خودکنترلی

Background: Bullying remains a significant adolescent health and school safety concern. Self control may influence students' behavioral regulation and involvement in bullying. Objectives: This study examined the association between self control and bullying behavior among students at SMPN 1 Cikembar, Sukabumi Regency, Indonesia. Methods: A correlational cross sectional study included 293 students selected from a population of 1,059 using proportional stratified random sampling. Self control and bullying behavior were assessed using questionnaires based on the Brief Self Control Scale and Revised Olweus Bully/Victim Questionnaire. Associations were analyzed using the Chi square test and prevalence ratios (PR) with 95% confidence intervals (CI). Results: High self control was reported by 185 students (63.1%), while 184 (62.8%) demonstrated low bullying behavior. High bullying behavior occurred in 56.5% of students with low self control compared with 25.9% of those with high self control. Low self control was significantly associated with higher bullying prevalence (PR = 2.18; 95% CI: 1.62–2.92; X² = 27.22; p < 0.001). Conclusions: Lower self control was significantly associated with bullying behavior, without establishing causality. School prevention programs should integrate behavioral assessment, counseling, and coordinated teacher and parent support.

زمینه: زورگویی همچنان یکی از نگرانی‌های مهم سلامت نوجوانان و ایمنی مدارس است. خودکنترلی ممکن است بر تنظیم رفتاری دانش‌آموزان و مشارکت آن‌ها در رفتارهای زورگویی تأثیرگذار باشد. هدف: این پژوهش به بررسی ارتباط بین خودکنترلی و رفتار زورگویی در میان دانش‌آموزان مدرسه متوسطه اول دولتی شماره ۱ چیکمبار، شهرستان سوکابومی، اندونزی پرداخت. روش‌ها: این مطالعه مقطعی همبستگی شامل ۲۹۳ دانش‌آموز بود که از جمعیت ۱۰۵۹ نفره با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌بندی‌شده متناسب انتخاب شدند. خودکنترلی و رفتار زورگویی با استفاده از پرسشنامه‌هایی بر اساس Brief Self Control Scale و Revised Olweus Bully/Victim Questionnaire ارزیابی شد. ارتباطات با استفاده از آزمون کای‌اسکوئر و نسبت شیوع (PR) با فاصله اطمینان ۹۵٪ (CI) تحلیل گردید. یافته‌ها: ۱۸۵ دانش‌آموز (۶۳/۱٪) خودکنترلی بالا و ۱۸۴ نفر (۶۲/۸٪) رفتار زورگویی پایین را گزارش کردند. رفتار زورگویی بالا در ۵۶/۵٪ از دانش‌آموزان با خودکنترلی پایین در مقایسه با ۲۵/۹٪ از افراد با خودکنترلی بالا مشاهده شد. خودکنترلی پایین به طور معناداری با شیوع بالاتر رفتار زورگویی مرتبط بود (PR = 2.18؛ ۹۵٪ CI: 1.62–2.92؛ X² = 27.22؛ p < 0.001). نتیجه‌گیری: خودکنترلی پایین به طور معناداری با رفتار زورگویی مرتبط بود، بدون آنکه رابطه علیت اثبات شود. برنامه‌های پیشگیری مدرسه‌ای باید ارزیابی رفتاری، مشاوره و حمایت هماهنگ معلمان و والدین را دربرگیرد.

Background: The increasing use of Instagram among medical students has raised concerns about its potential impact on academic performance. However, existing evidence remains inconsistent, and researchers have not yet fully understood the psychological mechanisms underlying this relationship. Objective: To evaluate the association between Instagram use intensity and academic performance while investigating the mediating role of grit. Methods: A cross-sectional analytical study was conducted among 128 third-semester medical students at the Faculty of Medicine, Universitas Airlangga, Indonesia. Instagram use intensity was measured using the Instagram Intensity Scale Questionnaire (IISQ), and grit was assessed with the Short Grit Scale (Grit-S). The assessment of academic performance was conducted through pharmacology and biochemistry block examination scores, the semester grade point average (SGPA), and the cumulative grade point average (CGPA). Correlation analyses, group comparisons, and mediation analysis using PROCESS Macro Model 4 with bootstrap resampling were performed. Results: Instagram use intensity was not significantly associated with any academic performance measure (p>0.05). However, it was negatively associated with grit (r= −0.276, p=0.002), whereas grit was positively associated with all academic outcomes (all p<0.001). Mediation analysis demonstrated significant indirect effects of Instagram use intensity on pharmacology and biochemistry examination scores, SGPA, and CGPA through grit, indicating full mediation. Conclusions: Instagram use intensity was not directly associated with academic performance. Instead, its influence operated indirectly through grit, suggesting that interventions promoting perseverance and self-regulated learning may be more beneficial than strategies focused solely on reducing Instagram use.

