This study assessed the reading comprehension skills and academic performance in English of Grade 3 learners in selected public elementary schools in the Albuera District, Department of Education (DepEd), Schools Division of Leyte, Region VIII, during School Year 2025–2026, as a basis for developing interactive reading activities. A descriptive-quantitative research design was employed, involving six teachers and 90 learners from six public elementary schools. The learners were selected through simple random sampling. Data were gathered using a structured paper-and-pencil questionnaire covering respondents’ profiles, learners’ performance in five reading comprehension strategies, academic performance in reading comprehension, vocabulary, and storytelling, and the issues and concerns encountered in implementing reading comprehension activities. Frequency counts, percentages, and weighted means were used to analyze the data, together with a test of association to examine the relationships between instructional strategies and learners’ academic performance. The findings revealed that the strategies used in reading comprehension obtained an overall average weighted mean of 3.26, interpreted as Highly Effective. Story mapping and the use of photographs received the highest ratings, with weighted means of 3.30 each, followed by activating prior knowledge at 3.23 and monitoring and clarifying at 3.20. In terms of academic performance, learners demonstrated a lack of mastery in noting details (M = 2.20), decoding (M = 2.23), phonics (M = 2.40), vocabulary (M = 2.30), and storytelling (M = 2.40). The findings further revealed that monitoring and clarifying and the use of photographs had statistically significant associations with selected academic competencies, whereas activating prior knowledge and story mapping did not demonstrate significant associations with the measured competencies. The specific association coefficients and p-values were not available in the supplied results. These findings highlight the need to strengthen learners’ foundational reading skills, particularly identifying details, decoding words, applying phonics, developing vocabulary, and organizing narratives. Based on the findings, interactive reading activities are proposed for consideration and implementation by the concerned school officials, in collaboration with teachers, parents, and the DepEd Schools Division of Leyte, to address learners’ literacy needs and improve their reading comprehension and academic performance.
Background: Strategic vocabulary acquisition is a significant factor in the development of reading comprehension during secondary education, as it facilitates meaning construction, access to academic vocabulary, and the effective interpretation of increasingly complex texts. Objective: To determine the relationship between vocabulary acquisition strategies and reading comprehension among first-year secondary school students at an educational institution in Lima, Peru. Methodology: A quantitative approach was employed using a non-experimental, correlational, and cross-sectional design to analyze the relationship between vocabulary acquisition strategies and reading comprehension in secondary school students. The sample consisted of 50 students. Results: Vocabulary acquisition strategies were the dimension most closely associated with reading comprehension (ρ = .693; p < .001), surpassing the relationship observed for overall vocabulary development (ρ = .630; p < .001). Furthermore, vocabulary mastery and functional vocabulary use showed moderate positive correlations (ρ = .401; p = .004), demonstrating the contribution of various lexical dimensions to reading comprehension performance. Conclusion: Vocabulary acquisition strategies play a significant role in reading comprehension; therefore, strengthening these strategies in secondary education represents a relevant pedagogical approach to fostering meaning construction and the development of reading competencies.
Dialogic reading structures teacher–child interaction around shared texts to support oral language development, yet its effects when integrated with familiar language curriculum materials in Ugandan Primary 1 classrooms remain underexamined. This parallel cluster-randomized trial evaluated a 10-week dialogic reading adaptation integrated into government-aligned Luganda Primary 1 pupil books and teacher guides. Twenty schools in central Uganda, each contributing one classroom, were randomized after baseline assessment to dialogic reading (10 clusters; 232 children) or usual instruction (10 clusters; 231 children). An independent statistician generated and implemented the concealed allocation sequence; outcome assessors were masked. Teachers in the intervention arm used PEER/CROWD-informed prompts within the curriculum’s “I do, We do, You do” sequence. Primary outcomes were Luganda vocabulary (0–20) and listening comprehension (0–12). Intention-to-treat multilevel models adjusted for baseline score, age, recorded sex, and classroom clustering, with Kenward–Roger small-sample inference and multiple imputation for missing post-test data. At post-test, adjusted vocabulary means were 12.6 (SE 0.36) and 9.4 (SE 0.35), respectively (difference 3.2, 95% CI 2.3–4.1; p < .001; Hedges’ g = 0.46). Adjusted listening-comprehension means were 7.8 (SE 0.21) and 6.3 (SE 0.20) (difference 1.5, 95% CI 0.4–2.6; p = .009; g = 0.31). These short-term effects support further evaluation of curriculum-embedded dialogic reading in Luganda-medium classrooms, including longer follow-up and implementation-cost studies.
