As artificial intelligence (AI) and digital technologies continue to transform online communication and social interactions, cyberbullying and cyber-violence have emerged as growing concerns that require a deeper understanding of the individual and contextual factors underlying these behaviors. This study aims to provide a comprehensive understanding of the factors influencing cyberbullying and cyber-violence in Jordan. Specifically, it examines the effects of individual characteristics and contextual factors, including the legal and policy environment and aggressive social environment, on both cyberbullying and cyber-violence. A total of 472 participants from different demographic groups were included in the study sample. The data were analyzed using Smart PLS software. The results indicate that individual factors such as age, gender, and educational level have varying effects on cyberbullying and cyber-violence. Both age and gender have a significant negative and positive relationship, respectively, with both cyberbullying and cyber-violence. There is no significant relationship between these outcomes and educational level. Contextual factors, on the other hand, have differential effects. The aggressive social environment is positively associated with cyberbullying and cyber-violence, while the legal and policy environment is negatively associated with cyber-violence but not with cyberbullying. This study examines both contextual and individual factors, contributing to a better understanding of factors influencing cyberbullying and cyber-violence. It provides evidence on the impact of age, gender, social context, and legal and regulatory influences, and offers insights that can guide policy, education, and community engagement and inform best prevention practices.
با تداوم تحول ارتباطات آنلاین و تعاملات اجتماعی توسط هوش مصنوعی (AI) و فناوری‌های دیجیتال، قلدری سایبری و خشونت سایبری به عنوان نگرانی‌های فزاینده‌ای مطرح شده‌اند که نیازمند درک عمیق‌تری از عوامل فردی و زمینه‌ای زیربنای این رفتارها هستند. هدف این پژوهش، ارائه درک جامعی از عوامل مؤثر بر قلدری سایبری و خشونت سایبری در اردن است. به طور خاص، این مطالعه به بررسی تأثیر ویژگی‌های فردی و عوامل زمینه‌ای، از جمله محیط حقوقی و سیاست‌گذاری و محیط اجتماعی پرخاشگرانه، بر هر دو پدیده قلدری سایبری و خشونت سایبری می‌پردازد. در مجموع ۴۷۲ نفر از گروه‌های جمعیتی مختلف در نمونه پژوهش شرکت داشتند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار Smart PLS تحلیل شدند. نتایج نشان می‌دهد که عوامل فردی مانند سن، جنسیت و سطح تحصیلات تأثیرات متفاوتی بر قلدری سایبری و خشونت سایبری دارند. سن و جنسیت به ترتیب دارای رابطه منفی و مثبت معنادار با هر دو متغیر قلدری سایبری و خشونت سایبری هستند. بین این پیامدها و سطح تحصیلات رابطه معناداری مشاهده نشد. از سوی دیگر، عوامل زمینه‌ای تأثیرات متفاوتی دارند. محیط اجتماعی پرخاشگرانه با قلدری سایبری و خشونت سایبری رابطه مثبت دارد، در حالی که محیط حقوقی و سیاست‌گذاری با خشونت سایبری رابطه منفی و معنادار و با قلدری سایبری رابطه معناداری ندارد. این پژوهش با بررسی همزمان عوامل زمینه‌ای و فردی، به درک بهتر عوامل مؤثر بر قلدری سایبری و خشونت سایبری کمک می‌کند. همچنین شواهدی درباره تأثیر سن، جنسیت، زمینه اجتماعی و تأثیرات حقوقی و مقرراتی ارائه می‌دهد و بینش‌هایی را برای هدایت سیاست‌گذاری، آموزش، مشارکت اجتماعی و اطلاع‌رسانی درباره بهترین شیوه‌های پیشگیری فراهم می‌آورد.
OBJECTIVE: The present study used the Pairfam longitudinal dataset to examine the effects of Big Five and Dark Triad personality traits on the probability of being single. METHOD: Generalized linear mixed models with a within-between decomposition distinguished stable individual differences (between-person component) from wave-to-wave fluctuations (within-person component). RESULTS: For the Big Five, higher between-person Openness was associated with greater odds of being single, particularly for women, while higher between-person Conscientiousness, Extraversion, and Agreeableness were each associated with lower odds, with the Extraversion effect more pronounced for men. Higher mean Neuroticism was associated with greater odds of being single for men but not for women. For the Dark Triad, higher between-person Machiavellianism was associated with lower odds of being single, while Psychopathy and Narcissistic Admiration were associated with higher odds, the latter particularly for women. Narcissistic Rivalry was a risk factor concentrated among men. Within-person fixed effects were largely non-significant, consistent with the rank-order stability of personality, but significant random slopes indicated substantial heterogeneity across individuals. CONCLUSIONS: The findings indicate that personality predicts singlehood primarily through stable dispositional channels, with selective and heterogeneous contributions from within-person dynamics.
