pedagogical knowledge

This study aimed to investigate the effectiveness of a training program based on constructivist theory in improving the pedagogical competencies of female digital skills teachers. To achieve this aim, a quasi-experimental approach was employed with a sample of 20 female digital skills teachers. A pedagogical competency test was developed, and its validity and reliability were established. The findings revealed statistically significant differences at the significance level of α ≤ 0.05 between the mean post-test scores of the experimental and control groups in the dimension of subject-matter knowledge, attributable to the training program. Statistically significant differences were also found between the two groups’ mean post-test scores in the dimension of knowledge of students’ characteristics and educational needs, attributable to the training program. Finally, the results indicated statistically significant differences between the two groups’ mean post-test scores in the dimension of pedagogical knowledge, attributable to the training program. The study offered several recommendations, most notably incorporating constructivist theory-based training programs into teachers’ professional development across different disciplines because of their role in improving knowledge of instructional content, students’ characteristics and educational needs, and teaching principles and strategies. It also recommended providing specialized training programs in teaching methods and strategies, with particular emphasis on training teachers to select the most appropriate instructional strategy according to the nature and characteristics of their students.

Context and relevance. The study investigates the contributions of Lev Vygotsky's cultural-historical theory to Brazilian special/inclusive education, particularly regarding the constitution of the subject with autism in school contexts. The theoretical framework is grounded in the concepts of drama, freedom and singularity, understanding the schooling process as a privileged pathway of human (trans)formation. Objective. To analyse how pedagogical knowledge impacts the constitution of the child with autism, based on the notion of constitutive singularity. Hypothesis. The schooling process anchored in critical-emancipatory pedagogical knowledge operates as a promoter of the subject's humanisation, in opposition to traditional clinical approaches that reduce the subject to diagnosis and to ableist perspectives that position them in a state of devaluation. Methods and materials. The research, adopting a cultural-historical approach, was configured as intervention-research with an eight-year-old student with autism, enrolled in the second year of primary education. Video recordings, audio recordings, photographs, field diaries and interviews with the teacher, the child and his mother were utilised. Data were analysed through the microgenetic approach. Results. The analysis of two paradigmatic episodes of story retelling through illustration and physical education class evidences that the child, upon inserting personal elements into school tasks, manifests his will and singularises himself, expressing the drama of the social personality as a struggle for existence. Conclusions. Understanding singularity as a dialectical, historical, cultural and dramatic process allows us to overcome pathologising views and to recognise that disability is not a destiny, but a condition that, in relations with others and with culture, can be transformed into potentiality.

In early school life, starting in Early Childhood Education, it is necessary to work with texts that circulate socially in a child's everyday life. Children's contact with reading materials must be constant to foster a love for reading, turning it into a habit rather than an sporadic occurrence. Children's Literature, when used appropriately, is an essential tool in constructing the learner's knowledge, helping them engage with the world of reading not only as an act of meaningful learning, but also as an enjoyable activity. Therefore, this article is the result of a bibliographical and documentary research project aimed at analyzing the pedagogical knowledge and procedures of teachers regarding playfulness in Early Childhood Education through literary genres, in accordance with the National Curriculum Guidelines for Early Childhood Education (RCNEI). In light of this, we conclude that it is of paramount importance to work with various literary genres in Early Childhood Education, as it contributes to the child's overall development, especially in shaping their personality, developing their capacity for observation and reflection on oral and written language, and expanding their vocabulary and linguistic knowledge. In this context, the commitment of early childhood educators is fundamental to transforming education and fostering child development.