خواندن دیالوگی تعامل معلم و کودک را حول متون مشترک سازماندهی میکند تا رشد زبان شفاهی را حمایت کند، اما تأثیرات آن هنگام ادغام با مواد درسی زبان آشنا در کلاسهای پایه اول اوگاندا کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. این کارآزمایی تصادفی خوشهای موازی، یک نسخه ۱۰ هفتهای از خواندن دیالوگی را که در کتابهای دانشآموز و راهنمای معلم پایه اول لوگاندا مطابق با برنامه دولتی ادغام شده بود، ارزیابی کرد. بیست مدرسه در مرکز اوگاندا، هر یک با یک کلاس، پس از ارزیابی پایه به خواندن دیالوگی (۱۰ خوشه؛ ۲۳۲ کودک) یا آموزش معمول (۱۰ خوشه؛ ۲۳۱ کودک) به صورت تصادفی تخصیص یافتند. یک آمارگر مستقل توالی تخصیص مخفی را تولید و اجرا کرد؛ ارزیابان پیامدها کور بودند. معلمان در گروه مداخله از راهبردهای مبتنی بر PEER/CROWD در چارچوب توالی «من انجام میدهم، ما انجام میدهیم، شما انجام میدهید» برنامه درسی استفاده کردند. پیامدهای اصلی شامل واژگان لوگاندا (۰ تا ۲۰) و درک شنیداری (۰ تا ۱۲) بود. مدلهای چندسطحی مبتنی بر قصد درمان برای امتیاز پایه، سن، جنسیت ثبتشده و خوشهبندی کلاسی تعدیل شدند و از استنباط نمونه کوچک Kenward–Roger و برآورد چندگانه برای دادههای پسآزمون گمشده استفاده شد. در پسآزمون، میانگینهای تعدیلشده واژگان به ترتیب ۱۲٫۶ (خطای معیار ۰٫۳۶) و ۹٫۴ (خطای معیار ۰٫۳۵) بود (تفاوت ۳٫۲، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲٫۳ تا ۴٫۱؛ p < ۰٫۰۰۱؛ اندازه اثر Hedges’ g = ۰٫۴۶). میانگینهای تعدیلشده درک شنیداری به ترتیب ۷٫۸ (خطای معیار ۰٫۲۱) و ۶٫۳ (خطای معیار ۰٫۲۰) بود (تفاوت ۱٫۵، فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴ تا ۲٫۶؛ p = ۰٫۰۰۹؛ g = ۰٫۳۱). این اثرات کوتاهمدت از ارزیابی بیشتر خواندن دیالوگی درونبرنامهای در کلاسهای با زبان لوگاندا، از جمله پیگیری بلندمدت و مطالعات هزینه اجرا، حمایت میکند.
This study investigates Moroccan high school teachers and students’ perceptions of humanistic language teaching in the AI era, with particular emphasis on ICT-enhanced and game-based pedagogical practices in Arabic and English classrooms. It compares instructional approaches adopted by Arabic and English teachers and examines the extent to which these practices foster a humanistic learning environment. The research explores the role of humour, educational games and digital tools in enhancing student engagement and participation. Special attention is given to the integration of ICT applications such as Kahoot as game-based learning tools that support interactive and student-centered instruction. A mixed-methods design was employed. Questionnaires were administered to teachers and students to collect quantitative data on their perceptions of humanistic and technology-enhanced teaching practices. Semi-structured interviews with teachers provided deeper insights into the pedagogical value of humour, games and ICT integration. Classroom observations involving twenty teachers examined the frequency and effectiveness of innovative practices in fostering humanistic learning. Additionally, an experimental intervention assessed the effectiveness of game-based digital tools in supporting vocabulary development. The findings indicate that both teachers and students hold positive perceptions of humanistic language teaching supported by ICT and game-based strategies. English teachers demonstrated greater integration of innovative practices than their Arabic counterparts. Results also show that students exhibit higher motivation, participation and interaction in technology-enhanced humanistic classrooms. The study concludes that combining humanistic pedagogy with ICT and game-based learning represents an effective approach to language teaching in the AI era.