هدف: پژوهش حاضر با استفاده از داده‌های طولی Pairfam به بررسی اثرات صفات شخصیتی پنج‌گانه بزرگ و سه‌گانه تاریک بر احتمال مجرد بودن پرداخت. روش: مدل‌های خطی تعمیم‌یافته آمیخته با تجزیه درون‌فردی-برون‌فردی، تفاوت‌های پایدار فردی (مولفه برون‌فردی) را از نوسانات موج به موج (مولفه درون‌فردی) متمایز کردند. یافته‌ها: در مورد پنج‌گانه بزرگ، برون‌فردی بالاتر در باز بودن با احتمال بیشتر مجرد بودن همراه بود، به‌ویژه در زنان، در حالی که برون‌فردی بالاتر در وظیفه‌شناسی، برون‌گرایی و توافق‌پذیری هر یک با احتمال کمتر مجرد بودن همراه بود و اثر برون‌گرایی در مردان برجسته‌تر بود. میانگین بالاتر روان‌رنجوری با احتمال بیشتر مجرد بودن در مردان، اما نه در زنان، همراه بود. در مورد سه‌گانه تاریک، برون‌فردی بالاتر در ماکیاولیسم با احتمال کمتر مجرد بودن همراه بود، در حالی که روان‌پریشی و تحسین خودشیفته با احتمال بیشتر مجرد بودن مرتبط بودند و دومی به‌ویژه در زنان مشاهده شد. رقابت خودشیفته به عنوان یک عامل خطر عمدتاً در مردان متمرکز بود. اثرات ثابت درون‌فردی عمدتاً معنادار نبودند که با ثبات رتبه‌ای شخصیت سازگار است، اما شیب‌های تصادفی معنادار نشان‌دهنده ناهمگونی قابل توجه در میان افراد بود. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان می‌دهد که شخصیت عمدتاً از طریق کانال‌های پایدار صفتی، مجردی را پیش‌بینی می‌کند و مشارکت‌های انتخابی و ناهمگونی از پویایی‌های درون‌فردی وجود دارد.
This study examined how critical thinking and digital literacy contribute to civic engagement among pre-service primary school teachers in a Civic Education course using Project-Based Civic Learning (PjBCL) at an Indonesian university. Using a quantitative correlational design, data from 126 students were analysed with partial least squares structural equation modelling. Pre-post gains were large for critical thinking (d = 1.116), digital literacy (d = 1.418) and civic engagement (d = 1.726). The two competencies operated through different mechanisms. Critical thinking partially mediated the effect of PjBCL on civic engagement (indirect effect = 0.038; 95% CI [0.012, 0.072]), whereas digital literacy did not. Although digital literacy was the strongest direct predictor of civic engagement (β = 0.350; f² = 0.124), its link with PjBCL was negligible (β = 0.004; Q² = 0.001), suggesting students develop it mainly through informal online engagement rather than the curriculum. Building on dual-process theory, the study proposes Digitally Scaffolded Civic Learning (DSCL), which embeds digital literacy in each stage of project-based civic instruction, offering implications for curriculum planners in Indonesian civic education.
این مطالعه به بررسی نقش تفکر انتقادی و سواد دیجیتال در مشارکت مدنی دانشجویان معلم ابتدایی در درس آموزش مدنی با استفاده از یادگیری مدنی مبتنی بر پروژه (PjBCL) در یک دانشگاه اندونزیایی پرداخت. با استفاده از طرح همبستگی کمی، داده‌های ۱۲۶ دانشجو با مدل‌یابی معادلات ساختاری حداقل مربعات جزئی تحلیل شد. افزایش پیش‌آزمون تا پس‌آزمون برای تفکر انتقادی (d = ۱.۱۱۶)، سواد دیجیتال (d = ۱.۴۱۸) و مشارکت مدنی (d = ۱.۷۲۶) قابل توجه بود. این دو شایستگی از طریق سازوکارهای متفاوتی عمل کردند. تفکر انتقادی به طور جزئی اثر PjBCL بر مشارکت مدنی را میانجی‌گری کرد (اثر غیرمستقیم = ۰.۰۳۸؛ ۹۵٪ CI [۰.۰۱۲، ۰.۰۷۲])، در حالی که سواد دیجیتال چنین نقشی نداشت. اگرچه سواد دیجیتال قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده مستقیم مشارکت مدنی بود (β = ۰.۳۵۰؛ f² = ۰.۱۲۴)، ارتباط آن با PjBCL ناچیز بود (β = ۰.۰۰۴؛ Q² = ۰.۰۰۱)، که نشان می‌دهد دانشجویان عمدتاً آن را از طریق مشارکت غیررسمی آنلاین و نه از طریق برنامه درسی توسعه می‌دهند. با تکیه بر نظریه فرایند دوگانه، این پژوهش یادگیری مدنی مبتنی بر حمایت دیجیتال (DSCL) را پیشنهاد می‌کند که سواد دیجیتال را در هر مرحله از آموزش مدنی مبتنی بر پروژه ادغام می‌کند و پیامدهایی برای برنامه‌ریزان درسی آموزش مدنی اندونزی دارد.