This study explored collaborative lesson planning practices as part of lesson study-based supervision in selected public primary schools in Bagamoyo District, Tanzania. The study was guided by Social Constructivist Theory and employed a qualitative case study design, with Bagamoyo District as the bounded case and four selected public primary schools as embedded units of analysis. A total of 34 participants, comprising 28 classroom teachers, four head teachers, and two Ward Education Officers, were purposively selected. Data were collected through semi-structured interviews, focus group discussions, observation, and document analysis and were analysed thematically. The findings revealed that collaborative lesson planning was widely practiced in the selected schools through joint preparation of lesson plans, discussion of learning objectives and teaching strategies, development of teaching aids, and sharing of instructional knowledge and resources. Teachers reported that these practices enhanced professional learning, teaching confidence, pedagogical knowledge, and collective problem-solving. However, the implementation of collaborative lesson planning was constrained by heavy teaching workloads, limited time, inadequate instructional resources, and competing administrative responsibilities. The study concludes that collaborative lesson planning constitutes an important foundation of lesson study-based supervision and provides teachers with opportunities for continuous professional learning and improvement of instructional practice. The study recommends that school leaders and education authorities allocate adequate time and resources for collaborative lesson planning, strengthen institutional support, and minimise competing responsibilities that interfere with regular lesson study activities

This study assessed interns’ performance in school-based tasks as a basis for an internship preparedness program among student-teachers. It examined internship preparedness in terms of pedagogical knowledge, lesson planning, classroom management, professional behavior, and time, communication, and technological skills, as well as performance in teaching demonstrations, lesson preparation, classroom management, collaboration, and professional conduct. A descriptive-correlational research design was employed to determine the level of preparedness and performance of the respondents. Findings revealed that student-teachers demonstrated a very high level of internship preparedness, with all indicators interpreted as “Strongly Agree” and reflected in high weighted mean scores. Professional behavior obtained the highest rating, while classroom management obtained the lowest, although still interpreted as “Strongly Agree.” In terms of performance, collaboration and professional conduct obtained the highest mean scores, followed by teaching demonstration and lesson preparation, indicating strong teaching competencies among the respondents. Inferential results showed that all components of internship preparedness were significantly related to teaching performance, leading to the rejection of the null hypothesis. This confirms that higher levels of preparedness are associated with better teaching performance among student-teachers. Overall, the study concludes that student-teachers are highly prepared and competent for their teaching internship. The findings emphasize the need to further strengthen classroom management skills while sustaining training in pedagogical and technological competencies to enhance internship effectiveness.

این پژوهش عملکرد کارورزان را در وظایف مبتنی بر مدرسه به عنوان مبنایی برای برنامه آمادگی کارورزی در میان دانشجومعلمان ارزیابی کرد. آمادگی کارورزی از نظر دانش آموزشی، برنامه‌ریزی درسی، مدیریت کلاس، رفتار حرفه‌ای، و مهارت‌های زمانی، ارتباطی و فناورانه، همچنین عملکرد در ارائه‌های آموزشی، آماده‌سازی درس، مدیریت کلاس، همکاری و رفتار حرفه‌ای مورد بررسی قرار گرفت. از طرح پژوهش توصیفی-همبستگی برای تعیین سطح آمادگی و عملکرد پاسخ‌دهندگان استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که دانشجومعلمان سطح بسیار بالایی از آمادگی کارورزی را نشان دادند، به طوری که همه شاخص‌ها به عنوان «کاملاً موافقم» تفسیر شدند و در میانگین وزنی بالا منعکس گردیدند. رفتار حرفه‌ای بالاترین امتیاز را کسب کرد، در حالی که مدیریت کلاس پایین‌ترین امتیاز را به دست آورد، اگرچه همچنان به عنوان «کاملاً موافقم» تفسیر شد. از نظر عملکرد، همکاری و رفتار حرفه‌ای بالاترین میانگین امتیاز را کسب کردند و پس از آن ارائه آموزشی و آماده‌سازی درس قرار گرفتند که نشان‌دهنده شایستگی قوی آموزشی در میان پاسخ‌دهندگان است. نتایج استنباطی نشان داد که همه مؤلفه‌های آمادگی کارورزی با عملکرد آموزشی رابطه معناداری دارند و این امر منجر به رد فرضیه صفر شد. این امر تأیید می‌کند که سطوح بالاتر آمادگی با عملکرد بهتر آموزشی در میان دانشجومعلمان همراه است. به طور کلی، پژوهش نتیجه می‌گیرد که دانشجومعلمان برای کارورزی آموزشی خود بسیار آماده و شایسته هستند. یافته‌ها بر لزوم تقویت بیشتر مهارت‌های مدیریت کلاس و در عین حال حفظ آموزش در شایستگی‌های آموزشی و فناورانه برای افزایش اثربخشی کارورزی تأکید می‌کند.

