Pendas Jurnal Ilmiah Pendidikan Dasar

Students' learning achievement in Natural and Social Sciences (IPAS), particularly on the topic of natural and artificial landscapes, has not yet reached the expected level. This condition was reflected in the low percentage of students achieving the minimum mastery criterion and their limited engagement during the learning process in Grade III at SDN 02 Mojorejo. To address this issue, the Project Based Learning (PjBL) model was implemented to provide more meaningful and student-centered learning experiences. This study employed a Classroom Action Research (CAR) design consisting of two cycles, each including the stages of planning, implementation, observation, and reflection. The participants were 29 third-grade students. Data were collected through learning achievement tests, classroom observations, interviews, and documentation, and were analyzed using descriptive quantitative and qualitative techniques. The findings demonstrated that the implementation of Project Based Learning (PjBL) consistently improved students' learning achievement. The mean score increased from 69.66 in the pre-cycle stage with a mastery rate of 27.59% to 75.00 in Cycle I with 58.62% mastery, and further increased to 90.34 in Cycle II with 100% learning mastery. Moreover, PjBL enhanced students' active participation through collaborative, contextual, and project-based learning activities. These findings indicate that Project Based Learning is an effective instructional strategy for improving students' learning achievement in IPAS at the elementary school level.

دستاوردهای یادگیری دانش‌آموزان در درس علوم طبیعی و اجتماعی (IPAS)، به‌ویژه در موضوع مناظر طبیعی و مصنوعی، هنوز به سطح مورد انتظار نرسیده است. این وضعیت در درصد پایین دانش‌آموزانی که به حداقل معیار تسلط دست یافته‌اند و مشارکت محدود آنان در فرایند یادگیری در پایه سوم دبستان SDN 02 Mojorejo منعکس شده است. به‌منظور رفع این مسئله، مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) به‌کار گرفته شد تا تجربیات یادگیری معنادارتر و دانش‌آموزمحورتری فراهم شود. این پژوهش با استفاده از طرح پژوهش اقدام کلاسی (CAR) در دو چرخه انجام شد که هر چرخه شامل مراحل برنامه‌ریزی، اجرا، مشاهده و تأمل بود. شرکت‌کنندگان شامل ۲۹ دانش‌آموز پایه سوم بودند. داده‌ها از طریق آزمون‌های سنجش پیشرفت تحصیلی، مشاهدات کلاسی، مصاحبه‌ها و مستندسازی گردآوری و با استفاده از روش‌های توصیفی کمی و کیفی تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر پروژه (PjBL) به‌طور مستمر موجب بهبود دستاوردهای یادگیری دانش‌آموزان شد. میانگین نمره از ۶۹٫۶۶ در مرحله پیش‌چرخه با نرخ تسلط ۲۷٫۵۹٪ به ۷۵٫۰۰ در چرخه اول با ۵۸٫۶۲٪ تسلط و سپس به ۹۰٫۳۴ در چرخه دوم با ۱۰۰٪ تسلط یادگیری افزایش یافت. افزون بر این، PjBL مشارکت فعال دانش‌آموزان را از طریق فعالیت‌های یادگیری مشارکتی، زمینه‌محور و مبتنی بر پروژه ارتقاء داد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که یادگیری مبتنی بر پروژه یک راهبرد آموزشی مؤثر برای بهبود دستاوردهای یادگیری دانش‌آموزان در درس علوم طبیعی و اجتماعی در سطح دبستان است.

Classroom dynamics play an important role in supporting students’ participation and engagement during classroom guidance services. However, ineffective classroom dynamics may reduce students’ involvement in learning activities and interactions with their peers. This study aimed to enhance classroom dynamics through the implementation of Game-Based Learning using the Friendship Bingo game among seventh-grade students at SMP Negeri 3 Madiun. The study employed a Guidance and Counseling Action Research (PTBK) design conducted in three cycles: planning, action, observation, and reflection. The participants consisted of 31 students. Data were collected through observation and analyzed using descriptive quantitative techniques. The results showed a continuous improvement in classroom dynamics across the three cycles, increasing from 55.9% in Cycle I (fair) to 70.4% in Cycle II (good), and reaching 89.6% in Cycle III (very good). The findings indicate that Game-Based Learning through the Friendship Bingo game effectively promoted students’ participation, interaction, and engagement during classroom guidance sessions. Therefore, Game-Based Learning can be considered an effective strategy for fostering positive classroom dynamics among students.

پویایی کلاس نقش مهمی در حمایت از مشارکت و درگیری دانش‌آموزان در طول خدمات راهنمایی کلاسی ایفا می‌کند. با این حال، پویایی ناکارآمد کلاس ممکن است موجب کاهش مشارکت دانش‌آموزان در فعالیت‌های یادگیری و تعامل با همسالان شود. هدف این پژوهش ارتقای پویایی کلاس از طریق اجرای یادگیری مبتنی بر بازی با استفاده از بازی Friendship Bingo در میان دانش‌آموزان پایه هفتم مدرسه SMP Negeri 3 Madiun بود. این پژوهش با استفاده از طرح پژوهش اقدام راهنمایی و مشاوره (PTBK) در سه چرخه شامل برنامه‌ریزی، اقدام، مشاهده و تأمل انجام شد. شرکت‌کنندگان شامل ۳۱ دانش‌آموز بودند. داده‌ها از طریق مشاهده گردآوری و با استفاده از روش‌های کمی توصیفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که پویایی کلاس در طول سه چرخه به طور پیوسته بهبود یافته است؛ به طوری که از ۵۵٫۹٪ در چرخه اول (متوسط) به ۷۰٫۴٪ در چرخه دوم (خوب) و در نهایت به ۸۹٫۶٪ در چرخه سوم (بسیار خوب) رسید. یافته‌ها نشان می‌دهد که یادگیری مبتنی بر بازی از طریق بازی Friendship Bingo به طور مؤثری موجب ارتقای مشارکت، تعامل و درگیری دانش‌آموزان در جلسات راهنمایی کلاسی شده است. بنابراین، یادگیری مبتنی بر بازی می‌تواند به عنوان راهبردی مؤثر برای تقویت پویایی مثبت کلاس در میان دانش‌آموزان در نظر گرفته شود.

Teachers are key actors in curriculum development whose roles significantly influence the quality of learning and educational outcomes. However, teachers are often positioned merely as curriculum implementers, resulting in limited recognition of their broader responsibilities in curriculum planning, implementation, evaluation, and continuous improvement. This study aims to analyze the role of teachers as curriculum developers and examine their contribution to improving learning quality. The study employed a qualitative approach using library research, with data collected from scholarly journal articles, academic books, educational regulations, and other relevant scientific documents. Data were analyzed through content analysis, including data reduction, categorization, interpretation, and synthesis. The findings indicate that teachers contribute to curriculum development by identifying learners' needs and designing instructional plans, implementing innovative and student-centered learning strategies, and conducting reflective evaluation to improve curriculum practices continuously. These integrated roles enable teachers to transform curriculum policies into meaningful learning experiences that are contextual, adaptive, and effective. Consequently, teachers' active involvement throughout the curriculum development cycle plays a crucial role in enhancing learning quality. Therefore, strengthening teachers' professional competencies and expanding their participation in curriculum development are essential strategies for improving the quality and sustainability of education.

