Afro-pessimism can be defined as a negative or “pessimistic” perspective on the future of Africa, rooted in the continent's history and current situation. The concept, used since the late 1980s, argues that Africa's challenges are unsolvable and that its future will resemble its past. Within this framework, the study will address the concept of Afro-pessimism with a holistic approach and seek to answer the questions, “What are the issues with the concept of Afro-pessimism? What criticisms can be made of this concept?”. This study first examines the emergence and content of the concept, and then demonstrates how it is used, particularly in the media and related studies. In conclusion, the study argues that there are two fundamental issues related to Afro-pessimism. Firstly, negative news about Africa in the media reinforces a pessimistic view of the continent; secondly, there is a tendency to generalize negative events in specific countries to “Africa” as a whole.
آفروـبدبینی را می‌توان به‌عنوان نگرشی منفی یا «بدبینانه» نسبت به آینده آفریقا تعریف کرد که ریشه در تاریخ و وضعیت کنونی این قاره دارد. این مفهوم که از اواخر دهه ۱۹۸۰ مورد استفاده قرار گرفته است، استدلال می‌کند که چالش‌های آفریقا غیرقابل حل هستند و آینده آن شبیه به گذشته‌اش خواهد بود. در چارچوب این رویکرد، این مطالعه با رویکردی کل‌نگر به بررسی مفهوم آفروـبدبینی می‌پردازد و در پی پاسخ به این پرسش‌هاست که «چه مسائلی در ارتباط با مفهوم آفروـبدبینی وجود دارد؟ چه انتقاداتی می‌توان به این مفهوم وارد کرد؟». این پژوهش ابتدا به بررسی ظهور و محتوای این مفهوم می‌پردازد و سپس نشان می‌دهد که این مفهوم چگونه، به‌ویژه در رسانه‌ها و مطالعات مرتبط، به کار می‌رود. در پایان، پژوهش استدلال می‌کند که دو مسئله اساسی در ارتباط با آفروـبدبینی وجود دارد: نخست، اخبار منفی درباره آفریقا در رسانه‌ها دیدگاهی بدبینانه نسبت به این قاره را تقویت می‌کند؛ دوم، گرایشی به تعمیم رویدادهای منفی در کشورهای خاص به «آفریقا» به‌طور کلی وجود دارد.
This study is an exploration of the cultural and traditional practices of the Atswean-Asi people of Kwambai, a distinct subgroup of the Kuteb ethnic group in Taraba State, Nigeria. It interrogates the continuity and transformation of practices such as child-naming ceremonies, menstrual segregation, male circumcision, and associated taboos in the face of external influences. The main argument is that the interaction between Christianity, modernity, and indigenous practices has led to a lively mix of cultures. This has created a 'Third Space' for expression that helps maintain community identity through Selective Cultural Brokerage. The objective is to historicise and analyse these cultural practices within their socio-political and spiritual frameworks, utilising the Theory of Cultural Hybridity to interpret the data as evidence of active cultural resilience rather than passive reception. The study adopts the historical method, relying on oral traditions, ethnographic observation, and documentary sources. The paper concludes that these traditions are being restructured in a focused way. This gives us a new theoretical idea: Selective Cultural Brokerage. Community leaders work together to manage the rules of cultural continuity, which helps maintain the stability of a new, hybrid communal identity.
این مطالعه به بررسی شیوه‌های فرهنگی و سنتی مردم آتسویان-آسی کوامبای، که زیرگروهی متمایز از قوم کوتِب در ایالت تارابا، نیجریه هستند، می‌پردازد. این پژوهش به تداوم و تحول آیین‌هایی همچون مراسم نام‌گذاری کودک، جداسازی دوران قاعدگی، ختنه مردان و تابوهای مرتبط با آن‌ها در مواجهه با تأثیرات بیرونی می‌پردازد. استدلال اصلی این است که تعامل میان مسیحیت، مدرنیته و سنت‌های بومی به ترکیبی پویا از فرهنگ‌ها انجامیده است. این امر «سومین فضا»یی برای ابراز هویت ایجاد کرده که از طریق کارگزاری فرهنگی گزینشی به حفظ هویت جمعی کمک می‌کند. هدف این پژوهش، تاریخی‌کردن و تحلیل این شیوه‌های فرهنگی در چارچوب‌های اجتماعی-سیاسی و معنوی آن‌هاست و با بهره‌گیری از نظریه اختلاط فرهنگی، داده‌ها را به عنوان شواهدی از تاب‌آوری فرهنگی فعال، نه پذیرش منفعلانه، تفسیر می‌کند. روش پژوهش تاریخی است و بر سنت شفاهی، مشاهده قوم‌نگارانه و منابع اسنادی تکیه دارد. مقاله نتیجه می‌گیرد که این سنت‌ها به شیوه‌ای هدفمند بازساخت می‌شوند و ایده نظری جدیدی با عنوان کارگزاری فرهنگی گزینشی ارائه می‌دهد. رهبران جامعه با همکاری یکدیگر قواعد تداوم فرهنگی را مدیریت می‌کنند که این امر به ثبات هویت جمعی جدید و ترکیبی کمک می‌کند.