Technological Pedagogical Content Knowledge (TPACK) is essential for effective technology integration in mathematics teaching. Despite the recognised importance of TPACK, initial teacher education (ITE) programmes consistently struggle to equip pre-service teachers (PSTs) with the knowledge necessary for this complex task, highlighting a critical gap in ITE programmes' preparedness. Through mixed-methods analysis of problem-solving logbooks and focus group interviews with 35 fourth-year PSTs at a Norwegian university, this study investigates how PSTs reflect on technology use in mathematical problem solving, and how these reflections reveal aspects of their TPACK, including the opportunities and challenges they perceive for integrating digital tools into their future teaching. Furthermore, this study identifies the opportunities and challenges they encounter when integrating technology into mathematical problem solving. The findings reveal that PSTs highlight technological knowledge as a foundational element of TPACK. They also highlight technological pedagogical knowledge and technological content knowledge for improving understanding of mathematical concepts through technology. However, the challenges they encountered, such as lack of experience, insufficient knowledge, limited motivation and poor access to reliable digital tools, show the need for ITE programmes to adopt more structured and comprehensive approaches to technology integration, aimed at enhancing PSTs' ability to incorporate technology into mathematics teaching effectively.

دانش محتوایی فناورانه-آموزشی (TPACK) برای ادغام مؤثر فناوری در آموزش ریاضیات ضروری است. با وجود اهمیت شناخته‌شده TPACK، برنامه‌های آموزش معلم اولیه (ITE) همواره در تجهیز معلمان پیش‌خدمت (PSTs) به دانش لازم برای این وظیفه پیچیده با مشکل مواجه هستند و این امر نشان‌دهنده یک شکاف اساسی در آمادگی برنامه‌های ITE است. این پژوهش با استفاده از تحلیل روش‌های ترکیبی بر دفترچه‌های حل مسئله و مصاحبه‌های گروهی متمرکز با ۳۵ معلم پیش‌خدمت سال چهارم در یک دانشگاه نروژی، بررسی می‌کند که چگونه PSTs درباره استفاده از فناوری در حل مسائل ریاضی تأمل می‌کنند و این تأملات چگونه جنبه‌هایی از TPACK آن‌ها را آشکار می‌سازد، از جمله فرصت‌ها و چالش‌هایی که برای ادغام ابزارهای دیجیتال در آموزش آینده خود درک می‌کنند. افزون بر این، این مطالعه فرصت‌ها و چالش‌هایی را که آن‌ها هنگام ادغام فناوری در حل مسائل ریاضی با آن مواجه می‌شوند، شناسایی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که PSTs دانش فناورانه را به عنوان عنصر بنیادی TPACK برجسته می‌کنند. آن‌ها همچنین دانش فناورانه-آموزشی و دانش فناورانه-محتوایی را برای بهبود درک مفاهیم ریاضی از طریق فناوری مورد تأکید قرار می‌دهند. با این حال، چالش‌هایی که با آن مواجه شدند، مانند کمبود تجربه، دانش ناکافی، انگیزه محدود و دسترسی ضعیف به ابزارهای دیجیتال قابل اعتماد، نشان‌دهنده نیاز برنامه‌های ITE به اتخاذ رویکردهای ساختاریافته‌تر و جامع‌تر برای ادغام فناوری است تا توانایی PSTs را در ادغام مؤثر فناوری در آموزش ریاضیات ارتقا دهد.

