peace education

This study examines how Indigenous African leadership philosophies, particularly Ubuntu and participatory governance models, can transform higher education institutions into sites of peace education and epistemic justice. It responds to the enduring marginalisation of Indigenous Knowledge Systems within African universities. A qualitative comparative institutional analysis design, underpinned by document-based research, was adopted. The study analysed 67 institutional documents from universities in Rwanda, South Africa, and Ghana. Rwanda’s post-genocide education reforms served as a critical embedded case. This offered insights into context-driven educational transformation. Eurocentric leadership structures remain deeply embedded across the cases, perpetuating epistemic injustice. Yet pockets of Afrocentric innovation are emerging. For instance, governance restructures in Rwanda incorporate restorative justice principles, gender equity initiatives are evident in South Africa, and curriculum reviews in Ghana propose Indigenous Knowledge Systems integration. Evidence from these institutional documents points to a gradual shift toward locally grounded leadership. Student movements like #RhodesMustFall further reveal how institutional hierarchies are being contested. The study proposes an epistemically just leadership framework, anchored in participatory governance, Ubuntu-informed pedagogy, and restorative policies. By centring Indigenous Knowledge Systems and African philosophical traditions, this research contributes to broader efforts toward epistemic justice, social cohesion, and the transformation of post-colonial institutions. It positions leadership transformation as foundational, not peripheral, to broader decolonisation efforts in African higher education.

این مطالعه به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه فلسفه‌های رهبری بومی آفریقایی، به‌ویژه اوبونتو و الگوهای حکمرانی مشارکتی، می‌توانند مؤسسات آموزش عالی را به مکان‌هایی برای آموزش صلح و عدالت معرفتی تبدیل کنند. این پژوهش به حاشیه‌راندگی مداوم نظام‌های دانش بومی در دانشگاه‌های آفریقایی پاسخ می‌دهد. یک طرح تحلیل نهادی تطبیقی کیفی با تکیه بر پژوهش مبتنی بر اسناد اتخاذ شد. در این مطالعه، ۶۷ سند نهادی از دانشگاه‌های رواندا، آفریقای جنوبی و غنا تحلیل شد. اصلاحات آموزشی پس از نسل‌کشی در رواندا به‌عنوان یک مورد تعبیه‌شده انتقادی مورد استفاده قرار گرفت که بینش‌هایی درباره تحول آموزشی مبتنی بر زمینه ارائه داد. ساختارهای رهبری اروپامحور همچنان در تمامی موارد به‌طور عمیق نهادینه باقی مانده‌اند و بی‌عدالتی معرفتی را تداوم می‌بخشند. با این حال، نشانه‌هایی از نوآوری آفریقامحور در حال ظهور است؛ برای مثال، بازسازی‌های حکمرانی در رواندا اصول عدالت ترمیمی را دربرگرفته‌اند، ابتکارات برابری جنسیتی در آفریقای جنوبی مشهود است و بازنگری‌های برنامه درسی در غنا، ادغام نظام‌های دانش بومی را پیشنهاد می‌کنند. شواهد به‌دست‌آمده از این اسناد نهادی حاکی از تغییر تدریجی به‌سوی رهبری مبتنی بر زمینه محلی است. جنبش‌های دانشجویی مانند #RhodesMustFall همچنین نشان می‌دهند که چگونه سلسله‌مراتب‌های نهادی به چالش کشیده می‌شوند. این مطالعه چارچوبی برای رهبری عادلانه از نظر معرفتی پیشنهاد می‌کند که بر حکمرانی مشارکتی، آموزش مبتنی بر اوبونتو و سیاست‌های ترمیمی استوار است. با محوریت قرار دادن نظام‌های دانش بومی و سنت‌های فلسفی آفریقایی، این پژوهش به تلاش‌های گسترده‌تر برای عدالت معرفتی، انسجام اجتماعی و تحول نهادهای پساسلطه‌گرایانه کمک می‌کند. این پژوهش تحول رهبری را به‌عنوان امری بنیادین و نه حاشیه‌ای برای تلاش‌های گسترده‌تر استعمارزدایی در آموزش عالی آفریقا مطرح می‌کند.

