: این مطالعه با ارائه شواهد تجربی درباره استفاده از موسیقی سنتی تسالی به‌عنوان یک ابزار آموزشی برای ارتقای حساسیت بین‌فرهنگی در میان دانشجویان، به ادبیات موضوع کمک می‌کند. ارتباط و ارزش این پژوهش با نشان دادن چگونگی حمایت مداخلات موسیقی مبتنی بر فرهنگ از آموزش بین‌فرهنگی و فراگیر، اثبات می‌شود.

Arabic for Specific Purposes (ASP) connects language instruction with learners’ academic or occupational domains, but adapting specialized contexts for absolute beginners presents a design problem: disciplinary relevance may introduce linguistic demands that exceed the learners’ capacity. This conceptual paper proposes a curriculum-aligned procedure for contextualizing elementary Arabic conversation tasks for university accounting students without claiming to teach technical accounting discourse. Drawing on scholarship concerning ASP, needs analysis, task-based language teaching, constructive alignment, and beginner-level interaction, it develops a four-stage procedure: identify a communicative function, select a plausible accounting-related context, check linguistic and interactional demands, and specify observable evidence of performance. Six illustrative task adaptations demonstrate its application to introductions, occupations, locations, colleagues, appointments, and documents. These tasks are original, hypothetical designs rather than observed classroom activities or responses to empirically established learner needs. A proposed set of decision checks distinguishes contextual relevance from occupational authenticity, and genuine oral exchange from scripted reproduction. The framework offers a bounded starting point for needs analysis, expert review, and empirical evaluation.

عربی برای مقاصد خاص (ASP) آموزش زبان را با حوزه‌های آکادمیک یا شغلی زبان‌آموزان پیوند می‌دهد، اما تطبیق زمینه‌های تخصصی برای مبتدیان مطلق یک مسئله طراحی ایجاد می‌کند: ارتباط دیسیپلین‌محور ممکن است الزامات زبانی را فراتر از ظرفیت زبان‌آموزان وارد کند. این مقاله مفهومی، رویه‌ای هم‌راستا با برنامه درسی را برای زمینه‌سازی تکالیف مکالمه عربی مقدماتی برای دانشجویان حسابداری دانشگاهی پیشنهاد می‌کند، بدون آنکه ادعای آموزش گفتمان حسابداری فنی را داشته باشد. با استناد به پژوهش‌های مربوط به ASP، تحلیل نیازها، آموزش زبان مبتنی بر تکلیف، هم‌سازگاری سازنده‌گرا و تعامل در سطح مبتدی، رویه‌ای چهارمرحله‌ای توسعه می‌یابد: شناسایی یک کارکرد ارتباطی، انتخاب یک زمینه قابل قبول مرتبط با حسابداری، بررسی الزامات زبانی و تعاملی، و مشخص کردن شواهد قابل مشاهده از عملکرد. شش نمونه تطبیق تکلیف، کاربرد آن را در معرفی‌ها، مشاغل، مکان‌ها، همکاران، قرارها و اسناد نشان می‌دهد. این تکالیف طراحی‌های اصیل و فرضی هستند، نه فعالیت‌های کلاسی مشاهده‌شده یا پاسخ‌هایی به نیازهای زبان‌آموزان که از نظر تجربی ثابت شده‌اند. مجموعه‌ای از چک‌لیست‌های تصمیم‌گیری پیشنهادی، ارتباط زمینه‌ای را از اصالت شغلی، و تبادل شفاهی واقعی را از بازتولید سناریو-محور تمایز می‌دهد. این چارچوب یک نقطه شروع محدود برای تحلیل نیازها، بازبینی توسط متخصصان و ارزیابی تجربی ارائه می‌دهد.

Digital transformation in madrasahs is commonly understood as administrative efficiency, although any device that regulates students' daily routines can serve as a medium of value education. Disciplinary problems, such as lateness, neglecting attendance, and weak responsibility for presence, persist at MTs Syafiiyah Darussalam even after the madrasah adopted barcode-based attendance. This study analyses the implementation of barcode attendance, the internalisation of disciplinary values it generates, and its supporting factors, obstacles, and implications for Islamic character education. A descriptive qualitative case study design was employed. Data were collected through in-depth interviews with the head of the madrasah, the vice heads for student affairs and curriculum, and teachers, supported by participant observation and attendance documentation. Data were analysed using the interactive model of Miles, Huberman, and Saldaña and validated through source and technique triangulation. Thomas Lickona's character education theory served as the analytical lens. The findings show that barcode attendance accelerates recording and provides transparent time traces, fosters habits of punctuality and orderly attendance, and nurtures an emerging sense of responsibility. Barcode attendance is therefore effective as an instrument for habituating discipline when it is integrated with teacher modelling, supervision, and the articulation of Islamic values