The increasing participation of women in the workforce has been accompanied by growing professional and personal demands that may affect the psychological well-being of career women. The World Health Organization (WHO) reports that approximately 15% of the working-age population experiences mental health problems, while work-related pressures contribute to approximately 12 billion lost working days annually. These conditions highlight the importance of resilience as a psychological resource that enables career women to adapt, recover, and function effectively when facing workplace challenges. This study aimed to examine the predictive relationships of self-esteem and emotion regulation with resilience among career women. A quantitative cross-sectional survey design was employed involving 200 career women in Semarang City, Indonesia, selected through purposive sampling. Data were collected using questionnaires measuring self-esteem, emotion regulation, and resilience on a five-point Likert scale. The data were analyzed using Structural Equation Modeling–Partial Least Squares (SEM-PLS) with SmartPLS 4 through the evaluation of the measurement model, structural model, and hypothesis testing using a bootstrapping procedure. The findings showed that self-esteem and emotion regulation were positive predictors of resilience among career women. Self-esteem demonstrated a relatively stronger contribution than emotion regulation, while the overall model explained part of the variance in resilience. These findings indicate that career women with more positive self-esteem and better emotion regulation tend to demonstrate greater resilience. The study highlights the importance of self-esteem and emotion regulation as psychological resources that may be considered in organizational programs aimed at supporting women's resilience, psychological well-being, and sustainable career development. ABSTRAK Meningkatnya partisipasi perempuan dalam dunia kerja diikuti dengan semakin kompleksnya tuntutan profesional dan kehidupan personal yang berpotensi memengaruhi kondisi psikologis wanita karier. Organisasi Kesehatan Dunia (WHO) melaporkan bahwa sekitar 15% penduduk usia produktif mengalami gangguan mental, sementara tekanan kerja menyebabkan hilangnya sekitar 12 miliar hari kerja setiap tahun. Kondisi tersebut menunjukkan pentingnya resiliensi agar wanita karier mampu bertahan, beradaptasi, dan bangkit dari berbagai tekanan. Penelitian ini bertujuan menganalisis hubungan prediktif self-esteem dan regulasi emosi dengan resiliensi pada wanita karier. Penelitian menggunakan pendekatan kuantitatif dengan desain cross-sectional melalui metode survei terhadap 200 wanita karier di Kota Semarang yang dipilih menggunakan teknik purposive sampling. Data dikumpulkan menggunakan kuesioner yang mengukur self-esteem, regulasi emosi, dan resiliensi dengan skala Likert lima tingkat. Data dianalisis menggunakan Structural Equation Modeling–Partial Least Squares (SEM-PLS) dengan bantuan SmartPLS 4 melalui evaluasi model pengukuran, model struktural, dan pengujian hipotesis menggunakan prosedur bootstrapping. Hasil penelitian menunjukkan bahwa self-esteem dan regulasi emosi merupakan prediktor positif terhadap resiliensi pada wanita karier. Self-esteem menunjukkan kontribusi yang relatif lebih kuat dibandingkan regulasi emosi, sedangkan model penelitian secara keseluruhan mampu menjelaskan sebagian variasi resiliensi. Temuan ini menunjukkan bahwa wanita karier dengan penghargaan diri yang lebih positif dan kemampuan regulasi emosi yang lebih baik cenderung memiliki resiliensi yang lebih tinggi. Penelitian ini menegaskan pentingnya self-esteem dan regulasi emosi sebagai sumber daya psikologis yang dapat dipertimbangkan dalam pengembangan program organisasi untuk mendukung resiliensi, kesejahteraan psikologis, dan keberlanjutan karier perempuan.