Introduction When TPACK is first proposed, it is believed to consist of 7 components, and 3 of them are core components: TK, PK and CK; another 4 components are compound ones overlapping the 3 core components, which are: TPK, TCK, PCK and TPACK. Many subsequent empirical studies find validity of the TPACK framework has not always been supported. This study adopts structural equation modeling to accurately measure and construct the TPACK structure perceived by preservice mathematics teachers, and based on this, proposes several strategies of promoting the formation and development of preservice teachers’ TPACK structure. Methods To investigate the internal structure and developmental pathways of their TPACK, this study surveyed 368 preservice mathematics teachers from a local comprehensive university in China by using an adapted PMT-TPACK questionnaire. By employing exploratory factor analysis (EFA) and confirmatory factor analysis (CFA), a four-dimensional TPACK model was constructed and validated. Results and conclusions The model consists of content knowledge (CK), technological knowledge (TK), technological content knowledge (TCK), and integrated TPACK. The results reveal that preservice mathematics teachers can’t distinguish the boundaries among technological pedagogical knowledge (TPK), pedagogical content knowledge (PCK) and synthesized TPACK. This study has also found that preservice teachers have the strongest confidence in TCK. The confidence in TK is significantly low, especially in terms of self-evaluation in learning new technologies and using professional software. The findings indicate that TCK demonstrates a significant mediating effect between CK and integrated TPACK, the level of participation in technical courses and educational practice courses has a significant weak positive impact on all dimensions of TPACK. This suggests that the development of TPACK is an integrative process driven by both coursework and practical experience, with TCK acting as a critical mediator. Based on these conclusions, it is recommended that teacher education programs should systematically develop a curriculum that deeply integrates technology, content, and pedagogy, reinforce the central role of integrative knowledge, and enhance preservice teachers’ ability of integrating technology into effective teaching practice through progressive, hands-on experiences.

مقدمه: زمانی که چارچوب TPACK برای نخستین بار مطرح شد، تصور می‌شد که این چارچوب شامل ۷ مؤلفه است که ۳ مؤلفه آن مؤلفه‌های اصلی هستند: TK، PK و CK؛ و ۴ مؤلفه دیگر، مؤلفه‌های ترکیبی هستند که بر سه مؤلفه اصلی همپوشانی دارند و عبارت‌اند از: TPK، TCK، PCK و TPACK. بسیاری از پژوهش‌های تجربی بعدی نشان داده‌اند که روایی چارچوب TPACK همواره تأیید نشده است. این پژوهش با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری به سنجش و ساخت دقیق ساختار TPACK ادراک‌شده توسط معلمان ریاضی پیش‌خدمت می‌پردازد و بر این اساس، راهبردهایی برای ارتقاء شکل‌گیری و توسعه ساختار TPACK معلمان پیش‌خدمت ارائه می‌دهد. روش‌ها: به‌منظور بررسی ساختار درونی و مسیرهای توسعه‌ای TPACK، این پژوهش با استفاده از پرسشنامه تعدیل‌شده PMT-TPACK، ۳۶۸ معلم ریاضی پیش‌خدمت از یک دانشگاه جامع محلی در چین را مورد بررسی قرار داد. با به‌کارگیری تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) و تحلیل عاملی تأییدی (CFA)، یک مدل چهاربعدی TPACK ساخته و روایی آن تأیید شد. یافته‌ها و نتیجه‌گیری: مدل به‌دست‌آمده شامل دانش محتوایی (CK)، دانش فناورانه (TK)، دانش محتوایی فناورانه (TCK) و TPACK تلفیقی است. نتایج نشان می‌دهد که معلمان ریاضی پیش‌خدمت قادر به تمایز مرزهای میان دانش فناورانه-آموزشی (TPK)، دانش محتوایی-آموزشی (PCK) و TPACK تلفیقی نیستند. همچنین، این پژوهش نشان داد که معلمان پیش‌خدمت بیشترین اعتمادبه‌نفس را در TCK دارند. اعتمادبه‌نفس در TK به‌طور معناداری پایین است، به‌ویژه در زمینه خودارزیابی یادگیری فناوری‌های جدید و استفاده از نرم‌افزارهای تخصصی. یافته‌ها نشان می‌دهد که TCK نقش میانجی معناداری بین CK و TPACK تلفیقی ایفا می‌کند و میزان مشارکت در دوره‌های فنی و دوره‌های عملی آموزشی تأثیر مثبت ضعیف اما معناداری بر همه ابعاد TPACK دارد. این امر نشان می‌دهد که توسعه TPACK فرایندی تلفیقی است که هم توسط دوره‌های آموزشی و هم تجربه عملی هدایت می‌شود و TCK به‌عنوان یک میانجی کلیدی عمل می‌کند. بر اساس این نتایج، توصیه می‌شود که برنامه‌های تربیت معلم باید برنامه درسی منسجمی را طراحی کنند که فناوری، محتوا و آموزش را به‌طور عمیق ادغام کند، نقش مرکزی دانش تلفیقی را تقویت نماید و توانایی معلمان پیش‌خدمت را در ادغام فناوری در آموزش مؤثر از طریق تجربیات عملی و تدریجی افزایش دهد.