معلمان بازیگران کلیدی در توسعه برنامه درسی هستند که نقش آن‌ها تأثیر بسزایی بر کیفیت یادگیری و نتایج آموزشی دارد. با این حال، اغلب معلمان صرفاً به‌عنوان اجراکنندگان برنامه درسی تلقی می‌شوند و در نتیجه، مسئولیت‌های گسترده‌تر آن‌ها در برنامه‌ریزی، اجرا، ارزیابی و بهبود مستمر برنامه درسی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد. هدف این پژوهش تحلیل نقش معلمان به‌عنوان توسعه‌دهندگان برنامه درسی و بررسی سهم آن‌ها در ارتقای کیفیت یادگیری است. این مطالعه با رویکرد کیفی و با استفاده از روش پژوهش کتابخانه‌ای انجام شده است و داده‌ها از مقالات علمی، کتب دانشگاهی، مقررات آموزشی و سایر اسناد علمی مرتبط گردآوری شده‌اند. داده‌ها از طریق تحلیل محتوا شامل کاهش داده، دسته‌بندی، تفسیر و تلفیق مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان می‌دهد که معلمان با شناسایی نیازهای یادگیرندگان و طراحی طرح‌های آموزشی، اجرای راهبردهای نوآورانه و یادگیرنده‌محور و انجام ارزیابی بازتابی به منظور بهبود مستمر رویه‌های برنامه درسی، در توسعه برنامه درسی نقش‌آفرینی می‌کنند. این نقش‌های یکپارچه به معلمان امکان می‌دهد سیاست‌های برنامه درسی را به تجارب یادگیری معنادار، زمینه‌ای، سازگار و مؤثر تبدیل کنند. بنابراین، مشارکت فعال معلمان در سراسر چرخه توسعه برنامه درسی نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری ایفا می‌کند. از این رو، تقویت شایستگی‌های حرفه‌ای معلمان و گسترش مشارکت آن‌ها در توسعه برنامه درسی، راهبردهای اساسی برای بهبود کیفیت و پایداری آموزش به‌شمار می‌رود.

This study aims to analyze the influence of school culture and principal leadership on teacher performance with work motivation as a mediating variable among public elementary school teachers in Purwosari District, Bojonegoro Regency. This research uses a quantitative approach with an ex-post facto design. The research population consisted of 140 teachers, with a sample of 104 respondents determined using the Slovin formula and proportional random sampling technique. Data collection was conducted using a Likert scale questionnaire and documentation. Data analysis was carried out with the help of IBM SPSS Statistics through classical assumption tests, path analysis, multiple linear regression, coefficient of determination (R²), and Sobel test to examine the mediating role. The research results show that school culture and principal leadership have a positive and significant effect on teachers' work motivation. Directly, school culture has a positive and significant effect on teacher performance, while principal leadership does not have a significant effect on teacher performance. Work motivation is proven to have a positive and significant effect on teacher performance. Path analysis results indicate that school culture, principal leadership, and work motivation together can explain 76.2% of the variation in teacher performance. In addition, the Sobel test results show that work motivation acts as a mediating variable in the relationship between school culture and principal leadership on teacher performance. Based on the research results, it can be concluded that improving teacher performance can be done by strengthening a positive school culture, effective principal leadership, and increasing teachers' work motivation. Work motivation becomes an important factor that bridges the influence of organizational factors on the improvement of teacher performance.

هدف این پژوهش تحلیل تأثیر فرهنگ مدرسه و رهبری مدیر مدرسه بر عملکرد معلمان با نقش میانجی انگیزش شغلی در میان معلمان مدارس ابتدایی دولتی منطقه Purwosari، شهرستان Bojonegoro است. این پژوهش با رویکرد کمی و طرح علی-مقایسه‌ای (ex-post facto) انجام شده است. جامعه آماری پژوهش شامل ۱۴۰ معلم بود که نمونه‌ای متشکل از ۱۰۴ نفر با استفاده از فرمول اسلووین و روش نمونه‌گیری تصادفی نسبتی انتخاب شد. گردآوری داده‌ها با استفاده از پرسشنامه مبتنی بر مقیاس لیکرت و اسناد انجام گرفت. تحلیل داده‌ها با کمک نرم‌افزار IBM SPSS Statistics و از طریق آزمون‌های فرض کلاسیک، تحلیل مسیر، رگرسیون خطی چندگانه، ضریب تعیین (R²) و آزمون سوبل جهت بررسی نقش میانجی انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که فرهنگ مدرسه و رهبری مدیر مدرسه تأثیر مثبت و معناداری بر انگیزش شغلی معلمان دارند. به طور مستقیم، فرهنگ مدرسه تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد معلمان دارد، در حالی که رهبری مدیر مدرسه تأثیر معناداری بر عملکرد معلمان ندارد. انگیزش شغلی نیز تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد معلمان دارد. نتایج تحلیل مسیر نشان داد که فرهنگ مدرسه، رهبری مدیر مدرسه و انگیزش شغلی در مجموع قادر به تبیین ۷۶/۲ درصد از واریانس عملکرد معلمان هستند. علاوه بر این، نتایج آزمون سوبل نشان داد که انگیزش شغلی به عنوان متغیر میانجی در رابطه بین فرهنگ مدرسه و رهبری مدیر مدرسه با عملکرد معلمان ایفای نقش می‌کند. بر اساس نتایج پژوهش، می‌توان نتیجه گرفت که بهبود عملکرد معلمان از طریق تقویت فرهنگ مثبت مدرسه، رهبری مؤثر مدیر مدرسه و افزایش انگیزش شغلی معلمان امکان‌پذیر است. انگیزش شغلی به عنوان عاملی مهم، نقش پل ارتباطی میان تأثیر عوامل سازمانی بر ارتقای عملکرد معلمان را ایفا می‌کند.

This study was motivated by concerns regarding low student participation and learning outcomes in Indonesian Language subjects. Based on a preliminary study conducted at SD Riyadlul Muta'allimin, only 80% of students in class VA and 50% in class VB achieved scores above the Minimum Completeness Criteria (KKM). To address this issue, the Read, Answer, Discuss, Explain, and Create (RADEC) cooperative learning model was implemented. This research aimed to analyze the effect of the RADEC learning model on students' active engagement and learning outcomes in Indonesian Language classes among fifth-grade students. A quantitative method with a true experimental pretest-posttest control group design was employed. The sample was selected through random sampling, consisting of class VA (32 students) as the experimental group using the RADEC model and class VB (26 students) as the control group receiving conventional instruction. Data collection instruments included multiple-choice tests to measure learning outcomes and Likert-scale questionnaires to assess student engagement. Data were analyzed using the Shapiro-Wilk normality test, Levene's homogeneity test, independent sample t-test, and N-Gain test. The results showed that for learning engagement, the Sig. (2-tailed) value was 0.390 (p > 0.05) with a calculated t-value of 0.864, indicating H0 was accepted; thus, the RADEC model had no significant effect on student engagement. Conversely, for learning outcomes, the Sig. (2-tailed) value was 0.000 (p < 0.05) with a calculated t-value of 3.880, leading to the acceptance of H1, which confirms that the RADEC model significantly impacts students' learning outcomes.

این پژوهش با انگیزه نگرانی نسبت به مشارکت پایین دانش‌آموزان و نتایج ضعیف یادگیری در درس زبان اندونزیایی انجام شده است. بر اساس مطالعه مقدماتی که در مدرسه SD Riyadlul Muta'allimin صورت گرفت، تنها ۸۰٪ از دانش‌آموزان کلاس VA و ۵۰٪ از دانش‌آموزان کلاس VB نمراتی بالاتر از حداقل معیار کفایت (KKM) کسب کردند. به منظور رفع این مشکل، مدل یادگیری تعاونی خواندن، پاسخ دادن، بحث کردن، توضیح دادن و خلق کردن (RADEC) به کار گرفته شد. هدف این پژوهش تحلیل تأثیر مدل یادگیری RADEC بر میزان مشارکت فعال و نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم در درس زبان اندونزیایی بود. روش پژوهش کمی و با طرح آزمایشی واقعی پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. نمونه‌گیری به صورت تصادفی انجام گرفت و شامل کلاس VA (۳۲ نفر) به عنوان گروه آزمایش با استفاده از مدل RADEC و کلاس VB (۲۶ نفر) به عنوان گروه کنترل با آموزش متعارف بود. ابزار جمع‌آوری داده‌ها شامل آزمون‌های چندگزینه‌ای برای سنجش نتایج یادگیری و پرسشنامه‌های لیکرت برای ارزیابی مشارکت دانش‌آموزان بود. داده‌ها با استفاده از آزمون نرمالیتی Shapiro-Wilk، آزمون همگنی Levene، آزمون t مستقل و آزمون N-Gain تحلیل شدند. نتایج نشان داد که برای مشارکت یادگیری، مقدار Sig. (2-tailed) برابر با ۰٫۳۹۰ (p > 0.05) و مقدار t محاسبه‌شده ۰٫۸۶۴ بود که منجر به پذیرش H0 شد؛ بنابراین مدل RADEC تأثیر معناداری بر مشارکت دانش‌آموزان نداشت. در مقابل، برای نتایج یادگیری، مقدار Sig. (2-tailed) برابر با ۰٫۰۰۰ (p < 0.05) و مقدار t محاسبه‌شده ۳٫۸۸۰ بود که منجر به پذیرش H1 شد و این امر تأثیر معنادار مدل RADEC بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان را تأیید می‌کند.