تحول دیجیتال در مدارس دینی (مدrasah) معمولاً به‌عنوان کارآمدی اداری درک می‌شود، اگرچه هر دستگاهی که روال‌های روزانه دانش‌آموزان را تنظیم کند می‌تواند به‌عنوان رسانه‌ای برای آموزش ارزش‌ها عمل کند. مشکلات انضباطی، مانند تأخیر، غفلت از حضور و مسئولیت‌پذیری ضعیف نسبت به حضور، در مدرسه دینی MTs Syafiiyah Darussalam حتی پس از اتخاذ سیستم حضور و غیاب مبتنی بر بارکد همچنان پابرجاست. این پژوهش به تحلیل اجرای حضور و غیاب مبتنی بر بارکد، درونی‌سازی ارزش‌های انضباطی ناشی از آن، و عوامل حمایت‌کننده، موانع و پیامدهای آن برای آموزش شخصیت اسلامی می‌پردازد. از طرح مطالعه موردی توصیفی-کیفی استفاده شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق با مدیر مدرسه، معاونین امور دانش‌آموزان و برنامه درسی، و معلمان، همراه با مشاهده مشارکتی و مستندات حضور و غیاب جمع‌آوری شدند. داده‌ها با استفاده از مدل تعاملی Miles، Huberman و Saldaña تحلیل و از طریق مثلث‌سازی منبع و تکنیک اعتبارسنجی شدند. نظریه آموزش شخصیت Thomas Lickona به‌عنوان لنز تحلیلی مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌ها نشان می‌دهد که حضور و غیاب مبتنی بر بارکد ثبت را تسریع کرده و ردپای زمانی شفاف ارائه می‌دهد، عادت‌های به‌موقع بودن و حضور منظم را پرورش می‌دهد و حس مسئولیت‌پذیری در حال ظهور را تقویت می‌کند. بنابراین، حضور و غیاب مبتنی بر بارکند زمانی که با الگوسازی معلمان، نظارت و تبیین ارزش‌های اسلامی ادغام شود، به‌عنوان ابزاری برای نهادینه‌سازی انضباط مؤثر است.

This research aims to analyze and compare the effectiveness of authoritarian and democratic leadership styles in improving student discipline in schools. The method employed is a Systematic Literature Review (SLR) using content analysis of ten reputable scientific articles published within the last decade. The results demonstrate that authoritarian leadership tends to produce only instant and fragile compliance based on fear of punishment. Conversely, democratic leadership is proven to be significantly more effective in fostering sustainable discipline by building students' intrinsic awareness through persuasive communication, dialogue, and role modeling. This democratic-transformative pattern successfully cultivates independent, responsible, and emotionally mature student characters. Therefore, democratic leadership is recommended as the primary paradigm in modern educational management to create a conducive school ecosystem.

این پژوهش با هدف تحلیل و مقایسه اثربخشی سبک‌های رهبری استبدادی و دموکراتیک در بهبود نظم دانش‌آموزان در مدارس انجام شده است. روش مورد استفاده، مرور نظامند ادبیات (SLR) با تحلیل محتوای ده مقاله علمی معتبر منتشر شده در دهه اخیر است. نتایج نشان می‌دهد که رهبری استبدادی تمایل دارد تنها اطاعتی لحظه‌ای و شکننده مبتنی بر ترس از تنبیه ایجاد کند. در مقابل، رهبری دموکراتیک در پرورش نظم پایدار از طریق ایجاد آگاهی درونی دانش‌آموزان با استفاده از ارتباطات اقناعی، گفت‌وگو و الگوسازی، به‌طور قابل‌توجهی مؤثرتر ثابت شده است. این الگوی دموکراتیک-تبدیلی موفق به پرورش شخصیت دانش‌آموزانی مستقل، مسئول و از نظر عاطفی بالغ شده است. بنابراین، رهبری دموکراتیک به‌عنوان پارادایم اصلی در مدیریت آموزشی مدرن برای ایجاد اکوسیستم مطلوب مدرسه توصیه می‌شود.

