life cycle thinking

This study designed and simulated an instructional model for integrating green manufacturing concepts into industrial engineering education to strengthen students’ environmental literacy. The study responded to the tendency of manufacturing courses to emphasize productivity, cost, and quality while treating environmental considerations as supplementary content. A design-oriented literature synthesis and curriculum simulation were employed. Green manufacturing principles were mapped onto four environmental literacy dimensions: knowledge, cognitive skills, attitudes and values, and action competence. Two eight-week curriculum scenarios were then compared: a conventional lecture-centered model and an integrated model combining material and energy flow analysis, cleaner production, life-cycle thinking, circular economy, contextual industrial cases, collaborative projects, and reflective assessment. A transparent opportunity-to-learn rubric was used to score curriculum coverage; the scores represented design characteristics rather than observed student achievement. The simulation showed that the integrated scenario provided substantially broader and deeper coverage across all environmental literacy dimensions, particularly cognitive application and action competence. The proposed model also linked technical analysis with the spatial and social consequences of industrial activity, enabling students to consider communities, workers, resource users, and other stakeholders in engineering decisions. The study concluded that green manufacturing should be embedded across learning outcomes, content, pedagogy, assessment, and partnerships rather than offered as an isolated topic. A phased implementation involving lecturer preparation, local industry collaboration, project-based assessment, and empirical pilot evaluation was recommended.

این مطالعه، یک مدل آموزشی برای ادغام مفاهیم تولید سبز در آموزش مهندسی صنایع به منظور تقویت سواد زیست‌محیطی دانشجویان طراحی و شبیه‌سازی کرد. این پژوهش در پاسخ به گرایش دروس تولید به تأکید بر بهره‌وری، هزینه و کیفیت و در نظر گرفتن ملاحظات زیست‌محیطی به عنوان محتوای تکمیلی انجام شد. از ترکیب ادبیات مبتنی بر طراحی و شبیه‌سازی برنامه درسی استفاده گردید. اصول تولید سبز بر چهار بُعد سواد زیست‌محیطی شامل دانش، مهارت‌های شناختی، نگرش‌ها و ارزش‌ها، و شایستگی اقدام نگاشت شدند. سپس دو سناریوی برنامه درسی هشت‌هفته‌ای مقایسه شدند: یک مدل متعارف مبتنی بر سخنرانی و یک مدل ادغام‌شده که شامل تحلیل جریان مواد و انرژی، تولید پاک‌تر، تفکر چرخه عمر، اقتصاد چرخشی، مطالعات موردی صنعتی زمینه‌مند، پروژه‌های مشارکتی و ارزیابی تأملی بود. از یک روبریک شفاف فرصت یادگیری برای امتیازدهی به پوشش برنامه درسی استفاده شد؛ این امتیازها ویژگی‌های طراحی را نشان می‌دادند و نه عملکرد مشاهده‌شده دانشجویان را. شبیه‌سازی نشان داد که سناریوی ادغام‌شده پوشش بسیار گسترده‌تر و عمیق‌تری در تمامی ابعاد سواد زیست‌محیطی، به ویژه در کاربرد شناختی و شایستگی اقدام، فراهم می‌کند. مدل پیشنهادی همچنین تحلیل فنی را با پیامدهای فضایی و اجتماعی فعالیت صنعتی پیوند داد و به دانشجویان امکان داد تا جوامع، کارگران، بهره‌برداران منابع و سایر ذی‌نفعان را در تصمیمات مهندسی مدنظر قرار دهند. نتیجه‌گیری پژوهش آن بود که تولید سبز باید در سراسر اهداف یادگیری، محتوا، روش تدریس، ارزیابی و مشارکت‌ها ادغام شود و نه به عنوان موضوعی مجزا ارائه گردد. اجرای مرحله‌ای شامل آماده‌سازی مدرسین، همکاری با صنعت محلی، ارزیابی مبتنی بر پروژه و ارزیابی تجربی آزمایشی توصیه شد.