این پژوهش به بررسی ادراک معلمان و دانشآموزان دبیرستانهای مراکش نسبت به آموزش زبان انسانگرایانه در عصر هوش مصنوعی میپردازد و به طور ویژه بر شیوههای آموزشی مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات و بازیمحور در کلاسهای زبان عربی و انگلیسی تأکید دارد. رویکردهای آموزشی اتخاذشده توسط معلمان عربی و انگلیسی مقایسه میشود و میزان تأثیر این شیوهها در تقویت محیط یادگیری انسانگرایانه مورد بررسی قرار میگیرد. نقش شوخطبعی، بازیهای آموزشی و ابزارهای دیجیتال در افزایش مشارکت و درگیری دانشآموزان بررسی میشود. توجه ویژهای به ادغام برنامههای فناوری اطلاعات و ارتباطات مانند Kahoot به عنوان ابزارهای یادگیری بازیمحور که از آموزش تعاملی و دانشآموزمحور حمایت میکنند، معطوف شده است. طرح پژوهش از نوع روش ترکیبی بود. برای جمعآوری دادههای کمی درباره ادراک معلمان و دانشآموزان نسبت به شیوههای آموزش انسانگرایانه و مبتنی بر فناوری، پرسشنامههایی به معلمان و دانشآموزان ارائه شد. مصاحبههای نیمهساختاریافته با معلمان، بینش عمیقتری درباره ارزش آموزشی شوخطبعی، بازیها و ادغام فناوری اطلاعات و ارتباطات فراهم کرد. مشاهده کلاسهای درس با مشارکت بیست معلم، فراوانی و اثربخشی شیوههای نوآورانه در تقویت یادگیری انسانگرایانه را بررسی نمود. علاوه بر این، یک مداخله آزمایشی اثربخشی ابزارهای دیجیتال بازیمحور را در حمایت از توسعه واژگان ارزیابی کرد. یافتهها نشان میدهد که هر دو گروه معلمان و دانشآموزان نگرش مثبتی نسبت به آموزش زبان انسانگرایانه با حمایت فناوری اطلاعات و ارتباطات و راهبردهای بازیمحور دارند. معلمان زبان انگلیسی نسبت به همتایان عربی خود، ادغام بیشتری از شیوههای نوآورانه نشان دادند. نتایج همچنین نشان میدهد که دانشآموزان در کلاسهای انسانگرایانه مبتنی بر فناوری، انگیزه، مشارکت و تعامل بیشتری از خود نشان میدهند. پژوهش نتیجه میگیرد که ترکیب آموزش انسانگرایانه با فناوری اطلاعات و ارتباطات و یادگیری بازیمحور، رویکردی مؤثر برای آموزش زبان در عصر هوش مصنوعی به شمار میرود.
Recently, Early Childhood Care and Learning has become a central point in the South African education spectrum. Unfortunately, this sector faces challenges, especially in economically challenged societies. Practitioners are not receiving sufficient professional development from relevant government departments, and they also struggle to find teaching and learning resources due to the prevalent socio-economic issues in the societies where their centres are located. This interpretive project, which is premised on Participatory Action Learning and Action Research as a research design, was conceptualised to support early childhood practitioners and parents in creating diverse teaching media, using recyclable materials. Engagements with practitioners after the implementation stage indicate the following: children enjoy manipulating recyclable material, practitioners value recyclable material; practitioners appreciate new pedagogical strategies; activities involving recyclable material improve children’s vocabulary significantly; the activities cement schemata; interaction in literacy classrooms improves critical skills such as critical thinking, effective listening, following instructions, speaking, problem-solving, and communication. The project concludes that literacy instruction using recyclable materials in early childhood learning may sustainably improve literacy.
در سالهای اخیر، مراقبت و یادگیری اوایل کودکی به نقطه کانونی در طیف آموزش آفریقای جنوبی تبدیل شدهاست. متأسفانه این بخش با چالشهایی بهویژه در جوامع دارای مشکلات اقتصادی مواجه است. مربیان توسعه حرفهای کافی از سوی نهادهای دولتی ذیربط دریافت نمیکنند و همچنین به دلیل مسائل اجتماعیـاقتصادی رایج در جوامعی که مراکز آنها در آن قرار دارد، در یافتن منابع آموزشی و یادگیری با مشکل روبهرو هستند. این پژوهش تفسیری که مبتنی بر یادگیری مشارکتی عملی و پژوهش عملی به عنوان طرح پژوهشی است، با هدف حمایت از مربیان و والدین اوایل کودکی در خلق رسانههای آموزشی متنوع با استفاده از مواد قابل بازیافت طراحی شدهاست. تعامل با مربیان پس از مرحله اجرا نشان میدهد: کودکان از دستورزی با مواد قابل بازیافت لذت میبرند؛ مربیان برای مواد قابل بازیافت ارزش قائلاند؛ مربیان از راهبردهای نوین آموزشی استقبال میکنند؛ فعالیتهای مبتنی بر مواد قابل بازیافت به طور معناداری واژگان کودکان را بهبود میبخشد؛ این فعالیتها طرحوارهها را تثبیت میکند؛ تعامل در کلاسهای سوادآموزی مهارتهای مهمی چون تفکر انتقادی، شنیدن مؤثر، پیروی از دستورالعملها، سخن گفتن، حل مسئله و ارتباط را ارتقا میدهد. این پژوهش نتیجه میگیرد که آموزش سواد با استفاده از مواد قابل بازیافت در یادگیری اوایل کودکی میتواند به طور پایدار سواد را بهبود بخشد.