Abstract Due to the shortage of qualified special/inclusive educators in Australian schools, many students with disability are not taught or supported by a teacher with appropriate skills and knowledge. In this discussion paper, we argue that this problem is part of the larger issue of out-of-field teaching, but to date little attention has been paid to this contention. The specific skills and knowledge of qualified special/inclusive educators are unique to the specialisation and include both content and pedagogical knowledge, equivalent to the pedagogical and discipline knowledge of qualified maths or science teachers. Since out-of-field teaching can have deleterious effects on both teachers and students, we call for a clear definition of the knowledge and skills required for special/inclusive education positions, for actions to address the shortage of qualified special/inclusive educators, and for more research into the outcomes of employing unqualified teachers in special/inclusive education positions within the context of out-of-field teaching.

چکیده: به دلیل کمبود معلمان واجد شرایط در حوزه آموزش ویژه/شمولی در مدارس استرالیا، بسیاری از دانش‌آموزان دارای معلولیت توسط معلمی با مهارت‌ها و دانش مناسب آموزش ندیده یا حمایت نمی‌شوند. در این مقاله بحثی، استدلال می‌کنیم که این مشکل بخشی از مسئله بزرگ‌تر تدریس خارج از رشته است، اما تاکنون توجه اندکی به این موضوع شده است. مهارت‌ها و دانش خاص معلمان واجد شرایط آموزش ویژه/شمولی منحصر به این تخصص بوده و شامل دانش محتوایی و پداگوژیک است که معادل دانش پداگوژیک و دانشی معلمان واجد شرایط ریاضی یا علوم می‌باشد. از آنجا که تدریس خارج از رشته می‌تواند تأثیرات زیان‌باری بر معلمان و دانش‌آموزان داشته باشد، خواستار تعریف روشن دانش و مهارت‌های مورد نیاز برای موقعیت‌های آموزش ویژه/شمولی، اقداماتی برای رفع کمبود معلمان واجد شرایط آموزش ویژه/شمولی و پژوهش‌های بیشتر درباره پیامدهای به‌کارگیری معلمان فاقد صلاحیت در موقعیت‌های آموزش ویژه/شمولی در زمینه تدریس خارج از رشته هستیم.