This study examines the factors associated with Professional Maritime Character among vocational maritime students by investigating the effects of Islamic Work Ethic, Religious Commitment, and Spiritual Intelligence, while considering Self-Discipline as a mediating mechanism and Moral Awareness as a moderating factor. A quantitative cross-sectional design was employed involving 525 students from Batch VIII, X, and XI at Politeknik Pelayaran Sumatera Barat, Indonesia, using a total sampling technique. Data were collected through structured questionnaires and analyzed using Partial Least Squares Structural Equation Modeling with the PLS Algorithm and Bootstrapping Calculation. The measurement model demonstrated adequate indicator reliability, internal consistency, and convergent validity across all constructs. The structural results show that Islamic Work Ethic, Religious Commitment, and Spiritual Intelligence have significant positive effects on Professional Maritime Character, while Religious Commitment significantly predicts Self-Discipline; however, Islamic Work Ethic and Spiritual Intelligence do not significantly predict Self-Discipline. Moral Awareness has a significant negative direct association with Professional Maritime Character, but its interactions with Islamic Work Ethic, Religious Commitment, and Spiritual Intelligence are not significant. These findings indicate that professional maritime character is more strongly associated with the direct internalization of religious and spiritual values than with conditional effects of moral awareness, providing practical implications for integrated character development in maritime vocational education.

This article provides a scientific rationale for the methodology of designing, creating, and implementing digital visual tools aimed at developing self-education competence in prospective teachers. In the modern system of teacher training, the mechanisms of self-awareness, self-control, and self-development of the professional individual are not sufficiently supported by visual tools. The aim is to develop a set of methodological tools for self-education consisting of visual aids and self-education, professional competence, digital visual tools, infographics, self-control, prospective teacher, pedagogical technology, visual pedagogy, digital educational environment, metacognitive strategy, professional developmentto determine their effect on the self-education competence of prospective teachers.

این مقاله مبنای علمی برای روش‌شناسی طراحی، ایجاد و اجرای ابزارهای بصری دیجیتال با هدف توسعه شایستگی خودآموزی در معلمان آینده ارائه می‌دهد. در نظام مدرن تربیت معلم، سازوکارهای خودآگاهی، خودکنترلی و خودتوسعه‌ی فرد حرفه‌ای به اندازه کافی توسط ابزارهای بصری پشتیبانی نمی‌شوند. هدف این پژوهش، توسعه مجموعه‌ای از ابزارهای روش‌شناختی برای خودآموزی است که شامل وسایل بصری و خودآموزی، شایستگی حرفه‌ای، ابزارهای بصری دیجیتال، اینفوگرافیک، خودکنترلی، معلم آینده، فناوری آموزشی، پداگوژی بصری، محیط آموزشی دیجیتال، راهبرد فراشناختی و توسعه حرفه‌ای می‌باشد تا تأثیر آن‌ها بر شایستگی خودآموزی معلمان آینده تعیین شود.

The development of students' spiritual intelligence has become an important concern in Islamic education, particularly in Islamic boarding schools (pesantren) that emphasize character formation and spiritual cultivation. One of the spiritual practices implemented in pesantren is riyadhoh amaliah, including the practice of performing 100 rak'ahs of voluntary prayer as a means of self-purification (tazkiyatun nafs). This study aims to analyze the implementation of the 100-rak'ah prayer practice and to construct a tazkiyatun nafs-based model for developing students' spiritual intelligence at Al-Lathifiyah 1 Female Islamic Boarding School, Tambakberas Jombang. This research employed a qualitative case study approach. Data were collected through in-depth interviews, participant observation, and document analysis involving caregivers, teachers, and students. The data were analyzed using the interactive model of data reduction, data display, and conclusion drawing. The findings reveal that the practice of the 100-rak'ah prayer serves not only as a ritual worship activity but also as a structured process of spiritual formation encompassing self-discipline, self-control, sincerity, patience, humility, and spiritual awareness. The study identified a tazkiyatun nafs-based spiritual development model consisting of four interconnected stages: self-purification (takhalli), character internalization (tahalli), spiritual awareness enhancement (tajalli), and spiritual habituation through continuous riyadhoh amaliah. These stages contribute significantly to the development of students' spiritual intelligence, reflected in stronger religious commitment, emotional stability, moral behavior, and self-awareness. The study concludes that the 100-rak'ah prayer practice represents an effective spiritual education model that strengthens students' spiritual intelligence through a systematic process of tazkiyatun nafs within the pesantren environment

