imagination

Purpose: to explore the use of nature-based loose parts in supporting young children’s creativity through material exploration, independent choice, experimentation, and open-ended play at PAUD Kiddy Kid Center, Banda Aceh. Method: this study employed a qualitative descriptive approach at PAUD Kiddy Kid Center, Banda Aceh. Participants included four young children and their teacher, selected purposively. Data were collected through observation, semi-structured interviews, and documentation, then analyzed using the interactive model of Miles, comprising data reduction, data display, and conclusion drawing. Findings: nature-based loose parts provided opportunities for children to express creativity through material exploration, independent selection, experimentation, material combination, imagination, and the development of diverse creations. All four observed children demonstrated the identified creative behaviors, although their participation pace varied. Teachers facilitated these processes through careful material preparation, safety supervision, and open-ended guidance. Despite challenges in material storage and hygiene, nature-based loose parts offered an accessible and flexible learning resource that supported creative engagement beyond the final product. Implications: PAUD educators can use accessible natural materials to create open-ended learning activities that encourage children’s creativity, independence, and exploration. Originality: lies in its process-oriented examination of how children explore, select, combine, and transform nature-based loose parts, emphasizing creative processes rather than finished products.

In recent decades, globalisation has led to a decline in nationalism and a crisis of civic identity among Generation Z. This study aims to analyse the philosophical process underlying this phenomenon. This study uses an integrative review of Google Scholar and Garuda, along with theoretical frameworks including the theory of the nation-state, Benedict Anderson's The Imagined Community, and Maurice Halbwachs' Collective Memory. Previous studies have concluded that globalisation has led to a decline in nationalism among Generation Z and have linked this decline to failures in civic education. However, the philosophical process of how globalisation causes this crisis has not been explored. This study explores this philosophical process using a theoretical framework. The analysis concludes that nationalism and civic identity are products of national imagination, historical continuity, and the inheritance of collective memory about national identity. However, in the digital ecosystem, the dominance of global narratives interrupts this inheritance process and even creates a transnational imagination. Philosophically, the decline in nationalism and the crisis of civic identity among Generation Z stem from the failure to inherit the collective memory of Indonesian national identity within the digital ecosystem. To strengthen nationalism and rebuild civic identity, it is necessary to revive the collective memory of Indonesian national identity through the digital ecosystem, including various social media platforms, so that Generation Z can inherit national identity memory smoothly in the global digital ecosystem.

در دهه‌های اخیر، جهانی‌شدن منجر به کاهش ملی‌گرایی و بحران هویت مدنی در میان نسل Z شده‌است. هدف این پژوهش تحلیل فرایند فلسفی زیربنای این پدیده است. این مطالعه با استفاده از مرور یکپارچه منابع Google Scholar و Garuda و با بهره‌گیری از چارچوب‌های نظری شامل نظریه دولت-ملت، جامعه خیالی Benedict Anderson و حافظه جمعی Maurice Halbwachs انجام شده‌است. پژوهش‌های پیشین نتیجه گرفته‌اند که جهانی‌شدن موجب کاهش ملی‌گرایی در نسل Z شده و این کاهش را به ناکامی در آموزش مدنی مرتبط دانسته‌اند. با این حال، فرایند فلسفی چگونگی ایجاد این بحران توسط جهانی‌شدن مورد بررسی قرار نگرفته‌است. این پژوهش با استفاده از چارچوب نظری به واکاوی این فرایند فلسفی می‌پردازد. تحلیل‌ها نشان می‌دهد که ملی‌گرایی و هویت مدنی محصول تخیل ملی، تداوم تاریخی و میراث حافظه جمعی درباره هویت ملی هستند. با این حال، در زیست‌بوم دیجیتال، غلبه روایت‌های جهانی این فرایند انتقال میراث را مختل کرده و حتی تخیل فراملی ایجاد می‌کند. از منظر فلسفی، کاهش ملی‌گرایی و بحران هویت مدنی در میان نسل Z ناشی از ناکامی در انتقال حافظه جمعی هویت ملی اندونزیایی در زیست‌بوم دیجیتال است. برای تقویت ملی‌گرایی و بازسازی هویت مدنی، ضروری است حافظه جمعی هویت ملی اندونزیایی از طریق زیست‌بوم دیجیتال، از جمله بسترهای مختلف رسانه‌های اجتماعی، احیا شود تا نسل Z بتواند حافظه هویت ملی را به‌طور روان در زیست‌بوم دیجیتال جهانی به ارث ببرد.

Abstract This paper examines Fahmīdah Riyāẓ’s collection of Urdu poems titled Tum Kabīr as a (meta-)archive that maps the affective, semiotic, and mnemonic landscapes of her dialogic poetic imagination. Through a sustained exploration of the implications of dialogism, it analyzes the interplay among different voices, texts, languages, and competing parts of the self that animate Riyāẓ’s poetic practice, using subjectivity and linguistic innovation as analytical lenses. In doing so, while remaining attentive to intersectional, transversal, and diffractive feminist frameworks, the paper situates her contributions to feminist thought within contemporary feminist engagements with the Bakhtinian idea of the dialogic imagination, particularly its ethical engagement with otherness.

