Telemedicine

Disasters pose a formidable challenge for mental health support services in terms of resources and timely response. This study evaluated the effects of different types of events on the Mexico City population during the first year of the COVID-19 pandemic, under the assumption that high-resolution time-scale data analysis performed on ICT-based and telehealth systems could contribute to understanding psychological needs and to identifying events associated with short-term outbursts in support demands, estimating their time of occurrence, and the characteristics of calls for service. The study evaluated the effects of public announcements of quarantine measures, mental health press conferences, festivities during 2020, and earthquakes with public early warnings between 2020 and 2023 reported through national public institutions’ databases, the “Screening Tool for Mental Health Problems” and the “Lifeline Emergency Phone Call Service (LEPCS),” comprising 138,471 interactions. The analysis used qualitative and quantitative methods, including principal component analysis, correlations, and one-way ANOVA. The study successfully identified patterns in responses associated with acute stress, depression, and anxiety, as well as possible times of maximum demand associated with different types of events. Complex scenarios with multiple threats were associated with significant short-term outbursts, posing a challenge to support systems, with a documented case with an increase as high as 2651% on a single day. The research is novel in its time-scope analysis and event-wise approach, providing valuable insights for emergency planning and resource allocation. Additionally, the study proposes evaluation criteria for detecting potential system overloads in telehealth services to enable early countermeasures.

بلایا چالشی جدی برای خدمات حمایتی سلامت روان از نظر منابع و پاسخ به‌موقع ایجاد می‌کنند. این پژوهش تأثیر انواع مختلف رویدادها را بر جمعیت شهر مکزیک در نخستین سال همه‌گیری COVID-19 ارزیابی کرد، با این فرض که تحلیل داده‌ها با مقیاس زمانی با وضوح بالا بر روی سامانه‌های مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات و تله‌مدیسین می‌تواند به درک نیازهای روان‌شناختی و شناسایی رویدادهای مرتبط با جهش‌های کوتاه‌مدت در تقاضای حمایت، برآورد زمان وقوع آن‌ها و ویژگی‌های تماس‌های خدماتی کمک کند. این مطالعه تأثیر اعلام عمومی اقدامات قرنطینه، کنفرانس‌های مطبوعاتی سلامت روان، جشن‌ها در سال ۲۰۲۰ و زمین‌لرزه‌ها با هشدار اولیه عمومی بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ را که از طریق پایگاه‌های داده نهادهای عمومی ملی، «ابزار غربالگری مشکلات سلامت روان» و «خدمات تماس اضطراری تلفنی (LEPCS)» گزارش شده‌اند و شامل ۱۳۸٬۴۷۱ تعامل بودند، مورد ارزیابی قرار داد. تحلیل با استفاده از روش‌های کیفی و کمی، از جمله تحلیل مؤلفه‌های اصلی، همبستگی‌ها و ANOVA یک‌طرفه انجام شد. این پژوهش موفق به شناسایی الگوهایی در واکنش‌ها شد که با استرس حاد، افسردگی و اضطراب مرتبط بودند و همچنین زمان‌های احتمالی اوج تقاضا که با انواع مختلف رویدادها مرتبط بودند را تعیین کرد. سناریوهای پیچیده با تهدیدهای متعدد با جهش‌های کوتاه‌مدت قابل توجهی همراه بودند که چالشی برای سامانه‌های حمایتی ایجاد کردند، به طوری که یک مورد مستند با افزایش تا ۲۶۵۱٪ در یک روز ثبت شد. این پژوهش از نظر تحلیل مقیاس زمانی و رویکرد رویدادمحور نوآورانه است و بینش‌های ارزشمندی برای برنامه‌ریزی اضطراری و تخصیص منابع ارائه می‌دهد. افزون بر این، مطالعه معیارهایی برای ارزیابی شناسایی احتمال اضافه‌بار سامانه‌ها در خدمات تله‌مدیسین به منظور امکان مقابله زودهنگام پیشنهاد می‌کند.