This study was motivated by the dominant use of conventional instructional media that has not been optimally utilized, causing students to be passive and limiting their thinking ability to Lower Order Thinking Skills. The low creative thinking ability of fourth-grade students at MI Nurul Falah Muncul underlies the need for innovative and engaging learning media. This study aims to determine the effect of Pop Up Book learning media on students' creative thinking ability in Social Studies (IPS). This research used a quantitative experimental approach with a quasi-experimental, non-equivalent control group design. The population consisted of 57 fourth-grade students of MI Nurul Falah Muncul, with samples taken through purposive sampling divided into Class IV-A (28 students) as the control group receiving conventional instruction and Class IV-B (29 students) as the experimental group using Pop Up Book media. Data were collected through observation, documentation, and essay tests. The results showed that the mean score of the experimental group (76.03) was slightly higher than the control group (74.75); however, the Independent Samples T-Test (Sig. 2-tailed = 0.360) and Mann-Whitney U Test (Asymp. Sig. 2-tailed = 0.349) both produced significance values above 0.05, indicating that there was no statistically significant difference in students' creative thinking ability between those taught with Pop Up Book media and those taught conventionally on the topic of social problems in the local environment.

این پژوهش با انگیزه استفاده غالب از رسانه‌های آموزشی سنتی که به طور بهینه مورد استفاده قرار نگرفته‌اند و موجب انفعال دانش‌آموزان و محدود شدن توانایی تفکر آن‌ها به مهارت‌های تفکر سطح پایین (Lower Order Thinking Skills) شده است، انجام شده‌است. پایین بودن توانایی تفکر خلاق دانش‌آموزان پایه چهارم مدرسه MI Nurul Falah Muncul، نیاز به رسانه‌های آموزشی نوآورانه و جذاب را برجسته می‌کند. هدف این پژوهش تعیین تأثیر رسانه آموزشی کتاب پاپ‌آپ بر توانایی تفکر خلاق دانش‌آموزان در درس مطالعات اجتماعی (IPS) است. این پژوهش با رویکرد آزمایشی کمی و طرح شبه‌آزمایشی با گروه کنترل غیرمعادل انجام شده‌است. جامعه آماری شامل ۵۷ دانش‌آموز پایه چهارم مدرسه MI Nurul Falah Muncul بود که نمونه‌ها به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به دو گروه تقسیم شدند: کلاس IV-A (۲۸ نفر) به عنوان گروه کنترل با آموزش سنتی و کلاس IV-B (۲۹ نفر) به عنوان گروه آزمایش با استفاده از رسانه کتاب پاپ‌آپ. داده‌ها از طریق مشاهده، مستندسازی و آزمون‌های تشریحی جمع‌آوری شد. نتایج نشان داد میانگین نمره گروه آزمایش (۷۶٫۰۳) کمی بالاتر از گروه کنترل (۷۴٫۷۵) بود؛ با این حال، آزمون T مستقل (Sig. 2-tailed = 0.360) و آزمون Mann-Whitney U (Asymp. Sig. 2-tailed = 0.349) هر دو مقادیر معناداری بالاتر از ۰٫۰۵ ارائه دادند که نشان‌دهنده عدم تفاوت معنادار آماری در توانایی تفکر خلاق دانش‌آموزان بین گروه آموزش دیده با رسانه کتاب پاپ‌آپ و گروه آموزش دیده به شیوه سنتی در موضوع مسائل اجتماعی محیط محلی است.

The problem addressed in this study was the low level of problem-solving skills and independence among children in Group B of Rahmatillah Kindergarten. This study aimed to examine teacher activities, children's activities, and the development of children's problem-solving skills and independence through the implementation of the Problem Based Learning model assisted by maze map media. This study employed a qualitative approach using the Classroom Action Research (CAR) method, conducted in two cycles with three meetings in each cycle. Data were collected through observation, interviews, and documentation. The research subjects were 10 children in Group B of Rahmatillah Kindergarten. The findings indicated improvements in all observed aspects. Teacher activity increased from 70% in Cycle I to 95% in Cycle II, children's activity improved from 49% to 84%, problem-solving skills increased from 53% to 82%, and children's independence improved from 48% to 83%. It can be concluded that the implementation of the Problem Based Learning model assisted by maze map media effectively developed the problem-solving skills and independence of children in Group B of Rahmatillah Kindergarten.

مسئله‌ای که در این پژوهش مورد بررسی قرار گرفته، سطح پایین مهارت‌های حل مسئله و استقلال در کودکان گروه ب مهدکودک رحمت‌الله است. هدف این پژوهش، بررسی فعالیت‌های معلمان، فعالیت‌های کودکان و توسعهٔ مهارت‌های حل مسئله و استقلال کودکان از طریق اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (Problem Based Learning) با کمک رسانهٔ نقشهٔ هزارتو بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از روش پژوهش اقدام در کلاس (Classroom Action Research - CAR) در دو چرخه و هر چرخه شامل سه جلسه انجام شد. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی جمع‌آوری گردید. شرکت‌کنندگان پژوهش ۱۰ کودک گروه ب مهدکودک رحمت‌الله بودند. یافته‌ها نشان داد که در تمامی جنبه‌های مورد مشاهده بهبود حاصل شده است. فعالیت معلمان از ۷۰٪ در چرخهٔ اول به ۹۵٪ در چرخهٔ دوم افزایش یافت، فعالیت کودکان از ۴۹٪ به ۸۴٪، مهارت‌های حل مسئله از ۵۳٪ به ۸۲٪ و استقلال کودکان از ۴۸٪ به ۸۳٪ افزایش یافت. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که اجرای مدل یادگیری مبتنی بر مسئله با کمک رسانهٔ نقشهٔ هزارتو به طور مؤثری موجب توسعهٔ مهارت‌های حل مسئله و استقلال کودکان گروه ب مهدکودک رحمت‌الله شده است.

This study aims to analyze the influence of learning discipline and learning motivation on student learning outcomes in economics. The problem of this study is the low student learning outcomes, which are suspected to be caused by a lack of support for learning discipline and learning motivation. The methodology used is a quantitative descriptive approach with a population of 214 students and a sample of 69 students taken using a proportional random sampling technique. Data were collected through questionnaires to analyze learning discipline and learning motivation data, as well as documentation of final semester exam scores for learning outcomes. Data analysis was carried out using multiple linear regression to test the effect of independent variables on the dependent variable. The results showed that learning discipline and learning motivation had a significant effect on student learning outcomes, with a coefficient of determination (R2) of 54.5%. The t- test showed that learning discipline and learning motivation each had an effect on learning outcomes. These findings emphasize the importance of developing learning discipline and learning motivation in improving student learning outcomes.

هدف این پژوهش تحلیل تأثیر انضباط یادگیری و انگیزش یادگیری بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان در درس اقتصاد است. مسئله این پژوهش پایین بودن نتایج یادگیری دانش‌آموزان است که گمان می‌رود ناشی از کمبود حمایت از انضباط یادگیری و انگیزش یادگیری باشد. روش‌شناسی مورد استفاده، رویکرد توصیفی کمی با جامعه آماری ۲۱۴ نفر از دانش‌آموزان و نمونه‌ای متشکل از ۶۹ نفر است که با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی نسبتی انتخاب شده‌اند. داده‌ها از طریق پرسشنامه برای تحلیل داده‌های انضباط یادگیری و انگیزش یادگیری و همچنین مستندسازی نمرات آزمون پایان‌ترم برای نتایج یادگیری جمع‌آوری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از رگرسیون خطی چندگانه به منظور آزمون تأثیر متغیرهای مستقل بر متغیر وابسته انجام شد. نتایج نشان داد که انضباط یادگیری و انگیزش یادگیری تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان دارند و ضریب تعیین (R2) برابر با ۵۴/۵٪ بود. آزمون t نشان داد که هر یک از انضباط یادگیری و انگیزش یادگیری بر نتایج یادگیری تأثیر دارند. این یافته‌ها بر اهمیت توسعه انضباط یادگیری و انگیزش یادگیری در بهبود نتایج یادگیری دانش‌آموزان تأکید می‌کند.

