مرور مقاله‌ها

Background Globally, suicide is the fourth highest cause of adolescent mortality ( Suicide : https://www.who.int/news‐room/fact‐sheets/detail/suicide ). The effects of post‐primary school‐based suicide prevention (PSSP) on adolescent suicidal thoughts and behaviours (STBs) have not been comprehensively synthesised. We aim to estimate the population effect for PSSP interventions on adolescent STBs and explore how intervention effects vary based on intervention and contextual moderators. Methods Searches of PsycINFO, Medline, Education Source, ERIC, Web of Science, and the Cochrane Central Register of Controlled Trials identified cluster randomised trials examining the effectiveness of PSSP on adolescent STBs. The Cochrane Risk of Bias tool assessed bias. Crude and adjusted back‐transformed odds ratios (ORs) were calculated. Multilevel random‐effects models accounted for dependencies of effects. Univariate meta‐regression explored variability of intervention and contextual moderators on pooled effects. Results There were 19 and 12 effects for suicidal ideation (SI) and suicide attempts (SA). Compared with controls, interventions were associated with 13% (OR = 0.87, 95%CI [0.78, 0.96]) and 34% (OR = 0.66, 95%CI [0.47, 0.91]) lower crude odds reductions for SI and SA, respectively. Effects were similar for adjusted SI (OR = 0.85, 95%CI [0.75, 0.95]) and SA (OR = 0.72, 95%CI [0.59, 0.87]) models. Within‐study (0.20–9.10%) and between‐study (0–51.20%) heterogeneity ranged for crude and adjusted SA models and SI heterogeneity was 0%. Moderator analyses did not vary SA effects ( p s > .05). Conclusions This meta‐analysis contributes to the PSSP evidence‐base by demonstrating that PSSP targeting STBs as both primary intervention outcomes and with other health and well‐being outcomes reduced SI and SA among 33,155 adolescents attending 329 schools, compared to controls. The number needed to treat estimates suggests the potential of reducing the incidence of SA and SI in one adolescent by implementing PSSP in 1–2 classrooms, supporting PSSP as a clinically relevant suicide prevention strategy. Although moderator analyses were nonsignificant and contained a small number of trials, larger SA effect sizes support particular effectiveness for interventions of a duration of ≤1 week, involving multiple stakeholders and with a 12‐month follow‐up.

زمینه: خودکشی در سطح جهانی چهارمین علت مرگ‌ومیر نوجوانان است (خودکشی: https://www.who.int/news‐room/fact‐sheets/detail/suicide). آثار پیشگیری از خودکشی مبتنی بر مدرسه پس از دوره ابتدایی (PSSP) بر افکار و رفتارهای خودکشی نوجوانان (STBs) به طور جامع تلفیق نشده است. هدف ما برآورد اثر جمعیتی مداخلات PSSP بر STBs نوجوانان و بررسی چگونگی تغییر آثار مداخله بر اساس عوامل مداخله‌ای و زمینه‌ای است. روش‌ها: جستجو در پایگاه‌های PsycINFO، Medline، Education Source، ERIC، Web of Science و Cochrane Central Register of Controlled Trials، کارآزمایی‌های تصادفی خوشه‌ای را که اثربخشی PSSP بر STBs نوجوانان را بررسی کرده‌اند، شناسایی کرد. ابزار Cochrane Risk of Bias برای ارزیابی سوگیری به کار رفت. نسبت شانس خام و تعدیل‌شده (OR) پس‌گردانده محاسبه شد. مدل‌های تصادفی چندسطحی برای وابستگی آثار در نظر گرفته شد. فرارگرسیون تک‌متغیره برای بررسی تغییرپذیری عوامل مداخله‌ای و زمینه‌ای بر آثار تجمیعی به کار رفت. یافته‌ها: ۱۹ و ۱۲ اثر برای افکار خودکشی (SI) و اقدام به خودکشی (SA) وجود داشت. در مقایسه با گروه کنترل، مداخلات با کاهش ۱۳٪ (OR = 0.87, 95%CI [0.78, 0.96]) و ۳۴٪ (OR = 0.66, 95%CI [0.47, 0.91]) در نسبت شانس خام برای SI و SA همراه بود. آثار برای مدل‌های تعدیل‌شده SI (OR = 0.85, 95%CI [0.75, 0.95]) و SA (OR = 0.72, 95%CI [0.59, 0.87]) مشابه بود. ناهمگنی درون‌مطالعه‌ای (۰.۲۰–۹.۱۰٪) و بین‌مطالعه‌ای (۰–۵۱.۲۰٪) برای مدل‌های خام و تعدیل‌شده SA متغیر بود و ناهمگنی SI برابر با ۰٪ بود. تحلیل عوامل مداخله‌ای تفاوتی در آثار SA نشان نداد (ps > .05). نتیجه‌گیری: این فراتحلیل با نشان دادن اینکه PSSP که STBs را به عنوان پیامد اولیه مداخله و همراه با سایر پیامدهای سلامت و رفاه هدف قرار می‌دهد، SI و SA را در میان ۳۳٬۱۵۵ نوجوان حاضر در ۳۲۹ مدرسه نسبت به گروه کنترل کاهش داده است، به شواهد PSSP می‌افزاید. برآوردهای تعداد مورد نیاز برای درمان نشان می‌دهد که اجرای PSSP در ۱ تا ۲ کلاس می‌تواند بروز SA و SI را در یک نوجوان کاهش دهد و از PSSP به عنوان یک راهبرد پیشگیری از خودکشی با اهمیت بالینی حمایت می‌کند. اگرچه تحلیل عوامل مداخله‌ای معنادار نبود و شامل تعداد کمی کارآزمایی بود، اندازه اثر بزرگ‌تر SA از اثربخشی ویژه مداخلاتی با مدت ≤۱ هفته، با مشارکت ذینفعان متعدد و پیگیری ۱۲ ماهه حمایت می‌کند.