The rapid adoption of generative artificial intelligence (AI) tools such as ChatGPT in second language (L2) writing instruction has produced a fast-growing body of research on AI-generated written corrective feedback. Two recent scoping reviews have mapped this literature broadly, focusing on feedback quality, learner uptake and pedagogical integration. However, neither review specifically examined how this literature treats grammatical and lexical development as distinct, measurable constructs, nor how it addresses the moderating role of learner proficiency over time. This scoping review synthesizes 30 empirical and methodological sources, identified through a targeted, PRISMA-ScR-informed search of Google Scholar, Scopus-indexed journal content and ERIC, together with citation networks, to map the state of longitudinal research on generative-AI-mediated feedback and grammatical-lexical development in L2/EFL writing. The review finds that most intervention studies remain limited to a single semester or shorter, that grammatical accuracy and lexical development are rarely measured as separate, co-tracked outcomes and that only a small number of very recent studies (2025-2026) have applied longitudinal growth-modelling techniques, none of which disentangle grammar from vocabulary or systematically test proficiency level as a moderator of developmental trajectories. No such study appears to have been conducted in the Vietnamese EFL context, based on the sources identified in this review. The review proposes a research agenda for longitudinal, multi-proficiency-level, construct-differentiated research on generative-AI-mediated feedback and outlines implications for instructional design and future primary research.
پذیرش سریع ابزارهای هوش مصنوعی مولد مانند ChatGPT در آموزش نگارش زبان دوم (L2) منجر به رشد سریع پژوهشها در زمینه بازخورد اصلاحی نوشتاری تولیدشده توسط هوش مصنوعی شده است. دو مرور محدودهای اخیر این ادبیات را به طور کلی ترسیم کردهاند و بر کیفیت بازخورد، جذب یادگیرنده و ادغام آموزشی تمرکز داشتهاند. با این حال، هیچیک از این مرورها به طور خاص بررسی نکردهاند که این ادبیات چگونه توسعه دستوری و واژگانی را به عنوان سازههایی متمایز و قابل سنجش مورد توجه قرار میدهد و یا نقش تعدیلکننده سطح مهارت یادگیرنده در طول زمان را چگونه بررسی میکند. این مرور محدودهای با ترکیب ۳۰ منبع تجربی و روششناختی، که از طریق جستجوی هدفمند مبتنی بر PRISMA-ScR در Google Scholar، محتوای مجلات نمایهشده در Scopus و ERIC، همراه با شبکههای ارجاعی شناسایی شدهاند، وضعیت پژوهشهای طولی درباره بازخورد مبتنی بر هوش مصنوعی مولد و توسعه دستوری-واژگانی در نگارش زبان دوم/انگلیسی به عنوان زبان خارجی (EFL) را ترسیم میکند. یافتههای مرور نشان میدهد که اغلب مطالعات مداخلهای به یک ترم یا کمتر محدود میشوند، دقت دستوری و توسعه واژگانی به ندرت به عنوان پیامدهایی جداگانه و همزمان سنجیده میشوند و تنها تعداد اندکی از مطالعات بسیار جدید (۲۰۲۵-۲۰۲۶) از تکنیکهای مدلسازی رشد طولی استفاده کردهاند که هیچیک از آنها دستور زبان را از واژگان تفکیک نکرده یا سطح مهارت را به طور نظاممند به عنوان تعدیلکننده مسیرهای رشد بررسی نکردهاند. بر اساس منابع شناساییشده در این مرور، هیچ مطالعهای از این نوع در زمینه آموزش زبان انگلیسی به عنوان زبان خارجی در ویتنام انجام نشده است. این مرور، دستورکار پژوهشی برای مطالعات طولی، چندسطحی از نظر مهارت و متمایز از نظر سازهای درباره بازخورد مبتنی بر هوش مصنوعی مولد ارائه میدهد و پیامدهایی برای طراحی آموزشی و پژوهشهای اولیه آینده ترسیم میکند.