This research is motivated by the limited use of textbooks that do not contain elements of local wisdom and the lack of learning media used by teachers, so that students are less active, easily bored, and have difficulty understanding flat building materials. This condition has an impact on the low mathematics learning outcomes of grade VI students of SD Inpres Tunbaun 2. Therefore, it is necessary to develop contextual and innovative textbooks by integrating the local culture, namely the weaving of the West Amarasi ikat, into mathematics learning. This study aims to determine the design, feasibility, practicality, and effectiveness of textbooks based on local wisdom of West Amarasi ikat weaving on flat materials to improve the learning outcomes of grade VI students of SD Inpres Tunbaun 2. The research method used is Research and Development (R&D) with the ADDIE model which includes the Analyze, Design, Development, Implementation, and Evaluation stages. The data analysis techniques used include initial data analysis and final data analysis. The results of the study show that the textbooks developed are very suitable for use in learning. The results of the validation of material experts obtained a percentage of 90.62%, linguists 95.4%, and media experts 87.5% with the very feasible category. Student learning outcomes increased from an average pretest score of 71% to 91.63% in the posttest. The N-Gain test result of 0.698 shows the medium to high category, which indicates an increase in student learning outcomes. Thus, textbooks based on local wisdom of West Amarasi ikat weaving are declared feasible, practical, and effective to be used in mathematics learning and are able to improve learning outcomes and students' appreciation of local culture.

این پژوهش با انگیزه محدودیت استفاده از کتاب‌های درسی که فاقد عناصر خرد بومی هستند و همچنین کمبود رسانه‌های آموزشی مورد استفاده معلمان انجام شده است؛ به گونه‌ای که دانش‌آموزان کمتر فعال بوده، به‌راحتی دچار خستگی می‌شوند و درک مطالب مربوط به اشکال هندسی مسطح برای آنان دشوار است. این وضعیت منجر به پایین بودن نتایج یادگیری ریاضی دانش‌آموزان پایه ششم دبستان اینپرس تونبائون ۲ شده است. بنابراین، توسعه کتاب‌های درسی زمینه‌محور و نوآورانه با ادغام فرهنگ بومی، یعنی بافت «ایکات» آماراسی غربی، در آموزش ریاضی ضروری به نظر می‌رسد. هدف این مطالعه تعیین طراحی، قابلیت اجرا، عملی بودن و اثربخشی کتاب‌های درسی مبتنی بر خرد بومی بافت ایکات آماراسی غربی در مبحث اشکال هندسی مسطح به منظور ارتقاء نتایج یادگیری دانش‌آموزان پایه ششم دبستان اینپرس تونبائون ۲ است. روش پژوهش مورد استفاده، پژوهش و توسعه (R&D) با مدل ADDIE است که شامل مراحل تحلیل، طراحی، توسعه، اجرا و ارزیابی می‌باشد. تکنیک‌های تحلیل داده شامل تحلیل داده‌های اولیه و نهایی است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که کتاب‌های درسی توسعه‌یافته بسیار مناسب برای استفاده در آموزش هستند. نتایج اعتبارسنجی توسط متخصصان محتوا ۹۰/۶۲٪، زبان‌شناسان ۹۵/۴٪ و متخصصان رسانه ۸۷/۵٪ با دسته‌بندی بسیار مطلوب به دست آمد. نتایج یادگیری دانش‌آموزان از میانگین نمره پیش‌آزمون ۷۱٪ به ۹۱/۶۳٪ در پس‌آزمون افزایش یافت. نتیجه آزمون N-Gain برابر با ۰/۶۹۸ بوده که در دسته متوسط تا بالا قرار می‌گیرد و نشان‌دهنده افزایش نتایج یادگیری دانش‌آموزان است. بنابراین، کتاب‌های درسی مبتنی بر خرد بومی بافت ایکات آماراسی غربی، قابل اجرا، عملی و اثربخش برای استفاده در آموزش ریاضی بوده و قادر به ارتقاء نتایج یادگیری و افزایش قدردانی دانش‌آموزان از فرهنگ بومی می‌باشند.

This study was motivated by the low learning motivation of students due to the use of conventional learning media, which resulted in limited student participation and interest during the learning process. One alternative to improve students' learning motivation is the implementation of Augmented Reality (AR) as an interactive learning medium. Therefore, this study aimed to determine the effect of Augmented Reality media on the learning motivation of fifth-grade students at SDN 2 Jagapura Kidul. This research employed a quantitative approach using an experimental method with a Pre-Experimental One Group Pretest–Posttest Design. The research sample consisted of one fifth-grade class at SDN 2 Jagapura Kidul. Data were collected using a learning motivation questionnaire administered before (pretest) and after (posttest) the implementation of Augmented Reality learning media. Data were analyzed using descriptive statistics, normality test, homogeneity test, Paired Sample t-test, and N-Gain analysis. The findings revealed that the average learning motivation score increased from 48.19 in the pretest to 61.19 in the posttest. The result of the Paired Sample t-test showed a significance value of 0.000 < 0.05, indicating that the research hypothesis was accepted. The N-Gain analysis also demonstrated an improvement in students' learning motivation after the implementation of Augmented Reality. These findings indicate that Augmented Reality creates a more engaging, interactive, and enjoyable learning environment, encouraging students to become more active, focused, and motivated in learning. In conclusion, Augmented Reality has a significant positive effect on the learning motivation of fifth-grade students at SDN 2 Jagapura Kidul. Therefore, Augmented Reality can be recommended as an innovative learning medium to improve students' learning motivation in elementary schools.

این پژوهش با انگیزه‌ی پایین دانش‌آموزان در یادگیری که ناشی از استفاده از رسانه‌های آموزشی سنتی و در نتیجه مشارکت و علاقه محدود دانش‌آموزان در فرایند یادگیری بود، انجام شد. یکی از راهکارهای جایگزین برای ارتقای انگیزش یادگیری دانش‌آموزان، به‌کارگیری واقعیت افزوده (AR) به عنوان رسانه آموزشی تعاملی است. بنابراین، هدف این پژوهش تعیین تأثیر رسانه واقعیت افزوده بر انگیزش یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 2 Jagapura Kidul بود. این پژوهش با رویکرد کمی و روش آزمایشی از نوع پیش‌آزمایشی با طرح یک گروهی پیش‌آزمون–پس‌آزمون انجام شد. نمونه پژوهش شامل یک کلاس پایه پنجم در دبستان SDN 2 Jagapura Kidul بود. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه انگیزش یادگیری که پیش از اجرای رسانه آموزشی واقعیت افزوده (پیش‌آزمون) و پس از آن (پس‌آزمون) اجرا شد، گردآوری گردید. داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون نرمالیتی، آزمون همگنی، آزمون t زوجی و تحلیل N-Gain مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها نشان داد که میانگین نمره انگیزش یادگیری از ۴۸٫۱۹ در پیش‌آزمون به ۶۱٫۱۹ در پس‌آزمون افزایش یافت. نتیجه آزمون t زوجی مقدار معناداری ۰٫۰۰۰ < ۰٫۰۵ را نشان داد که بیانگر پذیرش فرضیه پژوهش است. تحلیل N-Gain نیز بهبود انگیزش یادگیری دانش‌آموزان پس از اجرای واقعیت افزوده را نشان داد. این یافته‌ها بیانگر آن است که واقعیت افزوده محیط یادگیری جذاب‌تر، تعاملی‌تر و لذت‌بخش‌تری ایجاد می‌کند و دانش‌آموزان را به فعالیت، تمرکز و انگیزش بیشتر در یادگیری ترغیب می‌کند. در نتیجه، واقعیت افزوده تأثیر مثبت و معناداری بر انگیزش یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 2 Jagapura Kidul دارد. بنابراین، واقعیت افزوده می‌تواند به عنوان رسانه آموزشی نوآورانه برای ارتقای انگیزش یادگیری دانش‌آموزان دبستانی توصیه شود.