توسعه هوش معنوی دانش‌آموزان به یکی از دغدغه‌های مهم در آموزش اسلامی، به‌ویژه در مدارس شبانه‌روزی اسلامی (پسانترن) که بر شکل‌گیری شخصیت و پرورش معنوی تأکید دارند، تبدیل شده‌است. یکی از تمرینات معنوی اجراشده در پسانترن، ریاضت عملی است که شامل انجام ۱۰۰ رکعت نماز مستحبی به‌عنوان وسیله‌ای برای خودپالایی (تزکیه نفس) می‌باشد. هدف این پژوهش تحلیل اجرای تمرین ۱۰۰ رکعت نماز و ساخت مدل مبتنی بر تزکیه نفس برای توسعه هوش معنوی دانش‌آموزان در مدرسه شبانه‌روزی اسلامی دخترانه Al-Lathifiyah 1، تمبکبراس جومبانگ است. این پژوهش با رویکرد کیفی و مطالعه موردی انجام شده‌است. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های عمیق، مشاهده مشارکتی و تحلیل اسناد با مشارکت مراقبان، معلمان و دانش‌آموزان گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از مدل تعاملی کاهش داده، نمایش داده و نتیجه‌گیری تحلیل گردید. یافته‌ها نشان می‌دهد که تمرین ۱۰۰ رکعت نماز نه‌تنها به‌عنوان یک فعالیت عبادی آیینی، بلکه به‌عنوان فرایندی ساختاریافته برای شکل‌گیری معنوی شامل خودانضباطی، خودکنترلی، اخلاص، صبر، فروتنی و آگاهی معنوی عمل می‌کند. این مطالعه مدل توسعه معنوی مبتنی بر تزکیه نفس را شناسایی کرد که شامل چهار مرحله به‌هم‌پیوسته است: خودپالایی (تخلی)، درونی‌سازی صفات (تحلی)، ارتقای آگاهی معنوی (تجلی) و عادت‌سازی معنوی از طریق استمرار ریاضت عملی. این مراحل نقش مهمی در توسعه هوش معنوی دانش‌آموزان ایفا می‌کنند که در تعهد دینی قوی‌تر، ثبات هیجانی، رفتار اخلاقی و خودآگاهی منعکس می‌شود. نتیجه پژوهش آن است که تمرین ۱۰۰ رکعت نماز، مدلی مؤثر برای آموزش معنوی است که هوش معنوی دانش‌آموزان را از طریق فرایند نظام‌مند تزکیه نفس در محیط پسانترن تقویت می‌کند.

This study aimed to explore the influence of self-control and learning engagement on the positive employment cognitive appraisal and employment anxiety of college students. A questionnaire survey was conducted among a random sample of 1910 college students using the Positive Employment Cognitive Appraisal Scale for College Students, the Diagnostic Scale for Employment Anxiety of College Graduates, the Learning Engagement Scale, and the Self-Control Scale. (1) Positive cognitive appraisal of employment was found to have a significant positive correlation with both self-control and learning engagement, while demonstrating a negative correlation with employment anxiety. Similarly, self-control exhibited a positive correlation with learning engagement and a negative correlation with employment anxiety. Furthermore, learning engagement was also negatively correlated with employment anxiety. (2) Positive employment cognitive appraisal had a significant negative predictive effect on employment anxiety; self-control and learning engagement were found to play a chain mediating role in the relationship between positive employment appraisal and employment anxiety. (3) There was a masking effect on the relevant paths of learning engagement. This study highlights the importance of enhancing both self-control and continuous learning commitment to boost employment confidence. However, it is important to recognize the limitations of single-pathway explanations, and to incorporate a broader array of environmental and systemic factors in comprehensive interventions. To address employment anxiety, it is essential to start with cognitive restructuring, while concurrently enhancing self-management and learning engagement capabilities. Additionally, attention should be paid to potential environmental variables to avoid one-sidedness in mechanism explanations.