Objectives: The Coronavirus Disease 2019 (COVID-19) pandemic led to increased digital device use due to social restrictions, contributing to a rise in computer vision syndrome (CVS). Postgraduate medical students, as frontline healthcare providers, are particularly vulnerable. This study aimed to assess the prevalence, risk factors, and symptom profile of CVS among postgraduate medical students during the pandemic. Material and Methods: This is a cross-sectional questionnaire-based study conducted between January 2021 and June 2021 among 117 postgraduate medical students in the southeastern region of Bangladesh. CVS was evaluated using the CVS questionnaire, which was filled out by the respondents through online Google Forms. Results: The mean age of participants was 32.2 ± 3.1 years, with a male predominance (69/117, 59%). A significant majority used smartphones (116/117, 99.1%) for social networking (103/117, 88.0%) and studying (102/117, 87.2%). Digital screen time was longer during the COVID-19 pandemic than preCOVID, with the majority using devices for 4–6 h during COVID-19 compared to 2–4 h before. The study found a CVS prevalence of 52.1% ( n = 61), with frequent symptoms including headache, burning sensation, watering, and eye pain. A significant association was found between CVS and not taking a break during digital device use ( p = 0.041). Despite this, only 18.8% (22/117) of participants knew the 20-20-20 rule. Conclusion: During the COVID-19 pandemic, ocular problems linked to excessive usage of digital gadgets have risen significantly among postgraduate medical students. The need to promote CVS awareness and symptom prevention is vital.

اهداف: همه‌گیری بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ (COVID-19) منجر به افزایش استفاده از دستگاه‌های دیجیتال به دلیل محدودیت‌های اجتماعی شد که این امر به افزایش بروز سندرم بینایی کامپیوتری (CVS) انجامید. دانشجویان پزشکی تحصیلات تکمیلی به عنوان ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی خط مقدم، به ویژه آسیب‌پذیر هستند. این مطالعه با هدف بررسی شیوع، عوامل خطر و الگوی علائم CVS در میان دانشجویان پزشکی تحصیلات تکمیلی در دوران همه‌گیری انجام شد. مواد و روش‌ها: این پژوهش یک مطالعه مقطعی مبتنی بر پرسشنامه است که بین ژانویه ۲۰۲۱ تا ژوئن ۲۰۲۱ در میان ۱۱۷ دانشجوی پزشکی تحصیلات تکمیلی در منطقه جنوب‌شرقی بنگلادش انجام شد. CVS با استفاده از پرسشنامه CVS که توسط پاسخ‌دهندگان از طریق فرم‌های آنلاین Google تکمیل شد، ارزیابی گردید. نتایج: میانگین سنی شرکت‌کنندگان ۳۲٫۲ ± ۳٫۱ سال بود و اکثریت مرد بودند (۶۹ نفر از ۱۱۷ نفر، ۵۹٪). اکثریت قابل توجهی از تلفن هوشمند (۱۱۶ نفر از ۱۱۷ نفر، ۹۹٫۱٪) برای شبکه‌های اجتماعی (۱۰۳ نفر از ۱۱۷ نفر، ۸۸٫۰٪) و مطالعه (۱۰۲ نفر از ۱۱۷ نفر، ۸۷٫۲٪) استفاده می‌کردند. مدت زمان استفاده از صفحه نمایش دیجیتال در دوران کووید-۱۹ نسبت به قبل از آن بیشتر بود، به طوری که اکثریت در دوران کووید-۱۹ به مدت ۴ تا ۶ ساعت از دستگاه‌ها استفاده می‌کردند در حالی که پیش از آن ۲ تا ۴ ساعت بود. این مطالعه شیوع CVS را ۵۲٫۱٪ (n = 61) گزارش کرد و علائم شایع شامل سردرد، احساس سوزش، ریزش اشک و درد چشم بود. ارتباط معناداری بین CVS و عدم استراحت در حین استفاده از دستگاه‌های دیجیتال مشاهده شد (p = 0.041). با این حال، تنها ۱۸٫۸٪ (۲۲ نفر از ۱۱۷ نفر) از شرکت‌کنندگان از قانون ۲۰-۲۰-۲۰ اطلاع داشتند. نتیجه‌گیری: در دوران همه‌گیری کووید-۱۹، مشکلات چشمی مرتبط با استفاده بیش از حد از ابزارهای دیجیتال در میان دانشجویان پزشکی تحصیلات تکمیلی به طور قابل توجهی افزایش یافته است. لزوم ارتقاء آگاهی درباره CVS و پیشگیری از علائم آن حیاتی است.