This study aims to describe the optimization of academic supervision through the Ruang GTK application in improving teacher performance at UPT SMKN 8 Luwu and to identify the factors that support and hinder its implementation. The study employed a qualitative approach using an exploratory descriptive method. Data were collected through interviews, observations, and documentation involving the principal, the vice principal for curriculum, teachers, and the school supervisor. The results indicate that the Ruang GTK Application enhances the effectiveness of academic supervision through digital scheduling, real-time observation, structured feedback, and cloud-based data storage that supports data-driven decision-making. Supporting factors include teacher commitment, a culture of collective learning, and the application’s user-friendly design. Conversely, inhibiting factors include limited internet connectivity and technical system issues. Thus, the optimization of academic supervision through the Ruang GTK App contributes to improving the quality of supervision management and fostering the continuous professional development of teachers.

هدف این پژوهش توصیف بهینه‌سازی نظارت آموزشی از طریق اپلیکیشن Ruang GTK در بهبود عملکرد معلمان در UPT SMKN 8 Luwu و شناسایی عوامل حمایت‌کننده و بازدارنده در اجرای آن است. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش توصیفی-اکتشافی انجام شده است. داده‌ها از طریق مصاحبه، مشاهده و مستندسازی با مشارکت مدیر مدرسه، معاون آموزشی، معلمان و ناظر مدرسه گردآوری گردید. نتایج نشان می‌دهد که اپلیکیشن Ruang GTK اثربخشی نظارت آموزشی را از طریق زمان‌بندی دیجیتال، مشاهده در زمان واقعی، بازخورد ساختاریافته و ذخیره‌سازی داده‌ها بر بستر ابر که از تصمیم‌گیری مبتنی بر داده حمایت می‌کند، افزایش می‌دهد. عوامل حمایت‌کننده شامل تعهد معلمان، فرهنگ یادگیری جمعی و طراحی کاربرپسند اپلیکیشن است. در مقابل، عوامل بازدارنده شامل محدودیت اتصال به اینترنت و مشکلات فنی سیستم می‌باشد. بنابراین، بهینه‌سازی نظارت آموزشی از طریق اپلیکیشن Ruang GTK به ارتقاء کیفیت مدیریت نظارت و تقویت توسعه حرفه‌ای مستمر معلمان کمک می‌کند.

This study aims to examine the relationship between self-control and learning motivation among students of the Islamic Religious Education (PAI) study program at Universitas Negeri Jakarta Class of 2024 from an Islamic psychology perspective. A quantitative method with a correlational approach was used, involving 75 students selected through random sampling from a target population of 148 active students of the 2024 cohort. Data were collected using a five-point Likert-scale questionnaire that had been tested for validity and reliability on 30 respondents outside the main sample, and were analyzed with IBM SPSS Statistics using the Pearson Product Moment correlation technique. The results show a positive and highly significant correlation between self-control and learning motivation (r = 0.807; sig. = 0.000 < 0.05), so that H0 is rejected and H1 is accepted. The coefficient of determination indicates that self-control contributes 65.1% to learning motivation, while the remaining 34.9% is explained by other factors outside this study. These findings confirm that students with better self-control, understood in Islamic psychology as mujahadah an-nafs, tend to show higher learning motivation oriented toward both academic achievement and worship.

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین خودکنترلی و انگیزش یادگیری در میان دانشجویان رشته آموزش دینی اسلامی (PAI) دانشگاه دولتی جاکارتا ورودی ۲۰۲۴ از منظر روان‌شناسی اسلامی است. این پژوهش با روش کمی و رویکرد همبستگی انجام شده است و ۷۵ دانشجو با نمونه‌گیری تصادفی از جمعیت هدف شامل ۱۴۸ دانشجوی فعال ورودی ۲۰۲۴ انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه لیکرت پنج‌درجه‌ای که روایی و پایایی آن بر روی ۳۰ پاسخ‌دهنده خارج از نمونه اصلی آزمون شده بود، گردآوری شد و با نرم‌افزار IBM SPSS Statistics و تکنیک همبستگی پیرسون تحلیل گردید. نتایج نشان داد که بین خودکنترلی و انگیزش یادگیری رابطه مثبت و بسیار معناداری وجود دارد (r = 0.807؛ sig. = 0.000 < 0.05)، بنابراین فرض صفر رد و فرض یک پذیرفته می‌شود. ضریب تعیین نشان می‌دهد که خودکنترلی ۶۵.۱٪ از واریانس انگیزش یادگیری را تبیین می‌کند و ۳۴.۹٪ باقیمانده توسط عوامل دیگری خارج از این پژوهش توضیح داده می‌شود. این یافته‌ها تأیید می‌کند که دانشجویانی که خودکنترلی بهتری دارند، که در روان‌شناسی اسلامی به عنوان مجاهده نفس شناخته می‌شود، تمایل دارند انگیزش یادگیری بالاتری از لحاظ پیشرفت تحصیلی و عبادت نشان دهند.

The low level of students' learning activities and science learning outcomes This study aims to determine student activity during lessons utilizing the Problem-Based Learning (PBL) model supported by PhET Interactive Simulations media, as well as to assess the model's impact on the science learning outcomes of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul. The study employs a quantitative approach using an experimental method, specifically the One Group Pretest-Posttest Design. The population consisted of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul, with a sample size of 25 students. Data collection techniques included observation and testing, utilizing instruments such as student activity observation sheets and pretest/posttest questions. Data analysis involved descriptive analysis, normality tests, homogeneity tests, and hypothesis testing using the Paired Sample t-Test. The results indicate that student activity improved from an average of 57.83% (categorized as "sufficient") to 86.42% (categorized as "excellent") following the implementation of the PBL model supported by PhET Interactive Simulations. Student learning outcomes also improved, evidenced by the average pretest score rising from 70.80 to 86.40 on the posttest. Hypothesis testing results showed a significance value (Sig. 2-tailed) of less than 0.05; thus, the null hypothesis (H₀) was rejected and the alternative hypothesis (H₁) was accepted. Consequently, it can be concluded that the Problem-Based Learning (PBL) model supported by PhET Interactive Simulations has a significant effect on science learning outcomes and enhances the learning activity of fifth-grade students at SDN 3 Bayalangu Kidul.

سطح پایین فعالیت‌های یادگیری و نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان، هدف این پژوهش تعیین فعالیت دانش‌آموزان در طول درس با استفاده از مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با پشتیبانی رسانه شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET و همچنین ارزیابی تأثیر این مدل بر نتایج یادگیری علوم دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul است. این پژوهش با رویکرد کمی و روش آزمایشی، به طور خاص با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون یک گروهی انجام شده است. جامعه آماری شامل دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul بوده و حجم نمونه ۲۵ نفر است. روش‌های گردآوری داده شامل مشاهده و آزمون با استفاده از ابزارهایی مانند برگه‌های مشاهده فعالیت دانش‌آموزان و سؤالات پیش‌آزمون/پس‌آزمون بوده است. تحلیل داده‌ها شامل تحلیل توصیفی، آزمون نرمالیتی، آزمون همگنی و آزمون فرضیه با استفاده از آزمون t زوجی بوده است. نتایج نشان داد که فعالیت دانش‌آموزان از میانگین ۵۷/۸۳٪ (در دسته «کافی») به ۸۶/۴۲٪ (در دسته «عالی») پس از اجرای مدل PBL با پشتیبانی شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET افزایش یافته است. نتایج یادگیری دانش‌آموزان نیز بهبود یافته است، به طوری که میانگین نمره پیش‌آزمون از ۷۰/۸۰ به ۸۶/۴۰ در پس‌آزمون افزایش یافته است. نتایج آزمون فرضیه نشان داد که مقدار معناداری (Sig. 2-tailed) کمتر از ۰/۰۵ است؛ بنابراین فرض صفر (H₀) رد و فرض جایگزین (H₁) پذیرفته شد. در نتیجه، می‌توان نتیجه گرفت که مدل یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) با پشتیبانی شبیه‌سازی‌های تعاملی PhET تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری علوم و افزایش فعالیت یادگیری دانش‌آموزان پایه پنجم دبستان SDN 3 Bayalangu Kidul دارد.

