Protocol (science)

Background Self-harm, including non-suicidal self-injury (NSSI), represents a major public health concern among adolescents. Although numerous risk and protective factors have been identified in the literature, their utility for assessment and management remains limited due to their large number and the variability in the strength of their associations. In Iran, in particular, there is a notable lack of synthesis, related to adolescent NSSI, especially regarding protective factors. To address this gap, this protocol outlines an ongoing systematic review aiming to provide a comprehensive overview of the recent (2015 onward) Persian and English peer-reviewed literature on NSSI and self-harm among adolescents in Iran, with a specific focus on studies investigating risk and protective factors. Methods & analysis The protocol is registered with PROSPERO (registration number CRD420261286909), and the systematic literature review, following PRISMA-P guidelines, will include Persian and English-language studies from 2015 onwards examining risk and protective factors for non-suicidal self-injury (NSSI) in Iranian adolescents (10–19 years), as well as robustness of findings. Eligible studies include quantitative, qualitative, and mixed-methods designs, identified through PubMed, PsycINFO, Scopus, Embase, Google Scholar, SID, and Magiran. Data will be extracted using a standardized form, and study quality will be assessed with the Mixed Methods Assessment Tool (MMAT). Findings will be synthesized narratively, summarizing associations between risk or protective factors and NSSI, organized by clinically meaningful categories such as psychopathology, individual, family, peer, and demographic factors.

زمینه: خودآسیبی، از جمله خودآسیبی غیرخودکشی (NSSI)، یکی از نگرانی‌های عمده سلامت عمومی در میان نوجوانان به‌شمار می‌رود. اگرچه عوامل خطر و محافظتی متعددی در ادبیات شناسایی شده‌اند، اما کاربرد آن‌ها برای ارزیابی و مدیریت به دلیل تعداد زیاد و تفاوت در قدرت ارتباط آن‌ها، همچنان محدود است. به‌ویژه در ایران، فقدان تلفیق یافته‌ها در زمینه خودآسیبی غیرخودکشی نوجوانان، به‌ویژه در خصوص عوامل محافظتی، مشهود است. برای رفع این خلأ، این پروتکل، مرور نظام‌مند در حال انجامی را تشریح می‌کند که هدف آن ارائه مروری جامع بر ادبیات داوری‌شده فارسی و انگلیسی اخیر (از سال ۲۰۱۵ به بعد) درباره خودآسیبی غیرخودکشی و خودآسیبی در میان نوجوانان ایرانی، با تمرکز ویژه بر پژوهش‌هایی است که عوامل خطر و محافظتی را بررسی کرده‌اند. روش‌ها و تحلیل: این پروتکل در PROSPERO (شماره ثبت CRD420261286909) ثبت شده است و مرور نظام‌مند ادبیات، مطابق با دستورالعمل‌های PRISMA-P، شامل مطالعات فارسی و انگلیسی از سال ۲۰۱۵ به بعد خواهد بود که به بررسی عوامل خطر و محافظتی برای خودآسیبی غیرخودکشی (NSSI) در نوجوانان ایرانی (۱۰ تا ۱۹ سال) و همچنین استحکام یافته‌ها پرداخته‌اند. مطالعات واجد شرایط شامل طرح‌های کمی، کیفی و ترکیبی هستند که از طریق PubMed، PsycINFO، Scopus، Embase، Google Scholar، SID و Magiran شناسایی می‌شوند. داده‌ها با استفاده از فرم استاندارد استخراج خواهند شد و کیفیت مطالعات با ابزار ارزیابی روش‌های ترکیبی (MMAT) سنجیده می‌شود. یافته‌ها به‌صورت روایی تلفیق و ارتباط میان عوامل خطر یا محافظتی و خودآسیبی غیرخودکشی، بر اساس دسته‌بندی‌های بالینی معنادار مانند آسیب‌شناسی روانی، فردی، خانوادگی، همسالان و عوامل جمعیت‌شناختی، خلاصه خواهد شد.

