educator perspectives

This qualitative study explored U.S. family child care (FCC) educators’ definitions of high-quality practice to inform a contextually situated approach to quality measurement. Nineteen virtual focus groups were conducted with 95 FCC educators from 20 U.S. states, including Spanish-speaking participants. Research Findings: Educators described quality as a holistic, relational construct encompassing 12 dimensions that grouped into three major themes: quality as relational and sustained over time, quality as enacted through everyday learning and caregiving experiences, and quality as sustained by educator well-being and professional practice. Participants frequently noted ways typical quality measures and quality improvement systems fail to capture these integrated aspects of FCC practice. Practice or Policy: Results suggest that quality measurement in FCC should account for how relational, instructional, caregiving, and administrative dimensions of practice are integrated in home-based settings. More broadly, the findings underscore the importance of incorporating educators’ perspectives when defining and assessing quality across ECE contexts.

این مطالعه کیفی به بررسی تعاریف مربیان مراقبت از کودک خانوادگی (FCC) در ایالات متحده از عملکرد با کیفیت بالا پرداخت تا رویکردی مبتنی بر زمینه برای سنجش کیفیت ارائه دهد. نوزده گروه متمرکز مجازی با حضور ۹۵ مربی FCC از ۲۰ ایالت آمریکا، از جمله شرکت‌کنندگان اسپانیایی‌زبان، برگزار شد. یافته‌های پژوهش: مربیان، کیفیت را به عنوان یک سازه کل‌نگر و رابطه‌ای توصیف کردند که شامل ۱۲ بُعد بوده و در سه مضمون اصلی گروه‌بندی می‌شود: کیفیت به عنوان یک امر رابطه‌ای و پایدار در طول زمان، کیفیت به عنوان امری که از طریق تجارب روزمره یادگیری و مراقبتی تحقق می‌یابد، و کیفیت به عنوان امری که با بهزیستی مربی و عملکرد حرفه‌ای حفظ می‌شود. شرکت‌کنندگان به دفعات اشاره کردند که سنجه‌های معمول کیفیت و نظام‌های بهبود کیفیت، این جنبه‌های یکپارچه عملکرد FCC را به‌درستی منعکس نمی‌کنند. کاربرد یا سیاست: نتایج نشان می‌دهد که سنجش کیفیت در FCC باید چگونگی ادغام ابعاد رابطه‌ای، آموزشی، مراقبتی و اداری عملکرد را در محیط‌های مبتنی بر خانه مدنظر قرار دهد. به طور کلی، یافته‌ها بر اهمیت گنجاندن دیدگاه‌های مربیان هنگام تعریف و ارزیابی کیفیت در زمینه‌های آموزش و مراقبت اوایل کودکی (ECE) تأکید دارد.

Introduction Differentiated instruction (DI) requires teachers to interpret learner diversity and make adaptive pedagogical decisions within the opportunities and constraints of their professional contexts. This study examined how secondary school English as a Foreign Language (EFL) teachers and teacher educators in Türkiye understood and experienced DI, with particular attention to teacher beliefs, perceived professional agency, and motivational considerations. Methods This qualitative interpretive phenomenological study involved semi-structured interviews with 14 EFL teachers and six teacher educators. Data were analyzed through an inductive, interpretive form of thematic analysis informed by Braun and Clarke’s six-phase procedure. Results Both participant groups understood DI as an inclusive and ethically responsive approach addressing differences in learner readiness, interests, language proficiency, learning pace, and support needs. Teachers associated DI with stronger student engagement, motivation, participation, and language development, but reported a persistent mismatch between their pedagogical intentions and their capacity to act on them. Large classes, limited planning time, curriculum rigidity, resource inequalities, and examination pressures constrained adaptive decision-making and weakened perceived professional agency. Teacher educators similarly identified a gap between pre-service teachers’ conceptual knowledge and their ability to respond flexibly to learner diversity in authentic classrooms. Discussion The findings conceptualize DI as a contextually negotiated practice shaped by the interaction of teacher beliefs, professional agency, motivational commitment, teacher preparation, and institutional conditions. The study highlights the need for practice-based teacher education, sustained professional learning, and organizational environments that enable psychologically responsive and inclusive EFL instruction.

مقدمه: آموزش تفکیکی (DI) مستلزم آن است که معلمان تنوع یادگیرندگان را تفسیر کرده و تصمیمات آموزشی انطباقی را در چارچوب فرصت‌ها و محدودیت‌های زمینه‌های حرفه‌ای خود اتخاذ کنند. این پژوهش به بررسی نحوه درک و تجربه معلمان زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی (EFL) و مدرسان معلم در مدارس متوسطه ترکیه از DI پرداخت و به طور خاص بر باورهای معلمان، عاملیت حرفه‌ای ادراک‌شده و ملاحظات انگیزشی تمرکز داشت. روش‌ها: این مطالعه کیفی با رویکرد پدیدارشناسی تفسیری، شامل مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته با ۱۴ معلم EFL و شش مدرس معلم بود. داده‌ها با استفاده از تحلیل تماتیک استقرایی و تفسیری بر اساس روش شش‌مرحله‌ای Braun و Clarke تحلیل شدند. یافته‌ها: هر دو گروه شرکت‌کننده، DI را رویکردی فراگیر و پاسخگو از نظر اخلاقی می‌دانستند که به تفاوت‌های آمادگی یادگیرندگان، علایق، مهارت زبانی، سرعت یادگیری و نیازهای حمایتی پاسخ می‌دهد. معلمان، DI را با افزایش مشارکت، انگیزش، حضور فعال و رشد زبانی دانش‌آموزان مرتبط دانستند، اما از عدم تطابق مداوم میان اهداف آموزشی خود و توانایی اجرای آن‌ها گزارش دادند. کلاس‌های پرجمعیت، زمان محدود برای برنامه‌ریزی، سختی برنامه درسی، نابرابری منابع و فشارهای امتحانی، تصمیم‌گیری انطباقی را محدود و عاملیت حرفه‌ای ادراک‌شده را تضعیف می‌کرد. مدرسان معلم نیز به شکاف میان دانش مفهومی معلمان پیش‌خدمت و توانایی آن‌ها در پاسخ انعطاف‌پذیر به تنوع یادگیرندگان در کلاس‌های واقعی اشاره کردند. بحث: یافته‌ها، DI را به عنوان یک عمل مبتنی بر مذاکره زمینه‌ای و متأثر از تعامل باورهای معلم، عاملیت حرفه‌ای، تعهد انگیزشی، آمادگی معلم و شرایط نهادی مفهوم‌سازی می‌کند. این مطالعه بر نیاز به آموزش معلمان مبتنی بر عمل، یادگیری حرفه‌ای مستمر و محیط‌های سازمانی که آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی را به صورت روان‌شناختی پاسخگو و فراگیر ممکن می‌سازند، تأکید دارد.