Abstract Morphological development is a crucial component of early language acquisition. This study examined developmental changes in types and tokens of inflectional morphemes produced among 214 typically developing Kannada-speaking preschool children and their parents. Inflectional use was elicited through a story retelling task and analyzed in child’s and parental speech. Results showed developmental increase in both types and tokens of inflectional morphology production in children, indicating that preschool years constitute an important phase of inflectional systems in Kannada, an agglutinative language. Parental inflectional production remained relatively stable across age groups, while only the variety of parental inflections significantly predicted children’s output, emphasizing the role of input richness over frequency. Children produced high functional load markers (namely dative case, tense, and person–number–gender agreement), more frequently than optional or irregular forms. Overall, findings support usage-based theories with educational and clinical relevance. These findings, however, warrant future validation across other naturalistic tasks.
تحول صرفی یکی از مؤلفههای اساسی در فراگیری اولیه زبان است. این پژوهش تغییرات تحولی در انواع و بسامد تکواژهای تصریفی تولیدشده توسط ۲۱۴ کودک پیشدبستانی کانادا زبان با رشد طبیعی و والدین آنها را بررسی کرد. استفاده از تصریفها از طریق تکلیف بازگویی داستان برانگیخته شد و در گفتار کودک و والدین تحلیل گردید. نتایج نشان داد که تولید انواع و بسامد تکواژهای تصریفی در کودکان با افزایش سن رشد میکند و این امر نشاندهنده اهمیت سالهای پیشدبستانی در شکلگیری نظامهای تصریفی در زبان کانادا بهعنوان یک زبان پیوندی است. تولید تصریفهای والدین در گروههای سنی مختلف نسبتاً ثابت باقی ماند، اما تنها تنوع تصریفهای والدین به طور معناداری پیشبینیکننده تولید کودکان بود و این امر بر نقش غنای ورودی نسبت به فراوانی تأکید میکند. کودکان نشانگرهای دارای بار کارکردی بالا (مانند حالت مفعولی، زمان و توافق شخص–عدد–جنس) را بیش از شکلهای اختیاری یا بیقاعده تولید کردند. به طور کلی، یافتهها نظریههای مبتنی بر کاربرد را با اهمیت آموزشی و بالینی تأیید میکند. با این حال، این یافتهها نیازمند اعتبارسنجی بیشتر در تکالیف طبیعیگرایانه دیگر هستند.
Abstract It is generally assumed that children and adults learn language through fundamentally different mechanisms: Children predominantly rely on implicit learning, and adults utilize more explicit strategies (Lichtman, 2016). However, little is known about when and how learners begin to benefit from explicit instruction over the course of language development. Addressing this gap, the present study responds to DeKeyser's (2012, 2013) call to investigate age–treatment interactions (ATIs) under highly controlled experimental conditions. Using a cross‐situational learning (CSL) paradigm, we trained 150 learners aged 8 to 13 to acquire both vocabulary and grammar in a complex artificial language under two instructional conditions: implicit and explicit. Results indicated that, in this task, 12‐to‐13‐year‐old children showed clearer benefits from explicit instruction than younger children, particularly for grammatical information related to word order. These findings shed light on the developmental stage at which explicit instruction may become beneficial for children's nonnative language (L2) learning.
چکیده: به طور کلی فرض میشود که کودکان و بزرگسالان زبان را از طریق سازوکارهای بنیاداً متفاوتی فرا میگیرند: کودکان عمدتاً به یادگیری ضمنی متکی هستند و بزرگسالان از راهبردهای آشکار بیشتری استفاده میکنند (Lichtman, 2016). با این حال، اطلاعات اندکی دربارهٔ زمان و چگونگی بهرهمندی یادگیرندگان از آموزش آشکار در طول فرایند رشد زبانی وجود دارد. پژوهش حاضر در پاسخ به درخواست DeKeyser (2012, 2013) برای بررسی تعاملات سن–درمان (ATIها) در شرایط آزمایشی بسیار کنترلشده انجام شده است. با استفاده از الگوی یادگیری میانموقعیتی (CSL)، تعداد ۱۵۰ یادگیرنده در بازهٔ سنی ۸ تا ۱۳ سال برای فراگیری واژگان و دستور زبان در یک زبان مصنوعی پیچیده تحت دو شرایط آموزشی ضمنی و آشکار آموزش دیدند. نتایج نشان داد که در این تکلیف، کودکان ۱۲ تا ۱۳ ساله نسبت به کودکان کمسنتر، به ویژه در زمینهٔ اطلاعات دستوری مربوط به ترتیب واژهها، از آموزش آشکار سود بیشتری بردند. این یافتهها به روشن شدن مرحلهٔ رشدی که در آن آموزش آشکار میتواند برای یادگیری زبان دوم (L2) کودکان مفید واقع شود، کمک میکند.