This study aims to develop Assemblr EDU learning media assisted by Canva that is valid, practical, and effective in improving students’ learning motivation on the Human Digestive System topic for Grade V at UPT SDN 060817 Medan. The background of this research is based on the low learning motivation of students, evidenced by an initial diagnostic test average of 35.46 (below the minimum completeness criteria), and conventional teaching methods. The research method used was Research and Development (R&D) with the ADDIE development model. The research subjects were 26 Grade V students. Data collection instruments included motivation questionnaires (pre-post), concept comprehension tests, expert validation sheets, and SPSS statistical analysis. Instrument validity testing showed 12 out of 20 items were valid with Cronbach’s Alpha reliability = 0.843 (highly reliable). The Kolmogorov-Smirnov normality test showed normally distributed motivation data (Sig. pretest = 0.094; posttest = 0.200 > 0.05), and homogeneity was confirmed by Levene’s test (Sig. = 0.406 > 0.05). Concept comprehension test results showed a significant increase from pretest mean 79.38 (highest 100, lowest 40) to posttest mean 86.65 (highest 100, lowest 58). Student response (81.41%) and teacher response (86.67%). Assemblr EDU media assisted by Canva was proven feasible and effective for science learning in elementary school.

هدف این پژوهش، توسعه رسانه آموزشی Assemblr EDU با کمک Canva است که از نظر روایی، کاربردپذیری و اثربخشی در بهبود انگیزه یادگیری دانش‌آموزان در مبحث دستگاه گوارش انسان برای پایه پنجم در UPT SDN 060817 مدان مورد ارزیابی قرار گیرد. زمینه این پژوهش بر اساس پایین بودن انگیزه یادگیری دانش‌آموزان است که با میانگین آزمون تشخیصی اولیه ۳۵٫۴۶ (کمتر از معیار حداقل کفایت) و استفاده از روش‌های تدریس سنتی مشخص شد. روش پژوهش، تحقیق و توسعه (R&D) با مدل توسعه ADDIE بود. جامعه پژوهش شامل ۲۶ دانش‌آموز پایه پنجم بود. ابزارهای گردآوری داده شامل پرسشنامه انگیزش (پیش‌آزمون و پس‌آزمون)، آزمون درک مفاهیم، برگه‌های اعتبارسنجی خبرگان و تحلیل آماری SPSS بود. آزمون روایی ابزار نشان داد که ۱۲ مورد از ۲۰ گویه معتبر بودند و پایایی آلفای کرونباخ = ۰٫۸۴۳ (بسیار قابل اعتماد) به دست آمد. آزمون نرمالیتی کولموگروف-اسمیرنوف نشان داد داده‌های انگیزشی به طور نرمال توزیع شده‌اند (Sig. پیش‌آزمون = ۰٫۰۹۴؛ پس‌آزمون = ۰٫۲۰۰ > ۰٫۰۵) و همگنی با آزمون لوین تأیید شد (Sig. = ۰٫۴۰۶ > ۰٫۰۵). نتایج آزمون درک مفاهیم افزایش معناداری را از میانگین پیش‌آزمون ۷۹٫۳۸ (بیشترین ۱۰۰، کمترین ۴۰) به میانگین پس‌آزمون ۸۶٫۶۵ (بیشترین ۱۰۰، کمترین ۵۸) نشان داد. پاسخ دانش‌آموزان (۸۱٫۴۱٪) و پاسخ معلمان (۸۶٫۶۷٪) بود. رسانه Assemblr EDU با کمک Canva برای آموزش علوم در دبستان قابل قبول و اثربخش شناخته شد.

Learning transformation in the digital era requires educational units to optimize the use of technology, especially since the implementation of the Kurikulum Merdeka (Independent Curriculum), which emphasizes flexibility, differentiation, and student-centered learning. In this context, digital media plays an increasingly significant role in supporting the instructional process. This study aims to examine the utilization of digital media in the implementation of the Kurikulum Merdeka through a Systematic Literature Review (SLR) method. Ten SINTA-indexed articles published between 2023 and 2025 were analyzed based on topic relevance, publication quality, and the Indonesian educational context. The results indicate that digital media can enhance student motivation, participation, and learning outcomes through the use of various interactive applications such as Wordwall, Kahoot, Quizizz, educational videos, Learning Management Systems (LMS), and digital project development platforms like Thunkable. Furthermore, digital media strengthens the application of differentiated learning and formative assessment, which are core characteristics of the Kurikulum Merdeka. Nevertheless, implementation still faces challenges such as limited technological infrastructure, digital literacy, and teacher readiness. Overall, digital media is proven to be a vital element in supporting 21st-century learning transformation and realizing the principles of the Kurikulum Merdeka more effectively.

تحول یادگیری در عصر دیجیتال مستلزم آن است که واحدهای آموزشی بهینه‌سازی استفاده از فناوری را مد نظر قرار دهند، به‌ویژه از زمان اجرای برنامه درسی مستقل که بر انعطاف‌پذیری، تمایز و یادگیری دانش‌آموز محور تأکید دارد. در این زمینه، رسانه‌های دیجیتال نقش فزاینده‌ای در حمایت از فرایند آموزشی ایفا می‌کنند. هدف این پژوهش بررسی بهره‌برداری از رسانه‌های دیجیتال در اجرای برنامه درسی مستقل از طریق روش مرور نظام‌مند ادبیات (SLR) است. ده مقاله نمایه‌شده در SINTA که بین سال‌های ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۵ منتشر شده‌اند، بر اساس ارتباط موضوعی، کیفیت انتشار و زمینه آموزشی اندونزی تحلیل شدند. نتایج نشان می‌دهد که رسانه‌های دیجیتال می‌توانند انگیزه، مشارکت و نتایج یادگیری دانش‌آموزان را از طریق استفاده از برنامه‌های تعاملی مختلف مانند Wordwall، Kahoot، Quizizz، ویدئوهای آموزشی، سامانه‌های مدیریت یادگیری (LMS) و بسترهای توسعه پروژه دیجیتال مانند Thunkable ارتقاء دهند. افزون بر این، رسانه‌های دیجیتال به تقویت اجرای یادگیری تمایزیافته و ارزشیابی تکوینی که از ویژگی‌های اصلی برنامه درسی مستقل هستند، کمک می‌کنند. با این حال، اجرا همچنان با چالش‌هایی مانند محدودیت زیرساخت‌های فناوری، سواد دیجیتال و آمادگی معلمان مواجه است. در مجموع، رسانه‌های دیجیتال به عنوان عنصری حیاتی در حمایت از تحول یادگیری در قرن بیست‌ویکم و تحقق اصول برنامه درسی مستقل به شکلی مؤثرتر اثبات شده‌اند.

This study aims to determine the influence of the use of Wordwall learning media on student learning outcomes and to find out the difference in learning outcomes between the experimental class and the control class in the subject of Pancasila Education at SMA Negeri 12 Medan. This study uses a quantitative approach with a quasi experiment method. The research sample consisted of two classes, namely class X-E3 as an experimental class and class X-E4 as a control class with a sample of 70 students. The research instruments used included learning outcome tests, questionnaires, student activity observation sheets, and documentation. Data analysis was conducted using the Wilcoxon Signed Rank Test and the Mann-Whitney U Test. The results of the study show that the use of Wordwall learning media has a significant effect on student learning outcomes. This is shown by the increase in the average score of the experimental class from 46.86 in the pre-test to 89.71 in the post-test as well as the results of the Wilcoxon test which obtained an Asymp score. Sig. (2-tailed) < 0.001. In addition, the results of the Mann-Whitney test show the value of Asymp. Sig. (2-tailed) < 0.001 which shows a significant difference between student learning outcomes in the experimental class and the control class. The results of the questionnaire showed a positive response from students to the use of Wordwall with a percentage of 83.06%, while student activities obtained a percentage of 90% with the very good category. Thus, Wordwall learning media has been proven to have a positive influence on student learning outcomes in Pancasila Education subjects at SMA Negeri 12 Medan.

