teacher stress

Emotions are conceptualised as appraisal-driven processes that shape teachers’ engagement with professional development (PD) and the practices they adopt from it. This systematic literature review examined quantitative self-report instruments used to measure teacher emotions, focusing on their application in PD. A search across six databases (2015–2025) identified 285 records, of which 265 were screened and six validated instruments retained. These ranged from concise scales assessing anger, enjoyment, and anxiety to multidimensional instruments capturing emotions such as fatigue, shame, and hopelessness. A secondary analysis revealed that only one study applied these instruments within PD, exposing a major methodological gap. While recent advances have expanded the range of available instruments, their limited use in PD restricts cumulative understanding of teachers’ emotional experiences. The findings highlight the need to adapt and systematically apply these tools to strengthen the evidence base and support PD that is both cognitively effective and emotionally responsive.

هیجانات به عنوان فرایندهایی مبتنی بر ارزیابی تلقی می‌شوند که نحوه مشارکت معلمان در توسعه حرفه‌ای (PD) و شیوه‌هایی که از آن اتخاذ می‌کنند را شکل می‌دهد. این مرور نظام‌مند ادبیات، ابزارهای خودگزارشی کمی مورد استفاده برای سنجش هیجانات معلمان را با تمرکز بر کاربرد آن‌ها در توسعه حرفه‌ای بررسی کرده است. جستجو در شش پایگاه داده (۲۰۱۵–۲۰۲۵) منجر به شناسایی ۲۸۵ رکورد شد که از میان آن‌ها ۲۶۵ مورد غربال و شش ابزار معتبر حفظ گردید. این ابزارها از مقیاس‌های مختصر برای سنجش خشم، لذت و اضطراب تا ابزارهای چندبعدی که هیجاناتی مانند خستگی، شرم و ناامیدی را اندازه‌گیری می‌کنند، متغیر بودند. تحلیل ثانویه نشان داد که تنها یک مطالعه این ابزارها را در زمینه توسعه حرفه‌ای به کار برده است که شکاف عمده‌ای در روش‌شناسی را آشکار می‌سازد. اگرچه پیشرفت‌های اخیر دامنه ابزارهای موجود را گسترش داده است، اما استفاده محدود آن‌ها در توسعه حرفه‌ای، درک تجمعی از تجارب هیجانی معلمان را محدود می‌کند. یافته‌ها بر ضرورت تطبیق و به‌کارگیری نظام‌مند این ابزارها برای تقویت شواهد و حمایت از توسعه حرفه‌ای که هم از نظر شناختی مؤثر و هم از نظر هیجانی پاسخگو باشد، تأکید می‌کند.

This study examined the impact of work-life balance on teacher performance and student outcomes among private school teachers in Surat City. The main aim was to understand how teachers manage their professional and personal life and how this balance affects their teaching effectiveness. A descriptive research design was used and primary data was collected from 300 teachers through a structured questionnaire. The study included demographic analysis, multiple choice questions and Likert scale statements. The findings showed that most teachers experienced moderate levels of work-life balance due to workload and time pressure. Many teachers reported taking work home, which affected their personal life. Statistical analysis revealed that work-life balance had a strong positive relationship with teacher performance (r = 0.62) and student outcomes (r = 0.58). The regression results further confirmed that better balance improved teaching effectiveness. Normality and reliability tests confirmed that the data was suitable and consistent for analysis. The study concluded that work-life balance plays an important role in improving teacher productivity and student learning. Teachers who maintained a healthy balance were more focused, motivated and effective in the classroom. The study also highlighted the need for supportive school policies and stress management practices. Overall, improving work-life balance can lead to better educational outcomes and a more positive teaching environment.