Posterior fossa syndrome (PFS) is a common complication following surgical resection of paediatric posterior fossa tumours, characterised by mutism, ataxia, emotional disturbance, and cognitive impairment. Despite significant rehabilitation needs, there is limited evidence regarding effective therapeutic approaches, including the role of music therapy. Music therapy is uniquely positioned to address the multidimensional needs of children with PFS, yet the low incidence and clinical heterogeneity of the syndrome preclude traditional empirical research designs. International consensus guidelines are therefore needed to consolidate clinical knowledge and support consistent, high-quality practice. This protocol describes a two-phase study to develop international consensus guidelines for music therapy practice with children with PFS. Phase 1 involves a pre-Delphi consultation with three regional Advisory Panels (North America, Europe, Australia), each comprising family representatives, music therapists, allied health professionals, and medical practitioners. These panels will identify clinical priorities, family concerns, and interdisciplinary outcomes to inform the development of the survey instrument. Phase 2 uses an international Delphi process with a minimum of 30 experienced paediatric music therapists, proceeding through three to five iterative rounds of item generation, rating, and refinement. Consensus is defined a priori as ≥80% agreement. Quantitative analysis will be conducted in R; qualitative data will be analysed thematically. The study will be conducted and reported in line with DELPHISTAR recommendations. The resulting consensus guidelines will support developmentally responsive, family-centred music therapy assessment and intervention for children with PFS, while identifying priority areas for future research in paediatric neuro-oncology and neurorehabilitation.

سندرم حفره خلفی (PFS) یکی از عوارض شایع پس از برداشت جراحی تومورهای حفره خلفی در کودکان است که با لالی، آتاکسی، اختلالات هیجانی و نقص شناختی مشخص می‌شود. با وجود نیازهای قابل توجه توان‌بخشی، شواهد محدودی در مورد رویکردهای درمانی مؤثر، از جمله نقش موسیقی‌درمانی وجود دارد. موسیقی‌درمانی به طور منحصر به فردی قادر است به نیازهای چندبعدی کودکان مبتلا به PFS پاسخ دهد، اما شیوع پایین و ناهمگونی بالینی این سندرم، طراحی پژوهش‌های تجربی سنتی را دشوار می‌سازد. بنابراین، تدوین راهنمای اجماع بین‌المللی برای تجمیع دانش بالینی و حمایت از اجرای یکنواخت و با کیفیت بالا ضروری است. این پروتکل، یک مطالعه دو مرحله‌ای را برای تدوین راهنمای اجماع بین‌المللی در زمینه موسیقی‌درمانی برای کودکان مبتلا به PFS توصیف می‌کند. مرحله اول شامل مشاوره پیش‌دلفی با سه پانل مشورتی منطقه‌ای (آمریکای شمالی، اروپا، استرالیا) است که هر یک متشکل از نمایندگان خانواده، موسیقی‌درمانگران، متخصصان سلامت وابسته و پزشکان می‌باشند. این پانل‌ها اولویت‌های بالینی، نگرانی‌های خانواده و پیامدهای بین‌رشته‌ای را برای تدوین ابزار پرسشنامه شناسایی خواهند کرد. مرحله دوم از فرایند دلفی بین‌المللی با حداقل ۳۰ موسیقی‌درمانگر کودکان با تجربه استفاده می‌کند که طی سه تا پنج دور تکراری تولید، ارزیابی و اصلاح موارد انجام می‌شود. اجماع به صورت پیشینی به عنوان توافق ≥۸۰٪ تعریف شده است. تحلیل کمی با نرم‌افزار R انجام خواهد شد؛ داده‌های کیفی به صورت تماتیک تحلیل می‌شوند. این مطالعه مطابق با توصیه‌های DELPHISTAR اجرا و گزارش خواهد شد. راهنمای اجماع حاصل، از ارزیابی و مداخله موسیقی‌درمانی پاسخگو به رشد و خانواده‌محور برای کودکان مبتلا به PFS حمایت خواهد کرد و در عین حال حوزه‌های اولویت‌دار پژوهش آینده در نوروآنکولوژی و نوروتوان‌بخشی کودکان را شناسایی می‌کند.