هدف این پژوهش تعیین تأثیر استفاده از رسانه آموزشی Wordwall بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان و بررسی تفاوت نتایج یادگیری بین کلاس آزمایش و کلاس کنترل در درس آموزش پاندچاسیلا در دبیرستان دولتی شماره ۱۲ مدان است. این پژوهش با رویکرد کمی و روش شبه‌آزمایشی انجام شده است. نمونه پژوهش شامل دو کلاس، یعنی کلاس X-E3 به عنوان کلاس آزمایش و کلاس X-E4 به عنوان کلاس کنترل با نمونه‌ای متشکل از ۷۰ دانش‌آموز بود. ابزارهای پژوهش شامل آزمون نتایج یادگیری، پرسشنامه، برگه‌های مشاهده فعالیت دانش‌آموزان و مستندسازی بودند. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون Wilcoxon Signed Rank و آزمون Mann-Whitney U انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که استفاده از رسانه آموزشی Wordwall تأثیر معناداری بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان دارد. این موضوع با افزایش میانگین نمره کلاس آزمایش از ۴۶٫۸۶ در پیش‌آزمون به ۸۹٫۷۱ در پس‌آزمون و همچنین نتایج آزمون Wilcoxon که مقدار Asymp. Sig. (2-tailed) < ۰٫۰۰۱ را نشان داد، تأیید می‌شود. علاوه بر این، نتایج آزمون Mann-Whitney مقدار Asymp. Sig. (2-tailed) < ۰٫۰۰۱ را نشان داد که بیانگر تفاوت معنادار بین نتایج یادگیری دانش‌آموزان در کلاس آزمایش و کلاس کنترل است. نتایج پرسشنامه نشان داد که دانش‌آموزان نسبت به استفاده از Wordwall پاسخ مثبتی داشتند و این میزان ۸۳٫۰۶٪ بود، در حالی که فعالیت دانش‌آموزان با درصد ۹۰٪ در دسته بسیار خوب قرار گرفت. بنابراین، رسانه آموزشی Wordwall تأثیر مثبت خود را بر نتایج یادگیری دانش‌آموزان در درس آموزش پاندچاسیلا در دبیرستان دولتی شماره ۱۲ مدان اثبات کرده است.

This study examines the management of the Teacher Competency Improvement Program at UPT SMA Negeri 10 Jeneponto, describing the processes of planning, organizing, implementing, and supervising/evaluating, as well as identifying the supporting and inhibiting factors in its implementation. This study employed a qualitative approach with a descriptive research design. The research informants consisted of the principal and teachers. Data were collected through observation, interviews, and documentation. Data analysis techniques included data reduction, data presentation, and conclusion drawing, while data validity was ensured through source and technique triangulation. The results showed that the management of the Teacher Competency Improvement Program at UPT SMA Negeri 10 Jeneponto was carried out through the four management functions proposed by George R. Terry, namely planning, organizing, implementing, and supervising/evaluating. Planning was conducted by identifying teachers' competency needs based on learning conditions, supervision results, and professional development needs, adjusted to the school's programs and available resources. Organizing was carried out through assigning teachers according to their areas of expertise, coordination, teacher involvement, and facilitation of participation in professional development programs. Implementation was conducted through the Teacher Professional Education Program (PPG), Subject Teachers' Working Groups (MGMP), training, workshops, and the utilization of digital technology, which resulted in positive changes in teaching practices, such as the use of more varied teaching methods and media and improved classroom management. Supervision/evaluation was conducted through academic supervision, Teacher Performance Assessment (PKG), classroom observation, and evaluation of teachers' competency development as a basis for mentoring and further program development. Supporting factors included support from the school and the Education Office, teacher participation, and the involvement of MGMP, while inhibiting factors included limited budgets and inadequate facilities and infrastructure, particularly technological devices, internet access, and training facilities. To address these challenges, the school implemented priority-setting and optimized the available resources. Thus, the management of the program has been implemented systematically and continuously, although it has not yet been fully optimal due to resource limitations.

این پژوهش به بررسی مدیریت برنامه ارتقاء شایستگی معلمان در UPT SMA Negeri 10 Jeneponto می‌پردازد و فرآیندهای برنامه‌ریزی، سازماندهی، اجرا و نظارت/ارزشیابی را توصیف می‌کند و همچنین عوامل حمایتی و بازدارنده در اجرای آن را شناسایی می‌نماید. این پژوهش با رویکرد کیفی و طرح پژوهش توصیفی انجام شده است. مشارکت‌کنندگان پژوهش شامل مدیر مدرسه و معلمان بودند. داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و اسناد جمع‌آوری شدند. تکنیک‌های تحلیل داده شامل کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری بود و روایی داده‌ها از طریق مثلث‌سازی منبع و روش تضمین شد. نتایج نشان داد که مدیریت برنامه ارتقاء شایستگی معلمان در UPT SMA Negeri 10 Jeneponto از طریق چهار وظیفه مدیریتی پیشنهادی George R. Terry، یعنی برنامه‌ریزی، سازماندهی، اجرا و نظارت/ارزشیابی انجام می‌شود. برنامه‌ریزی با شناسایی نیازهای شایستگی معلمان بر اساس شرایط یادگیری، نتایج نظارت و نیازهای توسعه حرفه‌ای، متناسب با برنامه‌های مدرسه و منابع موجود صورت گرفت. سازماندهی از طریق تخصیص معلمان بر اساس حوزه تخصصی، هماهنگی، مشارکت معلمان و تسهیل حضور در برنامه‌های توسعه حرفه‌ای انجام شد. اجرا از طریق برنامه آموزش حرفه‌ای معلمان (PPG)، گروه‌های کاری معلمان موضوعی (MGMP)، آموزش، کارگاه‌ها و بهره‌گیری از فناوری دیجیتال انجام شد که منجر به تغییرات مثبت در شیوه‌های تدریس، مانند استفاده از روش‌ها و رسانه‌های متنوع‌تر و بهبود مدیریت کلاس گردید. نظارت/ارزشیابی از طریق نظارت آموزشی، ارزیابی عملکرد معلمان (PKG)، مشاهده کلاس و ارزیابی توسعه شایستگی معلمان به عنوان مبنایی برای مشاوره و توسعه بیشتر برنامه انجام شد. عوامل حمایتی شامل حمایت مدرسه و اداره آموزش، مشارکت معلمان و مشارکت MGMP بود، در حالی که عوامل بازدارنده شامل محدودیت بودجه و ناکافی بودن امکانات و زیرساخت‌ها، به ویژه تجهیزات فناوری، دسترسی به اینترنت و امکانات آموزشی بود. برای مقابله با این چالش‌ها، مدرسه اولویت‌بندی و بهینه‌سازی منابع موجود را اجرا کرد. بنابراین، مدیریت برنامه به صورت نظام‌مند و مستمر اجرا شده است، هرچند به دلیل محدودیت منابع هنوز به طور کامل بهینه نشده است.

This classroom action research aimed to improve students’ learning motivation through the implementation of the Teams Games Tournament (TGT) learning model assisted by Wordwall in Pendidikan Pancasila for Grade X.10 students at SMA Negeri 17 Palembang. The research was motivated by a gap between students’ relatively good cognitive abilities and their low learning motivation, particularly during group activities. The study employed the Kemmis and McTaggart classroom action research design, consisting of a pre-cycle, Cycle 1, and Cycle 2, involving 39 students. Data on students’ learning motivation were collected through observation sheets covering five indicators: activeness, participation, persistence, enthusiasm, and resilience. The data were analyzed using descriptive quantitative and qualitative approaches. The results showed an increase in students’ learning motivation from 52.05%, categorized as moderate, in the pre-cycle to 74.23%, categorized as high, in Cycle 1, and 88.08%, categorized as very high, in Cycle 2. The overall increase from the pre-cycle to Cycle 2 reached 36.03 percentage points. All indicators of learning motivation also increased, with notable improvements in enthusiasm and resilience. These findings indicate that the implementation of the TGT learning model assisted by Wordwall can be an effective approach to improving students’ learning motivation in Pendidikan Pancasila.

این پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی با هدف ارتقای انگیزهٔ یادگیری دانش‌آموزان از طریق اجرای مدل یادگیری Teams Games Tournament (TGT) با کمک Wordwall در درس آموزش پاندچاسیلا برای دانش‌آموزان کلاس X.10 دبیرستان دولتی ۱۷ پالمبانگ انجام شد. انگیزهٔ انجام این پژوهش، وجود شکاف میان توانایی‌های شناختی نسبتاً خوب دانش‌آموزان و انگیزهٔ پایین یادگیری آنان، به‌ویژه در فعالیت‌های گروهی بود. این مطالعه از طرح پژوهش اقدام‌پژوهی کلاسی کمیس و مک‌تاگارت شامل پیش‌چرخه، چرخهٔ اول و چرخهٔ دوم با مشارکت ۳۹ دانش‌آموز بهره برد. داده‌های مربوط به انگیزهٔ یادگیری دانش‌آموزان از طریق برگه‌های مشاهده با پوشش پنج شاخص: فعال بودن، مشارکت، پایداری، اشتیاق و تاب‌آوری گردآوری شد. داده‌ها با استفاده از رویکردهای توصیفی کمی و کیفی تحلیل شدند. نتایج نشان داد که انگیزهٔ یادگیری دانش‌آموزان از ۵۲٫۰۵٪ (در سطح متوسط) در پیش‌چرخه به ۷۴٫۲۳٪ (در سطح بالا) در چرخهٔ اول و ۸۸٫۰۸٪ (در سطح بسیار بالا) در چرخهٔ دوم افزایش یافت. افزایش کلی از پیش‌چرخه تا چرخهٔ دوم به ۳۶٫۰۳ واحد درصد رسید. همهٔ شاخص‌های انگیزهٔ یادگیری نیز افزایش یافتند و بهبود قابل توجهی در شاخص‌های اشتیاق و تاب‌آوری مشاهده شد. این یافته‌ها نشان می‌دهد که اجرای مدل یادگیری TGT با کمک Wordwall می‌تواند رویکردی مؤثر برای ارتقای انگیزهٔ یادگیری دانش‌آموزان در درس آموزش پاندچاسیلا باشد.

This study examines parents’ roles and responsibilities as the primary educational institution for children in the context of Islamic Religious Education (PAI) within modern families. Using a qualitative field research approach, data were collected through observation, interviews, and documentation to explore parents’ perceptions, efforts, and contributions to children's religious development. The findings reveal that parental involvement is influenced by religious awareness, habitus, and cultural capital rather than merely by work-related busyness. Parents who perceive religious education as a family responsibility remain actively engaged through supervision, religious habituation, educational support, and exemplary conduct. These efforts contribute to the development of children's self-control, religious commitment, moral character, and life orientation. The study highlights the importance of collaboration between families and educational institutions in strengthening the internalization of Islamic values. Its originality lies in integrating Bourdieu’s theory of habitus and cultural capital with Abdullah Nashih Ulwan’s Islamic educational perspective.

این پژوهش به بررسی نقش‌ها و مسئولیت‌های والدین به‌عنوان نهاد آموزشی اصلی برای کودکان در زمینه آموزش دینی اسلامی (PAI) در خانواده‌های مدرن می‌پردازد. با استفاده از رویکرد پژوهش میدانی کیفی، داده‌ها از طریق مشاهده، مصاحبه و مستندسازی گردآوری شده‌اند تا ادراکات، تلاش‌ها و مشارکت‌های والدین در رشد دینی کودکان مورد بررسی قرار گیرد. یافته‌ها نشان می‌دهد که مشارکت والدین بیش از آنکه صرفاً تحت تأثیر اشتغال باشد، تحت تأثیر آگاهی دینی، هابیتوس و سرمایه فرهنگی قرار دارد. والدینی که آموزش دینی را مسئولیت خانواده تلقی می‌کنند، از طریق نظارت، عادت‌دهی دینی، حمایت آموزشی و رفتار الگویی به‌طور فعال مشارکت دارند. این تلاش‌ها به رشد خودکنترلی، تعهد دینی، منش اخلاقی و جهت‌گیری زندگی کودکان کمک می‌کند. پژوهش بر اهمیت همکاری میان خانواده و نهادهای آموزشی در تقویت درونی‌سازی ارزش‌های اسلامی تأکید می‌کند. نوآوری این مطالعه در ادغام نظریه هابیتوس و سرمایه فرهنگی بوردیو با دیدگاه تربیتی اسلامی عبدالله ناصح علوان نهفته است.

The transition from the 2013 Curriculum to the Independent Curriculum is a step taken by the government to create a learning process that is more child-focused, more flexible, and tailored to the needs and developmental levels of students. At the Kindergarten (TK) level, this change is expected to increase children's curiosity and enthusiasm for learning through meaningful play activities, project-based learning, and good character building. This study aims to analyze the impact of the transition from the 2013 Curriculum to the Independent Curriculum on children's learning interests at Mujahidin Kindergarten. This study applied a qualitative approach with data collection through interviews, observation, and documentation. The data obtained were analyzed using the stages of data collection, data reduction, data presentation, and drawing conclusions. The results showed that the implementation of the Independent Curriculum at Mujahidin Kindergarten provided teachers with the flexibility to design more diverse and student-centered learning, thereby encouraging increased child involvement in learning activities. The implementation of this curriculum also had a positive impact on children's learning interests, as demonstrated by increased activeness, enthusiasm, courage to ask questions, participation in play activities, the ability to collaborate with friends, and a higher curiosity compared to when still using the 2013 Curriculum. Therefore, the transition from the 2013 Curriculum to the Independent Curriculum at Mujahidin Kindergarten has a positive contribution in increasing children's learning interests while creating a more active, enjoyable learning process that is in line with the characteristics of early childhood development.

گذار از برنامهٔ درسی ۲۰۱۳ به برنامهٔ درسی مستقل، گامی است که توسط دولت به منظور ایجاد فرایند یادگیری کودک‌محورتر، منعطف‌تر و متناسب با نیازها و سطوح رشدی دانش‌آموزان برداشته شده‌است. در سطح مهدکودک (TK)، انتظار می‌رود این تغییر باعث افزایش کنجکاوی و اشتیاق کودکان به یادگیری از طریق فعالیت‌های بازی معنادار، یادگیری مبتنی بر پروژه و تقویت شخصیت مطلوب شود. هدف این پژوهش، تحلیل تأثیر گذار از برنامهٔ درسی ۲۰۱۳ به برنامهٔ درسی مستقل بر علاقه‌مندی به یادگیری کودکان در مهدکودک Mujahidin است. این پژوهش با رویکرد کیفی و با جمع‌آوری داده‌ها از طریق مصاحبه، مشاهده و مستندسازی انجام شده‌است. داده‌های به‌دست‌آمده با استفاده از مراحل جمع‌آوری داده، کاهش داده، ارائه داده و نتیجه‌گیری تحلیل شدند. نتایج نشان داد که اجرای برنامهٔ درسی مستقل در مهدکودک Mujahidin به معلمان این امکان را داده‌است تا یادگیری متنوع‌تر و دانش‌آموزمحورتر را طراحی کنند و در نتیجه موجب افزایش مشارکت کودکان در فعالیت‌های یادگیری شده‌است. اجرای این برنامهٔ درسی همچنین تأثیر مثبتی بر علاقه‌مندی به یادگیری کودکان داشته‌است، به‌گونه‌ای که افزایش فعالیت، اشتیاق، جرأت در پرسشگری، مشارکت در فعالیت‌های بازی، توانایی همکاری با دوستان و کنجکاوی بیشتر نسبت به زمان استفاده از برنامهٔ درسی ۲۰۱۳ مشاهده شد. بنابراین، گذار از برنامهٔ درسی ۲۰۱۳ به برنامهٔ درسی مستقل در مهدکودک Mujahidin نقش مثبتی در افزایش علاقه‌مندی به یادگیری کودکان داشته و فرایند یادگیری فعال‌تر و لذت‌بخش‌تری را متناسب با ویژگی‌های رشد اوایل کودکی فراهم می‌کند.