Understanding students' cost perceptions in introductory science, technology, engineering, and mathematics (STEM) courses and what precedes them is critical in preventing the considerable loss of talent in STEM.In this study, we examined the extent to which students' fixed mindset at the beginning of a semester predicts their weekly task effort and emotional cost perceptions.We also examined indirect associations of a fixed mindset with weekly perceived learning, STEM career intentions at the end of the semester, and final achievement, via weekly cost perceptions.Participants were 694 college students in introductory chemistry at a large midwestern university in the United States.Using multilevel structural equation modeling, we found that students with a greater endorsement of a fixed mindset tended to perceive higher task effort cost.Furthermore, students' fixed mindset indirectly predicted lower perceived learning, STEM career intentions, and achievement via higher perceived task effort cost.Fixed mindset did not significantly predict emotional cost perceptions.This study offers both theoretical insights and practical implications by demonstrating the differential predictions of mindsets across cost dimensions and identifying mindsets as a precursor of task effort cost. Educational Impact and Implications StatementCost is a key motivational factor contributing to college student attrition from science, technology, engineering, and mathematics (STEM) majors.This study shows that college students' beliefs in the innateness and fixedness of intelligence (i.e., fixed mindset) predicted their higher effort cost perceptions in an introductory chemistry course over a semester, which in turn was linked to lower perceived learning, STEM career intentions, and achievement.These findings underscore the potential of lowering a fixed mindset in STEM college students to enhance student learning and achievement by mitigating their perceptions of effort cost.Such efforts should also promote retention in STEM fields.
درک ادراک هزینه دانشجویان در دوره‌های مقدماتی علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) و عوامل پیشین آن‌ها، برای جلوگیری از از دست رفتن قابل توجه استعدادها در حوزه STEM حیاتی است. در این مطالعه، میزان پیش‌بینی ذهنیت ثابت دانشجویان در ابتدای ترم برای ادراک هفتگی هزینه تلاش وظیفه و هزینه هیجانی آن‌ها بررسی شد. همچنین ارتباطات غیرمستقیم ذهنیت ثابت با یادگیری ادراک‌شده هفتگی، قصد ادامه مسیر شغلی در STEM در پایان ترم و دستاورد نهایی، از طریق ادراک هفتگی هزینه، مورد بررسی قرار گرفت. شرکت‌کنندگان شامل ۶۹۴ دانشجوی دانشگاهی در درس شیمی مقدماتی در یک دانشگاه بزرگ در منطقه غرب میانه ایالات متحده بودند. با استفاده از مدل‌سازی معادلات ساختاری چندسطحی، مشخص شد دانشجویانی که ذهنیت ثابت بیشتری داشتند، هزینه تلاش وظیفه بالاتری را ادراک می‌کردند. علاوه بر این، ذهنیت ثابت دانشجویان به طور غیرمستقیم، یادگیری ادراک‌شده پایین‌تر، قصد ادامه مسیر شغلی در STEM و دستاورد پایین‌تر را از طریق ادراک بالاتر هزینه تلاش وظیفه پیش‌بینی می‌کرد. ذهنیت ثابت، پیش‌بینی معناداری برای ادراک هزینه هیجانی نداشت. این مطالعه با نشان دادن پیش‌بینی‌های افتراقی ذهنیت‌ها در ابعاد مختلف هزینه و شناسایی ذهنیت به عنوان پیش‌زمینه هزینه تلاش وظیفه، بینش‌های نظری و پیامدهای عملی ارائه می‌دهد. بیانیه تأثیر و پیامدهای آموزشی: هزینه، عامل انگیزشی کلیدی در ترک تحصیل دانشجویان دانشگاهی از رشته‌های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) است. این مطالعه نشان می‌دهد باور دانشجویان دانشگاهی به ذاتی و ثابت بودن هوش (یعنی ذهنیت ثابت)، ادراک هزینه تلاش بالاتر را در طول یک ترم در درس شیمی مقدماتی پیش‌بینی می‌کند که به نوبه خود با یادگیری ادراک‌شده پایین‌تر، قصد ادامه مسیر شغلی در STEM و دستاورد پایین‌تر مرتبط بود. این یافته‌ها بر اهمیت کاهش ذهنیت ثابت در دانشجویان STEM برای ارتقای یادگیری و دستاورد دانشجویان از طریق کاهش ادراک هزینه تلاش تأکید می‌کند. چنین تلاش‌هایی باید به افزایش ماندگاری در حوزه‌های STEM نیز کمک کند.
