environmental confounding

A comprehensive meta-analysis of vector-correlation tests of Spearman’s Hypothesis (SH) with respect to US White-Black (W-B) cognitive performance differences is conducted. Thirty-one usable studies yielding 44 independent effect sizes were identified, with a total harmonic N of 1,039,379. A random-effects model, using subtest number to estimate inverse-variance weights, yielded a large-magnitude positive mean vector correlation, r = .745, 95% CI [.699, .792], with a prediction interval of .628 to .862, and modest between-study heterogeneity, I² = 25.61%, 95% CI [0.00%, 50.5%]. Sampling error accounted for 46.3% to 82.7% of between-study variance, depending on estimator, suggesting that some variance in those data is potentially due to moderators rather than sampling error. A three-moderator meta-regression including harmonic N , sample mean age, and study year yielded evidence of negative moderation by sample age. SH therefore appears to be weaker in older samples. No quadratic effect of age was detected. Funnel-plot diagnostics using Fisher- z -transformed effects indicated significant unadjusted Egger’s asymmetry, but this became non-significant after adjustment for the moderators. Trim-and-fill imputed no missing effect sizes. The presence of age-dependent moderation, including both reversals and attenuation of effect sizes in older samples, makes claimed isomorphism between g and W-B differences difficult to sustain. The results instead suggest complex environmental confounding potentiating, attenuating, or even reversing the g -dependence of W-B differences.

یک فراتحلیل جامع از آزمون‌های همبستگی برداری فرضیه اسپیرمن (SH) در ارتباط با تفاوت‌های عملکرد شناختی میان سفیدپوستان و سیاه‌پوستان آمریکایی (W-B) انجام شده است. سی‌ویک مطالعه قابل استفاده که ۴۴ اندازه اثر مستقل را ارائه داده‌اند شناسایی شد و مجموع حجم نمونه هارمونیک برابر با ۱٬۰۳۹٬۳۷۹ بود. مدل اثرات تصادفی با استفاده از تعداد خرده‌آزمون‌ها برای برآورد وزن‌های معکوس واریانس، میانگین همبستگی برداری مثبت و با اندازه بزرگ را نشان داد: r = .745، فاصله اطمینان ۹۵٪ [.699، .792]، با بازه پیش‌بینی از .628 تا .862 و ناهمگنی بین‌مطالعه‌ای متوسط، I² = ۲۵.۶۱٪، فاصله اطمینان ۹۵٪ [۰.۰۰٪، ۵۰.۵٪]. خطای نمونه‌گیری بسته به برآوردگر، ۴۶.۳٪ تا ۸۲.۷٪ از واریانس بین‌مطالعه‌ای را توضیح داد که نشان می‌دهد بخشی از این واریانس احتمالاً ناشی از تعدیل‌گرها و نه صرفاً خطای نمونه‌گیری است. فراتحلیل رگرسیون با سه تعدیل‌گر شامل حجم نمونه هارمونیک، میانگین سنی نمونه و سال مطالعه، شواهدی از تعدیل‌گری منفی سن نمونه را نشان داد. بنابراین، به نظر می‌رسد SH در نمونه‌های مسن‌تر ضعیف‌تر است. هیچ اثر درجه‌دوم (quadratic) سن مشاهده نشد. تشخیص‌های نمودار قیفی با استفاده از اثرات تبدیل‌شده Fisher-z، عدم تقارن معنادار Egger را در حالت بدون تعدیل نشان داد، اما پس از تعدیل برای تعدیل‌گرها این عدم تقارن معنادار نبود. روش trim-and-fill هیچ اندازه اثر گمشده‌ای را برآورد نکرد. وجود تعدیل‌گری وابسته به سن، از جمله وارونگی و تضعیف اندازه اثر در نمونه‌های مسن‌تر، ادعای هم‌ریختی (isomorphism) میان g و تفاوت‌های W-B را دشوار می‌سازد. نتایج در عوض نشان می‌دهد که عوامل محیطی پیچیده می‌توانند وابستگی تفاوت‌های W-B به g را تقویت، تضعیف یا حتی معکوس کنند.