The increasing emphasis on measurable teacher competencies has intensified scholarly attention toward mathematics teaching skills (MTS). However, the indicators underpinning effective mathematics teaching remain fragmented across the literature. This study aims to map global research trends and identify key indicators of mathematics teaching skills through a systematic review and bibliometric analysis. Scopus-indexed publications published between 2015 and 2025 were searched. Studies explicitly addressing mathematics teaching skills were considered eligible for inclusion. A total of 212 records were identified and screened following the PRISMA 2020 framework through identification, screening, eligibility, and inclusion stages. After applying the selection criteria, 18 studies were included in the final review. To provide a broader overview of the field, bibliometric analysis was conducted on 59 records that passed title and abstract screening. VOSviewer was used to analyze publication trends, co-authorship networks, keyword co-occurrence, and citation patterns, while the included studies were synthesized thematically to identify mathematics teaching skill indicators. The findings reveal a steady increase in research output over the past decade, reflecting growing international attention to the professionalization of mathematics teachers. The most dominant dimension identified across the literature was the integration of Content Knowledge (CK) and Pedagogical Knowledge (PK), accounting for 53.7% of the studies. This was followed by Content Knowledge (CK) as a standalone dimension (20.9%). The third most prominent dimensions were the integration of Content Knowledge and Technological Knowledge (CK–TK), Technological Pedagogical Content Knowledge (TPCK), and Continuous Professional Development (CPD), each representing 7.5% of the studies. Open Science Framework (OSF), DOI: https://doi.org/10.17605/OSF.IO/64KUZ (reported in the Data Availability Statement).

تأکید فزاینده بر شایستگی‌های قابل سنجش معلمان، توجه پژوهشی به مهارت‌های تدریس ریاضیات (MTS) را افزایش داده است. با این حال، شاخص‌های زیربنایی تدریس مؤثر ریاضیات در متون پژوهشی پراکنده باقی مانده‌اند. هدف این مطالعه، ترسیم روندهای پژوهشی جهانی و شناسایی شاخص‌های کلیدی مهارت‌های تدریس ریاضیات از طریق مرور نظام‌مند و تحلیل کتاب‌سنجی است. انتشارات نمایه‌شده در Scopus که بین سال‌های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ منتشر شده‌اند، جست‌وجو شدند. مطالعاتی که به‌طور صریح به مهارت‌های تدریس ریاضیات پرداخته‌اند، برای ورود به پژوهش واجد شرایط در نظر گرفته شدند. در مجموع ۲۱۲ رکورد شناسایی و مطابق با چارچوب PRISMA 2020 در مراحل شناسایی، غربالگری، احراز صلاحیت و ورود، بررسی شدند. پس از اعمال معیارهای انتخاب، ۱۸ مطالعه در مرور نهایی گنجانده شد. به‌منظور ارائه نمایی کلی‌تر از حوزه، تحلیل کتاب‌سنجی بر روی ۵۹ رکورد که از مرحله غربالگری عنوان و چکیده عبور کرده بودند، انجام شد. برای تحلیل روندهای انتشار، شبکه‌های هم‌نویسندگی، هم‌رخدادی کلیدواژه‌ها و الگوهای استناد از نرم‌افزار VOSviewer استفاده شد و مطالعات واردشده به‌صورت موضوعی برای شناسایی شاخص‌های مهارت تدریس ریاضیات ترکیب گردیدند. یافته‌ها نشان‌دهنده افزایش پیوسته تولیدات پژوهشی در دهه گذشته است که بیانگر توجه بین‌المللی رو به رشد به حرفه‌ای‌سازی معلمان ریاضی می‌باشد. غالب‌ترین بُعد شناسایی‌شده در متون، ادغام دانش محتوا (CK) و دانش تدریس (PK) بود که ۵۳.۷٪ مطالعات را شامل می‌شود. پس از آن، دانش محتوا (CK) به‌عنوان یک بُعد مستقل (۲۰.۹٪) قرار داشت. سومین ابعاد برجسته، ادغام دانش محتوا و دانش فناوری (CK–TK)، دانش محتوایی-تدریسی-فناوری (TPCK) و توسعه حرفه‌ای مستمر (CPD) بودند که هر یک ۷.۵٪ مطالعات را تشکیل می‌دادند. Open Science Framework (OSF)، DOI: https://doi.org/10.17605/OSF.IO/64KUZ (در بیانیه دسترسی به داده‌ها گزارش شده است).