Abstract Adolescence involves social reorientation toward peers, increasing exposure to interpersonal stressors and vulnerability to psychopathology. The current study investigated the potential buffering effects of high-quality parent–child relationships (PCRs) on the associations between peer stress exposure and multiple measures of positive valence systems (PVS) functioning. The study included 165 adolescents, ages 9–16 (81 girls, M age = 11.93, 78.18% White). Interviews were conducted to gather data on PCR quality and peer stress exposure. Adolescents self-reported their reward sensitivity, and behavioral reward sensitivity was derived from a reward learning paradigm. The reward positivity (RewP) was recorded during three tasks using monetary, social, and food reward stimuli. Contrary to our predictions, adolescents who had higher-quality PCR showed a blunted monetary RewP ( β = 0.17, p = .020) and reduced behavioral reward sensitivity ( β = 0.15, p = .040), when also reporting high levels of peer stress exposure. No significant interaction was found with other measures as the outcomes. The results suggest that high-quality PCR may not uniformly buffer against the effects of peer stress exposure and highlight differential effects for different PVS measures. Future research across multiple units of analysis is needed to elucidate the complex pathway to PVS-related psychopathology during this critical developmental stage.
چکیده: نوجوانی با بازآرایی اجتماعی به سوی همسالان، افزایش مواجهه با عوامل استرس‌زای بین‌فردی و آسیب‌پذیری نسبت به آسیب‌شناسی روانی همراه است. پژوهش حاضر به بررسی اثرات بالقوه محافظتی روابط والد-فرزند با کیفیت بالا (PCR) بر ارتباط بین مواجهه با استرس همسالان و چندین شاخص عملکرد سامانه‌های ارزش‌گذاری مثبت (PVS) پرداخت. این مطالعه شامل ۱۶۵ نوجوان ۹ تا ۱۶ ساله (۸۱ دختر، میانگین سنی = ۱۱٫۹۳، ۷۸٫۱۸٪ سفیدپوست) بود. مصاحبه‌هایی برای گردآوری داده‌ها درباره کیفیت PCR و میزان مواجهه با استرس همسالان انجام شد. نوجوانان حساسیت پاداش خود را به صورت خودگزارش‌دهی بیان کردند و حساسیت رفتاری به پاداش از طریق یک الگوی یادگیری پاداش استخراج شد. مثبت‌گرایی پاداش (RewP) در طول سه تکلیف با استفاده از محرک‌های پاداش پولی، اجتماعی و غذایی ثبت شد. برخلاف پیش‌بینی‌ها، نوجوانانی که PCR با کیفیت بالاتری داشتند، در صورت گزارش سطوح بالای مواجهه با استرس همسالان، RewP پولی کاهش‌یافته (β = ۰٫۱۷، p = ۰٫۰۲۰) و حساسیت رفتاری به پاداش کاهش‌یافته (β = ۰٫۱۵، p = ۰٫۰۴۰) نشان دادند. هیچ تعامل معناداری با سایر شاخص‌ها به عنوان پیامد مشاهده نشد. نتایج نشان می‌دهد که PCR با کیفیت بالا لزوماً به طور یکنواخت در برابر اثرات مواجهه با استرس همسالان نقش محافظتی ایفا نمی‌کند و بر تفاوت اثرات بر شاخص‌های مختلف PVS تأکید دارد. پژوهش‌های آینده با استفاده از واحدهای تحلیلی چندگانه برای روشن ساختن مسیر پیچیده آسیب‌شناسی روانی مرتبط با PVS در این مرحله بحرانی رشد ضروری است.