هدف این پژوهش بررسی تأثیر خودکنترلی و درگیری در یادگیری بر ارزیابی شناختی مثبت اشتغال و اضطراب اشتغال دانشجویان دانشگاه بود. یک پیمایش پرسشنامه‌ای در میان نمونه‌ای تصادفی از ۱۹۱۰ دانشجوی دانشگاه با استفاده از مقیاس ارزیابی شناختی مثبت اشتغال برای دانشجویان دانشگاه، مقیاس تشخیصی اضطراب اشتغال فارغ‌التحصیلان دانشگاه، مقیاس درگیری در یادگیری و مقیاس خودکنترلی انجام شد. (۱) ارزیابی شناختی مثبت اشتغال با هر دو متغیر خودکنترلی و درگیری در یادگیری همبستگی مثبت معنادار داشت و در عین حال با اضطراب اشتغال همبستگی منفی نشان داد. به طور مشابه، خودکنترلی با درگیری در یادگیری همبستگی مثبت و با اضطراب اشتغال همبستگی منفی داشت. همچنین، درگیری در یادگیری نیز با اضطراب اشتغال همبستگی منفی داشت. (۲) ارزیابی شناختی مثبت اشتغال اثر پیش‌بینی‌کننده منفی معناداری بر اضطراب اشتغال داشت؛ خودکنترلی و درگیری در یادگیری نقش میانجی زنجیره‌ای در رابطه بین ارزیابی مثبت اشتغال و اضطراب اشتغال ایفا کردند. (۳) در مسیرهای مرتبط با درگیری در یادگیری، اثر پوششی مشاهده شد. این پژوهش بر اهمیت تقویت خودکنترلی و تعهد مستمر به یادگیری برای افزایش اعتماد به اشتغال تأکید می‌کند. با این حال، لازم است به محدودیت‌های تبیین‌های تک‌مسیره توجه شود و مجموعه گسترده‌تری از عوامل محیطی و نظام‌مند در مداخلات جامع لحاظ گردد. برای مقابله با اضطراب اشتغال، ضروری است بازسازی شناختی در اولویت قرار گیرد و همزمان توانمندی‌های خودمدیریتی و درگیری در یادگیری ارتقا یابد. همچنین باید به متغیرهای محیطی احتمالی توجه شود تا از یک‌سویه‌نگری در تبیین سازوکارها جلوگیری گردد.

BACKGROUND: Due to the popularity and convenience of the internet, cyber-pornography use among youth has attracted the widespread attention of scholars. Cyber-pornography use among Chinese university students remains rarely investigated, especially based on ecological systems theory using machine learning and network analysis approaches. Therefore, the present study examined cyber-pornography use through machine learning and network analysis based on ecological systems theory among a sample of Chinese university students. METHODS: A sample of 1322 university students in different provinces of China were surveyed in a cross-sectional study. The survey included cyber-pornography use variables, demographic information, psychological variables, family variables, and school factors. RESULTS: Of 1332 participants, 25 students were classed as high-risk cyber-pornography users (1.9%). The XGBoost model of machine learning identified 15 important features of cyber-pornography use including social ostracism, moral disengagement, gender, teacher fairness, year of study, age, autonomy, self-control, depression, father and mother's parenting style, relatedness, experience of being left behind, loneliness, and family closeness. In the network analysis, social ostracism was the strongest node in the total sample and among males, whereas depression was the strongest node in females. CONCLUSIONS: Psychological, family, school, and demographic factors (e.g. gender) may directly or indirectly be associated with cyber-pornography use among Chinese university students. The results suggest that ecological systems theory, including the microsystem, mesosystem, macrosystem, and chronosystem, may be considered as one of the core theories in understanding cyber-pornography use. In addition, the interaction of related factors also needs to be examined deeply to aid prevention and intervention of cyber-pornography use in the future.