Reinvention an International Journal of Undergraduate Research is delighted to welcome and introduce a new section housing research and critical reflections from the liberal arts, supported by the UK's Liberal Arts Northern Network. The new pairing offers a thoughtful synergy between the scope of research in context and interdisciplinary communication for Reinvnetion and the interdisciplinary and contextual nature of liberal arts study. Dr Caroline Starkey, one of the co-founders of the UK's Liberal Arts Northern Network introduces our new Liberal Arts Special Section, reflecting on the importance and benefits of the interdisciplinary variation of Liberal Arts courses, that many courses have at their hearts an experiential learning approach - where students learn by engaging with, and reflecting on, ‘real world’ tasks. Liberal Arts has a long and consequential history based in the US however the modern formation of Liberal Arts is a relative newcomer to the UK Higher Education scene. Over the past fifteen years or so, nearly forty named Liberal Arts courses have been developed for undergraduate students at UK universities, taking initial inspiration from the long-established US model but reinventing it for the UK. This new special section offers a new insight into the emerging research in Liberal Arts not only in the UK but acorss the world.

مجله بازآفرینی: یک مجله بین‌المللی پژوهش‌های دانشجویی کارشناسی با کمال میل از بخش جدیدی که میزبان پژوهش‌ها و بازتاب‌های انتقادی حوزه علوم انسانی آزاد است، استقبال و معرفی می‌کند. این بخش جدید از حمایت شبکه علوم انسانی شمال بریتانیا برخوردار است. این جفت‌سازی جدید، هم‌افزایی تأمل‌برانگیزی میان دامنه پژوهش در بافتار و ارتباطات بین‌رشته‌ای برای مجله بازآفرینی و ماهیت بین‌رشته‌ای و زمینه‌مند مطالعه علوم انسانی آزاد ایجاد می‌کند. دکتر کارولین استارکی، یکی از بنیان‌گذاران شبکه علوم انسانی شمال بریتانیا، بخش ویژه علوم انسانی آزاد ما را معرفی کرده و با تأمل در اهمیت و مزایای تنوع بین‌رشته‌ای دوره‌های علوم انسانی آزاد، اشاره می‌کند که بسیاری از این دوره‌ها رویکردی مبتنی بر یادگیری تجربی در قلب خود دارند؛ جایی که دانشجویان از طریق درگیر شدن با وظایف «دنیای واقعی» و تأمل بر آن‌ها یاد می‌گیرند. اگرچه علوم انسانی آزاد تاریخچه‌ای طولانی و تأثیرگذار در ایالات متحده دارد، اما شکل‌گیری مدرن آن در صحنه آموزش عالی بریتانیا پدیده‌ای نسبتاً جدید است. در حدود پانزده سال گذشته، نزدیک به چهل دوره نام‌گذاری‌شده علوم انسانی آزاد برای دانشجویان کارشناسی در دانشگاه‌های بریتانیا توسعه یافته است که با الهام اولیه از مدل دیرینه ایالات متحده، آن را برای بریتانیا بازآفرینی کرده‌اند. این بخش ویژه جدید، بینشی نوین به پژوهش‌های نوظهور در حوزه علوم انسانی آزاد نه تنها در بریتانیا، بلکه در سراسر جهان ارائه می‌دهد.

The training of the medical student articulated with the One Health approach and science, technology and society, constitute theoretical references to understand the health-disease process. This review article establishes the objective of arguing the epistemology of the One Health, science, technology and society approaches in Biomedical Basic Sciences. To do this, a search of scientific literature was carried out in the Scopus, SciELO and DOAJ databases, using search engines and Boolean operators. The key words used: One Health, science, technology and society. Original, review and excerpt articles were consulted, mostly from the last five years. A total of 31 references were selected. It can be said that the One Health approach and science, technology and society in the Basic Biomedical Sciences constitute fundamental pillars of the political, economic, cultural and social development of the country. The information obtained allowed us to base the epistemology of these approaches and the integration with Basic Biomedical Sciences for the training of future doctors. The results reveal the importance of these approaches contextualized with health problems that transcend the classroom context to strengthen critical thinking, the development of cognitive, technological, and social skills necessary to face health challenges.