این پژوهش به بررسی تأثیر تعادل کار و زندگی بر عملکرد معلمان و نتایج دانش‌آموزان در میان معلمان مدارس غیرانتفاعی شهر سورت پرداخته است. هدف اصلی، درک نحوه مدیریت زندگی حرفه‌ای و شخصی توسط معلمان و تأثیر این تعادل بر اثربخشی تدریس آن‌ها بود. طرح پژوهش توصیفی به کار گرفته شد و داده‌های اولیه از ۳۰۰ معلم از طریق پرسشنامه ساختاریافته جمع‌آوری گردید. پژوهش شامل تحلیل‌های جمعیت‌شناختی، سؤالات چندگزینه‌ای و عبارات مقیاس لیکرت بود. یافته‌ها نشان داد که اکثر معلمان به دلیل حجم کار و فشار زمانی، سطوح متوسطی از تعادل کار و زندگی را تجربه می‌کنند. بسیاری از معلمان گزارش کردند که کار را به خانه می‌برند که این امر بر زندگی شخصی آن‌ها تأثیر گذاشته است. تحلیل آماری نشان داد که تعادل کار و زندگی با عملکرد معلمان (r = 0.62) و نتایج دانش‌آموزان (r = 0.58) رابطه مثبت قوی دارد. نتایج رگرسیون نیز تأیید کرد که تعادل بهتر، اثربخشی تدریس را افزایش می‌دهد. آزمون‌های نرمالیتی و پایایی نشان داد که داده‌ها برای تحلیل مناسب و سازگار هستند. پژوهش نتیجه‌گیری کرد که تعادل کار و زندگی نقش مهمی در بهبود بهره‌وری معلمان و یادگیری دانش‌آموزان ایفا می‌کند. معلمانی که تعادل سالمی را حفظ می‌کنند، در کلاس درس متمرکزتر، باانگیزه‌تر و اثربخش‌تر هستند. این پژوهش همچنین بر ضرورت سیاست‌های حمایتی مدرسه و شیوه‌های مدیریت استرس تأکید کرد. به طور کلی، بهبود تعادل کار و زندگی می‌تواند به نتایج آموزشی بهتر و محیط تدریس مثبت‌تر منجر شود.

This study examined the impact of work-life balance on teacher performance and student outcomes among private school teachers in Surat City. The main aim was to understand how teachers manage their professional and personal life and how this balance affects their teaching effectiveness. A descriptive research design was used and primary data was collected from 300 teachers through a structured questionnaire. The study included demographic analysis, multiple choice questions and Likert scale statements. The findings showed that most teachers experienced moderate levels of work-life balance due to workload and time pressure. Many teachers reported taking work home, which affected their personal life. Statistical analysis revealed that work-life balance had a strong positive relationship with teacher performance (r = 0.62) and student outcomes (r = 0.58). The regression results further confirmed that better balance improved teaching effectiveness. Normality and reliability tests confirmed that the data was suitable and consistent for analysis. The study concluded that work-life balance plays an important role in improving teacher productivity and student learning. Teachers who maintained a healthy balance were more focused, motivated and effective in the classroom. The study also highlighted the need for supportive school policies and stress management practices. Overall, improving work-life balance can lead to better educational outcomes and a more positive teaching environment.

