conceptual categories

Purpose: This study aimed to explain the factors influencing the construction of national identity in Iraqi school environments. Methods and Materials: This qualitative study was conducted using an exploratory and interpretive approach. Participants consisted of 20 university faculty members, educational researchers, school administrators, and experts from Tehran who had relevant academic or professional experience in education, curriculum studies, sociology, cultural studies, political science, citizenship education, national identity, or the Iraqi sociocultural context. Participants were selected through purposive sampling with maximum variation, and sampling continued until informational saturation was achieved. Data were collected through semi-structured, in-depth interviews lasting approximately 45–70 minutes. Interviews were recorded with participants' permission, transcribed verbatim, and analyzed using conventional qualitative content analysis. Meaning units were identified, condensed, coded, compared continuously, and organized into subcategories and broader conceptual categories. Credibility, dependability, confirmability, and transferability were enhanced through member checking, peer review of coding, maximum variation, systematic documentation of analytical decisions, and repeated comparison of interpretations with the original transcripts. Findings: Qualitative analysis yielded six major categories influencing national identity construction in Iraqi school environments: educational and curricular factors, teacher-related factors, school cultural and organizational factors, sociocultural factors, political and institutional factors, and family, media, and community factors. Educational and curricular factors received the greatest analytical emphasis, particularly inclusive curriculum design, history and civic education, national symbols, cultural representation, and extracurricular citizenship activities. Sociocultural factors highlighted the importance of integrating ethnic, religious, linguistic, and regional diversity within a shared national framework. Political and institutional factors emphasized institutional trust, educational equality, policy coherence, and political neutrality. Teachers and school climate were identified as important mediators through fairness, inclusive pedagogy, participation, and respectful interaction. Family narratives, community discourse, and digital media were also found to reinforce or weaken school-based national identity formation. Conclusion: National identity construction in Iraqi schools is a multidimensional and interactive process requiring coherence among curriculum, teacher practices, inclusive school culture, recognition of sociocultural diversity, institutional fairness, and the wider family, community, and media environment.

هدف: این پژوهش با هدف تبیین عوامل مؤثر بر شکل‌گیری هویت ملی در محیط‌های مدرسه‌ای عراق انجام شده است. روش‌ها و مواد: این مطالعه کیفی با رویکرد اکتشافی و تفسیری صورت گرفته است. شرکت‌کنندگان شامل ۲۰ نفر از اعضای هیئت علمی دانشگاه، پژوهشگران آموزشی، مدیران مدارس و متخصصان از تهران بودند که دارای تجربه علمی یا حرفه‌ای مرتبط در حوزه آموزش، مطالعات برنامه‌درسی، جامعه‌شناسی، مطالعات فرهنگی، علوم سیاسی، آموزش شهروندی، هویت ملی یا زمینه اجتماعی‌فرهنگی عراق بودند. نمونه‌گیری به صورت هدفمند با حداکثر تنوع انجام شد و تا رسیدن به اشباع اطلاعاتی ادامه یافت. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و عمیق به مدت تقریبی ۴۵ تا ۷۰ دقیقه گردآوری شد. مصاحبه‌ها با اجازه شرکت‌کنندگان ضبط، به صورت کلمه‌به‌کلمه پیاده‌سازی و با استفاده از تحلیل محتوای کیفی متعارف مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. واحدهای معنایی شناسایی، تلخیص، کدگذاری، به طور مستمر مقایسه و در زیرمقوله‌ها و مقوله‌های مفهومی گسترده‌تر سازمان‌دهی شدند. اعتبار، قابلیت اتکا، تأییدپذیری و انتقال‌پذیری از طریق بازبینی اعضا، بازنگری همتایان در کدگذاری، حداکثر تنوع، مستندسازی نظام‌مند تصمیمات تحلیلی و مقایسه مکرر تفسیرها با متن اصلی مصاحبه‌ها تقویت شد. یافته‌ها: تحلیل کیفی شش مقوله اصلی مؤثر بر شکل‌گیری هویت ملی در محیط‌های مدرسه‌ای عراق را نشان داد: عوامل آموزشی و برنامه‌درسی، عوامل مرتبط با معلم، عوامل فرهنگی و سازمانی مدرسه، عوامل اجتماعی‌فرهنگی، عوامل سیاسی و نهادی، و عوامل خانواده، رسانه و جامعه. عوامل آموزشی و برنامه‌درسی بیشترین تأکید تحلیلی را داشتند، به ویژه طراحی برنامه‌درسی فراگیر، آموزش تاریخ و شهروندی، نمادهای ملی، بازنمایی فرهنگی و فعالیت‌های فوق‌برنامه شهروندی. عوامل اجتماعی‌فرهنگی بر اهمیت ادغام تنوع قومی، مذهبی، زبانی و منطقه‌ای در چارچوب ملی مشترک تأکید داشتند. عوامل سیاسی و نهادی بر اعتماد نهادی، برابری آموزشی، انسجام سیاستی و بی‌طرفی سیاسی تأکید کردند. معلمان و فضای مدرسه به عنوان میانجی‌های مهم از طریق عدالت، آموزش فراگیر، مشارکت و تعامل محترمانه شناسایی شدند. روایت‌های خانوادگی، گفتمان جامعه و رسانه‌های دیجیتال نیز در تقویت یا تضعیف شکل‌گیری هویت ملی مبتنی بر مدرسه نقش داشتند. نتیجه‌گیری: شکل‌گیری هویت ملی در مدارس عراق فرایندی چندبعدی و تعاملی است که نیازمند انسجام میان برنامه‌درسی، عملکرد معلمان، فرهنگ مدرسه فراگیر، شناسایی تنوع اجتماعی‌فرهنگی، عدالت نهادی و محیط گسترده‌تر خانواده، جامعه و رسانه است.