People living with severe mental illness experience substantial health inequalities and high rates of premature mortality, largely driven by modifiable lifestyle-related risk factors, including poor diet quality. Digital technologies may provide scalable and flexible opportunities to support healthier behaviours; however, few interventions have specifically targeted nutrition-related outcomes as a primary focus in this population. MindBia is a co-designed, web-based digital nutrition intervention consisting of six structured modules developed for individuals residing in high-support mental health hostels. The intervention was informed by prior studies with service users and mental health staff. This pilot study aims to evaluate the feasibility, acceptability, and preliminary effectiveness of the MindBia intervention over eight weeks. A mixed-method pre-post design will be employed. Participants will complete baseline and post-intervention assessments examining dietary behaviours, digital literacy, and general wellbeing. Engagement with the web-based application will be monitored using embedded usage analytics. Semi-structured interviews conducted post-intervention will explore participants’ experiences, perceived impact, and barriers to engagement. Findings from this pilot study will inform refinement of the MindBia web-based application and guide the design of a larger scale trial evaluating its overall effectiveness.

افراد مبتلا به اختلال روانی شدید با نابرابری‌های قابل توجه سلامت و نرخ بالای مرگ‌ومیر زودرس مواجه هستند که عمدتاً ناشی از عوامل خطر مرتبط با سبک زندگی قابل تغییر، از جمله کیفیت پایین رژیم غذایی است. فناوری‌های دیجیتال ممکن است فرصت‌هایی مقیاس‌پذیر و انعطاف‌پذیر برای حمایت از رفتارهای سالم‌تر فراهم کنند؛ با این حال، تعداد کمی از مداخلات به طور خاص پیامدهای مرتبط با تغذیه را به عنوان تمرکز اصلی در این جمعیت هدف قرار داده‌اند. MindBia یک مداخله تغذیه‌ای دیجیتال مبتنی بر وب است که با مشارکت کاربران خدمات و کارکنان سلامت روان، شامل شش ماژول ساختاریافته برای افراد ساکن در خوابگاه‌های سلامت روان با حمایت بالا طراحی شده است. این مطالعه مقدماتی با هدف ارزیابی امکان‌سنجی، مقبولیت و اثربخشی اولیه مداخله MindBia طی هشت هفته انجام می‌شود. از طرح پژوهشی ترکیبی پیش‌آزمون-پس‌آزمون استفاده خواهد شد. شرکت‌کنندگان ارزیابی‌های پایه و پس از مداخله را در زمینه رفتارهای تغذیه‌ای، سواد دیجیتال و سلامت عمومی تکمیل خواهند کرد. میزان مشارکت با برنامه مبتنی بر وب از طریق تحلیل‌های کاربری تعبیه‌شده پایش می‌شود. مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته پس از مداخله به منظور بررسی تجارب شرکت‌کنندگان، تأثیر ادراک‌شده و موانع مشارکت انجام خواهد شد. یافته‌های این مطالعه مقدماتی به اصلاح برنامه مبتنی بر وب MindBia و هدایت طراحی کارآزمایی بزرگ‌مقیاس برای ارزیابی اثربخشی کلی آن کمک خواهد کرد.