This study aims to formulate pedagogical strategies and map the typology of constructive Ahlussunnah wal Jama’ah (Aswaja) values tawassuth, tawazun, tasamuh , and i'tidal (justice) within educational curricula as instruments for mitigating global radicalism and strengthening national character. Using a descriptive-analytical qualitative method involving literature reviews and socio-religious text analysis, the study examines curriculum documents, local content policy texts, and literature on integrating contemporary religious values across various educational levels. The findings indicate that the structural mapping of Aswaja values ​​serves as an epistemological compass, successfully reconstructing theological doctrines into concrete character indicators through formal learning models, the integration of Islamic Religious Education materials, and the habituation of Nahdliyyah cultural-ritual practices. This pedagogical strategy is effectively formulated through a three-stage behavioral taxonomy knowing, loving, and doing the good and reinforced by the restoration of traditional academic ethics based on the study of classical texts on etiquette. In the digital era, these values ​​undergo adaptive expansion through the use of creative cyber platforms for cyberspace deradicalization ( interpretation). The educational implications of this holistic internalization are empirically proven to enhance personal discipline, the quality of interpersonal courtesy, and peaceful conflict resolution skills within a peace education framework. In conclusion, strengthening Aswaja-based curricula serves as an essential pillar that synergizes religiosity with nationalism to safeguard social cohesion and the continuity of national integration. Abstrak Penelitian ini bertujuan untuk merumuskan strategi pedagogis dan memetakan tipologi nilai konstruktif Ahlussunnah wal Jama’ah: tawassuth, tawazun, tasamuh, dan i'tidal dalam kurikulum lembaga pendidikan sebagai instrumen mitigasi radikalisme global serta penguatan karakter bangsa. Menggunakan metode kualitatif deskriptif analitis dengan pendekatan studi kepustakaan dan analisis teks sosioreligius, penelitian ini menelaah dokumen kurikulum, naskah kebijakan muatan lokal, serta literatur integrasi nilai keagamaan kontemporer pada berbagai jenjang pendidikan. Hasil penelitian menunjukkan bahwa pemetaan nilai Aswaja secara struktural berfungsi sebagai kompas epistemologis yang berhasil merekonstruksi doktrin teologis menjadi indikator karakter konkret melalui model pembelajaran formal, integrasi materi rumpun Pendidikan Agama Islam, dan habituasi ritual amaliah kultural Nahdliyyah. Formulasi strategi pedagogis ini berjalan efektif melalui tiga tahapan taksonomi perilaku (knowing, loving, dan doing the good) serta diperkuat oleh restorasi etika akademik tradisional berbasis pengkajian kitab adab klasik. Di era digital, nilai-nilai ini mengalami perluasan adaptif melalui pemanfaatan platform siber kreatif untuk deradikalisasi ruang siber serta aktualisasi ijtihad ekologis. Implikasi edukatif dari internalisasi holistik tersebut terbukti secara empiris meningkatkan eskalasi kedisiplinan personal, mutu kesantunan interpersonal, dan keterampilan resolusi konflik yang damai dalam kerangka kerja peace education. Kesimpulannya, penguatan kurikulum berbasis Aswaja menjadi pilar esensial yang menyinergikan aspek religiusitas dengan nasionalisme demi menjaga kohesi sosial dan keberlangsungan integrasi nasional.

هدف این پژوهش، تدوین راهبردهای آموزشی و ترسیم تیپولوژی ارزش‌های سازنده اهل‌سنت و جماعت (اسوجا) شامل توَسُّط، تَوازُن، تَسامُح و اعتدال (عدالت) در برنامه‌های درسی نهادهای آموزشی به‌عنوان ابزاری برای کاهش رادیکالیسم جهانی و تقویت شخصیت ملی است. این مطالعه با بهره‌گیری از روش کیفی توصیفی-تحلیلی و رویکرد مرور متون و تحلیل متون اجتماعی-دینی، به بررسی اسناد برنامه درسی، متون سیاست‌گذاری محتوای محلی و ادبیات مربوط به ادغام ارزش‌های دینی معاصر در سطوح مختلف آموزشی می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که ترسیم ساختاری ارزش‌های اسوجا به‌عنوان قطب‌نمای معرفت‌شناختی عمل می‌کند و موفق به بازسازی آموزه‌های الهیاتی به شاخص‌های عینی شخصیت از طریق مدل‌های آموزش رسمی، ادغام مواد آموزش دینی اسلامی و عادت‌دهی به اعمال فرهنگی-آیینی نهضت‌العلما شده‌است. این راهبرد آموزشی به‌طور مؤثری از طریق سه مرحله طبقه‌بندی رفتاری (شناخت، محبت و عمل به خیر) تدوین شده و با احیای اخلاق دانشگاهی سنتی مبتنی بر مطالعه متون کلاسیک ادب تقویت می‌شود. در عصر دیجیتال، این ارزش‌ها از طریق بهره‌گیری از بسترهای خلاقانه سایبری برای مقابله با رادیکالیسم در فضای مجازی (تفسیر) گسترش تطبیقی می‌یابند. پیامدهای آموزشی این درونی‌سازی جامع، به‌طور تجربی موجب ارتقای انضباط فردی، کیفیت ادب بین‌فردی و مهارت‌های حل مسالمت‌آمیز تعارض در چارچوب آموزش صلح می‌شود. در نتیجه، تقویت برنامه‌های درسی مبتنی بر اسوجا به‌عنوان رکن اساسی هم‌افزایی دینداری و ملی‌گرایی برای حفظ انسجام اجتماعی و تداوم یکپارچگی ملی عمل می‌کند.