این پژوهش به بررسی تأثیر تعادل کار و زندگی بر عملکرد معلمان و نتایج دانش‌آموزان در میان معلمان مدارس غیرانتفاعی شهر سورت پرداخته است. هدف اصلی، درک نحوه مدیریت زندگی حرفه‌ای و شخصی توسط معلمان و تأثیر این تعادل بر اثربخشی تدریس آن‌ها بود. طرح پژوهش توصیفی به کار گرفته شد و داده‌های اولیه از ۳۰۰ معلم از طریق پرسشنامه ساختاریافته جمع‌آوری گردید. پژوهش شامل تحلیل‌های جمعیت‌شناختی، سؤالات چندگزینه‌ای و عبارات مقیاس لیکرت بود. یافته‌ها نشان داد که اکثر معلمان به دلیل حجم کار و فشار زمانی، سطوح متوسطی از تعادل کار و زندگی را تجربه می‌کنند. بسیاری از معلمان گزارش کردند که کار را به خانه می‌برند که این امر بر زندگی شخصی آن‌ها تأثیر گذاشته است. تحلیل آماری نشان داد که تعادل کار و زندگی با عملکرد معلمان (r = 0.62) و نتایج دانش‌آموزان (r = 0.58) رابطه مثبت قوی دارد. نتایج رگرسیون نیز تأیید کرد که تعادل بهتر، اثربخشی تدریس را افزایش می‌دهد. آزمون‌های نرمالیتی و پایایی نشان داد که داده‌ها برای تحلیل مناسب و سازگار هستند. پژوهش نتیجه‌گیری کرد که تعادل کار و زندگی نقش مهمی در بهبود بهره‌وری معلمان و یادگیری دانش‌آموزان ایفا می‌کند. معلمانی که تعادل سالمی را حفظ می‌کنند، در کلاس درس متمرکزتر، باانگیزه‌تر و اثربخش‌تر هستند. این پژوهش همچنین بر ضرورت سیاست‌های حمایتی مدرسه و شیوه‌های مدیریت استرس تأکید کرد. به طور کلی، بهبود تعادل کار و زندگی می‌تواند به نتایج آموزشی بهتر و محیط تدریس مثبت‌تر منجر شود.

Background Concerns about teacher stress, burnout, and attrition have led to increased international attention to teacher resilience in education research. This study investigates how teachers in Malaysia, Japan, Nigeria, Uganda, and Vietnam support resilience through their perceptions of teacher professional identity (TPI). Methods Comparative discourse analysis based on quantitative ethnography (QE) and epistemic network analysis (ENA) was used to identify cross-cultural discourse patterns and thematically evaluate teacher utterances related to stress, coping methods, support systems, and notions of resilience. Results The findings demonstrate that resilience is not only developed as an individual skill, but also through culturally and socially rooted understandings of TPI. Teachers from Japan and Vietnam focused on systemic navigation and emotional regulation, while teachers from Nigeria and Uganda focused on spirituality and moral leadership. Malaysian instructors have a mixed approach that blends strategic adaptation and community-centric principles. Conclusions The study highlights the need for contextually relevant and localized methods of professional development that are sensitive to teachers’ identities and contextual realities.

زمینه و هدف: نگرانی‌ها درباره استرس، فرسودگی شغلی و ترک خدمت معلمان موجب افزایش توجه بین‌المللی به تاب‌آوری معلمان در پژوهش‌های آموزشی شده است. این مطالعه بررسی می‌کند که چگونه معلمان در مالزی، ژاپن، نیجریه، اوگاندا و ویتنام از طریق ادراکات خود از هویت حرفه‌ای معلم (TPI) به حمایت از تاب‌آوری می‌پردازند. روش‌ها: تحلیل گفتمان تطبیقی مبتنی بر قوم‌نگاری کمی (QE) و تحلیل شبکه معرفتی (ENA) برای شناسایی الگوهای گفتمانی میان‌فرهنگی و ارزیابی موضوعی اظهارات معلمان مرتبط با استرس، روش‌های مقابله، نظام‌های حمایتی و مفاهیم تاب‌آوری به کار گرفته شد. یافته‌ها: نتایج نشان می‌دهد که تاب‌آوری نه تنها به عنوان یک مهارت فردی توسعه می‌یابد، بلکه از طریق درک‌های ریشه‌دار فرهنگی و اجتماعی از هویت حرفه‌ای معلم نیز شکل می‌گیرد. معلمان ژاپن و ویتنام بر پیمایش نظام‌مند و تنظیم هیجانی تمرکز داشتند، در حالی که معلمان نیجریه و اوگاندا بر معنویت و رهبری اخلاقی تأکید کردند. مدرسان مالزی رویکردی ترکیبی دارند که سازگاری راهبردی و اصول جامعه‌محور را در هم می‌آمیزد. نتیجه‌گیری: این مطالعه بر ضرورت روش‌های توسعه حرفه‌ای بومی و متناسب با زمینه که نسبت به هویت و واقعیت‌های زمینه‌ای معلمان حساس باشد، تأکید می‌کند.