Foundational literacy and numeracy (FLN) skills are the cornerstone of educational development, yet in Nigeria, the pathways to achieving them at the basic education level are fraught with challenges. This study explored teacher variables in relation to addressing gaps in foundational literacy and numeracy (FLN) among pupils in basic schools in Kano State, Nigeria. The study adopts exploratory sequential mixed-methods research design which combines qualitative and quantitative investigation. The qualitative phase involved interview of 18 FLN teachers which generated themes around the issues of teachers’ qualifications, teachers’ perception of their roles, teachers’ instructional practices, professional training, continuous professional development, and challenges affecting effective FLN instruction. The quantitative phase was a survey which explored the perspectives of 360 basic school teachers in Kano state on the themes generated during the qualitative phase. Findings revealed that some teachers lacked the required educational background for teaching literacy and numeracy, with only 58% having studied English Language or Mathematics in college. The teachers demonstrated strong commitment to supporting struggling learners and expressed positive perceptions of learner-centred approaches. The findings also indicated a gap between teachers’ pedagogical knowledge and their actual classroom practices, particularly in the limited use of interactive instructional methods. The study further revealed that institutional challenges were perceived as major constraints, while opportunities for workshops and seminars that focused on FLN remained inadequate. The study concludes that improving FLN requires more practical initial teacher preparation, sustained professional development, learner-centred pedagogy, and stronger institutional support for teachers.

مهارت‌های سواد و حساب پایه (FLN) سنگ‌بنای توسعه آموزشی هستند، با این حال در نیجریه، مسیرهای دستیابی به این مهارت‌ها در سطح آموزش پایه با چالش‌های متعددی مواجه است. این پژوهش متغیرهای معلمان را در ارتباط با رفع شکاف‌های سواد و حساب پایه (FLN) در میان دانش‌آموزان مدارس ابتدایی ایالت کانو، نیجریه مورد بررسی قرار داده است. این مطالعه از طرح پژوهش آمیخته اکتشافی متوالی بهره گرفته است که ترکیبی از روش‌های کیفی و کمی است. مرحله کیفی شامل مصاحبه با ۱۸ معلم FLN بود که مضامینی پیرامون موضوعاتی چون صلاحیت‌های معلمان، ادراک معلمان از نقش خود، شیوه‌های تدریس معلمان، آموزش حرفه‌ای، توسعه حرفه‌ای مستمر و چالش‌های مؤثر بر تدریس مؤثر FLN را ایجاد کرد. مرحله کمی یک پیمایش بود که دیدگاه‌های ۳۶۰ معلم مدارس ابتدایی در ایالت کانو را درباره مضامین استخراج‌شده در مرحله کیفی بررسی کرد. یافته‌ها نشان داد که برخی معلمان فاقد پیشینه آموزشی لازم برای تدریس سواد و حساب هستند و تنها ۵۸٪ آن‌ها زبان انگلیسی یا ریاضیات را در دانشگاه گذرانده‌اند. معلمان تعهد قوی به حمایت از دانش‌آموزان ضعیف از خود نشان دادند و نگرش مثبتی نسبت به رویکردهای یادگیرنده‌محور ابراز کردند. همچنین یافته‌ها نشان داد که بین دانش پداگوژیک معلمان و عملکرد واقعی آن‌ها در کلاس، به‌ویژه در استفاده محدود از روش‌های تدریس تعاملی، شکاف وجود دارد. پژوهش همچنین نشان داد که چالش‌های نهادی به‌عنوان محدودیت‌های اصلی تلقی می‌شوند، در حالی که فرصت‌های کارگاه و سمینارهای متمرکز بر FLN ناکافی باقی مانده است. نتیجه‌گیری پژوهش آن است که بهبود FLN مستلزم آمادگی عملی‌تر اولیه معلمان، توسعه حرفه‌ای مستمر، پداگوژی یادگیرنده‌محور و حمایت نهادی قوی‌تر از معلمان است.