آموزش دانشجویان پزشکی با رویکرد یک سلامت و علم، فناوری و جامعه، به عنوان مراجع نظری برای درک فرآیند سلامت-بیماری عمل می‌کنند. این مقاله مروری هدف خود را بر استدلال در مورد معرفت‌شناسی رویکردهای یک سلامت، علم، فناوری و جامعه در علوم پایه بیومدیکال قرار می‌دهد. برای این منظور، جستجوی ادبیات علمی در پایگاه‌های داده اسکوپوس، سای‌الو و دوج انجام شد و از موتورهای جستجو و عملگرهای بولی استفاده گردید. کلیدواژه‌های مورد استفاده عبارت بودند از: یک سلامت، علم، فناوری و جامعه. مقالات اصلی، مروری و گزینش‌شده، عمدتاً مربوط به پنج سال اخیر، مورد بررسی قرار گرفتند. در مجموع ۳۱ مرجع انتخاب شدند. می‌توان گفت که رویکرد یک سلامت و علم، فناوری و جامعه در علوم پایه بیومدیکال، ستون‌های اساسی توسعه سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی کشور را تشکیل می‌دهند. اطلاعات به‌دست‌آمده به ما امکان داد تا معرفت‌شناسی این رویکردها و ادغام آن‌ها با علوم پایه بیومدیکال را برای آموزش پزشکان آینده پایه‌ریزی کنیم. نتایج اهمیت این رویکردها را در بافت مشکلات سلامتی که از فضای کلاس درس فراتر می‌روند، برای تقویت تفکر انتقادی و توسعه مهارت‌های شناختی، فناوری و اجتماعی لازم برای مواجهه با چالش‌های سلامت آشکار می‌سازد.

Inclusive education is one of the main challenges facing contemporary educational systems. This article analyzes inclusive education as an educational paradigm shift, and examines the relationship between diversity, educational inclusion, and the right to education. Drawing on different theoretical perspectives, it explores how traditional educational and pedagogical practices have historically sustained mechanisms of normalization and exclusion within schools. It also discusses the transition from the integration paradigm to inclusive education, understood as a transformation of institutional cultures, policies, and practices, aimed at ensuring the full exercise of the right to education. Finally, it argues that building inclusive schools requires profound cultural, political, and pedagogical transformations, that promote participation, learning, and the recognition of diversity as a constitutive principle of democratic education.

آموزش فراگیر یکی از چالش‌های اصلی نظام‌های آموزشی معاصر است. این مقاله، آموزش فراگیر را به‌عنوان یک دگرگونی پارادایم آموزشی تحلیل کرده و رابطه میان تنوع، آموزش فراگیر و حق به آموزش را بررسی می‌کند. با استناد به دیدگاه‌های نظری مختلف، این مقاله کاوش می‌کند که چگونه شیوه‌های آموزشی و پداگوژیک سنتی، به‌طور تاریخی مکانیسم‌های عادی‌سازی و طرد را در مدارس حفظ کرده‌اند. این مقاله همچنین گذار از پارادایم ادغام به آموزش فراگیر را مورد بحث قرار می‌دهد؛ رویکردی که به‌عنوان دگرگونی فرهنگ‌ها، سیاست‌ها و شیوه‌های نهادی در نظر گرفته می‌شود و هدف آن تضمین اعمال کامل حق به آموزش است. در نهایت، استدلال می‌شود که ساخت مدارس فراگیر مستلزم دگرگونی‌های عمیق فرهنگی، سیاسی و پداگوژیک است که مشارکت، یادگیری و به رسمیت شناختن تنوع را به‌عنوان یک اصل سازنده در آموزش دموکراتیک ترویج می‌دهد.

Large language models (LLMs) are increasingly used in dental education, but research has focused mainly on answer accuracy. Whether LLMs can identify the cognitive demand of examination items remains unclear. This study evaluated LLM classification fidelity for endodontic multiple-choice questions (MCQs) across three educational taxonomies and compared four publicly accessible models. Two hundred endodontic MCQs from the Turkish Dentistry Specialty Examination (DUS, 2012–2025) were classified by ChatGPT, Gemini, Kimi, and DeepSeek according to Revised Bloom’s Taxonomy, the SOLO Taxonomy, and Miller’s Pyramid. A three-layer expert consensus procedure comprising calibration training, procedural audit, and structured joint deliberation established the expert consensus reference standard. Agreement was assessed using weighted Cohen’s kappa (κw) with bootstrap 95% confidence intervals; classification performance was evaluated using accuracy and macro-averaged F1. Inter-model differences in item-level accuracy were tested using Cochran’s Q with Kendall’s W, followed by Holm–Bonferroni-corrected pairwise McNemar tests. For Revised Bloom’s Taxonomy, Gemini (κw=0.676) and DeepSeek (κw=0.667) achieved substantial agreement, while Kimi (κw=0.428) and ChatGPT (κw=0.365) performed lower. For SOLO, Gemini achieved substantial agreement (κw=0.622), while the remaining models showed moderate agreement. For Miller’s Pyramid, agreement did not exceed fair, with ChatGPT highest (κw=0.372). Inter-model differences were significant for all three taxonomies (all p<0.001). ChatGPT ranked lowest for Revised Bloom and SOLO but highest for Miller. Revised Bloom levels of expert consensus reference standard increased significantly across examination years (Spearman ρ=0.301, p<0.001). LLMs showed meaningful classification fidelity for Revised Bloom and SOLO taxonomies, particularly Gemini and DeepSeek, but performance for Miller’s Pyramid remained weak. Bloom, SOLO, and Miller should not be treated as interchangeable frameworks, and LLM selection should be tailored to the taxonomy and assessment purpose. Answer accuracy and taxonomy classification fidelity represent distinct capabilities that warrant independent evaluation.