زمینه: به دلیل محبوبیت و سهولت دسترسی به اینترنت، استفاده از پورنوگرافی سایبری در میان جوانان توجه گسترده پژوهشگران را به خود جلب کرده است. استفاده از پورنوگرافی سایبری در میان دانشجویان دانشگاه‌های چین به‌ویژه بر اساس نظریه نظام‌های بوم‌شناختی با بهره‌گیری از رویکردهای یادگیری ماشین و تحلیل شبکه‌ای به‌ندرت مورد بررسی قرار گرفته است. بنابراین، مطالعه حاضر استفاده از پورنوگرافی سایبری را از طریق یادگیری ماشین و تحلیل شبکه‌ای مبتنی بر نظریه نظام‌های بوم‌شناختی در میان نمونه‌ای از دانشجویان دانشگاه‌های چین بررسی کرد. روش‌ها: نمونه‌ای متشکل از ۱۳۲۲ دانشجوی دانشگاه در استان‌های مختلف چین در یک مطالعه مقطعی مورد بررسی قرار گرفتند. پرسشنامه شامل متغیرهای استفاده از پورنوگرافی سایبری، اطلاعات جمعیت‌شناختی، متغیرهای روان‌شناختی، متغیرهای خانوادگی و عوامل مدرسه بود. یافته‌ها: از میان ۱۳۳۲ شرکت‌کننده، ۲۵ دانشجو به عنوان کاربران پرخطر پورنوگرافی سایبری (۱/۹٪) طبقه‌بندی شدند. مدل XGBoost یادگیری ماشین، ۱۵ ویژگی مهم استفاده از پورنوگرافی سایبری از جمله طرد اجتماعی، گسست اخلاقی، جنسیت، انصاف معلم، سال تحصیلی، سن، خودمختاری، خودکنترلی، افسردگی، سبک فرزندپروری پدر و مادر، ارتباط، تجربه رهاشدگی، تنهایی و نزدیکی خانوادگی را شناسایی کرد. در تحلیل شبکه‌ای، طرد اجتماعی قوی‌ترین گره در کل نمونه و در میان مردان بود، در حالی که افسردگی قوی‌ترین گره در زنان بود. نتیجه‌گیری: عوامل روان‌شناختی، خانوادگی، مدرسه و جمعیت‌شناختی (مانند جنسیت) ممکن است به طور مستقیم یا غیرمستقیم با استفاده از پورنوگرافی سایبری در میان دانشجویان دانشگاه‌های چین مرتبط باشند. نتایج نشان می‌دهد که نظریه نظام‌های بوم‌شناختی، شامل خردنظام، میان‌نظام، کلان‌نظام و کرونونظام، می‌تواند به عنوان یکی از نظریه‌های اصلی در فهم استفاده از پورنوگرافی سایبری مورد توجه قرار گیرد. علاوه بر این، تعامل عوامل مرتبط نیز باید به طور عمیق‌تری بررسی شود تا به پیشگیری و مداخله در استفاده از پورنوگرافی سایبری در آینده کمک کند.

This study aims to examine the relationship between self-control and learning motivation among students of the Islamic Religious Education (PAI) study program at Universitas Negeri Jakarta Class of 2024 from an Islamic psychology perspective. A quantitative method with a correlational approach was used, involving 75 students selected through random sampling from a target population of 148 active students of the 2024 cohort. Data were collected using a five-point Likert-scale questionnaire that had been tested for validity and reliability on 30 respondents outside the main sample, and were analyzed with IBM SPSS Statistics using the Pearson Product Moment correlation technique. The results show a positive and highly significant correlation between self-control and learning motivation (r = 0.807; sig. = 0.000 < 0.05), so that H0 is rejected and H1 is accepted. The coefficient of determination indicates that self-control contributes 65.1% to learning motivation, while the remaining 34.9% is explained by other factors outside this study. These findings confirm that students with better self-control, understood in Islamic psychology as mujahadah an-nafs, tend to show higher learning motivation oriented toward both academic achievement and worship.