Iconicity, understood as perceived resemblance between aspects of form and meaning, provides a central basis for representing conceptual information in the manual-visual modality. Previous research on silent gesture has shown systematic associations between semantic categories and particular iconic strategies, with several strategies sometimes used together to represent a concept. How these strategies are organized when they are used together, however, remains less well understood. Using an individually administered task adapted from an established silent gesture paradigm, we elicited silent gestures from 38 Mandarin-speaking hearing non-signers to represent 246 concepts spanning concrete and abstract conceptual categories. We examined how concreteness and conceptual category were related to the occurrence of combinations and how meaningful manual units were organized sequentially, simultaneously, or in mixed structures. Our results show that most manual productions contained a single meaningful unit. Concrete concepts were more likely than abstract concepts to elicit combinations overall and simultaneous-only combinations, while conceptual category was associated with all three organizational formats. Sequential combinations were the most frequent, with drawing and embodying tending to precede acting, while pointing and schema mapping tended to precede symbolic mapping. Simultaneous combinations were characterized by recurrent pairings across the hands, especially acting with embodying and representing with locating, and broader iconicity-type pairings varied across conceptual categories. Mixed combinations were rare but clustered in concepts that invited both temporal staging and bimanual integration. Our findings extend patterned iconicity beyond the selection of individual form-meaning mappings to the relations among multiple iconic depictions. They show that the manual-visual modality provides temporal and spatial resources through which conceptual relations can be externalized and systematically organized even in the absence of an established sign language system.

شمایلیت، که به‌عنوان شباهت ادراک‌شده میان جنبه‌های صورت و معنا درک می‌شود، مبنای مرکزی برای بازنمایی اطلاعات مفهومی در وجه حرکتی-بصری فراهم می‌کند. پژوهش‌های پیشین درباره حرکات بی‌صدا، ارتباط‌های نظام‌مند میان دسته‌های معنایی و راهبردهای شمایلی خاص را نشان داده‌اند، به‌طوری‌که گاه چندین راهبرد به‌طور همزمان برای بازنمایی یک مفهوم به‌کار می‌روند. با این حال، چگونگی سازمان‌دهی این راهبردها هنگام استفاده همزمان، کمتر شناخته شده باقی مانده است. با استفاده از یک تکلیف فردی برگرفته از الگوی تثبیت‌شده حرکات بی‌صدا، حرکات بی‌صدایی از ۳۸ فرد شنوا و غیرزبان‌اشاره‌ای چینی‌زبان (Mandarin-speaking) برای بازنمایی ۲۴۶ مفهوم در دسته‌های مفهومی عینی و انتزاعی گردآوری شد. ما بررسی کردیم که چگونه عینیت و دسته مفهومی با وقوع ترکیب‌ها و نحوه سازمان‌دهی واحدهای معنادار حرکتی به‌صورت پی‌درپی، همزمان یا ساختارهای ترکیبی مرتبط هستند. نتایج ما نشان داد که بیشتر تولیدات حرکتی تنها یک واحد معنادار داشتند. مفاهیم عینی نسبت به مفاهیم انتزاعی، بیشتر ترکیب‌های کلی و ترکیب‌های صرفاً همزمان را برمی‌انگیختند، در حالی که دسته مفهومی با هر سه قالب سازمانی مرتبط بود. ترکیب‌های پی‌درپی بیشترین فراوانی را داشتند، به‌طوری‌که ترسیم و تجسم معمولاً پیش از اجرا قرار می‌گرفتند و اشاره و نگاشت شِمایی معمولاً پیش از نگاشت نمادین قرار می‌گرفتند. ترکیب‌های همزمان با جفت‌شدن‌های مکرر میان دست‌ها، به‌ویژه اجرای عمل با تجسم و بازنمایی با مکان‌یابی، مشخص می‌شدند و جفت‌شدن‌های گسترده‌تر از نوع شمایلی در دسته‌های مفهومی مختلف متفاوت بود. ترکیب‌های مختلط نادر بودند اما در مفاهیمی که هم صحنه‌پردازی زمانی و هم یکپارچگی دو‌دستی را ایجاب می‌کردند، متمرکز بودند. یافته‌های ما، الگوهای شمایلی را فراتر از انتخاب نگاشت‌های منفرد صورت-معنا به روابط میان چندین بازنمایی شمایلی گسترش می‌دهد. این نتایج نشان می‌دهد که وجه حرکتی-بصری منابع زمانی و مکانی را فراهم می‌کند که از طریق آن‌ها روابط مفهومی حتی در غیاب یک نظام زبان اشاره تثبیت‌شده می‌تواند برون‌سازی و به‌طور نظام‌مند سازمان‌دهی شود.