The article discusses the concepts of spirituality, morality, and personal qualities of students, reveals the essential characteristics of spiritual and moral education of students, and the importance of cooperation between parents and teachers in educational activities.

Teacher assessment literacy has received increasing attention, yet evidence remains fragmented across studies. This systematic review and meta-analysis synthesized 18 studies comprising 21 independent samples using the ALI, CALI, and TALQ instruments. The pooled mean score was 16.48 (95% CI [14.86, 18.10]) on a 35-point scale, indicating low assessment literacy, with substantial between-study heterogeneity (I² = 99.21%). Publication year, geographical region, instrument type, teacher status, teaching level, and subject specialization were not significant moderators. This review provides the first quantitative benchmark of teacher assessment literacy across the ALI, CALI, and TALQ instruments and highlights the need to strengthen assessment literacy through pre-service education, continuous professional development, and context-responsive educational policies.

One of the major challenges university students often face before graduating is preparing to transition into the workforce, a task made even more demanding after the Covid-19 pandemic.This phenomenological study explores how final-year students describe their career preparedness experiences in the post-pandemic era. In-depth interviews were conducted with four final-year students at a Malaysian public university. They were selected through a purposive sampling technique. The interview data were analysed using thematic analysis. The findings revealed five themes related to the students’ career preparedness experiences: expectations and realities, exposure to real work settings, promoting positive outcomes via preparation, development of professional identity, and acquisition of critical skills. The study recommends collaboration with selected secondary schools in exposing students to various client issues before practicum and internship training to further develop their counselling competencies and increase their career preparedness level.

The article presents a comprehensive analysis of the methodological toolkit for research on language education in the Baltic States under conditions of digitalization. The expediency of using a multi-level structure of scientific inquiry, which includes theoretical-methodological, system-analytical, and generalizing-prognostic levels, is substantiated. It is proven that such a research logic ensures the integrity of the scientific strategy, consistency in studying the problem, and reliability of the obtained results. The content of the theoretical-methodological level is revealed, which involves understanding the essence of language education digitalization, forming the source base, clarifying the conceptual and terminological framework, and defining the conceptual foundations of the study. The significance of general scientific methods of analysis, synthesis, systematization, generalization, and interpretation, as well as specific scientific methods of theoretical generalization, historical-structural, comparative-historical, and terminological analysis, is determined. The system-analytical level aimed at an in-depth study of the source base, systematization of factual material, development of the periodization of language education digitalization, and comparative analysis of educational practices in Lithuania, Latvia, and Estonia is characterized. The role of the problem-search method, theoretical modeling, retrospective analysis, comparative approach, and periodization method is identified. It has been found that the generalizing-prognostic level ensures the integration of research results, the identification of leading trends in the digital transformation of language education, the formulation of practical recommendations for higher education institutions in Ukraine, and the forecasting of prospects for the field's further development. Particular attention is paid to the possibilities for adapting the Baltic States' construction experience to the Ukrainian educational space. It is concluded that the application of an integrated system of methods and scientific approaches creates a proper basis for studying digitalization of language education, makes it possible to identify patterns of its development, and determine effective directions for modernizing language training in higher education.

Educational change requires educators to adapt to evolving pedagogical, technological, and organizational demands. This cross-sectional study examined associations among instructional leadership, psychological empowerment, perceived collective efficacy, and adaptive performance among 401 educators recruited through convenience sampling from three public and private schools in Sulu Province, Philippines. Partial least squares structural equation modeling showed no significant direct association between instructional leadership and adaptive performance. Instructional leadership was nevertheless indirectly associated with adaptive performance through psychological empowerment, perceived collective efficacy, and the theoretically specified sequence involving both variables. The coefficient for the indirect association through perceived collective efficacy was numerically larger than those for the other indirect pathways, although the differences between indirect effects were not formally tested. The findings are consistent with the hypothesized indirect-association model but do not establish mediation as a temporal or causal process. Because the data were cross-sectional, self-reported, and nonprobability-based, the results apply to the participating educators and should not be generalized to Philippine educators as a whole.