Ethnic social movements have long been associated with militant activities in post-independence Nigeria and identity is one of the mechanisms with which they mobilise for collective action. Using data from primary and secondary sources, this paper examines the construction and utilisation of collective identity by the Ombatse movement for the mobilisation of support in Eggonland, and the deployment of militancy in Nasarawa State of Nigeria. The Ombatse identity was built around the Ashim religious belief system of the Eggon people and portrayed as a revival of ancestral practices aimed at cleansing the Eggon people from moral vices and misfortunes. This identity attracted many Eggon people because it converged with their other identities, including as practicing Christians and Muslims. It also promised to clean out social vices, witchcraft, evil and misfortunes from Eggonland. Symbolic rituals and practices were used by the movement to build group solidarity and demarcate insiders from outsiders. The resultant widespread support attracted by the movement enabled it to mobilise its members for collective action in protecting the interests of the Eggon ethnic group. This resulted in their assumption of a sustained militant posture that brought the movement into violent conflicts with other ethnic groups and the Nasarawa State government. The paper concludes that collective identity was a powerful mechanism for the mobilisation for support by the Ombatse movement as well as for the deployment of militancy in Nasarawa State. Nonetheless, the resultant growth, popularity and militant activities of the movement also contributed towards its eventual decline.
جنبش‌های اجتماعی قومی مدت‌هاست که با فعالیت‌های مبارزه‌جویانه در نیجریه پس از استقلال مرتبط بوده‌اند و هویت یکی از سازوکارهایی است که از طریق آن‌ها برای اقدام جمعی بسیج می‌کنند. با استفاده از داده‌های منابع اولیه و ثانویه، این مقاله به بررسی ساخت و بهره‌برداری از هویت جمعی توسط جنبش Ombatse برای بسیج حمایت در منطقه Eggonland و به‌کارگیری مبارزه‌جویی در ایالت Nasarawa نیجریه می‌پردازد. هویت Ombatse حول نظام اعتقادی دینی Ashim متعلق به مردم Eggon شکل گرفت و به‌عنوان احیای سنت‌های نیاکانی با هدف پاک‌سازی مردم Eggon از رذایل اخلاقی و بدبختی‌ها به تصویر کشیده شد. این هویت به دلیل هم‌پوشانی با سایر هویت‌های مردم Eggon، از جمله مسیحیان و مسلمانان فعال، بسیاری از آنان را جذب کرد. همچنین وعده پاک‌سازی رذایل اجتماعی، جادوگری، شر و بدبختی‌ها را از Eggonland می‌داد. آیین‌ها و مناسک نمادین توسط جنبش برای ایجاد همبستگی گروهی و تمایز میان اعضا و غیر اعضا به کار گرفته شد. حمایت گسترده‌ای که جنبش به دست آورد، امکان بسیج اعضا برای اقدام جمعی در جهت حفاظت از منافع گروه قومی Eggon را فراهم ساخت. این امر منجر به اتخاذ رویکردی مبارزه‌جویانه پایدار شد که جنبش را وارد درگیری‌های خشونت‌آمیز با سایر گروه‌های قومی و دولت ایالت Nasarawa کرد. مقاله نتیجه می‌گیرد که هویت جمعی سازوکاری قدرتمند برای بسیج حمایت توسط جنبش Ombatse و همچنین برای به‌کارگیری مبارزه‌جویی در ایالت Nasarawa بود. با این حال، رشد، محبوبیت و فعالیت‌های مبارزه‌جویانه جنبش در نهایت به افول آن نیز کمک کرد.