این مقاله مجموعه اشعار اردو فهیمده ریاض با عنوان «تم کبیر» را به‌عنوان یک (فرا)آرشیو که مناظر عاطفی، نشانه‌ای و حافظه‌ای تخیل دیالوژیک او را ترسیم می‌کند، مورد بررسی قرار می‌دهد. از طریق واکاوی مستمر پیامدهای دیالوژیسم، به تحلیل تعامل میان صداها، متون، زبان‌ها و بخش‌های متعارض خود که به عمل شعری ریاض جان می‌بخشند، با استفاده از سوژگی و نوآوری زبانی به‌عنوان عدسی‌های تحلیلی، می‌پردازد. در این راستا، ضمن توجه به چارچوب‌های فمینیستی تقاطعی، عرضی و انکساری، مقاله سهم او در اندیشه فمینیستی را در بستر مواجهه‌های معاصر فمینیستی با ایده تخیل دیالوژیک باختین، به‌ویژه درگیرشدگی اخلاقی آن با دیگری، جای می‌دهد.

Teacher Professional Identity is critical for rural teacher recruitment and retention, but effective pathways for its construction remain limited. This study examines whether and how a holistically designed English pedagogy course, integrating theoretical learning and micro-teaching practices with guided reflective discourses, shapes the professional identities of rural pre-service teachers. A longitudinal study spanning one academic year was conducted with three rural pre-service teachers enrolled in the Excellent Teacher Program at a normal university in western China. Data were collected through semi-structured interviews and reflective journals. Drawing on Varghese et al.'s identity-in-practice and identity-in-discourse as a conceptual lens, and Wenger's three modes of belonging as explanatory tools, our dual-layered framework reveals two key transformations. First, the course significantly transformed participants' initially underdeveloped Teacher Professional Identity (self-doubt, narrow grammar and vocabulary focus) into a broader, more confident and committed identity. Two patterns of change were identified: broadening of pedagogical vision from discrete skills to holistic design, and affective repositioning from fear and doubt to confidence and clarity. Second, the course functioned as a discourse-rich community of practice wherein three mechanisms operated to facilitate identity (re)formation: engagement through micro-teaching and peer collaboration, imagination through exposure to contemporary theories, and alignment through guided reflections linking practice to professional standards. The study demonstrates that a campus-based, holistically designed pedagogy course can serve as an effective pathway for the professional identity construction of rural pre-service teachers, particularly in contexts where quality field placements are not feasible. It also highlights the need to integrate such on-campus training with authentic rural experiences (e.g., short-term placements) to translate identity gains into sustained commitment to rural teaching. These findings offer insights for teacher education policy and practice, with implications for addressing global challenges in rural teacher retention.

هویت حرفه‌ای معلم برای جذب و نگهداشت معلمان روستایی اهمیت حیاتی دارد، اما مسیرهای مؤثر برای ساخت آن همچنان محدود است. این پژوهش بررسی می‌کند که آیا و چگونه یک دوره آموزش زبان انگلیسی با طراحی کل‌نگر، که یادگیری نظری و تمرین‌های تدریس خرد را با گفتمان‌های بازتابی هدایت‌شده ادغام می‌کند، هویت حرفه‌ای معلمان پیش‌خدمت روستایی را شکل می‌دهد. یک مطالعه طولی به مدت یک سال تحصیلی با سه معلم پیش‌خدمت روستایی که در برنامه معلم ممتاز در یک دانشگاه تربیت معلم در غرب چین ثبت‌نام کرده بودند، انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و ژورنال‌های بازتابی گردآوری شد. با بهره‌گیری از چارچوب مفهومی هویت در عمل و هویت در گفتمان Varghese و همچنین سه شیوه تعلق Wenger به عنوان ابزارهای تبیینی، چارچوب دو‌لایه ما دو تحول کلیدی را آشکار می‌کند. نخست، این دوره هویت حرفه‌ای معلمی اولیه و کمتر توسعه‌یافته شرکت‌کنندگان (شک به خود، تمرکز محدود بر دستور زبان و واژگان) را به هویتی گسترده‌تر، با اعتماد به نفس و تعهد بیشتر تبدیل کرد. دو الگوی تغییر شناسایی شد: گسترش چشم‌انداز آموزشی از مهارت‌های مجزا به طراحی کل‌نگر و بازموضع‌یابی عاطفی از ترس و تردید به اعتماد به نفس و شفافیت. دوم، این دوره به عنوان یک جامعه عمل غنی از گفتمان عمل کرد که در آن سه سازوکار برای تسهیل (باز)شکل‌گیری هویت فعال بود: درگیری از طریق تدریس خرد و همکاری با همتایان، تخیل از طریق مواجهه با نظریه‌های معاصر و همسویی از طریق بازتاب‌های هدایت‌شده که عمل را به استانداردهای حرفه‌ای پیوند می‌داد. این مطالعه نشان می‌دهد که یک دوره آموزش معلمی مبتنی بر دانشگاه با طراحی کل‌نگر می‌تواند به عنوان مسیری مؤثر برای ساخت هویت حرفه‌ای معلمان پیش‌خدمت روستایی عمل کند، به ویژه در زمینه‌هایی که امکان کارورزی میدانی با کیفیت وجود ندارد. همچنین بر ضرورت ادغام چنین آموزش‌های دانشگاهی با تجارب اصیل روستایی (مانند کارورزی‌های کوتاه‌مدت) برای تبدیل دستاوردهای هویتی به تعهد پایدار به تدریس در مناطق روستایی تأکید می‌کند. این یافته‌ها بینش‌هایی برای سیاست‌گذاری و عمل در آموزش معلم ارائه می‌دهد و پیامدهایی برای مواجهه با چالش‌های جهانی در نگهداشت معلمان روستایی دارد.