Background PPIs have been increasingly recognized for their potential to enhance adolescent psychosocial health outcomes. These interventions aimed to foster well-being and reduce psychological distress by promoting positive human attributes. This systematic review and meta-analysis aim to provide evidence for the efficacy of Positive Psychology interventions (PPIs) in educational settings and highlight their impact on adolescents’ psychosocial health outcomes. Methods A systematic literature search of electronic databases, including PubMed (MEDLINE), Scopus, CINAHL, Embase, PsycINFO, and Google Scholar, will be conducted following the PRISMA guidelines to retrieve interventional studies published in English up to 2025 to assess the efficacy of PPIs on psychosocial health outcomes in school-age adolescents. Interventional/experimental studies will be considered eligible if they report the efficacy of PPIs compared to a control group in school-aged adolescents. Studies with unclear definitions of PPIs, those with no control group, and those that relied on newspaper articles or Google data will also be excluded. Studies published in languages other than English and those with unclear data, case reports, conference proceedings, reviews, and letters will not be eligible for inclusion. The quality of the included interventional studies will be evaluated using the Joanna Briggs Institute (JBI) for interventional studies. The pooled effect sizes will be estimated using a random-effects model for heterogeneity. Heterogeneity and publication bias will be evaluated using I-squared index and Egger’s test, respectively. Discussion This review fills key gaps by systematically synthesizing evidence on how positive psychology programs in schools affect adolescents’ mental and social health. Despite some limitations, this study incorporates diverse data sources to offer a detailed and accurate picture. The findings will inform targeted interventions and policy responses to cultivate the impact of PPIs on health issues. Systematic review registration: PROSPERO CRD42024595381.

زمینه: مداخلات روان‌شناسی مثبت (PPIs) به طور فزاینده‌ای به دلیل پتانسیل خود در ارتقای پیامدهای سلامت روانی‌اجتماعی نوجوانان مورد توجه قرار گرفته‌اند. این مداخلات با هدف تقویت بهزیستی و کاهش پریشانی روان‌شناختی از طریق ترویج ویژگی‌های مثبت انسانی طراحی شده‌اند. این مرور نظام‌مند و فراتحلیل با هدف ارائه شواهدی درباره اثربخشی مداخلات روان‌شناسی مثبت (PPIs) در محیط‌های آموزشی و برجسته‌سازی تأثیر آن‌ها بر پیامدهای سلامت روانی‌اجتماعی نوجوانان انجام می‌شود. روش‌ها: جستجوی نظام‌مند منابع الکترونیکی شامل PubMed (MEDLINE)، Scopus، CINAHL، Embase، PsycINFO و Google Scholar مطابق با دستورالعمل‌های PRISMA برای بازیابی مطالعات مداخله‌ای منتشرشده به زبان انگلیسی تا سال 2025 جهت ارزیابی اثربخشی PPIs بر پیامدهای سلامت روانی‌اجتماعی در نوجوانان سنین مدرسه انجام خواهد شد. مطالعات مداخله‌ای/آزمایشی در صورتی واجد شرایط خواهند بود که اثربخشی PPIs را در مقایسه با گروه کنترل در نوجوانان سنین مدرسه گزارش کرده باشند. مطالعاتی که تعاریف نامشخصی از PPIs دارند، فاقد گروه کنترل هستند یا بر داده‌های مقالات روزنامه‌ای یا داده‌های Google تکیه دارند نیز حذف خواهند شد. مطالعات منتشرشده به زبان‌هایی غیر از انگلیسی و مطالعات با داده‌های نامشخص، گزارش‌های موردی، خلاصه مقالات همایش‌ها، مرورها و نامه‌ها نیز برای ورود واجد شرایط نخواهند بود. کیفیت مطالعات مداخله‌ای واردشده با استفاده از ابزار مؤسسه Joanna Briggs (JBI) برای مطالعات مداخله‌ای ارزیابی خواهد شد. اندازه اثرات تجمیعی با استفاده از مدل اثرات تصادفی برای ناهمگنی برآورد می‌شود. ناهمگنی و سوگیری انتشار به ترتیب با شاخص I-squared و آزمون Egger ارزیابی خواهند شد. بحث: این مرور با سنتز نظام‌مند شواهد درباره تأثیر برنامه‌های روان‌شناسی مثبت در مدارس بر سلامت روانی و اجتماعی نوجوانان، خلأهای کلیدی را پر می‌کند. با وجود برخی محدودیت‌ها، این مطالعه با بهره‌گیری از منابع داده‌ای متنوع، تصویری دقیق و جامع ارائه می‌دهد. یافته‌ها به مداخلات هدفمند و سیاست‌گذاری‌های مرتبط با ارتقای تأثیر PPIs بر مسائل سلامت کمک خواهد کرد. ثبت مرور نظام‌مند: PROSPERO CRD42024595381.