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین خودکنترلی و انگیزش یادگیری در میان دانشجویان رشته آموزش دینی اسلامی (PAI) دانشگاه دولتی جاکارتا ورودی ۲۰۲۴ از منظر روان‌شناسی اسلامی است. این پژوهش با روش کمی و رویکرد همبستگی انجام شده است و ۷۵ دانشجو با نمونه‌گیری تصادفی از جمعیت هدف شامل ۱۴۸ دانشجوی فعال ورودی ۲۰۲۴ انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه لیکرت پنج‌درجه‌ای که روایی و پایایی آن بر روی ۳۰ پاسخ‌دهنده خارج از نمونه اصلی آزمون شده بود، گردآوری شد و با نرم‌افزار IBM SPSS Statistics و تکنیک همبستگی پیرسون تحلیل گردید. نتایج نشان داد که بین خودکنترلی و انگیزش یادگیری رابطه مثبت و بسیار معناداری وجود دارد (r = 0.807؛ sig. = 0.000 < 0.05)، بنابراین فرض صفر رد و فرض یک پذیرفته می‌شود. ضریب تعیین نشان می‌دهد که خودکنترلی ۶۵.۱٪ از واریانس انگیزش یادگیری را تبیین می‌کند و ۳۴.۹٪ باقیمانده توسط عوامل دیگری خارج از این پژوهش توضیح داده می‌شود. این یافته‌ها تأیید می‌کند که دانشجویانی که خودکنترلی بهتری دارند، که در روان‌شناسی اسلامی به عنوان مجاهده نفس شناخته می‌شود، تمایل دارند انگیزش یادگیری بالاتری از لحاظ پیشرفت تحصیلی و عبادت نشان دهند.

Behavioural science is much more than a set of techniques to influence behaviour. It represents a perspective on social reality – a perspective that is no less important than the economic or legal perspective. In this contribution, I will explain the profound consequences of taking the behavioural perspective seriously by focussing on two interrelated psychological concepts: self-control and perceived control. The research on self-control convincingly shows that there are serious limitations to people’s capacity to always act in accordance with their intentions and plans, expecially in times of setbacks and stress. The research on perceived control convincingly shows that if people lack sufficient resources and opportunities to achieve their life goals, the resulting feelings of powerlessness can be very harmful, both to themselves and to society in general. Policymakers should therefore abandon the ‘personal responsibility’ paradigm that has shaped so many public policies over the past decades, as it is based on unrealistic assumptions. This paradigm should be replaced by a new approach of ‘shared responsibility’ that is much more in line with the research findings. Given the central importance of the two related control-concepts to this new approach, one might also call it the ‘C-frame’.

علم رفتارشناسی بسیار فراتر از مجموعه‌ای از فنون برای تأثیرگذاری بر رفتار است. این علم، دیدگاهی نسبت به واقعیت اجتماعی ارائه می‌دهد که اهمیتی کمتر از دیدگاه اقتصادی یا حقوقی ندارد. در این مقاله، پیامدهای عمیق اتخاذ جدی دیدگاه رفتاری را با تمرکز بر دو مفهوم روان‌شناختی مرتبط، یعنی خودکنترلی و کنترل ادراک‌شده، توضیح خواهم داد. پژوهش‌ها درباره خودکنترلی به‌طور متقاعدکننده‌ای نشان می‌دهند که ظرفیت افراد برای عمل همواره مطابق با نیت‌ها و برنامه‌هایشان، به‌ویژه در زمان‌های ناکامی و استرس، با محدودیت‌های جدی مواجه است. پژوهش‌ها درباره کنترل ادراک‌شده نیز به‌وضوح نشان می‌دهند که اگر افراد منابع و فرصت‌های کافی برای دستیابی به اهداف زندگی خود نداشته باشند، احساس ناتوانی حاصل می‌تواند بسیار آسیب‌زا باشد؛ هم برای خود فرد و هم برای جامعه به‌طور کلی. بنابراین، سیاست‌گذاران باید پارادایم «مسئولیت فردی» را که طی دهه‌های گذشته بسیاری از سیاست‌های عمومی را شکل داده است، کنار بگذارند؛ چراکه این پارادایم مبتنی بر فرض‌هایی غیرواقع‌بینانه است. این پارادایم باید با رویکرد جدیدی با عنوان «مسئولیت مشترک» جایگزین شود که بسیار بیشتر با یافته‌های پژوهشی هم‌راستا است. با توجه به اهمیت محوری دو مفهوم مرتبط با کنترل در این رویکرد جدید، می‌توان آن را «چارچوب C» نیز نامید.